Bourbon's Blend

Met een naam als 'Bourbon' vrààg je gewoon om een Whisk(e)y-referentie, niet? En het is ook gewoon heel erg toepasselijk. De Frans/Zwitserse (Uk based) gitaarvirtuoos Claude Bourbon trakteerde ons die druilerige dinsdagavond 20 december in O' Fiach's Irish Pub op een heel erg mooie akoestische blend van jazz, folk en blues.

Sympathieke rocker pakt Mechelen in met akoestische rock 'n roll...

Donderdag 17 februari speelde niemand minder dan Guy Swinnen een zondermeer uitmuntende akoestische set in de eivolle huiskamerverdieping van O Fiach’s Irish Pub in Mechelen. Guy bracht, volledig akoestisch, in zijn gekende ‘no nonsense stijl’ een bijzonder geïnspireerd intiem concertje die donderdagavond.

Leuke covers, uiteraard enkele Scabs-krakers en eigen werk maakten de uitstekende setlist uit. Guy was goed bij stem en had er duidelijk plezier in. Wij ook. Het was genieten.

Mijn volledige verslag vind je op 'Mechelen Blogt', zoals vaak met 'Mechelse concerten':
http://www.mechelenblogt.be/2011/02/guy-swinnen-pakt-mechelen-met-akoestische-rock-n-roll
.

The Hungry Ghost of Albert Niland

Was het die (flamenco-)gitaarvirtuositeit? Dat aparte en heel erg mooie, pakkende en naar de keel grijpende stemgeluid en teksten? Die kleine liedjes met o zo'n dramatische impact, de geest-shockerende muziek? Wel, een combinatie van al die factoren natuurlijk. Wat dacht je? Albert Niland en de 'march of the hungry ghost' die halt hield in O'Fiach Irish pub in Mechelen, deed zelfs het ijzigste en koudste hart zingen! Donderdag 4 november was het genieten van bracht flamenco-gitaarvirtuoos annex singer-songwriter Albert Niland, gratis en voor niets, sfeer, schoonheid én een flinke shot kippenvel (factor 10!) naar Mechelen!

Zoals vaak met Mechelse optredens, vind je mijn volledige verslag op 'Mechelen Blogt', (de foto's zijn van Marc Van Campenhout):

> verslag: "The Hungry Ghost of Albert Niland: Virtuositeit en Kippenvel"
.

Akoestische pracht uit de Sophiahuiskamer

Gisteren, dinsdag 4 mei, was Sophia-opperhoofd Robin Proper-Sheppard te gast in de Minderbroederskerk van het Cultuurcentrum. En dat zullen de toehoorders niet gauw vergeten. Onder de noemer 'at home with Sophia' maakte Robin Proper-Sheppard er een subliem avondje akoestische indierock van met de S van Sophia én... schoonheid.

> lees het volledige verslag op 'Mechelen Blogt' (foto's: Bart Schelkens):
• http://www.mechelenblogt.be/2010/05/akoestische-pracht-uit-sophiahuiskamer
.

09.02: Guy Swinnen akoestisch en fantastisch !

Een fijne avond beleefd vanavond in Café Palm in Londerzeel. Om 22.00 trad daar volledig gratis niemand minder dan Guy Swinnen voor ons op. Het optreden, gespekt met nummers van Swinnen, The Scabs, Bob Dylan, Neil Young, Paul Simon, CCR, Bruce Springsteen, ... was volledig akoestisch en lichtjes fantastisch....
Tot 0.30 zou dit feestje duren!

Het was toch wel super leuk te weten dat ik dit concertje kon bijwonen, deze 9de februari, met net die mensen die ik op een SWINNEN-concert leerde kennen enkele maanden eerder in Brussel: op de 9de november... twee keer de 9de dus. Toeval? Ja, het zal wel he...

Guy Swinnen bewees vanavond weer eens wat een goed muzikant/ zanger hij toch wel is.. een avond met vele hoogtepunten, toffe sfeer en veel plezier .. o ja.. en PALM natuurlijk ;-)

Zijn nieuwe album kwam maar met mondjesmaat aan bod, afgewisseld met enkele Scabs-klassiekers en soms opmerkelijke covers... [het accent lag dan deze keer ook niet op het promoten van "Swinnen"]. Heb heel erg genoten van "Stay"(The Scabs), "Who"ll Stop The Rain" (CCR), "Can't Get Nothing Done", de fantastische akoestische versies van punkklassiekers "Blitzkrieg Pop"(Ramones) en "Matchbox Car"(The Scabs), de zalige interpretatie van "The River", van The Boss.... en vooral "I Don't Want To Talk About it"... waarvan ik vandaag leerde dat dit nummer eigenlijk door de veel te vroeg overleden Neil Young-gitarist Danny Whitten geschreven was... (iedereen kent dit nummer in de versie van Rod Stewart)...

Maar ook "Barkeep"(The Scabs), nu eens niet met piano maar met gitaar, "Jambalaya" (Hank Williams) en "50 Ways to Leave A Lover" (Paul Simon) waren zeer zeer goed.. En vergeten we "Comes A Time"(Neil Young) en "Knocking on Heaven's Door" (Bob Dylan) niet !

Nu ja, waren er eigenlijk... slechte nummers? 'Tuurlijk niet!

Annekdotes
Heel erg leuk waren ook de annekdotes die de wel heel erg spraakzame Swinnen bij elke liedje wist te vertellen. Verhalen over het tot stand komen van een song, verhalen over het roemrijke Scabs verleden, of gewoon niets verhullend dat een song gaat over "getting high on hendrix, niks doen, CCR, ... " gaat (Can't get nothing done: een prachtsong die Swinnen al jaren brengt, ook bij The Scabs live-sets was die al aanwezig, maar nog nooit op CD zette...), het verhaal achter "In Betweenies.."... enzoverder..

Oh, en Swinnen is ook een geboren entertainer die Londerzeel aan het zingen kreeg, en zelfs de meest onbeweegelijken tot een danspasje wist te verleiden.. allez, bij de 'slowkes', zoals daar zijn "Hard Times" dan toch ;-)

#SET 1
1. SHINE A LIGHT (Swinnen)
2. THESE FEW LINES (Swinnen)
3. WHO'LL STOP THE RAIN (CCR)
4. REDEMPTION SONG (Bob Marley)
5. STAY (The Scabs)
6. ? (Bob Dylan)
7. 50 WAYS TO LEAVE A LOVER (Paul Simon)
8. RUNAWAY TRAIN (Soul Asylum)
9. CAN'T GET NOTHING DONE (Guy Swinnen)
10. BLITZKRIEG BOP (Ramones)













#SET 2
11. BUT NEVERMIND (Guy Swinnen)
12. JAMBALAYA (On The Bayou) (Hank Williams)
13. DON'T YOU KNOW (The Scabs)
14. MATCHBOX CAR (The Scabs)
15. THE OUTDOOR TYPE (The Lemonheads)
16. CAN'T CALL ME YOURS (The Scabs)
17. THE RIVER (Bruce Springsteen)
18. COMES A TIME (Neil Young)
19. KNOCKING ON HEAVEN'S DOOR (Bob Dylan)
20. TIME (The Scabs)
21. ROBBIN' THE LIQUOR STORE (The Scabs)
22. NOTHING ON MY RADIO (The Scabs)
23. HARD TIMES (The Scabs)

# BIS 1
24. FOUR ACES (The Scabs)
25. EASY DAISY (Swinnen)
26. BARKEEP (The Scabs)

# BIS 2
27. I DONT WANT TO TALK ABOUT IT (Danny Whitten)
28. ROCKING IN THE FREE WORLD (Neil Young)

Binnenkort, net als vandaag in het kader van "Palm Live", staat Swinnen in een café in Opwijk.. Wij zijn er dan met alle aan zekerheid grensende waarschijnlijkheid weer bij, of.. het wordt een van de andere 'Palm Live'-lokaties... of.. allemaal? ;-)

Zornik, Stijlvol uitgekleed voor volle Stadsschouwburg

"If you believe in me" zong Koen Buyse vanavond nog. Ja, dat doen we! Zeker na zo'n schitterende show die hij en zijn kompanen, Bart Van Lierde, Davy Deckmijn, bijgestaan door Steven Kolackny en de charmante jongedames aan de strijkers, brachten.

Hun Semi-akoestische tour bracht Zornik naar Mechelen. De overvolle stadsschouwburg genoot met volle teugen. De nieuwe semi-akoestische songs, alsook de klassiekers in akoestisch jasje sloegen duidelijk aan.

Menig jonge meisjeshart gaat sneller slaan als de naam Koen Buyse valt. Ja, er is een andere Koen dan Koen Wauters. Op festivals pakt Zornik de massa altijd gegarandeerd in met krakers zoals "Scared Of Yourself", "Hey Girl" en "Believe In Me". Met hun eigenzinnige sound, met hier en daar raakvlakken tussen symforock maar ook newwave, scoorde groep toch al menig -al dan niet bescheiden- hitje, en speelde de band zonder moeite Maanrock, Rock Werchter, Pukkelpop plat.

En nu dan.. in de culturele centra, met een semi-akoestisch programma.

Stipt om 20.25 doofden de lichten. Koen Buyse verscheen, haast onopgemerkt, op het podium, enkel de akoestische gitaar omgord, en vroeg om hem vrij te laten... althans hij zong "Release Me"... Een weinig later verschenen ook de andere bandleden, versterkt door Steven Kolackny én... charmante jongedames op strijkers. Het gezelschap verwende ons met heerlijke sublieme akoestische en semi-akoestische versies van bekende Zornik-klassiekers, maar vooral ook de songs van de nieuwe, tevens semi-akoestische, CD "Alien Sweetheart".

We mochten proeven van ondermeer King Of The Town (van het debuut "The Place Where You Will Find Us"), uit "Alien Sweetheart" kregen we Another Year, Wake Up, I feel Alright en de akoestische versie van Monday Afternoon (dat in zijn rockversie op "One-Armed Bandit" staat), verder ook Hey Girl ("The Place..."), Miracles, What's Wrong? ("One Armed Bandit"), en de huidige single, nummer 1 in De Afrekening; Keep Me Down. En alombekende publieksfavorieten Believe in Me en Scared Of Yourself sloten deze ongeloofelijk indrukwekkende set af.

Maar, nog niet getreurd. Ook Zornik, komt terug voor een bisrondje, al had dat voor mij gerust wat langer mogen zijn. Maar knap, dat was het. Eerst bracht Koen Buyse, samen met Steven Kolackny op brilliante wijze het nummer Hurt, geschreven door Nine Inch Nails voorman Trent Reznor, en toen ingezongen door Johnny Cash. Tjonge: de versie van Buyse mocht er wezen. Hoe hij hier zijn stem optimaal gebruikte... om stil van te worden. Klasse.

En dan was het echt gedaan. Iedereen weer op het podium voor de grande finale: dat werd Things Are Changing, een zeer knappe compositie van de nieuwe plaat, waarbij de strijkers letterlijk en figuurlijk het laatste woord kregen. Maar toen was het jammer genoeg écht gedaan...

Een indrukwekkend, maar veel te kort optreden. De Zornik-nummers 'in hun blootje', kwamen heel mooi tot hun recht, en zo hoor je ook meteen veel duidelijker hoe goed die composities wel zijn. Maar vooral: Zornik heeft goede muzikanten aan boord, en met Koen Buyse hebben we toch een wel zeer unieke en knappe stem in huis. Zornik, akoestisch: het is subtiel, rustiger, meer ingetogen, maar nooit vervelend... O ja: het moet gezegd: de strijkers vormden zeer zeker een meerwaarde. Goede zet van Zornik.