Gisteren (woensdag, 10.08) een fenomenale The Cure gezien op de Lokerse Feesten. En een verdienstelijke Mercury Rev. (Van The Cranes kan ik niets vertellen wan die ik hoorde ik slechts van op de achtergrond toen ik nog niet op het terrein was...)
MERCURY REV
Mercury Rev bewees een prima live band te zijn en een zanger in huis te hebben met het nodige charisma. Maar het veelal rustige werk hoot mijns inziens niet echt thuis op een festival, en zeker niet net voor The Cure. Ik zou deze band eens willen in een zaal zien, en dan mijn oordeel geven. Nu kon ik alleen vaststellen dat het technisch super muzikanten zijn, maar ik kwam "niet echt in the mood"...
De muziek sleepte me niet mee, wat ik eigenlijk wel verwacht had.. De afsluiter "The Dark Is Rising" deed dat alvast wél... al was de outro wel ietsje TE lang..
THE CURE
De Lokerse Feesten betekende min of meer de aftrap van de nieuwe tour van The Cure, ondertussen alweer in lichtjes gewijzigde bezetting: zonder toetsenist Roger O' Donnel. En in vooral de nummers van "Wish" en "Pornography" werden de toetsen soms wel gemist. Zonder O' Donnel dus, maar met gitarist Porl Thompson, terug in van weer eens weggeweest!
En...
Jongens, jongens... FANTASTISCH GEWOON.. wat een optreden .... 26 nummers op 2 uur en 15 minuten, en niet altijd de meest voor de hand liggende keuzes! Knappe arrangementen, ook voor de toch meer 'poppy' nummers van "The Head On The Door"...
En met als 'apart hoogtepunt', behalve de knappe interpretaties van de nummers, een Robert Smith die zowaar lachtte en DANSTE en nummers die ze anders nooit of zelden brengen zoals "LET'S GO TO BED" en "WHY CAN'T I BE YOU" bracht!!!! (hij wist wel de tekst niet meer ). Meestal is een Cure-optreden als een ceremonie, met een Statige Smith, gitaar omgord, achter de microfoon, maar in deze laatste bisronde ging hij zowaar met het publiek interactie aan, en stond ie vrolijk onhandig te wezen..
Waar hij vorig jaar in Werchter nog koppig een nummer zoals "A Forest" achterwege liet, kregen we dat dit jaar wel, zij het in een sublieme versie. Kiekenvlees!
Wat me opviel gisteren is dat, heel erg veel uit het album "Wish" (1992) werd geput, het album met de lange uitgesponnen, soms moeilijke, epische nummers zelfs met prachtige intro's en anderzijds de schitterende popsongs zoals "Friday I'm In Love". Ook, en dat was ook verrassend, uit "The Head On the Door" werd veel gespeeld. Geen "In Between Days" of "Close To Me" natuurlijk, maar wel "A Night Like This", "Push", "The Blood", "The Baby Screams". Ook hun recentste album "The Cure" kreeg de nodige aandacht. Uit "Disintegration" slechts één nummer. Een aantal van de sublieme bissen ('At Night', 'Play For Today') kwamen uit "Seventeen Seconds". En ook de donkere "Pornography", -klassieker werd niet vergeten.
Ik heb al vele Cure-optredens meegemaakt, en wat me opvalt en pleziert is dat ze steeds weer blijven verbazen. Smith & Co kiezen zelden of nooit voor de gemakkelijkheidsoplossing: dat zou zijn: festival, dus best-of-set. Maar neen! We kregen een zeer eigenzinnige greep uit hun ondertussen toch al rijke oeuvre. Hier was het dan wel met ticketverkoop (Lokerse Feesten is normaliter: 10 euro betalen de avond zelf en vol = vol), dus grotendeels voor eigen publiek, maar ook op Werchter deden ze dit.
Ze waren echt in topform!!
Enige puntje van kritiek: in sommige nummers miste ik echt de keyboards... zeker bij de nummers uit "Wish" ...
Op de setlijst stonden volgende nummers:
1. OPEN (van 'Wish')
2. FASCINATION STREET (van 'Disintegration')
3. FROM THE EDGE OF THE DEEP GREEN SEA (van 'Wish')
4. A NIGHT LIKE THIS (van 'Wish')
5. HIGH (van 'Wish')
6. THE BLOOD (van 'The Head on The Door')
7. THE END OF THE WORLD (van 'The Cure')
8. SHAKE DOG SHAKE (van 'The Top')
9. SIGNAL TO NOISE (uitgebracht op de 'Join The Dots' box)
10. PUSH (van 'The Head On The Door')
11. JUST LIKE HEAVEN (van 'Kiss Me Kiss Me Kiss Me')
12. A LETTER TO ELISE (van 'Wish')
13. NEVER ENOUGH (van 'mixed up')
14. US OR THEM (van 'The cure')
15. A STRANGE DAY (van 'Pornography')
16. ALT.END (van 'The Cure')
17. THE BABY SCREAMS (van 'The Cure')
18. ONE HUNDRED YEARS (van 'Pornography')
19. SHIVER AND SHAKE (van 'Kiss Me Kiss Me Kiss Me')
20. END (van 'Wish')
ENCORE
21. AT NIGHT (van 'Seventeen Seconds')
22. M (van 'Seventeen Seconds')
23. PLAY FOR TODAY (van 'Seventeen Seconds')
24. A FOREST (van 'Seventeen Seconds')
ENCORE 2
25. LET'S GO TO BED (van 'Japanese Whispers')
26. WHY CAN'T I BE YOU? (van 'Kiss Me Kiss Me Kiss Me')
ENCORE 3
27. BOYS DON't CRY (van 'Boys Don't cry')
Mijn persoonlijke muzikale hoogtepunten:
"Shake Dog Shake" / "A Night Like This" / "The Blood"/ "Us Or Them"/ "A Strange Day"/ "One Hundred years" / "End" / "At Night" / "Play For Today" / "A Forest"
Maar eigenlijk was het allemaal fantastisch ;-)
donderdag, augustus 11, 2005
vrijdag, augustus 05, 2005
Rough Power: Iggy & The Stooges!
Morgen en overmorgen maakt hij Lokeren en Nandrin onveilig. De vader van de punk is in het land! Iggy Pop, levende rock 'n roll legende toert opnieuw met zijn makkers van The Stooges. Morgen staan Iggy & The Stooges op De Lokerse Feesten, en overmorgen op het Nandrin Festival. Wie van goede ouderwetse no-nonsense Punkrock 'n roll houdt, weet dus wat gedaan.
Geboren in 1947, als James Jewel Osterberg, trapt het Real Wild Child anno 2005 nog altijd wild om zich heen. Optredens van Iggy Pop zijn altijd weer een belevenis waarbij Pop steeds tot het absolute uiterste gaat. Een pezig lichaam, getekend door sex, drugs en rock 'n roll, en één brok energie, met een belangrijke missie: compromisloze ruige rock 'n roll.
Het begon allemaal bij The Iguanas, als Osterberg nog op de schoolbanken zit. Hij zou er zijn bijnaam "Iggy" aan over houden. The Iguanas worden omgeruild voor de concurrende band The Prime Movers, en nadat hij zijn (middelbare) school braaf (!) afrond begint niet veel later, we schrijven 1968, het Stooges-verhaal. Samen met zijn makkers Ron & Scott Asheton en David Alexander The Stooges op. Op het debuut (geproduceerd door John Cale) staan klassiekers zoals "1969", "No Fun" en "I Wanna Be Your Dog". Alhoewel het ontstaan van de Punk vaak wordt gecrediteerd aan The Sex Pistols, anno 1975, kan je gerust stellen dat de oervader van de Punk Iggy Pop is, deels muzikaal, maar vooral naar attitude toe. The Stooges op hun stevigst zijn duidelijk oerpunk, maar al op de eerste Stooges-plaat bewijzen ze dat ze meer in hun mars hebben dan recht-toe-recht-aan 3 minuten punksongs. Getuige het 10 minuten durende epische "We Will Fall".
RAW POWER
Onder de naam The Stooges zouden slechts twee platen verschijnen, het debuut "The Stooges", uit '68 en "Fun House" uit '70. Omdat dit tweede album niet de verhoopte verkoopcijfers haalt laat platenlabel Elektra de band vallen. Maar, mede met de hulp van Iggy's goede vriend David Bowie, verschijnt in 1973 "Raw Power" van Iggy & The Stooges, een snoeharde plaat vol woede, met instant klassiekers zoals "Search & Destroy", "Gimme Danger" en "Raw Power". De plaat is, naar mijn bescheiden mening, de ultieme Punkrockplaat. Zonder "Raw Power", géén Sex Pistols, en géén Ramones!
Raw Power werd gemixed door David Bowie en geproduceerd door Pop. Jaren later (1994) zou "Rough Power" verschijnen (Bomp! Records), met de vermelding: "guaranteed Bowie-free!", de "original Stooges mix" of Raw Power. Het verhaal gaat dat de songs zoals ze voorlagen in hun originele versies, letterlijk als te ruw werden bevonden door de platenbonzen, en dus werden de opnames over gedaan met Bowie.
Op "Rough Power" hoor je inderdaad een veel ruiger verhaal dan op Raw Power...
Raw Power betekende wel de zwanezang van The Stooges. Het klassieke verhaal: de nodige ruzies, de verkeerde feestjes, tol van de roem... het gebruikelijke verhaal dus.
Er zou nog het album "Metallic K.O." verschijnen, een registratie van de allerlaatste Stooges-show: 9 februari 1974.
Maar voor Pop was dit lang niet het eind van het verhaal. Belangrijke link is hier opnieuw David Bowie. Samen met Bowie, die ook mee aan de songs schrijft, neemt Pop in Berlijn in '77 "The Idiot" op, minder punk en meer rock 'n roll. (met ondermeer China Girl, dat in 1983 voor Bowie een hit zou worden ). Een album "produced by David Bowie", net zoals de opvolger "Lust For Life", uit datzelfde jaar. De plaat betekent een doorbraak bij een groot publiek en titelnummer scoort zelfs tot hoog in de hitparades (3de plaats in Nederland) en is een all time favourite voor vele mensen, ook een blijvertje in de live sets van Iggy Pop. Het album bevat ook "The Passenger", nog zo'n favoriet. (opnieuw bevat het album een Pop/Bowie selectie dat later op een Bowie-album zou verschijnen: Tonight). "TV Eye", uit 1978, is een live-album, featuring David Bowie (hij weer) op piano.
Met The Idiot en Lust For Life is Pop vertrokken voor een lange solocarrière met vele ups en downs, en ook een verschillende muzikale horizonten. In de jaren '80 volgen nog "New Values", "Soldier" en "Party" die min of meer in het verlengde liggen van The Idiot en Lust For Life, maar weinig potten breken. "Zombie Birdhouse" (1982) is een heel stuk boeiender dan zijn voorgangers.
REAL WILD CHILD
In 1986 pakt Pop uit met zowaar een toegankelijk Popalbum! Een groot commercieel succes ook. De plaat heet "Blah Blah Blah" en is, je raadt het nooit, medegeproduceerd en geschreven door: David Bowie. Een commercieel en uiterst toegankelijk album dus, maar vrees niet: ook een steengoed album, met een Pop die beter zingt dan ooit, en bevat popparels zoals , het zeer Bowie-esque "Isolation", mede geschreven door de man, zeker ook "Cry For Love", én "Real Wild Child (Wild One)" , dat hem opnieuw in de hitparade brengt. Het toegankelijke poppy album, staat in fel contrast met Iggy's live set, die ook dan compromisloos hard blijft. Het nummer "Real Wild Child" vind al snel zijn weg naar de live sets, zij het in een iets ruiger jasje.
Twee jaar later gooit Pop het alweer over een heel andere boeg. Geen tongue-in-cheek pop, op "Instinct" (1988), maar onvervalste snoeiharde punkrock en hard rock! Het album laat Pop horen zoals we hem kennen van zijn Stooges-tijd én live acts. Vintage Iggy. Hoogschieters op de plaat: "Cold Metal", met een killer-riff, "Power & Freedom" en "Easy Rider". Ex-Sex Pistols gitarist Steve Jones bepaalt mede het rauwe geluid van Instinct.
"So get off my dick, I'm building this brick by brick, brick by brick". Een zinsnede uit het titelnummer van het album "Brick By Brick", dat verschijnt in 1989. Een zeer evenwichtig album, dat een goede mix is van stevige rocksongs, zoals "Home", "Butt Town", het metalen duo "My Baby Wants To Rock 'n Roll" en "Pussy Power" met Slash en Duff McKeegan op gitaren, akoestische rock 'n roll op "Living on The Edge Off The Night" en "The Undefeated", rustige ballads zoals "Moonlight Lady"en tongue-in-cheeck pop. Zeker vermeldens waardig zijn de duetten met John Hiatt op "Something Wild" en Kate Pierson op "Candy" wat opnieuw een grote hit oplevert voor Pop. James Osterberg, ondertussen 42 jaar oud, is klaar voor de nineties.
Voor de opvolger van "Brick By Brick" (1989) is het tot 1993 wachten, met het album "American Caesar". Net zoals "Brick By Brick", een zeer gevarieerde plaat met vooral de rockende Iggy, maar toch met een aantal bloedmooie ballads. Favorieten hier zijn "Wild America", waarop Henry Rollins mee mag zingen/praten, "Mixin The Colours", "Plastic & Concrete", het epische "Caesar" (".. throw them to the Lions! Hail Caesar!.." ) en zeer zeker Iggy's sterke interpretatie van de rock 'n roll klassieker "Louie Louie", tevens een instant live crowdpleaser...
Drie jaar later is het opnieuw allemaal punkrock waar het om draait op het album "Naughty Little Doggie" (1996). Niet zijn sterkste album, maar gewoon een goede; degelijke punkrockplaat. Wat ook kan gezegd worden van het al even compromisloze als harde "Beat 'Em up" uit 2001.
Tussendoor verschijnt nog "Avenue B" (1999), een erg persoonlijke, en zeer ingetogen, donkere plaat. Zeer sterke composities, van zeer hoog niveau, en Pop, ondertussen 55, heel goed bij stem. Maar ik kan me indenken dat punk rockers weinig boodschap hebben aan "Avenue B". Mijn favorieten: "Nazi Girlfriend", "Miss Argentina", "Corruption" en de titelsong "Avenue B"
Met "Skull Ring" uit 2003 eist Iggy Pop opnieuw zijn plaats op als aanvoerder van de punkrock, met muzikale bijdragen van Green Day, Sum41 én.. The Stooges. De cirkel lijkt rond. Pop gaat ook weer toeren mét The Stooges, die tour duurt voort, en brengt hem morgen dus naar Lokeren.
Een paar weken geleden verscheen "A Million Of Prizes - The Anhology", een verzamelaar die keurig verspreid over twee CD's een vrij volledig beeld geeft van Iggy Pop's carrière, met en zonder Stooges.
Een absolute aanrader!
Snelle kopers vinden er ook een bonus DVD-disc bij met een live-optreden erop.
Ik heb de meeste Iggy pop & Stooges releases in mijn collectie, maar toch overweeg ik om me de verzamelaar aan te schaffen, die bonus DVD is natuurlijk ook heel erg aanlokkelijk.
DISCOGRAFIE:
(Iggy & )The Stooges
1. The Stooges (1968)
2. Funhouse (1970)
3. Raw Power (1972)
4. Metallic KO (1974)
Bij Bomp! records, in de reeks: "The Iguana Chronicles":
1. Rough Power (1994)
2. Open Up And Bleed! - "The Great Lost Stooges Album? (1973)" (1995)
3. Year Of The Iguana (1997)
Iggy Pop
1. The Idiot (1977)
2. Lust For Life (1977)
3. TV Eye (1978)
4. New Values (1979)
5. Soldier (1980)
6. Party (1981)
7. Zombie Birdhouse (1982)
8. Blah Blah Blah (1986)
9. Instinct (1988)
10. Brick By Brick (1989)
11. American Caesar (1993)
12. Naughty Little Doggie (1996)
13. Avenue B (1999)
14. Beat 'Em Up (2001)
15. Skull Ring (2003)
Iggy Pop & James Williamson
1. Kill City (1978)
Morgen is het zover. Rough power van een 58 jarig Real Wild Child! Verwacht vooral werk van The Stooges, alsook een selectie uit Pop's hardere werk. De kans om "Isolation" of een integrale uitvoering van Avenue B te horen lijkt me eerder klein.
Wellicht wél "1969", "Cold Metal", "Real Wild Child", "Louie Louie", "Lust For Life", "No Fun", "Search And Destroy", ... enfin..
Een feest zàl het zijn!
- geschreven luisterend naar:
The Stooges/ Rough Power/ Brick by Brick/ Avenue B./ Year Of The Iguana -
Geboren in 1947, als James Jewel Osterberg, trapt het Real Wild Child anno 2005 nog altijd wild om zich heen. Optredens van Iggy Pop zijn altijd weer een belevenis waarbij Pop steeds tot het absolute uiterste gaat. Een pezig lichaam, getekend door sex, drugs en rock 'n roll, en één brok energie, met een belangrijke missie: compromisloze ruige rock 'n roll.
Het begon allemaal bij The Iguanas, als Osterberg nog op de schoolbanken zit. Hij zou er zijn bijnaam "Iggy" aan over houden. The Iguanas worden omgeruild voor de concurrende band The Prime Movers, en nadat hij zijn (middelbare) school braaf (!) afrond begint niet veel later, we schrijven 1968, het Stooges-verhaal. Samen met zijn makkers Ron & Scott Asheton en David Alexander The Stooges op. Op het debuut (geproduceerd door John Cale) staan klassiekers zoals "1969", "No Fun" en "I Wanna Be Your Dog". Alhoewel het ontstaan van de Punk vaak wordt gecrediteerd aan The Sex Pistols, anno 1975, kan je gerust stellen dat de oervader van de Punk Iggy Pop is, deels muzikaal, maar vooral naar attitude toe. The Stooges op hun stevigst zijn duidelijk oerpunk, maar al op de eerste Stooges-plaat bewijzen ze dat ze meer in hun mars hebben dan recht-toe-recht-aan 3 minuten punksongs. Getuige het 10 minuten durende epische "We Will Fall".
RAW POWER
Onder de naam The Stooges zouden slechts twee platen verschijnen, het debuut "The Stooges", uit '68 en "Fun House" uit '70. Omdat dit tweede album niet de verhoopte verkoopcijfers haalt laat platenlabel Elektra de band vallen. Maar, mede met de hulp van Iggy's goede vriend David Bowie, verschijnt in 1973 "Raw Power" van Iggy & The Stooges, een snoeharde plaat vol woede, met instant klassiekers zoals "Search & Destroy", "Gimme Danger" en "Raw Power". De plaat is, naar mijn bescheiden mening, de ultieme Punkrockplaat. Zonder "Raw Power", géén Sex Pistols, en géén Ramones!
Raw Power werd gemixed door David Bowie en geproduceerd door Pop. Jaren later (1994) zou "Rough Power" verschijnen (Bomp! Records), met de vermelding: "guaranteed Bowie-free!", de "original Stooges mix" of Raw Power. Het verhaal gaat dat de songs zoals ze voorlagen in hun originele versies, letterlijk als te ruw werden bevonden door de platenbonzen, en dus werden de opnames over gedaan met Bowie.
Op "Rough Power" hoor je inderdaad een veel ruiger verhaal dan op Raw Power...
Raw Power betekende wel de zwanezang van The Stooges. Het klassieke verhaal: de nodige ruzies, de verkeerde feestjes, tol van de roem... het gebruikelijke verhaal dus.
Er zou nog het album "Metallic K.O." verschijnen, een registratie van de allerlaatste Stooges-show: 9 februari 1974.
Maar voor Pop was dit lang niet het eind van het verhaal. Belangrijke link is hier opnieuw David Bowie. Samen met Bowie, die ook mee aan de songs schrijft, neemt Pop in Berlijn in '77 "The Idiot" op, minder punk en meer rock 'n roll. (met ondermeer China Girl, dat in 1983 voor Bowie een hit zou worden ). Een album "produced by David Bowie", net zoals de opvolger "Lust For Life", uit datzelfde jaar. De plaat betekent een doorbraak bij een groot publiek en titelnummer scoort zelfs tot hoog in de hitparades (3de plaats in Nederland) en is een all time favourite voor vele mensen, ook een blijvertje in de live sets van Iggy Pop. Het album bevat ook "The Passenger", nog zo'n favoriet. (opnieuw bevat het album een Pop/Bowie selectie dat later op een Bowie-album zou verschijnen: Tonight). "TV Eye", uit 1978, is een live-album, featuring David Bowie (hij weer) op piano.
Met The Idiot en Lust For Life is Pop vertrokken voor een lange solocarrière met vele ups en downs, en ook een verschillende muzikale horizonten. In de jaren '80 volgen nog "New Values", "Soldier" en "Party" die min of meer in het verlengde liggen van The Idiot en Lust For Life, maar weinig potten breken. "Zombie Birdhouse" (1982) is een heel stuk boeiender dan zijn voorgangers.
REAL WILD CHILD
In 1986 pakt Pop uit met zowaar een toegankelijk Popalbum! Een groot commercieel succes ook. De plaat heet "Blah Blah Blah" en is, je raadt het nooit, medegeproduceerd en geschreven door: David Bowie. Een commercieel en uiterst toegankelijk album dus, maar vrees niet: ook een steengoed album, met een Pop die beter zingt dan ooit, en bevat popparels zoals , het zeer Bowie-esque "Isolation", mede geschreven door de man, zeker ook "Cry For Love", én "Real Wild Child (Wild One)" , dat hem opnieuw in de hitparade brengt. Het toegankelijke poppy album, staat in fel contrast met Iggy's live set, die ook dan compromisloos hard blijft. Het nummer "Real Wild Child" vind al snel zijn weg naar de live sets, zij het in een iets ruiger jasje.
Twee jaar later gooit Pop het alweer over een heel andere boeg. Geen tongue-in-cheek pop, op "Instinct" (1988), maar onvervalste snoeiharde punkrock en hard rock! Het album laat Pop horen zoals we hem kennen van zijn Stooges-tijd én live acts. Vintage Iggy. Hoogschieters op de plaat: "Cold Metal", met een killer-riff, "Power & Freedom" en "Easy Rider". Ex-Sex Pistols gitarist Steve Jones bepaalt mede het rauwe geluid van Instinct.
"So get off my dick, I'm building this brick by brick, brick by brick". Een zinsnede uit het titelnummer van het album "Brick By Brick", dat verschijnt in 1989. Een zeer evenwichtig album, dat een goede mix is van stevige rocksongs, zoals "Home", "Butt Town", het metalen duo "My Baby Wants To Rock 'n Roll" en "Pussy Power" met Slash en Duff McKeegan op gitaren, akoestische rock 'n roll op "Living on The Edge Off The Night" en "The Undefeated", rustige ballads zoals "Moonlight Lady"en tongue-in-cheeck pop. Zeker vermeldens waardig zijn de duetten met John Hiatt op "Something Wild" en Kate Pierson op "Candy" wat opnieuw een grote hit oplevert voor Pop. James Osterberg, ondertussen 42 jaar oud, is klaar voor de nineties.Voor de opvolger van "Brick By Brick" (1989) is het tot 1993 wachten, met het album "American Caesar". Net zoals "Brick By Brick", een zeer gevarieerde plaat met vooral de rockende Iggy, maar toch met een aantal bloedmooie ballads. Favorieten hier zijn "Wild America", waarop Henry Rollins mee mag zingen/praten, "Mixin The Colours", "Plastic & Concrete", het epische "Caesar" (".. throw them to the Lions! Hail Caesar!.." ) en zeer zeker Iggy's sterke interpretatie van de rock 'n roll klassieker "Louie Louie", tevens een instant live crowdpleaser...
Drie jaar later is het opnieuw allemaal punkrock waar het om draait op het album "Naughty Little Doggie" (1996). Niet zijn sterkste album, maar gewoon een goede; degelijke punkrockplaat. Wat ook kan gezegd worden van het al even compromisloze als harde "Beat 'Em up" uit 2001.
Tussendoor verschijnt nog "Avenue B" (1999), een erg persoonlijke, en zeer ingetogen, donkere plaat. Zeer sterke composities, van zeer hoog niveau, en Pop, ondertussen 55, heel goed bij stem. Maar ik kan me indenken dat punk rockers weinig boodschap hebben aan "Avenue B". Mijn favorieten: "Nazi Girlfriend", "Miss Argentina", "Corruption" en de titelsong "Avenue B"
Met "Skull Ring" uit 2003 eist Iggy Pop opnieuw zijn plaats op als aanvoerder van de punkrock, met muzikale bijdragen van Green Day, Sum41 én.. The Stooges. De cirkel lijkt rond. Pop gaat ook weer toeren mét The Stooges, die tour duurt voort, en brengt hem morgen dus naar Lokeren.
Een paar weken geleden verscheen "A Million Of Prizes - The Anhology", een verzamelaar die keurig verspreid over twee CD's een vrij volledig beeld geeft van Iggy Pop's carrière, met en zonder Stooges.Een absolute aanrader!
Snelle kopers vinden er ook een bonus DVD-disc bij met een live-optreden erop.
Ik heb de meeste Iggy pop & Stooges releases in mijn collectie, maar toch overweeg ik om me de verzamelaar aan te schaffen, die bonus DVD is natuurlijk ook heel erg aanlokkelijk.
DISCOGRAFIE:
(Iggy & )The Stooges
1. The Stooges (1968)
2. Funhouse (1970)
3. Raw Power (1972)
4. Metallic KO (1974)
Bij Bomp! records, in de reeks: "The Iguana Chronicles":
1. Rough Power (1994)
2. Open Up And Bleed! - "The Great Lost Stooges Album? (1973)" (1995)
3. Year Of The Iguana (1997)
Iggy Pop
1. The Idiot (1977)
2. Lust For Life (1977)
3. TV Eye (1978)
4. New Values (1979)
5. Soldier (1980)
6. Party (1981)
7. Zombie Birdhouse (1982)
8. Blah Blah Blah (1986)
9. Instinct (1988)
10. Brick By Brick (1989)
11. American Caesar (1993)
12. Naughty Little Doggie (1996)
13. Avenue B (1999)
14. Beat 'Em Up (2001)
15. Skull Ring (2003)
Iggy Pop & James Williamson
1. Kill City (1978)
Morgen is het zover. Rough power van een 58 jarig Real Wild Child! Verwacht vooral werk van The Stooges, alsook een selectie uit Pop's hardere werk. De kans om "Isolation" of een integrale uitvoering van Avenue B te horen lijkt me eerder klein.
Wellicht wél "1969", "Cold Metal", "Real Wild Child", "Louie Louie", "Lust For Life", "No Fun", "Search And Destroy", ... enfin..
Een feest zàl het zijn!
- geschreven luisterend naar:
The Stooges/ Rough Power/ Brick by Brick/ Avenue B./ Year Of The Iguana -
zondag, juli 17, 2005
STORMS OVER ZOETERMEER
INDRUKWEKKEND MOSTLY AUTUMN PAKT BOERDERIJ IN
Zaterdag 16 juli 2005. Eindelijk was het dan zover. Weken, maanden had ik er naar uitgekeken; Mostly Autumn, live in de Boerderij en de voorstelling van de CD “Storms Over Still Water ”. Met enkele medestanders met de prog/folkneus in dezelfde, of toch bijna, richting vertrokken we vanuit Mortsel (B) naar Zoetermeer (NL) om daar, zo zou later blijken, een top-avond te mogen beleven.
Een verslagje, met de meeste hoogtepunten... al was de hele Mostly Autumn-ervaring één groot hoogtepunt...
Na een voorspoedige en toch ook wel zeer amusante trip waren we nog ruim op tijd om in het gezellige café aan de De Boerderij het nodige gerstennat (of ander vocht) tot ons te nemen en ons alvast te voorzien van een exemplaar van de nieuwe Mostly Autumn CD.
Sparnenn & Johnson: Parels voor de zwijnen?
Op tijd naar de zaal dan voor het voorprogramma. Dat was het duo Olivia "Livvy" Sparnenn (die tevens één van de backing vocalisten van Mostly Autumn is) en Chris Johnson (Evernauts). Gewapend met enkel een akoestische gitaar en mooie stemmen, bracht het duo een korte (akoestische) set. Mooie, rustige liedjes, maar misschien nogal braafjes. Wat me opviel was de zeer mooie stem van de overigens geheel niet onknappe Livvy.
Echt kans om naar hun set te luisteren kregen zij die dat wensten niet echt. Er waren immers een heel stel mensen die het nodig vonden om ongestoord en liefst zo luid mogelijk te praten doorheen heel dit optreden. Heb me hier enorm aan geergerd. Je zou bijna gaan denken dat de muziek voor sommigen erh.. tja.. velen eigenlijk.. bijzaak was. Maar dames en heren: als je zonodig moet bijpraten; ja ga dan naar een café he.! Dan hoef je ook geen geld voor een concertticket neer te tellen. (De enige andere keer dat ik zulks meemaakte is geleden van het optreden van Laïs in de 013 in Tilburg, een drietal jaar geleden, waarbij de jongedames zelfs overwogen om het optreden te staken...).
Enorm veel respect voor het duo dat toch probeert met mooie luisterliedjes een zaal te boeien, en moet opboksen voor zoveel onbegrip en apathie ...
MOSTLY AUTUMN
Na een klein halfuurtje besloten Sparnenn en Johnson hun set, en was het nog even wachten op Mostly Autumn. Heel lang zou dat niet duren. Rond 21.15 verscheen de band op het podium, hierbij hartelijk verwelkomd door het talrijk opgdaagde publiek. Het feest kon beginnen!
Met een opvallend stevig rockend OUT OF THE GREEN SKY werd de spits afgebeten, meteen gevolgd door, als ik me niet vergis, een al even swingned BROKEN GLASS, afkomstig van het nieuwe “Storms Over Still Water”. Uiteindelijk toch de plaat die hier voorgesteld werd, dus meer werk daaruit zou in het eerste deel van het concert aan bod komen.We zagen een zeer enthousiaste band op het podium en een oogverblindende Heather, in dit eerste deel getooid in knalrood ultrastrak catsuit (ze zou later nog tweemaal van garderobe veranderen).
Al vrij vroeg in de set kregen we het majestueuze EVERGREEN, ondertussen toch al een van de Mostly Autumn ‘klassiekers’. En wat een versie! Schitterend. Kippenvel, en al meteen een eerste echte hoogtepunt, al was eigenlijk het hele optreden één groot hoogtepunt! En het feestje was maar pas begonnen. Een zeer krachtige en inspirerend DARK BEFORE THE DAWN volgde niet veel later. Enthousiast uit alle Zoetermeerse en andere aanwezige kelen meegezongen.
Brian Josh kondigde THE LAST CLIMB aan, en het gevolg was een werkelijk fantastische versie van dit nummer. Klasse!
Het van “Storms...” afkomstige HEART LIFE, kregen we ook al te horen op het Mostly Autumn concert van Prog-Nose, ook alweer enkele maanden geleden. Heather Findley kondigde dit toen aan als een nummer dat op de nieuwe CD zou gaan staan. Wel, die belofte heeft ze alvast gehouden. Het is alleszins nu al een favoriet van me.
Backing vocaliste (O)Livvia, eerder al te zien in aan de zijde van Chris Johnson tijdens het voorprogramma, mocht naar voren treden om samen met Heather een zeer sterk NEVER THE RAINBOW te zingen. Het “duet” van deze mooie deernen was een lust voor oog en oor. Zij die het voorprogramma wél volgende wisten het al; ook Oliva heeft een stem om U tegen te zeggen! NEVER THE RAINBOW blijkt ook een echte crowdpleaser te zijn, en kreeg een stevig rockend jasje aangemeten.
Voor het immer mooie SHRINKING VIOLET kreeg Heather assistente van de andere backing vocaliste, Florence Millet-Sikking. Jammer genoeg bleek haar stem er niet altijd mooi door te komen (en dan moeten “opboksen” tegen een stemgeluid als dat van Heather!).
Als ik EVERGREEN bestempelde als “kippenvel”, geldt dat zeer zeker ook voor het zeer pakkende HEROES NEVER DIE, dat Brian Josh voor zijn vader schreef, en hier opgedragen aan iedereen “who’s lost someone”. De zeer sterke vertolking van “Heroes...” werd ondersteund door erg knappe visuals.
MOSTLY AUTUMN zou niet alleen versterkt worden met twee backing vocalistes, maar ook met doedelzakspeler TROY DONNELY zo was aangekondigd. En kijk. Het moment om Donnely aan het werk te zien was aangebroken. Donnely bracht een zeer geïnspireerd mini-optredentje (FINLANDIA, van Sibelius) waarbij hij liet zien welke knappe klanken je uit je doedelzak kan toveren.. Gevolgd door een adembenemende versie van CARPE DIEM, waarbij Donnely met zijn Uileann pipes & low whistle ook een belangrijke rol vertolkte. Een van de uitschieters van "Storms Over Still Waters" trouwens...
THE SPIRIT OF AUTUMN PAST volgde niet véél later. Alweer een hoogtepunt. Ook dit is een van die nummers die goed gekend zijn door het aanwezige publiek, en bijgevolg luidkeels wordt meegezongen. Toch wel jammer van die twee heren achter mij die, hoewel ze klaarblijkelijk dit nummer graag horen, het nodig vonden om, -- ja daar gaan we weer – tijdens de strofen het nodig vinden om even over koetjes en kalfjes te beginnen kletsen.
Tijd voor wat werk uit “Passengers”. Bijvoorbeeld met... het onvolprezen PASSENGERS! Subliem!!! En zo was na bijna al drie uur concert de finale ingezet, ondertussen was het al flink over elven...
Maar het was niog niet gedaan. Het publiek wou en kreeg meer, en zo keerde de band terug om ons te verwennen met ANSWER THE QUESTION en een magistrale versie van MOTHER EARTH, lang uitgesponnen, en ook meteen het ultieme moment om de verschillende bandleden even voor te stellen en/of hun ding te laten doen.
Maar na Mother Earth, ondertussen 0.15 uur, was het dan ook echt wel gedaan. Bijna 3 volle uren prachtige muziek. Drie uur kan lang zijn, maar hier waren die veel te snel voorbij. ..
Setlist: (volgorde is niet noodzakelijk correct)
Het was slechts mijn tweede live-ervaring van Mostly Autumn, en waar ik ze fantastisch vond op het Prog-Nose concert, in Antwerpen, vond ik het nu zo-mogelijk nog beter! Na het optreden nog reacties uitgewisseld, en zo bleek dat ook de Autumnfans die de band al meerdere malen aan het werk zagen, ook dit dé beste keer bleken te vinden. Ik hoorde zelfs vertellen dat ook de band zelf dit zo ervoer! Heather: "this is the best gig we ever did"
Het leuke aan Mostly Autumn, mijns inziens, is dat er niet één zwakke schakel is. De hemelse zang van Heather, het schitterende gitaarspel van Brian Josh, Pink Floyd en Gilmour zijn nooit hel ver, maar is dat een bezwaar? Het knappe toetsenspel van Ian Jennings, en ook niet te vergeten Angela Gordon op fluit, toetsen en vocals... maar ook, een de goede bassist die Andy Smith is, een goede drummer (Andrew Jennings), slide-guitarist Liam Davidson... en ... eigenlijk spreken we hier over stuk voor stuk goed muzikanten.
foto: Heather Findley & Markec. [(c)Jany Claeskens]
Na nog even na te praten, een kort praatje met bandleden, en de kansen benut om het CD-boekje te laten tekenen, én op de foto te kunnen met Heather Findley (die kans laat ik niet liggen!), begon de lange weg huiswaarts naar Vlaanderen. En om 4 uur vannacht was ondergetekende al stevig op weg naar Dromenland, nagenietend van een fantastische concertervaring. En nu nog: daarbij geholpen door de nieuwe CD “Storms Over Still Water” en “Passengers”.
De nieuwe CD is trouwens even wennen, een stuk steviger dan de meesten onder ons van Mostly Autumn gewend zijn, maar toch ook gekruid met de ondertussen typische Autumn-ingrediënten, al is het misschien wat meer rock, wat meer floyd, en wat minder folk.
Zoals Thijs Van der Wouw (webmaster van Mostly Autumn.nl) gisteren nog zei, het album vraagt enkel luisterbeurten om “erin te komen”. Dat is aan het lukken.. Ondertussen aan mijn 4de luisterbeurt toe... ik zou zeggen: kopen!
Doèn!
Méér foto's op: www.prog-nose.be , www.mostly-autumn.nl en http://www.moreheep.com/boter/
Zaterdag 16 juli 2005. Eindelijk was het dan zover. Weken, maanden had ik er naar uitgekeken; Mostly Autumn, live in de Boerderij en de voorstelling van de CD “Storms Over Still Water ”. Met enkele medestanders met de prog/folkneus in dezelfde, of toch bijna, richting vertrokken we vanuit Mortsel (B) naar Zoetermeer (NL) om daar, zo zou later blijken, een top-avond te mogen beleven.Een verslagje, met de meeste hoogtepunten... al was de hele Mostly Autumn-ervaring één groot hoogtepunt...
Na een voorspoedige en toch ook wel zeer amusante trip waren we nog ruim op tijd om in het gezellige café aan de De Boerderij het nodige gerstennat (of ander vocht) tot ons te nemen en ons alvast te voorzien van een exemplaar van de nieuwe Mostly Autumn CD.
Sparnenn & Johnson: Parels voor de zwijnen?
Op tijd naar de zaal dan voor het voorprogramma. Dat was het duo Olivia "Livvy" Sparnenn (die tevens één van de backing vocalisten van Mostly Autumn is) en Chris Johnson (Evernauts). Gewapend met enkel een akoestische gitaar en mooie stemmen, bracht het duo een korte (akoestische) set. Mooie, rustige liedjes, maar misschien nogal braafjes. Wat me opviel was de zeer mooie stem van de overigens geheel niet onknappe Livvy.
Echt kans om naar hun set te luisteren kregen zij die dat wensten niet echt. Er waren immers een heel stel mensen die het nodig vonden om ongestoord en liefst zo luid mogelijk te praten doorheen heel dit optreden. Heb me hier enorm aan geergerd. Je zou bijna gaan denken dat de muziek voor sommigen erh.. tja.. velen eigenlijk.. bijzaak was. Maar dames en heren: als je zonodig moet bijpraten; ja ga dan naar een café he.! Dan hoef je ook geen geld voor een concertticket neer te tellen. (De enige andere keer dat ik zulks meemaakte is geleden van het optreden van Laïs in de 013 in Tilburg, een drietal jaar geleden, waarbij de jongedames zelfs overwogen om het optreden te staken...).Enorm veel respect voor het duo dat toch probeert met mooie luisterliedjes een zaal te boeien, en moet opboksen voor zoveel onbegrip en apathie ...
MOSTLY AUTUMN
Na een klein halfuurtje besloten Sparnenn en Johnson hun set, en was het nog even wachten op Mostly Autumn. Heel lang zou dat niet duren. Rond 21.15 verscheen de band op het podium, hierbij hartelijk verwelkomd door het talrijk opgdaagde publiek. Het feest kon beginnen!
Met een opvallend stevig rockend OUT OF THE GREEN SKY werd de spits afgebeten, meteen gevolgd door, als ik me niet vergis, een al even swingned BROKEN GLASS, afkomstig van het nieuwe “Storms Over Still Water”. Uiteindelijk toch de plaat die hier voorgesteld werd, dus meer werk daaruit zou in het eerste deel van het concert aan bod komen.We zagen een zeer enthousiaste band op het podium en een oogverblindende Heather, in dit eerste deel getooid in knalrood ultrastrak catsuit (ze zou later nog tweemaal van garderobe veranderen).
Al vrij vroeg in de set kregen we het majestueuze EVERGREEN, ondertussen toch al een van de Mostly Autumn ‘klassiekers’. En wat een versie! Schitterend. Kippenvel, en al meteen een eerste echte hoogtepunt, al was eigenlijk het hele optreden één groot hoogtepunt! En het feestje was maar pas begonnen. Een zeer krachtige en inspirerend DARK BEFORE THE DAWN volgde niet veel later. Enthousiast uit alle Zoetermeerse en andere aanwezige kelen meegezongen.
Brian Josh kondigde THE LAST CLIMB aan, en het gevolg was een werkelijk fantastische versie van dit nummer. Klasse!
Het van “Storms...” afkomstige HEART LIFE, kregen we ook al te horen op het Mostly Autumn concert van Prog-Nose, ook alweer enkele maanden geleden. Heather Findley kondigde dit toen aan als een nummer dat op de nieuwe CD zou gaan staan. Wel, die belofte heeft ze alvast gehouden. Het is alleszins nu al een favoriet van me.
Backing vocaliste (O)Livvia, eerder al te zien in aan de zijde van Chris Johnson tijdens het voorprogramma, mocht naar voren treden om samen met Heather een zeer sterk NEVER THE RAINBOW te zingen. Het “duet” van deze mooie deernen was een lust voor oog en oor. Zij die het voorprogramma wél volgende wisten het al; ook Oliva heeft een stem om U tegen te zeggen! NEVER THE RAINBOW blijkt ook een echte crowdpleaser te zijn, en kreeg een stevig rockend jasje aangemeten.
Voor het immer mooie SHRINKING VIOLET kreeg Heather assistente van de andere backing vocaliste, Florence Millet-Sikking. Jammer genoeg bleek haar stem er niet altijd mooi door te komen (en dan moeten “opboksen” tegen een stemgeluid als dat van Heather!).
Als ik EVERGREEN bestempelde als “kippenvel”, geldt dat zeer zeker ook voor het zeer pakkende HEROES NEVER DIE, dat Brian Josh voor zijn vader schreef, en hier opgedragen aan iedereen “who’s lost someone”. De zeer sterke vertolking van “Heroes...” werd ondersteund door erg knappe visuals.
MOSTLY AUTUMN zou niet alleen versterkt worden met twee backing vocalistes, maar ook met doedelzakspeler TROY DONNELY zo was aangekondigd. En kijk. Het moment om Donnely aan het werk te zien was aangebroken. Donnely bracht een zeer geïnspireerd mini-optredentje (FINLANDIA, van Sibelius) waarbij hij liet zien welke knappe klanken je uit je doedelzak kan toveren.. Gevolgd door een adembenemende versie van CARPE DIEM, waarbij Donnely met zijn Uileann pipes & low whistle ook een belangrijke rol vertolkte. Een van de uitschieters van "Storms Over Still Waters" trouwens...
THE SPIRIT OF AUTUMN PAST volgde niet véél later. Alweer een hoogtepunt. Ook dit is een van die nummers die goed gekend zijn door het aanwezige publiek, en bijgevolg luidkeels wordt meegezongen. Toch wel jammer van die twee heren achter mij die, hoewel ze klaarblijkelijk dit nummer graag horen, het nodig vonden om, -- ja daar gaan we weer – tijdens de strofen het nodig vinden om even over koetjes en kalfjes te beginnen kletsen.
Tijd voor wat werk uit “Passengers”. Bijvoorbeeld met... het onvolprezen PASSENGERS! Subliem!!! En zo was na bijna al drie uur concert de finale ingezet, ondertussen was het al flink over elven...
Maar het was niog niet gedaan. Het publiek wou en kreeg meer, en zo keerde de band terug om ons te verwennen met ANSWER THE QUESTION en een magistrale versie van MOTHER EARTH, lang uitgesponnen, en ook meteen het ultieme moment om de verschillende bandleden even voor te stellen en/of hun ding te laten doen.
Maar na Mother Earth, ondertussen 0.15 uur, was het dan ook echt wel gedaan. Bijna 3 volle uren prachtige muziek. Drie uur kan lang zijn, maar hier waren die veel te snel voorbij. ..
Setlist: (volgorde is niet noodzakelijk correct)
- Out of te Green Sky (Storms over Still Water 2005)
- Broken Glass (Storms over Still Water 2005)
- Caught in a Fold (Passengers 2003)
- Something in Between (Passengers 2003)
- Evergreen (The Spirit of Autumn Past 1999)
- Simple Ways (Passengers 2003)
- Dark before the Dawn (The Last Bright Light 2001)
- The Last Climb (For All We Shared 1999)
- Ghost in Dreamland (Storms over Still Water 2005)
- Heart Life (Storms over Still Water 2005)
- Black Rain (Storms over Still Water 2005)
- Never the Rainbow (The Last Bright Light 2001)
- Shrinking Violet (The Last Bright Light 2001)
- Heroes Never Die (For All We Shared 1999)
- Finlandia (Sibelius) (The Unseen Stream - Solo album Troy Donockley – 1998)
- Candle to the Sky (Storms over Still Water 2005)
- Carpe Diem (Storms over Still Water 2005)
- Storms Over Still Water (Storms over Still Water 2005)
- The Spirit of Autumn Past (Parts I & II) (The Spirit of Autumn Past 1999)
- Passengers (Passengers 2003)
Encores - Answer the Question (Passengers 2003)
- We come and we go (The Last Bright Light 2001)
- Mother Nature (The Last Bright Light 2001)
Het was slechts mijn tweede live-ervaring van Mostly Autumn, en waar ik ze fantastisch vond op het Prog-Nose concert, in Antwerpen, vond ik het nu zo-mogelijk nog beter! Na het optreden nog reacties uitgewisseld, en zo bleek dat ook de Autumnfans die de band al meerdere malen aan het werk zagen, ook dit dé beste keer bleken te vinden. Ik hoorde zelfs vertellen dat ook de band zelf dit zo ervoer! Heather: "this is the best gig we ever did"
Het leuke aan Mostly Autumn, mijns inziens, is dat er niet één zwakke schakel is. De hemelse zang van Heather, het schitterende gitaarspel van Brian Josh, Pink Floyd en Gilmour zijn nooit hel ver, maar is dat een bezwaar? Het knappe toetsenspel van Ian Jennings, en ook niet te vergeten Angela Gordon op fluit, toetsen en vocals... maar ook, een de goede bassist die Andy Smith is, een goede drummer (Andrew Jennings), slide-guitarist Liam Davidson... en ... eigenlijk spreken we hier over stuk voor stuk goed muzikanten.
foto: Heather Findley & Markec. [(c)Jany Claeskens]Na nog even na te praten, een kort praatje met bandleden, en de kansen benut om het CD-boekje te laten tekenen, én op de foto te kunnen met Heather Findley (die kans laat ik niet liggen!), begon de lange weg huiswaarts naar Vlaanderen. En om 4 uur vannacht was ondergetekende al stevig op weg naar Dromenland, nagenietend van een fantastische concertervaring. En nu nog: daarbij geholpen door de nieuwe CD “Storms Over Still Water” en “Passengers”.
De nieuwe CD is trouwens even wennen, een stuk steviger dan de meesten onder ons van Mostly Autumn gewend zijn, maar toch ook gekruid met de ondertussen typische Autumn-ingrediënten, al is het misschien wat meer rock, wat meer floyd, en wat minder folk.
Zoals Thijs Van der Wouw (webmaster van Mostly Autumn.nl) gisteren nog zei, het album vraagt enkel luisterbeurten om “erin te komen”. Dat is aan het lukken.. Ondertussen aan mijn 4de luisterbeurt toe... ik zou zeggen: kopen!
Doèn!
Méér foto's op: www.prog-nose.be , www.mostly-autumn.nl en http://www.moreheep.com/boter/
dinsdag, juli 12, 2005
11 juli 2005: Eén en de Gulden Verloochening
Anders dan andere jaren ben ik om allerlei redenen niet in Brussel verzeild geraakt om 11 juli te vieren. Al was het programma van 'De Gulden Ontsporing' véélbelovend. Alleen al om Rum (Paul Rans, Dirk Van Esbroeck, Wiet Van Leest) en Laïs, samen als Thalassa! Thalassa! aan het werk te zien, alsook Coope, Boys & Simpson. Maar goed ik zou dat alles wel volgen op de TV-registratie op VRT; Eén. Tja. Dàcht ik...
Nog nooit werd 11 juli zo stiefmoederlijk behandeld door de VRT. De verslaggeving over de verschillende politiek toespraken, uitspraken en reacties, behalve dan een Guy Verhofstadt die weer eens stond te liegen dat ze Brussel-Halle-Vilvoorde in de toekomst nu eindelijk eens zouden gaan oplossen, "zeker in 2007" (jaja..), was ronduit beschamend magertjes. O ja, dat “onze” Koning in Limburg 11 juli ging vieren, in gezelschap Stever Stevaert, ja, dàt was belangrijk.
Het mag gezegd, aangaande nieuwsgaring met betrekking tot 11 juli: VTM was hierin veel vollediger en correcter. Verslaggeving met de nodige achtergrond. Zo hoort het.
Geen van beide zenders repte echter met een woord over de jaarlijkse radicale 11 juli viering van de Vlaamse Volksbeweging op het Sint-Katelijnepleintje. Jammer, je hebt immers daar meer kans om de Vlaamse eisen/grieven te (willen?) horen dan op de Grote Markt waar toch ook velen, en het weze hen gegund, louter voor de muziek komen.
Ik keek enorm uit naar de uitzendending van de Gulden Ontsporing op “Eén”, een semi-live registratie zo had de VRT de kijker beloofd. Wat kregen we? Een registratie van het Thalassa! Thalassa! gebeuren? Neen! En dat was nu net hetgene waar ik zo naar uitkeek! In de plaats moesten we het stellen met BJ Scott, de Amerikaanse zangeres, jaren geleden aangspoeld in Vlaanderen, maar dacht u nu dat BJ enigszins goed Nederlands kent? Neen! Het moest dan ook een nummmer in het Engels (Amerikaans) zijn.. Of wat te denken van Frederik Sioen, duidelijk een Vlaming, die in een programma met liederen over Zee, er niets beter op kan vinden dan een nummer van PJ Harvey “Down By The Water” te coveren. Ja, kijk: het woord water zit er in, dus ok.. dat kon wel passen in het programma passen, leek Sioen te denken.. Dat terwjl er zo vele goed Vlaamse liederen zijn. Ook Wimmeke “Boy Wonders” Punk moest zonodig uit Engelstalig repertoire putten (The Bottle Runs Dry).
De Vlaamse volksliedjes gezongen door Jan De Smet en Lucas Van Den Eynde waren leuk ja. Raymond Van Het Groenewoud’s vertolking van “Blankenberge” (Hugo Matthijsen) mocht er zijn... De onvermijdelijke Dana Winner (de oude man en de zeeeeeee...) was ook van de partij. Will Tura blijft natuurlijk een grote meneer.. Maar ..
Waar was de Folk? Waar bleven de vele o zo mooie Vlaamse liedjes? Waarom nagenoeg niets over Thalassa? Thalassa? Té cultureel voor de VRT? Niet platcommercieel genoeg, misschien? Enfin. Ik had even goed NIET kunnen afstemmen op Eén!
Toen ik later naar VTM zapte, en er in het nieuws wél een mooie registratie zag van de optredens van Thalassa! Thalassa! (Rum en Laïs) maakte dat toch al iets goed. Zo zag ik een fragment van “Daar was een meisje loos”.
O, ja, in haar late nieuws bracht de VRT toch ook nog minuskule fragmentjes van Laïs en Rum, dat daar ondertussen met de geluidsband iets aan de hand was, waardoor alles afgrijselijk vals klonk, hadden de heren en dames niet door, zelfs in het interview met Jari “Ab” De Meulemeester kon je horen dat er iets aan de geluidsband scheelde. Een kleine verontschuldiging van de VRT lijkt op zijn plaats, hoor ik u denken? Nee hoor, Annelies Van Herck hield het op “zo, we zijn rond”.
Verslaggeving op de VRT van 11 juli en “De Gulden Ontsporing”; weerom een (bewust?) gemiste kans. De Gulden Verloochening! Opnieuw wordt duidelijk hoe veel belang de VRT hecht aan de "V" (van "Vlaamse" of "Verloochenende") werd wer eens duidelijk!
De uitzending van de Rode Loper, over de Radio2 optredens aan de kust, had verdorie méér Vlaams karakter, alsook de optredens aldaar, ook al gaat het dan om corryfeeën die ik moeilijk tot mijn favorieten kan rekenen...
Nog nooit werd 11 juli zo stiefmoederlijk behandeld door de VRT. De verslaggeving over de verschillende politiek toespraken, uitspraken en reacties, behalve dan een Guy Verhofstadt die weer eens stond te liegen dat ze Brussel-Halle-Vilvoorde in de toekomst nu eindelijk eens zouden gaan oplossen, "zeker in 2007" (jaja..), was ronduit beschamend magertjes. O ja, dat “onze” Koning in Limburg 11 juli ging vieren, in gezelschap Stever Stevaert, ja, dàt was belangrijk.
Het mag gezegd, aangaande nieuwsgaring met betrekking tot 11 juli: VTM was hierin veel vollediger en correcter. Verslaggeving met de nodige achtergrond. Zo hoort het.
Geen van beide zenders repte echter met een woord over de jaarlijkse radicale 11 juli viering van de Vlaamse Volksbeweging op het Sint-Katelijnepleintje. Jammer, je hebt immers daar meer kans om de Vlaamse eisen/grieven te (willen?) horen dan op de Grote Markt waar toch ook velen, en het weze hen gegund, louter voor de muziek komen.
Ik keek enorm uit naar de uitzendending van de Gulden Ontsporing op “Eén”, een semi-live registratie zo had de VRT de kijker beloofd. Wat kregen we? Een registratie van het Thalassa! Thalassa! gebeuren? Neen! En dat was nu net hetgene waar ik zo naar uitkeek! In de plaats moesten we het stellen met BJ Scott, de Amerikaanse zangeres, jaren geleden aangspoeld in Vlaanderen, maar dacht u nu dat BJ enigszins goed Nederlands kent? Neen! Het moest dan ook een nummmer in het Engels (Amerikaans) zijn.. Of wat te denken van Frederik Sioen, duidelijk een Vlaming, die in een programma met liederen over Zee, er niets beter op kan vinden dan een nummer van PJ Harvey “Down By The Water” te coveren. Ja, kijk: het woord water zit er in, dus ok.. dat kon wel passen in het programma passen, leek Sioen te denken.. Dat terwjl er zo vele goed Vlaamse liederen zijn. Ook Wimmeke “Boy Wonders” Punk moest zonodig uit Engelstalig repertoire putten (The Bottle Runs Dry).
De Vlaamse volksliedjes gezongen door Jan De Smet en Lucas Van Den Eynde waren leuk ja. Raymond Van Het Groenewoud’s vertolking van “Blankenberge” (Hugo Matthijsen) mocht er zijn... De onvermijdelijke Dana Winner (de oude man en de zeeeeeee...) was ook van de partij. Will Tura blijft natuurlijk een grote meneer.. Maar ..
Waar was de Folk? Waar bleven de vele o zo mooie Vlaamse liedjes? Waarom nagenoeg niets over Thalassa? Thalassa? Té cultureel voor de VRT? Niet platcommercieel genoeg, misschien? Enfin. Ik had even goed NIET kunnen afstemmen op Eén!
Toen ik later naar VTM zapte, en er in het nieuws wél een mooie registratie zag van de optredens van Thalassa! Thalassa! (Rum en Laïs) maakte dat toch al iets goed. Zo zag ik een fragment van “Daar was een meisje loos”.
O, ja, in haar late nieuws bracht de VRT toch ook nog minuskule fragmentjes van Laïs en Rum, dat daar ondertussen met de geluidsband iets aan de hand was, waardoor alles afgrijselijk vals klonk, hadden de heren en dames niet door, zelfs in het interview met Jari “Ab” De Meulemeester kon je horen dat er iets aan de geluidsband scheelde. Een kleine verontschuldiging van de VRT lijkt op zijn plaats, hoor ik u denken? Nee hoor, Annelies Van Herck hield het op “zo, we zijn rond”.
Verslaggeving op de VRT van 11 juli en “De Gulden Ontsporing”; weerom een (bewust?) gemiste kans. De Gulden Verloochening! Opnieuw wordt duidelijk hoe veel belang de VRT hecht aan de "V" (van "Vlaamse" of "Verloochenende") werd wer eens duidelijk!
De uitzending van de Rode Loper, over de Radio2 optredens aan de kust, had verdorie méér Vlaams karakter, alsook de optredens aldaar, ook al gaat het dan om corryfeeën die ik moeilijk tot mijn favorieten kan rekenen...
zaterdag, juli 09, 2005
Jongedames met Klasse!
Net terug van Beleuvenissen, doordat ik een lift naar Mechelen aangeboden kreeg, kon ik beide concerten bijwonen...
Hier zijn alvast de setlists van de beide optredens:
>> 21.15-22.05 uur
AFTER THE GOLDRUSH (N. Young)
DORMEZ DORMEZ
LA PLUS BELLE DE CEANS
LES DOUZE MOIS
een arabisch nummer (nieuw!)
DE WANHOOP
HELPLESSLY HOPING (Crosby, Stills, Nash & Young)
MARIE MADELEINE
RINALDO
LE RENARD ET LA BELETTE
'T SMIDJE
DE WANHOOP VAN EEN MEES
OPZIJ (H. Van Veen)
>> 22.30-23.40
DE DRIE MAAGDEKENS
DORAN
LA PLUS BELLE DE CEANS
LES DOUZE MOIS
een arabisch nummer
JASIO U PANA
AL BEOLE 17
MARIE MADELEINE
RINALDO
LE RENARD ET LA BELETTE
'T SMIDJE
DE WANHOOP VAN EEN MEES
OPZIJ (H. Van Veen)
----
bis
---
DE KLACHT VAN EEN VERSTOTEN MINNARES
JUMBALAYA (H. Williams)
persoonlijk vond ik zowel setlistkeuze, sfeer als prestaties van Laïs van de tweede set beter...
En nu.. Dormez Dormez ;-)
Hier zijn alvast de setlists van de beide optredens:
>> 21.15-22.05 uur
AFTER THE GOLDRUSH (N. Young)
DORMEZ DORMEZ
LA PLUS BELLE DE CEANS
LES DOUZE MOIS
een arabisch nummer (nieuw!)
DE WANHOOP
HELPLESSLY HOPING (Crosby, Stills, Nash & Young)
MARIE MADELEINE
RINALDO
LE RENARD ET LA BELETTE
'T SMIDJE
DE WANHOOP VAN EEN MEES
OPZIJ (H. Van Veen)
>> 22.30-23.40
DE DRIE MAAGDEKENS
DORAN
LA PLUS BELLE DE CEANS
LES DOUZE MOIS
een arabisch nummer
JASIO U PANA
AL BEOLE 17
MARIE MADELEINE
RINALDO
LE RENARD ET LA BELETTE
'T SMIDJE
DE WANHOOP VAN EEN MEES
OPZIJ (H. Van Veen)
----
bis
---
DE KLACHT VAN EEN VERSTOTEN MINNARES
JUMBALAYA (H. Williams)
persoonlijk vond ik zowel setlistkeuze, sfeer als prestaties van Laïs van de tweede set beter...
En nu.. Dormez Dormez ;-)
vrijdag, juli 08, 2005
Laïs op BeLEUVENissen. En u?
Vandaag, vrijdag 8 juli, is Laïs te gast op het Folkluik van het gratis festival 'Beleuvenissen'. Het evenement vindt plaats in het centrum van Leuven. Op de verschillende Leuvense pleinen, kan je behalve Laïs o.m. genieten van Luar de Lubre, Sois Belle en Captain Gumbo.
Laïs zal het podium van de Oude Markt onveilig maken. De groep speelt twee concerten van telkens een uur. Aanvang van het eerste concert is voorzien om 21.00 uur. Het tweede concert begint om 22.30 uur. (bron: www.lais.be).
Ik zal er zijn, (en u?)
Het zal me benieuwen of de jongedames straks ook werk zullen brengen uit hun binnenkort te verschijnen nieuwe (dubbel) CD...
Laïs zal het podium van de Oude Markt onveilig maken. De groep speelt twee concerten van telkens een uur. Aanvang van het eerste concert is voorzien om 21.00 uur. Het tweede concert begint om 22.30 uur. (bron: www.lais.be).
Ik zal er zijn, (en u?)
Het zal me benieuwen of de jongedames straks ook werk zullen brengen uit hun binnenkort te verschijnen nieuwe (dubbel) CD...
donderdag, juli 07, 2005
Nieuwe Simple Minds single in Live Premiere in Arezzo (Italië)
Simple Minds zijn aanstaande zondag te gast op Festival Bar in Arezzo, Italië. De groep zal er zijn gloednieuwe single "Home", die pas op 5 december wordt uitgebracht, een live-première geven. Het mini-optreden wordt gefilmd, en wellicht worden er shots van gebruikt voor de videoclip. De single gaat het album "Black & White 050505" vooraf, dat op 12 september verschijnt.
Simple Minds: Kerr/ Gaynor/ Duffy/ Burchill(foto: (c) Arjen van den Berg)
Meer informatie op www.sparkle.be
Knappe foto's Arrow Rock Festival (11.06) op RockReport.be
Enkele weken geleden schreef ik een verslagje van Arrow Rock, waar ik ondermeer kon genieten van de optredens van Kansas, Styx, Thunder, Glenn Hughes en Dream Theater.
Fotograaf/ muziekliefhebber/ toffe mens Franky Bruyneel die we daar ook zagen, schreef een tof verslag op de Rock Report site, en wat meer is hij plaatste er zijn meer dan knappe foto's ook!
Als voorsmaakje, kiekjes van Thunder (Danny Bowes & Ben Matthews) en Glenn Hughes (& J.J. Marsh). In mijn Arrow Rock Verslag, heb ik ook nog enkele foto's geplaatst. Dit alles met toestemming van de sympathieke fotograaf natuurlijk.
Fotograaf/ muziekliefhebber/ toffe mens Franky Bruyneel die we daar ook zagen, schreef een tof verslag op de Rock Report site, en wat meer is hij plaatste er zijn meer dan knappe foto's ook!
Als voorsmaakje, kiekjes van Thunder (Danny Bowes & Ben Matthews) en Glenn Hughes (& J.J. Marsh). In mijn Arrow Rock Verslag, heb ik ook nog enkele foto's geplaatst. Dit alles met toestemming van de sympathieke fotograaf natuurlijk.
dinsdag, juli 05, 2005
Simple Minds: Black & White 050505 !
De koorts begint te stijgen! Het is dus officieel! Op 12 september komt eindelijk de nieuwe Simple Minds CD uit: "Black & White 050505". De eerste single, "Home", verschijnt op 5 september.
"Sanctuary Records are pleased to announce the worldwide signing of Simple Minds. The band will release their first album on the Sanctuary Record label in the UK and rest of Europe on Monday September 12 (US release date- September 13). Entitled "Black & White 050505", the album is being hailed as a return to form to their classic atmospheric albums - 1982's "New Gold Dream" and 1984's "Sparkle In The Rain". " The first single taken from the album, "Home", is released September 5th. "
Meer info: www.sparkle.be
"Sanctuary Records are pleased to announce the worldwide signing of Simple Minds. The band will release their first album on the Sanctuary Record label in the UK and rest of Europe on Monday September 12 (US release date- September 13). Entitled "Black & White 050505", the album is being hailed as a return to form to their classic atmospheric albums - 1982's "New Gold Dream" and 1984's "Sparkle In The Rain". " The first single taken from the album, "Home", is released September 5th. "
Meer info: www.sparkle.be
Home Alone Again...
M. Culckins is Home Alone Again. En deze keer komt ene M.J. langs die officieel vrijgesproken is van niet zulke fraaie zaakjes. We zien hoe moeilijk het is om M.J. buiten te houden...
Bekijk de trailer: /homealoneagain.wmv
(elke gelijkenis met bestaande personen of gebeurtenissen is niet toevallig)
;-)
Bekijk de trailer: /homealoneagain.wmv
(elke gelijkenis met bestaande personen of gebeurtenissen is niet toevallig)
;-)
zaterdag, juli 02, 2005
Een kijkje in mijn platenkast...
Sommigen weten het al. Mijn muziekinteresse is heel breed: "van kleinkunst tot heavy metal" (R'n B, Schlagers en House laat ik grààg aan mij VOORBIJGAAN echter). Ik blijk er ook een en ander van te kennen, zo noemde iemand mij ooit een "wandelende popencyclopedie". De muzikale verzamelwoede is erh.. enorm, en zo moet ik bekennen dat mijn platenkast, cd-rekken, ... uitpuilen, en het steeds moeilijker wordt om alles gestockeerd te krijgen... "Heb je dan ooit tijd om naar al die muziek te luisteren, Mark?", vraagt men mij wel meer. Heu.. Wel.. erh, ja... ik doe zowat alles (nu ja, alles...) met muziek..
Iemand stockeringstips?? Rekken aan de muur hangen misschien? Of iemand een ander idee? Nu is het al oppassen geblazen dat ik mijn benen niet breek hier... CD's en LP's everywhere ;-)
Neem je graag een kijkje in mijn muziekcollectie? Dat kan, op deze blog, nog in verdere opbouw; ik plan elke band aanwezig grondig te documenteren ....
http://markecmusicmania.blogspot.com/
Iemand stockeringstips?? Rekken aan de muur hangen misschien? Of iemand een ander idee? Nu is het al oppassen geblazen dat ik mijn benen niet breek hier... CD's en LP's everywhere ;-)
Neem je graag een kijkje in mijn muziekcollectie? Dat kan, op deze blog, nog in verdere opbouw; ik plan elke band aanwezig grondig te documenteren ....
http://markecmusicmania.blogspot.com/
vrijdag, juli 01, 2005
School's Out...
Begin van de vakantie voor de leerlingen, studenten en menig onderwijzend personeel. Sommigen zijn wellicht al vertrokken naar de zon, of naar andere oorden, anderen brengen hun vakantie door in Mechelen. Sommigen hebben redenen om te feesten, nemen lekker lang vakantie en gaan dan er weer flink tegenaan, maar er zijn ook de minder fortuinlijken die aankijken tegen een "tweede zit" en dus hun vakantie aanzienlijk ingekort zien, of nog anderen die een jaar moeten opnieuw doen straks in september. Ja, het is weer die tijd van 't jaar. De lessen zijn voorbij en de zomervakantie begint.
Ik weet nog hoe ik als puber, haast als ritueel, na het thuiskomen van "de echt de laatste" schooldag, telkens een welbepaalde rocksong loeihard door mijn stereoketen liet knallen... die song draag ik nu met veel plezier op aan de toffe jongens en meisjes van het 6de jaar waarvan ik titularis was, en aan alle leerlingen en studenten....
SCHOOL'S OUT!
Well we got no choice
All the girls and boys
Makin all that noise
'Cause they found new toys
Well we can't salute ya
Can't find a flag
If that don't suit ya
That's a drag
School's out for summer
School's out forever
School's been blown to pieces
No more pencils
No more books
No more teacher's dirty looks
Well we got no class
And we got no principles
And we got no innocence
We can't even think of a word that rhymes
School's out for summer
School's out forever
School's been blown to pieces
No more pencils
No more books
No more teacher's dirty looks
Out for summer
Out till fall
We might not go back at all
School's out forever
School's out for summer
School's out with fever
School's out completely
Getekend: Vincent Furnier, aka ALICE COOPER, anno 1972
De man die doorbreekt in '71 met "I'm Eighteen", later scoort met "Elected", deze "School's Out", "Halo Of Flies" en het zweemzoete "How You Gonna See Me Now". Comeback in '89 met "Poison". Cooper stond en staat bekend voor spectaculaire podiumact, inclusief verkleedpartijen en reptielen on stage... (Rammstein en Marylin Manson haalden hier de spreekwoordelijke mosterd - én bij Bauhaus en Laibach).
(Cooper brengt trouwens over enkele dagen, 4 juli om precies te zijn, een nieuw album uit: "Dirty Diamonds".)
Leerlingen, studenten, leerkrachten, aanvullend onderwijzend personeel, en eigenlijk elkeen die het geluk geniet nu vakantie te hebben, ... GENIET ERVAN!
Ik weet nog hoe ik als puber, haast als ritueel, na het thuiskomen van "de echt de laatste" schooldag, telkens een welbepaalde rocksong loeihard door mijn stereoketen liet knallen... die song draag ik nu met veel plezier op aan de toffe jongens en meisjes van het 6de jaar waarvan ik titularis was, en aan alle leerlingen en studenten....
SCHOOL'S OUT!
Well we got no choice
All the girls and boys
Makin all that noise
'Cause they found new toys
Well we can't salute ya
Can't find a flag
If that don't suit ya
That's a drag
School's out for summer
School's out forever
School's been blown to pieces
No more pencils
No more books
No more teacher's dirty looks
Well we got no class
And we got no principles
And we got no innocence
We can't even think of a word that rhymes
School's out for summer
School's out forever
School's been blown to pieces
No more pencils
No more books
No more teacher's dirty looks
Out for summer
Out till fall
We might not go back at all
School's out forever
School's out for summer
School's out with fever
School's out completely
Getekend: Vincent Furnier, aka ALICE COOPER, anno 1972
De man die doorbreekt in '71 met "I'm Eighteen", later scoort met "Elected", deze "School's Out", "Halo Of Flies" en het zweemzoete "How You Gonna See Me Now". Comeback in '89 met "Poison". Cooper stond en staat bekend voor spectaculaire podiumact, inclusief verkleedpartijen en reptielen on stage... (Rammstein en Marylin Manson haalden hier de spreekwoordelijke mosterd - én bij Bauhaus en Laibach).
(Cooper brengt trouwens over enkele dagen, 4 juli om precies te zijn, een nieuw album uit: "Dirty Diamonds".)
Leerlingen, studenten, leerkrachten, aanvullend onderwijzend personeel, en eigenlijk elkeen die het geluk geniet nu vakantie te hebben, ... GENIET ERVAN!
dinsdag, juni 28, 2005
Concertkoorts neemt toe ...
Ook al ga ik geen massa festivals bezoeken deze zomer - er zitten er wel enkele tussen hoor (Beleuvenissen/ Lokerse Feesten/ Dijlefeesten/ Maanrock) - heb ik ondertussen al heel wat concertjes gepland of op de wenslijst gezet, voor de komende weken en maanden, en ik kan u zeggen, de concertkoorts stijgt nu al (en dat met deze temperaturen).
Wellicht pik ik eerstdaags ook nog één of meer van de Maanrockrally-avonden mee...
En dit is mijn voorlopig concert(wens-)lijstje voor de komende weken... niet slecht he ;-)
JULI
08.07 - LAÏS, Beleuvenissen, Leuven (B)
16.07 - MOSTLY AUTUMN, De Boerderij, Zoetermeer (NL)
22.07 - SKYBLASTERS, Beleuvenissen, Leuven (B)
28.07 - FRITUUR PAULA, Parkpop, Mechelen (B)
AUGUSTUS
10.08 - MERCURY REV / THE CURE, Lokerse Feesten, Lokeren (B)
19.08 - GRUPPO SPORTIVO, Dijlefeesten, Mechelen (B)
20.08 - DE MASKESMACHINE, Dijlefeesten, Mechelen (B)
21.08 - CAMDEN/ DE MENS, Maanrock, zijpodium IJzerenleen, Mechelen (B)
25.08 - DINOSAUR JR., AB, Brussel (B)
SEPTEMBER
07.09 - BOB MOULD BAND, AB, Brussel (B)
16.09 - ARENA, De Boerderij, Zoetermeer (NL)
24.09 - FOCUS/ QUIDAM/ EX-VAGUS, Spirit of '66, Verviers (B)
25.09 - RIVERSIDE/ LA MASCHERA DI CERA/ KNIGHT AREA, Spirit of '66, Verviers (B)
OCTOBER
08.10 - ZEFIRO TORNA, CC Mechelen (B)
12.10 - DREAM THEATER, Vorst Nationaal (B)
21.10 - SPINVIS, AB, Brussel (B)
NOVEMBER
05.11 - IQ, The Spirit Of '66, Verviers (B)
15.11 - ANNE CLARK, Stadsschouwburg, Mechelen (B)
DECEMBER
08.11 - NITS, AB, Brussel (B)
JANUARY 2006
14.01 - ZORNIK, Stadsschouwburg, Mechelen (B)
29.01 - DEPECHE MODE, Sportpaleis, Antwerpen (B)
En u?
Wellicht pik ik eerstdaags ook nog één of meer van de Maanrockrally-avonden mee...
En dit is mijn voorlopig concert(wens-)lijstje voor de komende weken... niet slecht he ;-)
JULI
08.07 - LAÏS, Beleuvenissen, Leuven (B)
16.07 - MOSTLY AUTUMN, De Boerderij, Zoetermeer (NL)
22.07 - SKYBLASTERS, Beleuvenissen, Leuven (B)
28.07 - FRITUUR PAULA, Parkpop, Mechelen (B)
AUGUSTUS
10.08 - MERCURY REV / THE CURE, Lokerse Feesten, Lokeren (B)
19.08 - GRUPPO SPORTIVO, Dijlefeesten, Mechelen (B)
20.08 - DE MASKESMACHINE, Dijlefeesten, Mechelen (B)
21.08 - CAMDEN/ DE MENS, Maanrock, zijpodium IJzerenleen, Mechelen (B)
25.08 - DINOSAUR JR., AB, Brussel (B)
SEPTEMBER
07.09 - BOB MOULD BAND, AB, Brussel (B)
16.09 - ARENA, De Boerderij, Zoetermeer (NL)
24.09 - FOCUS/ QUIDAM/ EX-VAGUS, Spirit of '66, Verviers (B)
25.09 - RIVERSIDE/ LA MASCHERA DI CERA/ KNIGHT AREA, Spirit of '66, Verviers (B)
OCTOBER
08.10 - ZEFIRO TORNA, CC Mechelen (B)
12.10 - DREAM THEATER, Vorst Nationaal (B)
21.10 - SPINVIS, AB, Brussel (B)
NOVEMBER
05.11 - IQ, The Spirit Of '66, Verviers (B)
15.11 - ANNE CLARK, Stadsschouwburg, Mechelen (B)
DECEMBER
08.11 - NITS, AB, Brussel (B)
JANUARY 2006
14.01 - ZORNIK, Stadsschouwburg, Mechelen (B)
29.01 - DEPECHE MODE, Sportpaleis, Antwerpen (B)
En u?
zaterdag, juni 25, 2005
Mechelen Blogt!
Maneblussers promoten de Dijlestad via het wereldwijde web!
Voorwaar een goed initiatief zag recentelijk het daglicht. Een heuse blog over Mechelen! Met Mechelen Blogt willen Mechelaars hun stad in de kijker zetten. En terecht. Als Mechelaar weet ik dat onze stad echt wel een en ander te bieden heeft. Het doet me soms pijn aan het hart hoe negatief vaak gedaan wordt over onze stad. En waarom toch. Er is heus veel te beleven in Mechelen, en er valt veel te zien. Het stijgend bezoek van toeristen van her en der bewijst dat trouwens ook...
Toegegeven; Mechelen is Leuven, Brussel, Gent of Antwerpen niet, en het kan wellicht allemaal nog veel beter, maar in tegenstelling tot enkele jaren terug bruist er nu toch al een en ander in Mechelen... en gelukkig maar! Deze zomer maken we ons alvast op voor de verschillende Parkpop-edities, de Maanrockrally, De Dijlefeesten en Maanrock...
Alles over Mechelen, je eigen "Mechelse Ei" kwijt kunnen: het kan op Mechelen Blogt.
ook een bezoekje waard: In&Uit Mechelen
Voorwaar een goed initiatief zag recentelijk het daglicht. Een heuse blog over Mechelen! Met Mechelen Blogt willen Mechelaars hun stad in de kijker zetten. En terecht. Als Mechelaar weet ik dat onze stad echt wel een en ander te bieden heeft. Het doet me soms pijn aan het hart hoe negatief vaak gedaan wordt over onze stad. En waarom toch. Er is heus veel te beleven in Mechelen, en er valt veel te zien. Het stijgend bezoek van toeristen van her en der bewijst dat trouwens ook...
Toegegeven; Mechelen is Leuven, Brussel, Gent of Antwerpen niet, en het kan wellicht allemaal nog veel beter, maar in tegenstelling tot enkele jaren terug bruist er nu toch al een en ander in Mechelen... en gelukkig maar! Deze zomer maken we ons alvast op voor de verschillende Parkpop-edities, de Maanrockrally, De Dijlefeesten en Maanrock...
Alles over Mechelen, je eigen "Mechelse Ei" kwijt kunnen: het kan op Mechelen Blogt.
ook een bezoekje waard: In&Uit Mechelen
zondag, juni 19, 2005
Wat een fijne dag...
... en ik heb niets beters te doen dan te bloggen en te surfen hoor ik u al denken? Tja. Eigenlijk, wel: examens verbeteren namelijk. Dus vandaag blijf ik wijselijk uit de verzengende hitte. Want het is echt wel bloedheet he? De schotse formatie Simple Minds nam in 1983 het nummer "White Hot Day" (te vinden op het album 'Sparkle In The Rain') op. Dat lijkt me voor vandaag wel een toepasselijk nummer, niet?
Van Simple Minds gesproken. De heren brengen op 5 september een nieuw album uit dat naar de naam Black & White gaat luisteren. Daarover meer informatie op sparkle.be, de website van de belgische Simple Minds fanclub, waarvan ondergetekende voorzitter en webmaster is.
hm... ik weet niet wat u vindt, maar ik vind dit een ongeloofelijk lelijke hoes. Ik hoop dus dat het hier om een voorlopig ontwerp gaat, want...
Ach.. juist, ik ging me met verbeterwerk bezighouden zeker?
Van Simple Minds gesproken. De heren brengen op 5 september een nieuw album uit dat naar de naam Black & White gaat luisteren. Daarover meer informatie op sparkle.be, de website van de belgische Simple Minds fanclub, waarvan ondergetekende voorzitter en webmaster is.
hm... ik weet niet wat u vindt, maar ik vind dit een ongeloofelijk lelijke hoes. Ik hoop dus dat het hier om een voorlopig ontwerp gaat, want...
Ach.. juist, ik ging me met verbeterwerk bezighouden zeker?
zaterdag, juni 18, 2005
Terug van weggeweest...
Bijna een godganse maand niet meer in staat geweest om te bloggen.. maar we zijn terug... Na wat computerproblemen die uiteindelijk bleken uit te monden in het droeve heengaan naar de eeuwige jachtvelden van mijn trouwe Macintosh G4.
Veel verloren data (tja...), en heel wat centjes armer, ben ik nu de trotse eigenaar van een supersnelle Power Macintosh G5 2Ghz. En dus ook back online, tijd om wat schade in te halen ;-)
Veel verloren data (tja...), en heel wat centjes armer, ben ik nu de trotse eigenaar van een supersnelle Power Macintosh G5 2Ghz. En dus ook back online, tijd om wat schade in te halen ;-)
zondag, juni 12, 2005
Dream Theater, Thunder en Glenn Hughes schitteren op Arrow Rock. 11.06.2005
Na een meer dan goede prestatie van U2 op vrijdag 10 juni, met een prima setlist, vooral gebaseerd op "how to dismantle an atomic bomb", "All that you can't leave behind", "Achtung baby" en "Joshua tree", was het zaterdagochtend 11 juni alweer vroeg opstaan om naar het 'verre' Gelderland te trekken. Daar vond nu al voor de derde keer ARROW ROCK plaats. Een festival waar vooral Classic Rock en Progressieve Rock acts het mooie weer maken. Veel melancholie van levende legendes die een come-back maken, maar ook bands die er gewoon nog steeds stààn... En hoe..
De hoogtepunten , oftwewel mijn persoonlijke top 5:
1. DREAM THEATER
2. GLENN HUGHES
3. THUNDER
4. KANSAS
5. STYX
VERWACHTINGEN INGELOST...
Waar ik het meeste naar uitkeek waren Glenn Hughes, Dream Theater en Kansas. Géén van deze drie bands stelde me teleur.
GLENN HUGHES: jawadde, wat een keel, wat een power! Wat een optreden!!! De man speelde maar twee eigen nummers, en voorts putte de voormalioge Trapeze frontman en Deep Purple bassist/vocalist uit de onvolprezen Deep Purple bijdragen zoals ondermeer "burn", "mistreated", "stormbringer". Pure Klasse!
Glenn Hughes: bassist met enorme keel ;-)
KANSAS. De legendarische groep uit... erh.. Kansas. ja, die wou ik nu wel eens live zien!!! En amaai. Muzikaal absoluut fantastisch, zeer goede keuze betreffende de setlist, met ondermeer "point of known return", "he knew", "carry on wayward son", "dust in the wind", ...
Maar ik was wel een beetje (veel) geschrokken van de stem van Steve Walsh. Op de cd's die ik in huis heb klinkt de man's stem toch veel warmer en voller, hier kregen we een soort smurf te horen die veel te hoog en iel stond te janken. Echt niet mooi. Jammer! Muzikaal meer dan ok, maar dat stemmetje! Aaargh. Gelukkig was er ook nog viool-virtuoos en ook zanger Robby Steinhardt. Van hem kwam de uitspraak van de dag: "who says you're to old at 55 to Rock 'n Roll!"
Robbie Steinhardt (Kansas)
DREAM THEATER
De allereerste keer dat ik zo goed vooraan stond op een Dream Theater gig (dankjewel, Ludo!), ook de allereerste keer dat ik ze in zo'n kleine ruimte zag spelen. En goh, wat een optreden zeg! Maar vééél te kort!!!! We kregen werk van het gloednieuwe album OCTAVARIUM te horen (ondermeer "Never Enough"), "Endless Sacrifice", "Learning to Live", een meesterlijk "Metropolis pt.1" en "The Spirit Caries on", ...
La Brie was ongeloofelijk goed bij stem, en de DT heren leken in een meer dan prima bui. Enne goed nieuws: ze komen op 12 oktober naar Brussel!
Setlijst van Dream Theater:
1. Six Degrees Of Inner Turbulence – Ouverture
2. About To Crash
3. Learning To Live
4. Never Enough
5. Endless Sacrifice
6. Sacrificed Sons
7. The Spirit Carries On
8. About To Crash ... Reprise
9. Losing Time - Grand Finale
ENCORE:
10. Metropolis Part 1: The Miracle and The Sleeper
James LaBrie, zeer goed bij stem
Mijn verwachtingen werden dus meer dan ingelost! Maar er waren ook enkele andere goede ervaringen. THUNDER is daar één van. Ik kende de groep van hun eerste singles in 1989 maar dat was dan ook alles. De "hernieuwde kennismaking" gisteren was er een heel aangename, en ik wil zeer snel méér van deze band! TOP. Heb me alvast hun recentste album (The Magnificent Seventh) besteld bij proxis zonet, na het horen en zien van hun uitstekende show!!!!
Een andere aangename kennismaking was STYX. Daar waar ik vroeger met de weinige nummers die ik kende zowat mijn reserves had, ben ik nu overtuigd van hun talenten. Zeer knappe en leuke show ! Voor de geïnteresseerden, dinsdag 21 juni spelen ze in de AB.
En tot mijn aangename verrassing is LOU "Foreigner" GRAMM weer terug wat beter bij stem. Na zijn pijnlijke vertoning op de Night Of The Proms in Antwerpen, vorig jaar vreesde ik het ergste, maar het viel zeer goed mee... heb maar een deel van het optreden gezien, maar "Midnight Blues" en "Hot Blooded" waren zéér overtuigend!
SURVIVOR wou ik ook wel eens zien! Nu dat bleek een beetje een tegenvaller. Je zag daar een band hard zijn best doen, maar het geluid trok nergens op. Op bepaalde momenten hoorde ik zelfs enkel de zang en drums, en nul gitaar of keyboard.. en het hele optreden door bleven de geluidsproblemen. Een echt oordeel kan ik dus niet geven..
Gemist: CROSBY, STILLS & NASH.. omdat ik perse een goed plaatsje bij Dream Theater wou. Jammer maar een mens kan niet alles hebben... En Little River Band zegde mij niet zoveel moet ik eerlijk bekennen. Maar er is mij verteld dat de krasse knarren van CS&N het goed er vanaf brachten ;-)
En dan was er ook een absoluut dieptepunt... MEAT LOAF: Jezus Christus, wat een schande! We (Frank DP, Ludo en ik) gingen sowieso daar niet voor blijven, maar wat we toch nog "mochten" aanschouwen/horen (zeg maar gerust ondergaan) was werkelijk zielig. En zo meenden er blijkbaar velen want de weide liep langzaam maar zeker volledig leeg, terwijl de man zijn eigen repertoire stond te verkrachten. pijnklijk.
Voorts was het mij een aangename ervaring om Arrow Rock te mogen beleven in aangenaam gezelschap van Frank DP en Ludo, en later Claude. Alsook: Franky Bruyneel die ik nu ook eens mocht ontmoeten ;-) (Franky maakte onderstaande foto van de Gentse/Mechelse Arrow Rock Travellers, alsook de andere foto's in dit artikel)
Op de foto: Frank/ Markec/ Ludo
Frank en Ludo waren prima "reisgenoten", al hoop ik dat ze mijn soms stilzijn onderweg (jaja) vergeven, dit kwam door accuut slaap te kort, maar dat is een ander (niet boeiend) verhaal. Dank aan Ludo voor zijn interessante Thunder/Deep Purple/Whitsnake/Coverdale/Hughes.. tips (de goede man weet daar werkelijk ALLES over!) en om Frank en mezelf veilig naar Lichtenvoorde te rijden, dank ook om mij nog eens helemaal naar Mechelen te brengen ;-)
Groetjes,
Markec
De hoogtepunten , oftwewel mijn persoonlijke top 5:
1. DREAM THEATER
2. GLENN HUGHES
3. THUNDER
4. KANSAS
5. STYX
VERWACHTINGEN INGELOST...
Waar ik het meeste naar uitkeek waren Glenn Hughes, Dream Theater en Kansas. Géén van deze drie bands stelde me teleur.
GLENN HUGHES: jawadde, wat een keel, wat een power! Wat een optreden!!! De man speelde maar twee eigen nummers, en voorts putte de voormalioge Trapeze frontman en Deep Purple bassist/vocalist uit de onvolprezen Deep Purple bijdragen zoals ondermeer "burn", "mistreated", "stormbringer". Pure Klasse!
Glenn Hughes: bassist met enorme keel ;-)KANSAS. De legendarische groep uit... erh.. Kansas. ja, die wou ik nu wel eens live zien!!! En amaai. Muzikaal absoluut fantastisch, zeer goede keuze betreffende de setlist, met ondermeer "point of known return", "he knew", "carry on wayward son", "dust in the wind", ...
Maar ik was wel een beetje (veel) geschrokken van de stem van Steve Walsh. Op de cd's die ik in huis heb klinkt de man's stem toch veel warmer en voller, hier kregen we een soort smurf te horen die veel te hoog en iel stond te janken. Echt niet mooi. Jammer! Muzikaal meer dan ok, maar dat stemmetje! Aaargh. Gelukkig was er ook nog viool-virtuoos en ook zanger Robby Steinhardt. Van hem kwam de uitspraak van de dag: "who says you're to old at 55 to Rock 'n Roll!"
Robbie Steinhardt (Kansas)DREAM THEATER
De allereerste keer dat ik zo goed vooraan stond op een Dream Theater gig (dankjewel, Ludo!), ook de allereerste keer dat ik ze in zo'n kleine ruimte zag spelen. En goh, wat een optreden zeg! Maar vééél te kort!!!! We kregen werk van het gloednieuwe album OCTAVARIUM te horen (ondermeer "Never Enough"), "Endless Sacrifice", "Learning to Live", een meesterlijk "Metropolis pt.1" en "The Spirit Caries on", ...
La Brie was ongeloofelijk goed bij stem, en de DT heren leken in een meer dan prima bui. Enne goed nieuws: ze komen op 12 oktober naar Brussel!
Setlijst van Dream Theater:
1. Six Degrees Of Inner Turbulence – Ouverture
2. About To Crash
3. Learning To Live
4. Never Enough
5. Endless Sacrifice
6. Sacrificed Sons
7. The Spirit Carries On
8. About To Crash ... Reprise
9. Losing Time - Grand Finale
ENCORE:
10. Metropolis Part 1: The Miracle and The Sleeper
James LaBrie, zeer goed bij stemMijn verwachtingen werden dus meer dan ingelost! Maar er waren ook enkele andere goede ervaringen. THUNDER is daar één van. Ik kende de groep van hun eerste singles in 1989 maar dat was dan ook alles. De "hernieuwde kennismaking" gisteren was er een heel aangename, en ik wil zeer snel méér van deze band! TOP. Heb me alvast hun recentste album (The Magnificent Seventh) besteld bij proxis zonet, na het horen en zien van hun uitstekende show!!!!
Een andere aangename kennismaking was STYX. Daar waar ik vroeger met de weinige nummers die ik kende zowat mijn reserves had, ben ik nu overtuigd van hun talenten. Zeer knappe en leuke show ! Voor de geïnteresseerden, dinsdag 21 juni spelen ze in de AB.
En tot mijn aangename verrassing is LOU "Foreigner" GRAMM weer terug wat beter bij stem. Na zijn pijnlijke vertoning op de Night Of The Proms in Antwerpen, vorig jaar vreesde ik het ergste, maar het viel zeer goed mee... heb maar een deel van het optreden gezien, maar "Midnight Blues" en "Hot Blooded" waren zéér overtuigend!
SURVIVOR wou ik ook wel eens zien! Nu dat bleek een beetje een tegenvaller. Je zag daar een band hard zijn best doen, maar het geluid trok nergens op. Op bepaalde momenten hoorde ik zelfs enkel de zang en drums, en nul gitaar of keyboard.. en het hele optreden door bleven de geluidsproblemen. Een echt oordeel kan ik dus niet geven..
Gemist: CROSBY, STILLS & NASH.. omdat ik perse een goed plaatsje bij Dream Theater wou. Jammer maar een mens kan niet alles hebben... En Little River Band zegde mij niet zoveel moet ik eerlijk bekennen. Maar er is mij verteld dat de krasse knarren van CS&N het goed er vanaf brachten ;-)
En dan was er ook een absoluut dieptepunt... MEAT LOAF: Jezus Christus, wat een schande! We (Frank DP, Ludo en ik) gingen sowieso daar niet voor blijven, maar wat we toch nog "mochten" aanschouwen/horen (zeg maar gerust ondergaan) was werkelijk zielig. En zo meenden er blijkbaar velen want de weide liep langzaam maar zeker volledig leeg, terwijl de man zijn eigen repertoire stond te verkrachten. pijnklijk.
Voorts was het mij een aangename ervaring om Arrow Rock te mogen beleven in aangenaam gezelschap van Frank DP en Ludo, en later Claude. Alsook: Franky Bruyneel die ik nu ook eens mocht ontmoeten ;-) (Franky maakte onderstaande foto van de Gentse/Mechelse Arrow Rock Travellers, alsook de andere foto's in dit artikel)
Op de foto: Frank/ Markec/ Ludo
Frank en Ludo waren prima "reisgenoten", al hoop ik dat ze mijn soms stilzijn onderweg (jaja) vergeven, dit kwam door accuut slaap te kort, maar dat is een ander (niet boeiend) verhaal. Dank aan Ludo voor zijn interessante Thunder/Deep Purple/Whitsnake/Coverdale/Hughes.. tips (de goede man weet daar werkelijk ALLES over!) en om Frank en mezelf veilig naar Lichtenvoorde te rijden, dank ook om mij nog eens helemaal naar Mechelen te brengen ;-)
Groetjes,
Markec
woensdag, mei 11, 2005
Auditief en Visueel genot: Laïs!
De charmante jongedames van Laïs, momenteel nog druk met het project "Thalassa! Thalassa!", samen met oude 'rotten' RUM, zullen deze zomer op verschillende plaatsen in Vlaanderenland te genieten zijn:
24/06: Genk (B) / On Stage Festival (full band)
11/07: Brussel (B) / 11-Juli Viering (acapella)
29/07: Kalmthout (B) / Bogerfeesten (full band)
20/08: Dendermonde (B) / Begijnhoffeesten (full band)
27/08: Waregem (B) / Bockor Festival (full band)
Meer informatie op hun officiële webstek.
24/06: Genk (B) / On Stage Festival (full band)
11/07: Brussel (B) / 11-Juli Viering (acapella)
29/07: Kalmthout (B) / Bogerfeesten (full band)
20/08: Dendermonde (B) / Begijnhoffeesten (full band)
27/08: Waregem (B) / Bockor Festival (full band)
Meer informatie op hun officiële webstek.
maandag, mei 09, 2005
The Clash Of The Coverbands 2005: stem voor 1984
Na het zeer succesvolle eerste seizoen van ‘The Clash of the Cover Bands’, is de tweede editie begonnen. Voor de regio Limburg/ Noord-Brabant staat op zondagmiddag/ avond 15 mei de 1e voorronde op het programma in Perron 55 in Venlo.
‘The Clash of the Cover Bands’ geeft beginnende en gevorderde coverbands de mogelijkheid om zich voor een groot publiek te profileren. Via een spannende competitie kunnen de beste bands zich uiteindelijk in een landelijke halve finale en finale meten met de beste coverbands uit andere regio’s. Naast een fraai prijzenpakket en boekingen op festivals, kunnen zij ook rekenen op een flinke naamsbekendheid, aangezien de finales gepland staan in dé poptempel van Nederland, Paradiso.
Voordat het echter zo ver is, staat eerst op zondag 15 mei de 1e voorronde op het programma in Perron 55. Net als tijdens vorig seizoen zullen een aantal coverbands de strijd met elkaar aanbinden voor een plaats in de halve finales. De deelnemende bands aan deze ronde zijn: Roadlash (Rock coverband uit Middelaar), 1984 (Simple Minds Tribute uit Etten-Leur) en Demolition (Nirvana Tribute uit Horst)
‘The Clash of the Cover Bands’ geeft beginnende en gevorderde coverbands de mogelijkheid om zich voor een groot publiek te profileren. Via een spannende competitie kunnen de beste bands zich uiteindelijk in een landelijke halve finale en finale meten met de beste coverbands uit andere regio’s. Naast een fraai prijzenpakket en boekingen op festivals, kunnen zij ook rekenen op een flinke naamsbekendheid, aangezien de finales gepland staan in dé poptempel van Nederland, Paradiso.
Voordat het echter zo ver is, staat eerst op zondag 15 mei de 1e voorronde op het programma in Perron 55. Net als tijdens vorig seizoen zullen een aantal coverbands de strijd met elkaar aanbinden voor een plaats in de halve finales. De deelnemende bands aan deze ronde zijn: Roadlash (Rock coverband uit Middelaar), 1984 (Simple Minds Tribute uit Etten-Leur) en Demolition (Nirvana Tribute uit Horst)
Na de voorrondes in Perron 55 en Plezanterij De Schouw gaat de strijd tijdens de regionale halve finale en finale verder in 013 in Tilburg. De finale vindt plaats in dé poptempel van Nederland, Paradiso.
Iedereen kan doormiddel van het invullen van een stembiljet bepalen welke band de Public’s Favourite is en zodoende een Wild-Card voor de volgende ronde kan krijgen. Kom op zondag 15 mei dus voor een gezellige middag en avond de bands aanmoedigen in Perron 55!
Perron 55 bevindt zich op de Kaldenkerkerweg 55 in Venlo; de toegang is gratis! Wel verdient het aanbeveling om op tijd te komen, aangezien het VOL = VOL-principe gehanteerd zal worden. De deuren gaan open om 15.00 uur; meer informatie www.theclashofthecoverbands.com
zaterdag, mei 07, 2005
Wààr is de lente?
"Daar is de lente, daar is de zon" ... Ja?
"Bijna maar ik denk dat ze weldra zal komen". Ik hoop het. Want ook vandaag gutst de regen met bakken naar beneden, dat daar maar gauw verandering in komt!
"Bijna maar ik denk dat ze weldra zal komen". Ik hoop het. Want ook vandaag gutst de regen met bakken naar beneden, dat daar maar gauw verandering in komt!
Loudon En Luka. Twee keer topklasse!
Loudon Wainwright III, dinsdag 03.05.2005, AB
Luka Bloom, donderdag 05.05.2005, AB
Het lijkt wel 'singer/songwriter' week te zijn in de AB. Deze week kon ik in de Brusselse rocktempel van maar liefst twee optredens genieten, allebei singer/songwriters, de ene uit de US en wat op de country geënt, de andere uit Ierland een meer door de Ierse folkroots geïnspireerd. Ik heb het over Loudon Wainwright III en Luka Bloom.
Loudon Wainwright III, papa van Rufus en Martha, maar vooral begenadigd muzikant, schrijver, humorist, heeft net een nieuwe CD uit genaamd 'Here come the choppers', en die kwam hij natuurlijk aan ons voorstellen dinsdag. Toch zou hij er maar een vijftal nummers uit spelen, en verder vooral putten uit zijn rijke carrière. De One Man Guy deed het helemaal alleen met zijn akoestische gitaar en zijn goede dosis humor. (Wainwright moet zowat de enige Amerikaan zijn die mij kan doen lachen!). We kregen juweeltjes te horen zoals A Hard Day On The Planet, One Man Guy, Red Guitar (op de piano!), Overseas Call, een heuse ode aan de Ukelele, gebracht op.. ukelele.. en ook het even cynische als prachtige Unhappy Birthday ontbrak niet op het appel. Wainwright werd meermaals terug op het podium geroepen en genoot daar zichtbaar van. En rond 22.30 waren de mooie liedjes alweer voorbij.
Wie herinnert zich niet het grappige en vinnige Acoustic Motorbike of de komische interpretatie van LLCool J's I need love? Het zijn wapenfeiten die op naam staan van de Ierse singer/songwriter Luka Bloom die donderdag het mooie weer maakte in de AB. Een tafeltje met bloemmetjes en een akoestische gitaar stonden ons op te wachten bij het binnenkomen van de AB-zaal. En een weinig later was ook Bloom daar. De Ierse bard begon al meteen met een kippenvelmoment en bracht op indrukwekkende wijze de traditional And She Moved Through The Fair, wat sommigen onder u wellicht ook kennen als de herwerking van Simple Minds "Belfast Child". Wat volgde na "And she moved.. " waren vooral prachtige eigen composities, rusige liefdesliedjes, up-tempo songs, steeds afgewisseld met Bloom's fijne gevoel voor humor of ook wel sterk politieke bewust zijn. Grappig was zijn interpretaties van The Cure's In Between Days, en de eerder genoemde Acoustic Motorbike en I Need Love werden ook niet vergeten. Maar héél mooi was de anti-oorlogssong I'm not at war. Na een veel te korte set, was het om 22 uur alweer gedaan.
En zo kon ik op minder dan een week tijd genieten van twee topartiesten, die het alleen moesten hebben van sterke teksten, een goede stem, een gitaar en een flinke dosis humor.
Op de blogspot "bekentenissen van een canard" vind je ook twee verslagen van deze optredens.
Luka Bloom, donderdag 05.05.2005, AB
Het lijkt wel 'singer/songwriter' week te zijn in de AB. Deze week kon ik in de Brusselse rocktempel van maar liefst twee optredens genieten, allebei singer/songwriters, de ene uit de US en wat op de country geënt, de andere uit Ierland een meer door de Ierse folkroots geïnspireerd. Ik heb het over Loudon Wainwright III en Luka Bloom.
Loudon Wainwright III, papa van Rufus en Martha, maar vooral begenadigd muzikant, schrijver, humorist, heeft net een nieuwe CD uit genaamd 'Here come the choppers', en die kwam hij natuurlijk aan ons voorstellen dinsdag. Toch zou hij er maar een vijftal nummers uit spelen, en verder vooral putten uit zijn rijke carrière. De One Man Guy deed het helemaal alleen met zijn akoestische gitaar en zijn goede dosis humor. (Wainwright moet zowat de enige Amerikaan zijn die mij kan doen lachen!). We kregen juweeltjes te horen zoals A Hard Day On The Planet, One Man Guy, Red Guitar (op de piano!), Overseas Call, een heuse ode aan de Ukelele, gebracht op.. ukelele.. en ook het even cynische als prachtige Unhappy Birthday ontbrak niet op het appel. Wainwright werd meermaals terug op het podium geroepen en genoot daar zichtbaar van. En rond 22.30 waren de mooie liedjes alweer voorbij.
Wie herinnert zich niet het grappige en vinnige Acoustic Motorbike of de komische interpretatie van LLCool J's I need love? Het zijn wapenfeiten die op naam staan van de Ierse singer/songwriter Luka Bloom die donderdag het mooie weer maakte in de AB. Een tafeltje met bloemmetjes en een akoestische gitaar stonden ons op te wachten bij het binnenkomen van de AB-zaal. En een weinig later was ook Bloom daar. De Ierse bard begon al meteen met een kippenvelmoment en bracht op indrukwekkende wijze de traditional And She Moved Through The Fair, wat sommigen onder u wellicht ook kennen als de herwerking van Simple Minds "Belfast Child". Wat volgde na "And she moved.. " waren vooral prachtige eigen composities, rusige liefdesliedjes, up-tempo songs, steeds afgewisseld met Bloom's fijne gevoel voor humor of ook wel sterk politieke bewust zijn. Grappig was zijn interpretaties van The Cure's In Between Days, en de eerder genoemde Acoustic Motorbike en I Need Love werden ook niet vergeten. Maar héél mooi was de anti-oorlogssong I'm not at war. Na een veel te korte set, was het om 22 uur alweer gedaan.
En zo kon ik op minder dan een week tijd genieten van twee topartiesten, die het alleen moesten hebben van sterke teksten, een goede stem, een gitaar en een flinke dosis humor.
Op de blogspot "bekentenissen van een canard" vind je ook twee verslagen van deze optredens.
vrijdag, mei 06, 2005
NEUBAUTEN SLAAGT EN ZALFT, OVERWELDIGT EN TRIOMFEERT.
Voor de vierde keer al bestormde het Berlijns Avant-gardistisch collectief EINSTÜRZENDE NEUBAUTEN de AB. En ook nu was het concert in no time uitverkocht. Het zou een heel speciale avond worden, Neubauten viert haar 25ste verjaardag en dat mag in de verf gezet worden. Te gast op het jaarlijkse AB Domino Festival pakte ze gisteren Brussel in en gaven een spetterend daverend overweldigend concert ten beste.
FAMOUS FAILURES:
Toen we in de zaal kwamen konden we al meteen de minder conventionele instrumenten bewonderen die al op het podium opgesteld stonden. En om stipt 20.15 verschenen Bargeld, Hacke, Chudy, Moser, Arbeit en Wednesday op het podium. Einstürzende Neubauten!
Een uitzonderlijke spraakzame Blixa Bargeld verwelkomde de uitverkochte AB. Zelf was hij de tel kwijt van de hoeveelste keer het was dat ze hier aantraden (het was de vierde keer, Blixa!). En vervolgens begon hij het AB publiek te bejubelen, alsof hij iets goed te maken had! Bargeld kondigde het verdere verloop van de avond aan: “we spelen sowieso tot 23.00”. Een eerste deel medan een korte pauze: we nemen allen samen een douche en er is maar één handdoek”, en dan spelen we een tweede deel. Als er dan nog tijd over is komen we nog eens terug...”. Die faillures zouden relatief zijn zou gauw blijken, want in dat eerste deel zaten enkele van hun grootste cult-hits!
YÜ GUNG/ FÜTTER MEIN EGO, één van dé absolute Neubauten anthems, ook alweer uit 1985, opende de schitterende set. Meteen gevolgd door DIE BEFINDIGKEIT DES LANDES (van ‘Silence Is Sexy’). “This next song is on the index of the Vatican, as I have told you the last time we played here, but now that the pope is dead, it’s ok to play it”. .... HAUS DER LÜGE !!! Wat een versie.... “Gott has sich erschossen...”
Toen het even stil was in de zaal weerklonk van ergens in de zaal de kreet ‘Shi Snapp Snappi”. Waarop Blixa: “Ah, YOU composed that? Great, you must be a rich man!”.
Er werd een buizen constructie op het podium gebracht voor de heren percussionisten. En YOUME & MEYOU werd ingezet...
En dan... !!!!
“A song that we never played live before, but we recorded it zomerweer in 1984. But the song ended up so high in the hitlist of our fans, that we sort of “had” to play it. So we rehearsed....
En ja hoor....
We kregen het fantastische Z.N.S. (!!!!!). Hierop had wellicht géén enkele Neubautenfan durven hopen. En wat een versie!!! Inclusief de indrukwekkende percussie op buizen constructies, drums, metalen tonnen, effecten, klokkenspel, Blixa-cries.... subliem!!
Na de dynamiet van ZNS was het weer tijd voor een iets rustiger werkstuk. Dat werd DEAD FRIENDS (PLACE AROUND THE CORNER), uit “Perpetuum Mobile”.
Even sterk als dat ze aan de eerste set begonnen zouden ze ook dit eerste deel afsluiten, en wel met een fenomenaal REDUKT! Net zoals ZNS, YU GUNG, HAUSE DER LÜGE, HEADCLEANER, INTERIMSLIEBENDEN (wat we niet zouden krijgen) en DIE BEFINDIGKEIT DES LANDES één van mijn absolute favorieten!
Na REDUKT was er een korte pauze. Blixa zei wel “20 minutes”, maar na 15 minuten keerden de heren al terug naar de stage. En we zouden in dit tweede deel méér experiment en “exotische” “instrumenten” krijgen: luchtcompressoren, autobanden, regenpijpen, air-cake, ...
COSTARRING WINKELKARRETJES EN LUCHTCOMPRESSOREN
Percussionist Rudolf Moser opende de set met een korte solo op ‘regenpijp blazen’, gevolgd door alweer een hoogtepunt. Een zestemmig a capella gezongen SALAMANDRINA (van de Interim EP, 1993). Later in de song vielen natuurlijk wel de conventionele en minder conventionele percussie-instrumenten in. En ook Bargelds kunstzinnige krijsen waren aanwezig. Zeer knap. Een beetje in dezelfde klankkleur zit SABRINA (I Wish This Could Be Your Colour), dat we meteen daarna kregen. Dan weerom tijd voor een absoluut hoogtepunt het epische werkstuk PERPETUUM MOBILE!!! Ingeleid door Bargeld’s transistorradio, en met een Chuby die goed te keer kon gaan met zijn zijn “air cake”, “turn table powered wind instrument” en luchtcompressor... en beide percussionisten zicht goed uitlevend op hun drumconstructies en metalen pijpen. Een brilliante versie van dit recente Neubauten anthem. Met in de finale een wild rond zich heen molenwiekende Chuby met zijn air cake...
“Now we gonna play some Museum Stretch of very old songs and also some improvisators on very old instruments” zei Bargeld en we kregen inderdaad een soort medley van improvisaties en met als centraal gegeven SEHNSUCHT (uit Halber Mensch) waarbij een hoofdrol was weggelegd voor ... een winkelkarretje! Want ja hoor Andy Chuby demonstreerde dat je ook hier goed percussie effecten mee kan verkrijgen! En Alexander Hacke blies een soort leidingpijp. Ook de Neubauten’s vocale capaciteiten werden optimaal gebruikt, met een bijna Tibetaanse ge “mmmmmm” ;-)
Voorwaar een zeer knap experiment deze “museum stretch”
Ook zeer mooi was SELBSTPORTRET MIT KATER, nog zo’n favoriet van mij. Dit mogen ze gerust bij een van hun volgende bezoekjes combineren met het van Halber Mensch afkomstige ‘TRINKLIED’. Zou wel goed klinken denk ik...
Daarna kregen we een nummer dat ik minder makkelijk kon thuisbrengen, maar ik denk dat het KALTE STERNE moet geweest zijn. In elk geval: kort krachtig en gewoon goed.
Langzaamaan maar zeker werd de finale ingezet van de Neubauten experience.... Blixa stelde de band voor en toen volgde een verpletterend ALLES (van “Silence Is Sexy”). Kijkende op naar het uur wisten we: véél heel lange nummers kunnen er niet meer komen, als we nog op een bis rekenen... alhoewel...
Bargeld legt even het geluid uit van het “little sound” van het “recharging of the aircompressor”, en dat dit al te veel decibel zou zijn voor de concert zaal in Parijs waar ze vandaag (vrijdag 08.04) spelen. Waarna het slotlied dan kregen...
Het wel zeer toepasselijke ICH GEHE JETZT, met prominente rol voor de luchtcompressoren, sloot het indrukwekkende concert af, na een vriendelijke groet, verlieten ze de bühne...
Onder luid gejuich en applaus stonden de heren al vrij snel weer op het podium.
Uit de zaal weerklonk “happy birthday to you”, en een glimlachende Bargeld verbeterde: “Anniversary!”.
Bargeld: “we still have time untill 23.00, so... We are going to play you one piece. It’s a maybe 30 minute long piece which will not be released on an official Neubauten release. It will be the centrepiece of the next Neubauten Supporters CD. Wat volgde was inderdaad een stuk van een dertigtal minuten, waarbij Neubauten alles uit de kast haalde. Dit werd een trip in Neubautenland waarbij we de stilte van “Silence Is sexy” met het geweld van de Neubauten van de beginjaren gecombineerd zagen. De percussionisten konden zich 200% geven (alsof ze dat sowieso al niet deden!), een grote rol voor de vette bas van Hacke, Blixa die zong, sprak, krijste en als extra instrument een linnen doek had die hij dan voor de microfoon stuk scheurde. Zij die het ervoor over hebben en zich op neubauten.org inschrijven, kunnen zich wellicht eigenaar maken van dit werkstuk dat op de supportersCD zal staan.
En toen was het exact 23.00. Hoezo “Deutsche Punklichkeit”? En het was helaas ook ECHT voorbij. Een tevreden Neubautenpubliek, waaronder uw dienaar verliet de zaal, en haastte zich naar de promostand om de net gebrande (minus de bis natuurlijk) aan te schaffen. Dit bleek aanvankelijk nogal chaotisch te verlopen, en ik was even bang te moeten gaan kiezen tussen “trein halen” of “cd kopen en stuck in Brussel”. Maar gelukkig kwam het allemaal in orde, en terwijl ik dit verslagje tip ben ik nog eens van het sublieme concert aan het genieten.
Neubauten kondigt een periode aan van Neubauten stilte en andere projecten. Maar te lang moeten ze voor mijn part niet wachten om nog eens naar Brussel te komen!.
De volledige (correcte) setlijst zou binnen de drie dagen op neubauten.org moeten staan zo beloofde Blixa ons...
Lees ook het uitstekende verslag van mijn kameraad Jeroen op zijn uitstekende blogspot "bekentenissen van een Canard"
FAMOUS FAILURES:
Toen we in de zaal kwamen konden we al meteen de minder conventionele instrumenten bewonderen die al op het podium opgesteld stonden. En om stipt 20.15 verschenen Bargeld, Hacke, Chudy, Moser, Arbeit en Wednesday op het podium. Einstürzende Neubauten!
Een uitzonderlijke spraakzame Blixa Bargeld verwelkomde de uitverkochte AB. Zelf was hij de tel kwijt van de hoeveelste keer het was dat ze hier aantraden (het was de vierde keer, Blixa!). En vervolgens begon hij het AB publiek te bejubelen, alsof hij iets goed te maken had! Bargeld kondigde het verdere verloop van de avond aan: “we spelen sowieso tot 23.00”. Een eerste deel medan een korte pauze: we nemen allen samen een douche en er is maar één handdoek”, en dan spelen we een tweede deel. Als er dan nog tijd over is komen we nog eens terug...”. Die faillures zouden relatief zijn zou gauw blijken, want in dat eerste deel zaten enkele van hun grootste cult-hits!
YÜ GUNG/ FÜTTER MEIN EGO, één van dé absolute Neubauten anthems, ook alweer uit 1985, opende de schitterende set. Meteen gevolgd door DIE BEFINDIGKEIT DES LANDES (van ‘Silence Is Sexy’). “This next song is on the index of the Vatican, as I have told you the last time we played here, but now that the pope is dead, it’s ok to play it”. .... HAUS DER LÜGE !!! Wat een versie.... “Gott has sich erschossen...”
Toen het even stil was in de zaal weerklonk van ergens in de zaal de kreet ‘Shi Snapp Snappi”. Waarop Blixa: “Ah, YOU composed that? Great, you must be a rich man!”.
Er werd een buizen constructie op het podium gebracht voor de heren percussionisten. En YOUME & MEYOU werd ingezet...
En dan... !!!!
“A song that we never played live before, but we recorded it zomerweer in 1984. But the song ended up so high in the hitlist of our fans, that we sort of “had” to play it. So we rehearsed....
En ja hoor....
We kregen het fantastische Z.N.S. (!!!!!). Hierop had wellicht géén enkele Neubautenfan durven hopen. En wat een versie!!! Inclusief de indrukwekkende percussie op buizen constructies, drums, metalen tonnen, effecten, klokkenspel, Blixa-cries.... subliem!!
Na de dynamiet van ZNS was het weer tijd voor een iets rustiger werkstuk. Dat werd DEAD FRIENDS (PLACE AROUND THE CORNER), uit “Perpetuum Mobile”.
Even sterk als dat ze aan de eerste set begonnen zouden ze ook dit eerste deel afsluiten, en wel met een fenomenaal REDUKT! Net zoals ZNS, YU GUNG, HAUSE DER LÜGE, HEADCLEANER, INTERIMSLIEBENDEN (wat we niet zouden krijgen) en DIE BEFINDIGKEIT DES LANDES één van mijn absolute favorieten!
Na REDUKT was er een korte pauze. Blixa zei wel “20 minutes”, maar na 15 minuten keerden de heren al terug naar de stage. En we zouden in dit tweede deel méér experiment en “exotische” “instrumenten” krijgen: luchtcompressoren, autobanden, regenpijpen, air-cake, ...
COSTARRING WINKELKARRETJES EN LUCHTCOMPRESSOREN
Percussionist Rudolf Moser opende de set met een korte solo op ‘regenpijp blazen’, gevolgd door alweer een hoogtepunt. Een zestemmig a capella gezongen SALAMANDRINA (van de Interim EP, 1993). Later in de song vielen natuurlijk wel de conventionele en minder conventionele percussie-instrumenten in. En ook Bargelds kunstzinnige krijsen waren aanwezig. Zeer knap. Een beetje in dezelfde klankkleur zit SABRINA (I Wish This Could Be Your Colour), dat we meteen daarna kregen. Dan weerom tijd voor een absoluut hoogtepunt het epische werkstuk PERPETUUM MOBILE!!! Ingeleid door Bargeld’s transistorradio, en met een Chuby die goed te keer kon gaan met zijn zijn “air cake”, “turn table powered wind instrument” en luchtcompressor... en beide percussionisten zicht goed uitlevend op hun drumconstructies en metalen pijpen. Een brilliante versie van dit recente Neubauten anthem. Met in de finale een wild rond zich heen molenwiekende Chuby met zijn air cake...
“Now we gonna play some Museum Stretch of very old songs and also some improvisators on very old instruments” zei Bargeld en we kregen inderdaad een soort medley van improvisaties en met als centraal gegeven SEHNSUCHT (uit Halber Mensch) waarbij een hoofdrol was weggelegd voor ... een winkelkarretje! Want ja hoor Andy Chuby demonstreerde dat je ook hier goed percussie effecten mee kan verkrijgen! En Alexander Hacke blies een soort leidingpijp. Ook de Neubauten’s vocale capaciteiten werden optimaal gebruikt, met een bijna Tibetaanse ge “mmmmmm” ;-)
Voorwaar een zeer knap experiment deze “museum stretch”
Ook zeer mooi was SELBSTPORTRET MIT KATER, nog zo’n favoriet van mij. Dit mogen ze gerust bij een van hun volgende bezoekjes combineren met het van Halber Mensch afkomstige ‘TRINKLIED’. Zou wel goed klinken denk ik...
Daarna kregen we een nummer dat ik minder makkelijk kon thuisbrengen, maar ik denk dat het KALTE STERNE moet geweest zijn. In elk geval: kort krachtig en gewoon goed.
Langzaamaan maar zeker werd de finale ingezet van de Neubauten experience.... Blixa stelde de band voor en toen volgde een verpletterend ALLES (van “Silence Is Sexy”). Kijkende op naar het uur wisten we: véél heel lange nummers kunnen er niet meer komen, als we nog op een bis rekenen... alhoewel...
Bargeld legt even het geluid uit van het “little sound” van het “recharging of the aircompressor”, en dat dit al te veel decibel zou zijn voor de concert zaal in Parijs waar ze vandaag (vrijdag 08.04) spelen. Waarna het slotlied dan kregen...
Het wel zeer toepasselijke ICH GEHE JETZT, met prominente rol voor de luchtcompressoren, sloot het indrukwekkende concert af, na een vriendelijke groet, verlieten ze de bühne...
Onder luid gejuich en applaus stonden de heren al vrij snel weer op het podium.
Uit de zaal weerklonk “happy birthday to you”, en een glimlachende Bargeld verbeterde: “Anniversary!”.
Bargeld: “we still have time untill 23.00, so... We are going to play you one piece. It’s a maybe 30 minute long piece which will not be released on an official Neubauten release. It will be the centrepiece of the next Neubauten Supporters CD. Wat volgde was inderdaad een stuk van een dertigtal minuten, waarbij Neubauten alles uit de kast haalde. Dit werd een trip in Neubautenland waarbij we de stilte van “Silence Is sexy” met het geweld van de Neubauten van de beginjaren gecombineerd zagen. De percussionisten konden zich 200% geven (alsof ze dat sowieso al niet deden!), een grote rol voor de vette bas van Hacke, Blixa die zong, sprak, krijste en als extra instrument een linnen doek had die hij dan voor de microfoon stuk scheurde. Zij die het ervoor over hebben en zich op neubauten.org inschrijven, kunnen zich wellicht eigenaar maken van dit werkstuk dat op de supportersCD zal staan.
En toen was het exact 23.00. Hoezo “Deutsche Punklichkeit”? En het was helaas ook ECHT voorbij. Een tevreden Neubautenpubliek, waaronder uw dienaar verliet de zaal, en haastte zich naar de promostand om de net gebrande (minus de bis natuurlijk) aan te schaffen. Dit bleek aanvankelijk nogal chaotisch te verlopen, en ik was even bang te moeten gaan kiezen tussen “trein halen” of “cd kopen en stuck in Brussel”. Maar gelukkig kwam het allemaal in orde, en terwijl ik dit verslagje tip ben ik nog eens van het sublieme concert aan het genieten.
Neubauten kondigt een periode aan van Neubauten stilte en andere projecten. Maar te lang moeten ze voor mijn part niet wachten om nog eens naar Brussel te komen!.
De volledige (correcte) setlijst zou binnen de drie dagen op neubauten.org moeten staan zo beloofde Blixa ons...
Lees ook het uitstekende verslag van mijn kameraad Jeroen op zijn uitstekende blogspot "bekentenissen van een Canard"
the markec files - V 1.2
Als Simple Minds fan moest het er ooit eens van komen hier iets rond te doen. Voor ik het goed en wel besefte was ik voorzitter van de Belgische Simple Minds fanclub. We zijn nu al meer dan twee jaar bezig en hebben er al tal van activiteiten opzitten inbegrepen een fantastisch festivalweekend in Aalst, Tienen en Lokeren heel onlangs. Op sparkle.be lees je er meer over...
Welkom bij "The Markec Files"
Het is er dan toch van gekomen. Mijn eigen blog. Was eigenlijk begonnen aan een webstek. (www.markec.be), maar omdat het mij aan tijd ontbreekt om die volledig up to date te houden, en het hier toch voornamelijk de bedoeling is om af en toe eens iets in de wereld te sturen, dacht ik: "misschien is een blog wel handiger!". Die webstek verdwijnt binnenkort dus, en deze blog neemt het over dan.
Als Simple Minds fan moest het er ooit eens van komen hier iets rond te doen. Voor ik het goed en wel besefte was ik voorzitter van de Belgische Simple Minds fanclub. We zijn nu al meer dan twee jaar bezig en hebben er al tal van activiteiten opzitten inbegrepen een fantastisch festivalweekend in Aalst, Tienen en Lokeren heel onlangs. Op sparkle.be lees je er meer over...
Mijn bijdragen aan het socio-culturele leven zie je dan weer op www.vtbvabmechelen.be alsook www.vtbvabprovincieantwerpen.org, respectievelijk de webstek van de Mechelse VTB-VAB afdeling waar ik secretaris ben en insta voor tijdschrift en webstek, en de webstek van de provincie Antwerpen.
Abonneren op:
Posts (Atom)