Dé albums van 2013 ...

Het jaar is op, het muzikale jaar ook. Lijstjestijd dus. Tijd ook voor de album top 10 en bij uitbreiding album top 30. Zonder de pretentie van volledig te zijn want ook nu zijn er albums die we nog niet gehoord hebben...

Na heel wat overwegen, luisteren en nog eens luisteren, werd dit de top 11 van 2011:

1. Sting – The Last Ship
2. Nick Cave & The Bad Seeds – Push The Sky Away
3. David Bowie – The Next Day
4. Paul Michiels – Let’s You & Me
5. Chris Ruebens Ensemble – The Yellow Duck
6. Jo Harman – Dirt on My Tongue
7. Rick De Leeuw – Beter Als
8. Elliott Murphy – It Takes A Worried Man
9. Erja Lyytinen – Forbidden Fruit
10. Annihilator – Feast

Over de top drie was er enkel nog twijfel over de volgorde, maar eigenlijk lag die al een hele tijd vast. Om de top 10 - en bij uitbreiding de top 30 - definitief vast te leggen, was het de herbeluistering van de 2013-releases de voorbije dagen en uren die soelaas bracht. Blij met 'The Last Ship';  het bijzonder sfeervolle, uitstekende album waarmee Sting op de proppen kwam, zijn beste werk sinds lang. Over ‘Push the Sky Away’ van Nick Cave and The Bad Seeds is de verzamelde muziekpers het - terecht - roerend eens: pure klasse! En een nieuw Bowie-album is altijd feest. En niemand die het had zien aankomen. Maar toen was David daar met een nieuw album! Het werd een topplaat waarop The thin White Duke koos voor een collectie nieuwe songs die zowat zijn vele gedaanten en stijlen samenvatten. Krachttoer, die 'The Next Day'!

Een hoge notering voor ‘Polle Pap’. Paul Michiels verdient die vierde plaats met een erg mooi album van internationaal niveau. Vreemde gele eend in de bijt is misschien Chris Ruebens Ensemble en hun ‘The Yellow Duck’, het album dat ze bij Jazzzolder Mechelen live voorstelden (toén al 'verkocht'!). Prachtige muziek...

We tellen verder tot 30:

Sting: stijlvol back to bas(s)ics in Amsterdam

Geen reusachtig podium, geen toeters of bellen. Geen heus orkest, zoals met de ‘Symphonicities’-tour. Ook geen voorspelbare ‘Greatest Hits-set’ gelukkig. Dinsdagavond 7 februari keerde Sting in de HMH in Amsterdam back to basics met een naakt en strak bandgeluid. Niets meer en vooral niets minder. Of ‘Back to Bass’, zoals de bassist-zanger zijn tour doopte: van ‘bass’ naar ‘basics’ is een kleine stap. Met op de set natuurlijk enkele Policeklassiekers en solohits maar het werd nooit een gratuite jukebox en er zaten heel wat albumnummers en fanfavorieten in de set.

The Police plant rëunie!

Volgens de Britse krant The Daily Mirror zou de legendarische Britse band The Police een reünietour plannen voor volgende zomer.

Voormalige frontman Sting, die altijd gekant was tégen een reünie, zou druk aan het onderhandelen zijn met drummer Stewart Copeland en gitarist Andy Summers. Een woordvoerdster van A&M (destijds het platenlabel van de band) bevestigde dat er 'gesprekken hebben plaats gehad'.

The Police werd dertig jaar gelden opgericht en ook de allereerste Police-single 'Roxanne' blaast dan 30 kaarsjes uit. Het zou mee de aanleiding zijn voor de reünie. Tussen 1977 en 1984 stond het trio garant voor een originele mix van punk, rock, ska en newwave. Telkens met knappe teksten en het karakteristieke stemgeluid van Sting. Met hits zoals "Message In A Bottle","Every Breathe You Take" en "Don't Stand So Close To Me". De band is nooit officieel gesplit, maar na het vijfde album "Synchronicity" was het water tussen de drie te diep en was er - op de 1986 remake van "Don't Stand So Close To Me" na - geen sprake meer van Police-releases.

De drie bandleden gingen elk hun eigen weg. Stewart Copeland was vanaf dan vooral actief met het componeren van soundtracks en als sessiedrummer en ook Andy Summers startte een solocarièrre. Maar het succesvolst was wel de solocarrière van Sting.

The Police zou beginnen touren meteen na het einde van Sting's huidige tour. Dra zouden de eerste datums bekend gemaakt worden. Police-fans hebben iets om naar uit te kijken! En nu maar hopen dat het waar is... Zo ja, hopen dat ze ook ons land aandoen. En met een beetje geluk zijn we erbij...

2007: Proost!

Het nog prille jaar begon om 00.15 uur met... een Guinness in de Hanekeef... en in goed gezelschap. Samen met enkele vrienden droegen we 2006 waardig ten grave en verwelkomden we het nieuwe jaar.

Eerst gezellig thuis met Kristof en Leslie bij de Marc & Lisette wat aperitieven en knabbelen (met als welkome extra ingredienten o.m. de Willy's en Marjetten hilarische scenes op YouTube . Na het drinken van een weinig schuimwijn trokken we samen naar de Mechelse Grote Markt waar we nog enkele van de laatste noten van Paul Michiels hoorden in de vorm van een nogal inspiratieloze versie van "The Way To Your Heart" en er naar het vuurwerk keken... Na het vuurwerk ging Michiels gewoon door, en tijdens de wel heel belabberde versie van een Sting's "It's Probably Me" zakten we af naar "De Keef". Daar botsten we op Ann & Wim. Na enkele uurtjes Keef ging het met z'n allen terug naar Marc's place om daar nog wat 'na te aperitieven'... En zo was het opeens 5 uur ...

Alq mijn goede voornemen zijn geweest: niet meer drinken in 2007, dan ben ik alvast slecht begonnen....

Maar daar zal - wellicht ook voor u - de eerstkomende uren en dagen niet veel verbetering in komen.. of toch?

STING en SIMPLE MINDS regeren op TW CLASSIC

Druk druk druk... en warm dat het was... Bloedheet! Verbrand, hees en voldaan thuisgekomen besluit ik echter ook: het was vooral een zeer geslaagde festivaldag, met héél veel sfeer, goedgezinde mensen, maar vooral prima concertjes. Dan hebben we het over Werchter Classic '06 ...