FireForce & Beyond The Labyrinth: Energiek en vol overgave

Zaterdag (23.05), terwijl 3/4de of meer van mijn stadsgenoten hoopvol naar iets met een bal, een veld, geel en rood keken, en op een 'beker' hoopten, ontvluchtte ik mijn thuisbasis voor een flinke snee classic rock, hardrock en (power)metal... Place to be was "De Rots" waar zowel FireForce als Beyond The Labyrinth de pannen van het dak zouden spelen...

FIREFORCE



Bij aankomst bleek FireForce (Power Metal met een Thrashmetalsmaakje) al gestart te zijn, maar wellicht maar pas, want we hebben toch +/- 45 minuten (of was het korter) meegepikt. FireForce maakte het achterste gedeelte van hun bandnaam zeker waar: wat een kracht! Pure Power... Dat voorste gedeelte mocht uitblijven: 't was zo al warm genoeg ;-)

Anders dan Double Diamond, de vorige band van zanger Filip Lemmens en gitarist Erwin Suetens, die duidelijk knipoogde naar de NWOBHM à la Iron Maiden, en ook wel een beetje Judas Priest, bracht FireForce een soort mix van Power Metal en Thrash Metal. Al is de link met Priest nooit héél vér weg. Soms moest ik denken aan Iced Earth, maar evenvaak aan pakweg Annihilator - 'den Erwin kan er nog altijd wat van zenne!', dacht ik toen ik hem zag uitleven op zijn gitaar. Yearh! De stem van Filip, die ook helpt aan de Iced Earth-vergelijking, is nog steeds geweldig... Drummer en basist gaven uiteraard ook ferm van jetje...
We kregen een stevig potje metal van deze FireForce, en ik vond het bijzonder goed. Hell yearh!



Net zoals dat bij Double Diamond steevast het geval was werd de set besloten met het onvolprezen 'BATTLE HYMN' van Manowar.

Ook in "De Rots" was dat garantie voor een geslaagde afsluiter!

Foto's (c) Markec:
http://www.flickr.com/photos/markec/sets/72157618707768134/


BEYOND THE LABYRINTH



Na hun doortocht(en) met Threshold gemist te hebben, was ik blij dat ik nu eindelijk een show van de 'Castles in The Sand'-tour kon meepikken van Beyond The Labyrinth. Na een korte soundcheck, met al een ruwe versie van 'Castles In The Sand' - het geluid zat toen duidelijk nog niet goed, begon BTL er zo rond 21.10 uur aan...

De band opende sterk met Solitary Dancer, dat een uitstekende gigopener blijkt te zijn. En meteen daarna kregen we Draining My Energy en de single Time To Fly volgen. Het anthem Beyond The Labyrinth, al enkele jaren een crowdpleaser, maar nu pas op een album (de knappe nieuwe plaat 'Castles in The Sand'), kon natuurlijk niet ontbreken in de set. De liveversie vind ik wel 'meer ballen' hebben dan de (verdienstelijke, daar niet van) albumversie. Daarna was het tijd om het even wat rustiger aan te doen met Castles in the Sand, titletrack van het knappe jongste album.



Na het mooie 'Castles' was het weer tijd om te rocken... Dat deed BTL dan ook geweldig goed met Pure Sabotage! Hou deze song zeker in de live-set, jongens! Ook de liveversie van Caged was top. En dan werd opnieuw gekozen voor een rustigere passage met een mooie versie van No Place For A Dreamer, net zoals alle songs totdantoe afkomstig van het knappe nieuwe album 'Castles in the Sand'.

De set werd besloten met twee toptracks van het album 'Signs'. En wel met een potig Tomorrow is Gone (A Hole In The Sky) én het majestueuze en o zo mooie In Flanders Fields, een van mijn all time BTL-faves....

Jammer genoeg was er een 'curfew' (22 uur) dus weinig ruimte voor bissen...

De songs van "Castles in The Sand" bleken in hun livejasjes erg goed overeind te blijven (niet dat ik daar aan twijfelde). De ritmesectie; Bruno Goedhuys op drums, Gerry Verstreken op Bass was lekker strak en uitstekend en klonk prima. En Geert Fieuws gitaarspel mag er ook nog steeds zijn! Jo De Boeck zong, vol overgave, de sterren van de hemel. Met hem heeft BTL, maar dat wisten we natuurlijk al, een fijne stem in huis...



> SETLIST:

1. SOLITARY DANCER (Castles In The Sand)
2. DRAINING MY ENERGY (Castles In The Sand)
3. TIME TO FLY (Castles in The Sand)
4. BEYOND THE LABYRINTH (Castles In The Sand)
5. CASTLES IN THE SAND (Castles In The Sand)
6. CAGED (Castles In The Sand)
7. PURE SABOTAGE (Castles In The Sand)
8. NO PLACE FOR A DREAMER (Castles In The Sand)
9. TOMORROW IS GONE (Signs)
10. IN FLANDERS FIELDS (Signs)

Géén PROPHET OF DOOM, ICONS, MEDIA VISION, THE ENEMY WITHIN of FOR ETERNITY dus.... Maar dat krijgen we wellicht wél dra (12 juni) in Nijdrop (Opwijk) wanneer de band een 'full set' speelt, op het Incommunicado Fest. Be there! ;-))

Foto's (c) Markec:
http://www.flickr.com/photos/markec/sets/72157618620926329/

Na de gigs nog wat (bij)gepraat met Filip (van FireForce), Geert, Jo en Bruno - thanks for the drumstick! - van BTL...

Nog een pintje of twee drie gedronken, en na een geslaagd avondje (hard) rock 'n' roll bij thuiskomst een stad vol ontgoochelde Mechelaars teruggevonden: KV Mechelen had verloren...
.

Beleef Simple Minds in Taormina!

Ook dit jaar geven Simple Minds weer een speciale show in het Grieks Amfitheater in Taormina, Sicilië. En ook dit keer wordt het vast weer heel erg speciaal! Maandag 27 juli is de hoogdag: de geweldige muziek van Simple Minds op een van de meest romantische plaatsen in Sicilië!

Het Mechelse reisbureau Arakea verkoopt, exclusief voor België beperkte Taormina-pakketjes voor dit unieke concert. Het pakket omvat:
- concert ticket(s)
- driedaags verblijf in een viersterrenhotel in Taormina
- toegang tot de private Simple Minds bar voor de show
- officiële fan kaart voor de Simple Minds 'aftershow party'
- Simple Minds T-shirt

Voor dit exclusieve pakket betaal je € 500 per persoon. Er is ook een gelijkaardige formule mogelijk voor het Palermoconcert, op 26 juli, daags voordien dus.

Arakea kan ook voor je vluchten zorgen, of een langer verblijf terplaatse regelen...

Surf naar de Arakea-website voor méér info, en om je pakketje te bestellen. Of contacteer Nancy: tel. 015 44 62 67 of 015 43 00 28 of stuur een mailtje naar nancy@arakea.com.

Vermeld dat je 'The Markec Files', of kortweg Mark/ C' Moon je op de hoogte bracht.

Misschien zien we elkaar op 27 juli in Taormina?!

foto: (c) Mark Van Mullem, 2008/9

.

Lloyd Cole: akoestisch & ingetogen

Vrijdag 15 mei beëindigde Lloyd Cole zijn UK/Europe Tour in het auditorium van het Cultuurcentrum Mechelen. De sympathieke Brit doet het nu al twintig jaar zonder zijn Commotions en zou Mechelen een mix presenteren van eigen werk en oude klassiekers van 'Lloyd Cole & The Commotions'. Het was een redelijk goed en ingetogen optreden. Misschien té ingetogen en relaxed.

Maar toch genoten van 's mans solohits en die van Lloyd Cole & The Commotions.. Al vond ik "Brand New Friend" en "Rattlesnakes" nogal slordig afgewerkt. Maar de versie van "Are you ready to be Heartbroken" was wondermooi...

Volledig verslag en setlist op Mechelen Blogt!, de Mechelse onvolprezen StadsWeblog...
.

Circle II Circle: Power Metal zoals 't moet!

Gisteren een geweldig concert gezien van Circle II Circle in de Biebob! Strakke, melodieuze en overheerlijke Power Metal van het fijnste soort....



Men neme geweldige muzikanten, een erg sterke Zachary Stevens met - nog steeds - fenomenale stem, een supersfeer en een uitstekende setlist. En uitstekend gezelschap! Het resultaat: een meer dan geslaagde avond!

Circle II Circle heeft, met 'Delusions of Grandeur', een nieuw album uit (nu ja, nieuw van eind 2008) en dat is reden genoeg om weer eens te touren. Mij hoor je niet klagen. We werden getrakteerd op, logisch, een flinke greep uit 'Delusions of Grandeur' maar, zeer tot mijn vreugde, ook het uitstekende vorig album; 'Burden of Truth' werd niet ongemoeid gelaten. En natuurlijk waren ook de nodige Savatage-classics aanwezig.

Het varken dat gekeeld werd bij het voorprogramma (sommigen noemen het wellicht zingen) was met een sublieme set van Circle II Circle metéén vergeten. Uitstekend op elkaar afgestemde muzikanten die lieten zien, maar gelukkig vooral horen, wàt uitstekende melodieuze Power Metal kan zijn.



Met hoogtepunten zoals opener 'Fatal Warning', 'Chase The Lie', en 'Waiting' en 'Heal you' en vooral 'Messiah' (van Burden of Truth). Bij de hoogtepunten hoorden natuurlijk ook de fantastische uitvoeringen van 'Taunting Cobras' en 'Edge Of Thorns', de Savatagejuweeltjes. Maar vergeten we ook niet de indrukwekkende 'akoestische' set, met enkel Paul Michael Stewart op keyboards en Zak, waarbij we konden genieten van 'If I Go Away' (Savatage) én 'Watching In Silence'...



Een geweldig feestje was het. Power Metal, zoals ik het liefst hoor, geheel in de Savatage-leerschool (maar hoé zou dat nu toch komen...). Maar veel te snel voorbij natuurlijk.



> SETLIST:

1. FATAL WARNING*
2. FOREVER*
3. WAITING*
4. HEAL YOU
5. INTO THE WIND
6. CHASE THE LIE*
7. SOUL BREAKER*
8. MESSIAH

# Encores:
9. IF I GO AWAY (Savatage)
10. WATCHING IN SILENCE - enkel Zach en Mitch aan de piano. Waauw!
11. NOTHING'S GOING ON (Savatage),
12. TAUNTING COBRAS (Savatage)
13. EDGE OF THORNS (Savatage)

Véél uit het nieuwe album dus (*) en redelijk wat Savatage: voor mij is dat ok ;-)

Foto's - (c) Markec - vind je hier:
http://www.flickr.com/photos/markec/sets/72157617756338095/
.

Sublieme Jackson Browne ...

Enorm genoten van het concert van Jackson Browne (en band), zaterdag (25 april 2009), in de Koningin Elisabethzaal in Antwerpen. De immer jong lijkende Browne (60) is nog lang niet 'Running on empty' maar blijkt in de vorm van zijn leven. De sympathieke gitarist/pianist/zanger uit Californië speelde met zichtbaar gemak en pezier onvermoeibaar een sublieme set van tweeënhalf uur.

Browne was ook omringd door uitstekende muzikanten: Mark Goldenberg (gitaren), Mauricio Levak (drums), Kevin McCormick (bas), Jeff Young (keyboards, vocals) en niet te vergeten de geweldige backing vocalistes Alethea Mills en Chavonne Morris. Ik hoor die gewéldige versie, verrijkt door de knappe gospels van de dames, van 'Lives In Balance', één van de véle hoogtepunten, nog nazinderen in mijn verwende oortjes!

De setlijst was er eentje om duimen en vingers bij af te likken: zes songs van het voortreffelijke nieuwe album, 'Time The Conqeuror' en een knappe dwarsdoorsnede van Brownes albums uit vooral de jaren zeventig, al kwamen ook "World In Motion", "I'm Alive", "Lives in Balance" en "The Naked Ride Home" aan bod.

'Boulevard' kon tellen als sterk 'hier ben ik-statement'. Erin vliegen met een knaller van formaat heet dat dan. Daarna volgt 'Everywhere I Go'. Wanneer iemand in het publiek om 'Take It Easy' roept, reageert Browne lakoniek: "normaal spelen we dat af en toe als bisnummer. Ik had het nu niet voorzien, maar hey, ik heb best wel zin om dit nummer te spelen'. En de bekende Eaglesclassic werd ingezet. "Do you wanna hear some more Eagles songs?" vroeg Browne nadien, alluderende op het feit dat wellicht weinigen weten dat hij de song samenschreef met Glenn Frey; iedereen kent het als 'dat liedje van The Eagles'. Browne begon te zingen 'It's another Tequila Sunrise'... maar brak 'Tequila Sunrise' meteen weer af om een subliem 'Through the Barricades of Heaven' neer te zetten. En het zou hoogtepunten blijven regenen...

Na een geweldig 'Fountain of Sorrow' (uit 'Late For The Sky) vond Browne het tijd om ons te vergasten op wat nummers uit 'Time The Conqueror', zijn jongste album. En we werden getrakteerd op de meesterlijke titletrack 'Time The Conqueror', 'Off To The Wonderland' het broeierige 'Live Nude Cabaret' dat zo geloofwaardig gebracht werd dat je je in dergelijk cabaret waande en het sfeervolle 'Giving That Heaven Away'. Na de pauze kregen we nog twee nummers van dat uitstekende nieuwe album te horen: 'Going Down To Cuba', en 'Just Say Yeah'! Die nieuwe songs passen stuk voor stuk perfect tussen de alom gekende classics van Browne.

Kippenvel toen Browne 'Late for The Sky' bracht (van het gelijknamige album). Krop in de keel! Maar ook enorm genoten van 'Before The Deluge' (van datzelfde album), 'For 'Taking The Trouble' en vooral 'The Pretender', 'Lives in The Balance', 'These Days' en het immer geweldige 'Running On Empty' dat de set afsloot.

Maar vergeten we vooral niet hoe Browne, ook weer op vraag van iemand uit het publiek, een mooie versie van 'Rosie' uit zijn mouw schudde. Het kon nog straffer: 'Play Zevons song!', riep iemand in de zaal. Browne leek aangenaam verrast met de vraag, en hopende dat de band ook wel mee zou kunnen, schudde ie ter plaatse een geïmproviseerde interpretatie van 'Carmelita' uit zijn mouw, dat mooie liedje van de te vroeg overleden goede vriend van Browne, Warren Zevon. Geweldige versie! En de band, die improviseerde vrolijk méé. Een heel erg knappe vertolking. Klasse.

Na iets meer dan twee uur kregen we nog een erg dansbare bisronde, met lang uitgesponnen versies van de geheel in reggae-arrangementen gestoken 'Somebody's Baby' en 'I Am Patriot'. Browne bedankte zijn publiek met 'dankuwel', zij dat het zo fijn was hier te zijn, en ik geloofde hem. "Ze zeggen dat allemaal, toch, Mark!?". Kan zijn, van hém geloof ik het. Het spelplezier (én vakmanschap) straalde er gewoon van af ! En dat is geen pose. Niet bij Browne.

Behoudens vergissingen was dit die setlist:

1. BOULEVARD
2. EVERYWHERE I GO
3. TAKE IT EASY
4. TEQUILA SUNRISE (snippet) / THE BARRICADES OF HEAVEN
5. FOUNTAIN OF SORROW
6. TIME THE CONQUEROR*
7. OFF TO WONDERLAND*
8. LIVE NUDE CABARET*
9. I'M ALIVE
10. GIVING THAT HEAVEN AWAY*
11. ROSIE
12. DOCTOR MY EYES
13. ABOUT MY IMAGINATION

=== pauze ===

14. SOMETHING FINE
15. BEFORE THE DELUGE
16. THESE DAYS
17. FOR TAKING THE TROUBLE
18. CARMELITA (Warren Zevon)
19. LIVES IN THE BALANCE
20. GOING DOWN TO CUBA*
21. JUST SAY YEAH*
22. LATE FOR THE SKY
23. THE PRETENDER
24. RUNNING ON EMPTY

== BIS ==
25. SOMEBODY'S BABY
26. I AM A PATRIOT

(De nummers met (*) komen van het sterke nieuwe album "TIME THE CONQUEROR")

Browne begon er aan 20.03 aan, nam tussen 21.15 en 21.40 een korte pauze en speelde de laatste noot om 23.17. Méér moest het niet zijn - al mocht het wel. Ik kon er niet genoeg van krijgen! ;-)

Wat een concert. Een van dé concerten van 2009, zoniet het allerbeste ! Als je Jackson Browne ergens kunt gaan zien, niet twijfelen: doén!
.

Strange Overtones, Burning Down The House!

Geheel in het wit gekleed (is dit nu 'Senstation White?'), net zoals alle muzikanten en dansers (!)... regeerde David Byrne die avond in de Koningin Elisabethzaal (10.03.09) met zijn geweldige composities en dito uitvoeringen... de danspasjes waren ook best leuk... En de voormalige Talking Head is nog steeds niet van plan zichzelf al te serieus te nemen, en zo moet het kunnen om in een Tutu een van de Talking Headskrakers te performen... Maar anderzijds weet de man natuurlijk goed waar ie mee bezig is, en weet ie maar al te goed hoe getalenteerd ie is. En dat toonde ie dan ook. En gelukkig maar...

Perfecte klankkleur, super strakke ritmes, funky vibes... en het duurde dan ook helemaal niet lang vooraleer Byrne en de zijnen het begrip "burning down the house" een mooie invulling gaven! Ambiance, dames en heren! Uiteraard stond op gegeven moment de hele Koningin Elisabethzaal te shaken...

Een geweldige setlist met een zeer knappe mix van de songs van "Everything that happens will Happen Today", het album dat hij vorig jaar met Brian Eno opnam, ook dat andere werkstuk van Byrne & Eno "My Life In the Bush Of Ghosts" kwam ook (zij het bescheiden) aan bod... en jawel, ook géén gebrek aan Talking Heads-songs in de uitstekende mix !



Dit was de setlist:
1. Strange Overtones
2. I Zimbra” (Talking Heads)
3. One Fine Day
4. Help Me Somebody” (My Life in the Bush of Ghosts)
5. Houses In Motion (Talking Heads)
6. My Big Nurse
7. My Big Hands (Fall Through the Cracks)
8. Heaven” (Talking Heads)
9. Home
10. Life Is Long
11. Crosseyed And Painless (Talking Heads)
12. Born Under Punches (The Heat Goes On) (Talking Heads)
13. Once In A Lifetime (Talking Heads)
14. Life During Wartime (Talking Heads)
15. I Feel My Stuff

#encore:
16. Take Me To The River (Talking Heads)
17. The Great Curve (Talking Heads)

#Encore 2:
18. Air (Talking Heads)
19. Burning Down the House (Talking Heads)

#Encore 3:
20. Everything That Happens



Geweldige versies van "Crosseyed and Painless" en "Life During Wartime", maar niet te vergeten: wat waren de live-jasjes van de recente Byrne-Enosongs goed! Met vooral dan "Strange Overtones", "Home", "I Feel My stuff" en de haast-hymne "Everything that happens will happen today"...

Een concertje om in te lijsten...
.

Knettergek en loeihard: Belgian Asociality

Leuven,Vrijdag 20 februari 2009. - De hoofdact speelde eerst, daarna pas kregen we het voorprogramma. Tenminste zo zie ik het. Of anders gezegd: bij de geweldige set met 200% plezier en ambiance van BELGIAN ASOCIALITY verbleekte FUNERAL DRESS op pijnlijke wijze. Bij hen had ik geen enkel moment het gevoel bij het gebeuren betrokken te zijn en het leek me allemaal te veel een 'we willen wel maar kunnen niet-operatie' en erger: 'kijk eens hoe stoer we zijn' truukje..

Belgian Asocialitity zijn na 20 jaar op de planken nog niks veranderd. Nog altijd staan de heren garant voor compromisloze, volledig vrijblijvende, knallende, pretpunk van de bovenste plank. Als geen ander weten Marc & Co hoe een deftig feestje te bouwen. Liefst met Jupiler. Dat het hier in Leuven Stella was, namen de heren er noodgedwongen bij...

BA is nog altijd DE pretpunksensatie van de lage landen! En het was dan ook 'vollen bak ambiance'. Menigeen brulde uit volle borst mee en in de moshpit was het ook redelijk druk...

De heren brachten een aantal nieuwe nummers mee, en putten verder uit vooral Belgian Asociality en Astamblief en in minder mate uit ATP en Wakker Worre.

> SETLIST:
BELGIAN ASOCIALITY/ ANTI-IEDEREEN/ FEASTY BOYS/ KEERBERGEN/ TWEE/ LAMOER/ STAGE DIVE/ TIP VAN DE WEEK/ FRAK AAN!/ DIE VAN ONS/ PREEKWOORDEN/ JUPILER REGGAE/ DEN AFWAS/ BOERDERIE/ VAN MIJN ERF!/ VOOR DE NOELE/ 1, 2, C4/ BELGIE/ DE GEFRUSTREERDE AUTOMOBILIST/ BOMPA PUNK/ TREMELO/ TUINKABOUTER/ NON NON RIEN VA CHANGER

BIS
HET IS GEDAAN/ DON'T DRINK IN THE MOSHPIT/ VAN DE SELLE EN DE JO/ MORREGEN/ ANARCHIE

FUNERAL DRESS: ik zag een band die strak speelde en die erg zijn best deed, maar het kon me op geen enkel moment raken of boeien. Dat sommige nummers me instant het gevoel gaven 'al zoveel keer eerder en beter gehoord' hielp natuurlijk niet.. En ik beken: ik ben halverwege de show van FD ook alweer vertrokken. Maar mijn hoofdreden om naar Leuven af te zakken was, laat ons eerlijk zijn, toch sowieso BELGIAN ASOCIALITY. En dàt was dus weerom een dik vet feestje ;-)
.

Nieuw Simple Mindsalbum: Graffiti Soul

Op 25 mei komt dan eindelijk het langverwachte nieuwe, vijftiende, studioalbum uit van Simple Minds. Als we Jim Kerr mogen geloven worden het stevige pop- en rocksongs die de sound van 2009 combineren met 'old school Simple Minds'. Klinkt niet slecht dus!

En er is meer goed nieuws: de band trekt ook weer de wijde wereld rond om het album te promoten. Voor benelux is voorlopig enkel de doortocht op Pinkpop Classic bekend en er staan al enkele Duitse optredens en een optreden in Edinburgh op het programma. Daar komt dus vast meer bij...

Wordt vervolgd dus. Hier en/of op simpleminds.com

Lees het volledige persbericht (in het Engels) op de website van Noble PR
.

Yasmine houdt woord. En hoe!

Vanmiddag (zondag 1 februari) trapte Yasmine haar nieuwe tournee af met een zeer gesmaakte première in een uitverkochte AB-club.

Sfeer, muzikaliteit, poëzie, de kracht van het woord en gezelligheid troef die zondagmiddag.

De recepten: de toch wel mooie, warme stem van Yasmine, de knappe muzikanten die Yasmine meebracht: Jo Mahieu (gitaren), Ad Comminotto (klavieren en accordeon) en Mia Schampaert (percussie en backing vocals). En... het woord, de poëzie - want daar draaide het toch ook om - soms verwerkt tot een mooi lied, dan weer zeer stijlvol voorgedragen...

Het woord en meer bepaald Yasmines favoriete gedichten stonden dus centraal bij "Yasmine Houdt Woord". Maar we kregen ook een fraaie selectie songs uit haar jongste twee albums: "Licht Ontvlambaar" (2006) en "Vandaag, het morgen Gisteren" (2004), en dus ook: Cohen-covers op het programma!

Behalve gedichten citeerde Yasmine ook Hennie Vrienten, die een lied over Claus maakte, en een haast vergeten Vlaamse parel van Bizjoe: 'Rijden", dat een zwoele jazzy feel meekreeg.

Haar theatertour met de Cohen-covers kon ik al erg smaken, en luidde voor mij de kennismaking in met Yasmine als chanteuse, daar waar haar vroege muzikale exploten nogal twijfelachtig en zelfs tenenkrommend waren, werd met "Vandaag" het tegendeel bewezen, bevestigd met "Licht Ontvlambaar". En dit nieuwe concept is wat mij betreft nog van een hoger niveau. En het werkt!

De setting van de AB Club, met een bijna huiskamersfeer, was natuurlijk sowieso erg dankbaar, het publiek ook, maar hopelijk kan Yasmine dit programma ook in de Culturele Centra opzelfde hoog niveau tillen als vandaag in de AB.

SETLIJST:
(gedichten die op muziek gezet werden: *, voorgelezen gedichten: **)

1. WIJ* (Paul Snoeck)
2. HET BOEK
3. HET VENSTER (Leonard Cohen)
4. _ ** (Herman de Coninck)
5. DE EERSTE VAN HAAR SOORT
6. MOOI
7. IK VOEL ME BLAUW
8. Blues On Tuesday** (J. A. Deelder)
9. NIEMANDSLAND
**pauze**
10. Nachtelijke Optocht** (Paul Van Ostaijen)
11. UUR BLAUW
12. DENSITY* (Roland Jooris)
13. RIJDEN (Bizjoe)
14. LICHT ONTVLAMBAAR
15. EEN VROUW BEMINNEN* (Ed Hoornik)
16. JE EEUWIGE REGENJAS (Leonard Cohen)
17. RISICO
18. ZONDER MIJ (Hennie Vrienten)
19. _ ** (Hugo Claus)
20. DE ZEER OUDE ZINGT* (Lucebert)

BIS
21. DANS ME (Leonard Cohen)

De start van de tour werd niet gemist. Het verdere verloop moet dus ook wel succesvol worden. Een goede raad: gaan kijken, luisteren en genieten.

Doén!
.

De 50 beste CD's van 2008

Dure tijden zijn het voor melomanen met een brede muziekinteresse. Zeker als er, net zoals - of nog méér- in 2007 trouwens, zoveel goede muziek uitgebracht wordt. Mij hoor je zeker niet klagen met de oogst van 2008 (mijn geldbeurs wél!). Daarom: een heuse top vijftig met de béste CD's van 2008, volgens mijn bescheiden mening dan... Enkel studio-albums (géén reissues) konden meedingen voor de eindlijst.

1. DANIEL LANOIS - 'Here is What is'
2. MARILLION - 'Happiness is the Road'
3. DAVID BYRNE & BRIAN ENO - 'Everything that happens will happen today'
4. ELLIOTT MURPHY - 'Notes From The Underground'
5. JON OLIVA'S PAIN - 'Global Warning'
6. OPETH - 'Watershed'
7. PINEAPPLE THIEF - 'Tightly Unwound'
8. GLENN HUGHES - 'First Underground Nuclear Kitchen'
9. NO-MAN - 'Schoolyard Ghosts'
10. BEYOND THE LABYRINTH - 'Castles in the Sand'
*
11. ANATHEMA - 'Hindsight'
12. LUKA BLOOM - 'Eleven songs'
13. THE GUTTER TWINS - 'Saturnalia'
14. BAUHAUS - 'Go Away White'
15. WIRE - 'Object 47'
16. MY MORNING JACKET - 'Evil Urges'
17. ELBOW - 'The Seldom Seen Kid'
18. EVA DE ROOVERE - 'Over & Weer'
19. AIMEE MANN - 'Smilers'
20. JOE JACKSON - 'Rain'
21. GUNS 'N ROSES - 'Chinese Democracy'
22. ALICE COOPER - 'Along Came A spider'
23. MONZA - 'Attica'
24. THE TANGENT - 'Not as good as the book'
25. KINGS OF LEON - 'Only By The Night'
26. BUURMAN - 'Rocky Komt Altijd Terug'
27. QRIO - 'Papercuts'
28. REM - 'Accelerate'
29. THE SUBMARINES - 'Honeysuckle weeks'
30. TRIGGERFINGER - 'What Grabs Ya'
31. TESTAMENT - 'The Formation of Damnation'
32. DEATH ANGEL - 'Killing Season'
33. EXODUS - 'Let There Be Blood'
34. METALLICA - 'Death Magnetic'
35. GOJIRA - 'The Way of All Flesh'
36. AC/ DC - 'Black Ice'
37. TENTH PLANET - 'Everything is Never over'
38. NOVASTAR - 'Almost Bangor'
39. THUNDER - 'Bang!'
40. NICK CAVE - 'Dig Lazarus, Dig
41. MINISTRY - 'Cover Up'
42. THE CURE - '4:13 Dream'
43. MONOLITH DEATHCULT - 'Triumvirate'
44. JOURNEY - 'Revelation'
45. WHITESNAKE - 'Good to be Bad'
46. WIGBERT - 'Altijd wel iets'
47. FLEET FOXES - 'Fleet Foxes'
48. BASS COMMUNION - 'Molotov and Haze'
49. SWINNEN - 'Burn the Bridges'
50. EINSTÜRZENDE NEUBAUTEN - 'The Jewels'

In 2009 worden ondermeer nieuwe albums van KILLING JOKE, SIMPLE MINDS, U2, ANATHEMA ('Everything') en M!NDGAMES verwacht en ik leef in stille hoop dat dit jaar DAVID BOWIE eindelijk nog eens met nieuw werk uitpakt !
.

dé concerten van 2008: de top 40

Schreef ik einde 2007 niet dat dat een goed concertjaar was? Wel; 2008 moest eigenlijk niet onder doen... Ik woonde een zestigtal concerten bij, waaronder enkele echte missers, maar zag veel moois. Ja, ook 2008 was een boeiend concertjaar!

Van de zestig geziene concerten maakte ik, in eer en geweten, en natuurlijk volledig subjectief, een top veertig. Daar waar van toepassing, vind je een link naar mijn concertverslag (meestal op The Markec Files, soms op Last.fm). Apart vermeld: de tegenvallers en de twijfelgevallen...

TOP 10
1. NEIL YOUNG – Stadsschouwburg, Antwerpen, 11.02
2. ELLIOTT MURPHY & OLIVIER DURAND – AB Club, Brusel, 07.05
3. JON OLIVA’S PAIN – 013, Tilburg, 14.05
4. KILLING JOKE – AB, Brussel, 29.09
5. KILLING JOKE – AB, Brussel, 30/09
6. SIMPLE MINDS – Wembley Arena, London, 29.11
7. AIMEE MANN – AB, Brussel, 01.11
8. DEEP PURPLE – Grote Markt, Tienen, 25.07
9. KISS – Arrow Rock, Nijmegen, 15.06
10. NEIL YOUNG – Mainstage, Rock Werchter, Werchter, 04.07

en...
11. GOTTHARD – Arrow Rock, Nijmegen, 15.06
12. THE POLICE – TW Classic, Werchter, 07.06
13. WIRE - TStuk, Labozaal, Leuven, 29.04
14. LOU REED – Bozar, Brussel, 16.07
15. THE CURE – Sportpaleis, Antwerpen, 14.03
16. OPETH – AB, Brussel, 26.11
17. ELLIOTT MURPHY & BAND – AB Box, 04.10
18. QUANTUM FANTAY - JH, Tklub, Lokeren, 26.03
19. THE SCABS – TW Classic, Werchter, 07.06
20. LUKA BLOOM – Het Depot, Leuven, 05.11
21. JOE JACKSON TRIO - AB, Brussel, 05.03
22. LEAFPEOPLE - Gemeenteparkt, Kontich, 08.08
23. THRESHOLD - Plato, Helmond, 18.04
24. SLAYER - Rock Werchter, Werchter, 04.07
25. MINISTRY - Graspop, Dessel, 27.06
26. MONZA - Circustent, Terrein Pidpa, Mechelen, 15.05
27. MUGISON - Vismarkt, Dijlefeesten, Mechelen, 26.02
28. WHITESNAKE - Arrow Rock, Nijmegen, 15.06
29. URBAN TRAD - Stadsschouwburg, Mechelen, 01.03
30. MY MORNING JACKET - Rock Werchter, Werchter, 04.07
31. LAÏS - Stadsschouwburg, Mechelen, 08.02
32. YEVGUENI - Stadsschouwburg, Mechelen, 08.01
33. ZJEF VANUYTSEL - Stadsschouwburg, Mechelen, 22.02
34. WHITESNAKE - Graspop, Dessel, 27.06
35. RAYMOND VAN HET GROENEWOUD - AB, Brussel, 26.09
36. ANYMOTION - Cirque@tacque, Ekeren, 09.08
37. THE CULT - AB, Brussel, 07.03
38. ADAM BOMB - Jeugdhuis Joko, Mechelen, 29.03
39. DIABOLO BLVD. - Den Egger, Scherpenheuvel, 11.05
40. THE SOUL SNATCHERS - Vismarkt, Vispop, Mechelen, 22.08

"ZO ZO" (meer van verwacht.. enz...):
JOURNEY - Arrow Rock, Nijmegen, 15.06
BUFFALO TOM - Kaai, Lokerse Feesten, Lokeren, 10.08
TINDERSTICKS - Koninklijk Circus, Brussel, 02.05
EINSTÜRZENDE NEUBAUTEN - AB, Brussel, 21.05

TEGENVALLERS:
1. Maskesmachine - Stadsschouwburg, Mechelen, 08.02: een zware belediging voor de goede smaak als je het mij vraagt ! Schandalig !!
2. The Verve - Werchter, Rock Werchter, 04.07 (afschuwelijk, wat een kattengejank - marteling voor de oren én goede smaak)
3. Megadeth - Hof Ter Lo, Antwerpen, 15.02 (tegenvaller, Mustaine “zingt” nog steeds zijn eigen klassiekers de vernieling in! )
4. Def Leppard - Arrow Rock, Nijmegen, 15.06 (tenzij 'vals zingen' de nieuwe mode is..
5. Def Leppard - Graspop, 27.06

Zo dat was in een notendop zowat 'mijn' concertjaar 2008.

Hopelijk bengt 2009 ons véél goede muziek !
.

de beste wensen!

Glittering Prizes up on the Wembley catwalk...

29.11.08: SIMPLE MINDS LIVE IN DE LONDON WEMBLEY ARENA

Anno 2008 viert, één van 's werelds beste live bands, die voor menig dertiger en veertiger samen met generatiegenoten, de soundtrack van hun leven 'schreef', en ook bij jongelingen nog bijval kan rekenen (jawel!), hun dertigste verjaardag:Simple Minds!

05.11 - De kracht van de eenvoud: Luka Bloom

19.20 er staat al flink wat volk voor de deuren van Het Depot in Leuven, minder dan een kwartier later staat er een heuse 'Amerikaanse verkiezingen-file' tot bijna op het perron van het station van Leuven ... (nu ja). Om 20.00 zouden deuren pas openzwaaien en zou het wachten méér dan beloond worden..

MA RAIN
Na een redelijk goed voorprogramma van de Nederlandse formatie "Ma Rain", met Marijn Wijnands op vocals die met momenten aan Bettie Serveerts Carol Van Dyck doet denken. De stem van Marijn, knappe liedjes, goede muzikanten. De vonk leek echter niet geheel over te slaan bij het publiek. Wellicht, omdat ze ongeduldig wachtende waren op wat nadien zou komen of misschien omdat het alemaal te veel 'kabbelde'. En, onbekend is natuurlijk (nog) onbemind.... Maar ik vond het dus best wel mooi. Mooi genoeg voor mij om nadien me een CDtje van de band aan te schaffen.

LUKA BLOOM
Heel rustig, met zijn vertrouwde kopje thee in de hand, kwam Luka Bloom op. Nadat we een warm welkomstwoord kregen van de man, vertelde ie ons hoe blij hij was met de verkiezingsuitslag in de Verenigde Staten. Wij ook. En.. laat zijn bedenkingen bij wat was en opluchting voor wat komen kan nu net de perfect inleiding geweest zijn voor I AM NOT AT WAR . Het begin van een bijzonder geïnspireerde set, met als dominante de kracht van de eenvoud: één man, één gitaar, één stem: een veelheid aan wow-effecten en prachtige liedjes in dito uitvoeringen...

We werden getrakteerd op nieuwe songs uit "Eleven Songs" (hoe verzint ie het!), maar er werd ook materiaal geplukt uit "Acoustic Motorbike", "Innocence", "Tribe"...

Met als hoogtepunten wat mij betreft "PRIMAVERA", "CITY OF CHICAGO", "EXPLORING THE BLUE" en "YOU". Maar zeker ook het adembenemende "A MAN IS ALIVE" in een krop-in-de-keel-versie, dat we als bis kregen.

O ja, zei ik al dat de versie van "GONE TO PABLO" subliem was?

De nieuwe songs staan live ook echt wel als een huis. "EASTBOUND TRAIN", het hoopgevende "I'M ON YOUR SIDE" en niet te vergeten "EVERY MAN": mooi, héél mooi !

Héél erg leuk was het om "THE ACOUSTIC MOTORBIKE" nog eens te horen/zien !!
En een anthem zoals "YOU COULDN'T HAVE COME AT A BETTER TIME" is altijd geweldig natuurlijk...

Setlist:
I AM NOT AT WAR/ TRIBE / PRIMAVERA / SEE YOU SOON / CITY OF CHICAGO / NO MATTER WHERE YOU GO, THERE YOU ARE / EASTBOUND TRAIN / PEACE ON EARTH / EXPLORING THE BLUE / GONE TO PABLO / YOU / THE ACOUSTIC MOTORBIKE / EVERY MAN/ YOU COULDN'T HAVE COME AT A BETTER TIME

Bis 1:
SUNNY SAILOR BOY / I'M ON YOUR SID

Bis 2:
A MAN IS ALIVE

Amper een paar dagen na dat prachtige concertje van Aimee Mann in de AB, alweer een concert dat heel hoog gaat eindigen in mijn eindlijst: een avond vol schoonheid: dat was het !

Leuk om na afloop Linda en Luka (haar zoon, ha !) tegen het lijf te lopen. Toen ik haar laatst zag zaten we nog samen op de hogeschool.. goh.. is dat al 14 jaar geleden? Haar link met Luka Bloom is heel mooi, maar dat geldt zeer zeker ook voor een van mijn reisgezellen, wiens bijna een jaar oude zoontje ook naar de sympathiek bard genoemd werd: jawel: Luka. Leuk was ook dat Luka Bloom een foto van Luka tekende.. Leuk voor de papa en mama: maar hopelijk ook voor Luka himself ;-)

De geslaagde avond werd nog rustig en gezellig afgerond in een Mechels café met heerlijk Iers donker vocht ....

Verslag: M@rkec - Foto's: (c) Marc Van Campenhout
.

Allerheiligen met overdosis kippenvel en stemmenpracht: Aimee Mann & The Submarines

Ben ik al weer helemaal bij mijn positieven? Hm. Ik denk het wel, een béétje toch!

Er waren gisteren absoluut veel slechtere manieren om Allerheiligen door te brengen en eigenlijk bestond er géén excuus om de fijne avond te missen die zich voltrok in de AB. Met dank aan Blake Hazard, Jack Dragonetti en Aimee Mann. Zoveel mooie poppracht: The Submarines en Aimee Mann !

Het is écht lang geleden dat een 'support act' me van mijn sokken blies. Welnu: gisteren was het opnieuw zover. The Submarines zijn de daders.

KNOTSGEKKE EN AANSTEKELIJKE SUBMARINES

Wat een grappige, leuke, knotsgekke, - soms haast kinderlijke - fijne en uiterst aanstekelijke muziek zeg ! Tom Tom Club meets The Pixies meets The Beatles meets Throwing Muses meets Flower Power... of zoiets . Erg leuke liedjes, met mooie arrangementen...

En ik was ook gecharmeerd door het mooie stemgeluid van mevrouw Blake Hazard (de achterkleindochter van F. Scott Fitzgerald - jawel) dat me soms wat deed denken aan zowel Tanya Donnely als Kirstin Hersh (Throwing Muses) maar op andere momenten hoorde ik dan weer aan een 'onschuldig meisje'.... (en... heu... jaja.. ook haar looks lieten me niet koud: ik bekén!). Maar ook die andere stem van The Submarines, Jack Dragonetti was goed. En de samenzang erg leuk.

Die andere helft van The Submarines, Jack Dragonetti, is sinds 2006 - toen ook hun debuut 'Declare a new state" uitkwam - Blake's echtgenoot.. (spijtig want ik zie Blake anders ook wel zitten... hihi...)

Het duo werd gisteren bijgestaan door een erg grappige, van afro-kapsel voorziene, energieke drummer.

We werden getrakteerd op heel erg mooi versies van ondermeer: 'THE WAKE UP SONG', 'YOU, ME AND THE BOURGEOISIE', '1940' ... En waar het duo dinsdag zal op stemmen is ook géén geheim, getuige de 'Vote Obama/ Biden 2008' sticker op Blake's gitaar... En dat het 'Tuesday' een 'Important day' zal zijn, daar herinnerde ze het publiek ook aan tussendoor...

The Submarines kwamen , zagen en overwonnen. Jawel! Ze pakten meteen de zaal eigenlijk al in. En ik was dan ook niet de enige die later aan de CD-stand persé een CDtje wou kopen, én liet handtekenen. Ze hebben er véél fans bijgewonnen gisteren, ik denk zowat de hele AB-zaal !


AIMEE MANN: LESS IS MORE - KIPPENVELFACTOR IN OVERDRIVE!

Géén bombastische introtape, geen gigantisch decor. No 'drumrolls'. Géén gedoe. Dus: 'cut the crap': gewoon de zaallichten die opnieuw doofden, hier en daar een gil in het publiek en toen kwam Aimee Mann rustig, haast bedeesd, het podium op gewandeld, vergezeld van haar muzikanten, om ons het komende anderhalf uur te vergasten op een heel erg knus en haast intiem-huiselijk avondje met prachtige liedjes. Niets meer, maar zeker niets minder: zonder franjes, geen toeters en bellen, maar wel met een kippenvelfactor in overdrive!

Twee toetsenisten, basist, drummer en Aimee die het hield op de akoestische gitaar én nauurlijk haar prachtige stem. Dat gecombineerd met een goede setlist: meer was er niet nodig voor een compleet 'wow-effect'.

Ik volg Mann als sinds 'Til Tuesday, de band waarmee ze in de jaren '80 enkele bescheiden hitjes scoorde zoals 'What About Love' en 'Voices Carry'. Toen ze solo ging, bleef ik haar trouw, maar nu pas kon ik mijn kans grijpen om La Mann live aan het werk te zien. En amai... haar stem is er in die jaren nog alleen maar beter, warmer, op geworden.. en wat een charmante dame is Aimee zeg !

Het werd een optreden dat zich best laat omschrijven als 'welk hoogtepunt zal ik jullie nu eens bezorgen, en wélk daarna, ...?'. Ja, het was eigenlijk niets anders dan een opeenvolging van hoogtepunten. De vele o zo mooie, vaak breekbare Aimee Mann-composities staan als een huis, en doen beroep op het 'krop in de keel-gevoel'. Meermaals. En het is dan ook heel jammer dat ze 'maar' anderhalfuur speelde. Het was natuurlijk enorm goed, al bleek ze pas halverwege de set 'op dreef' te komen, en ook daarom had ze voor mijn part nog langer mogen doorgaan natuurlijk, dus geen 16 maar minstens 26 nummers mocht ook van mij!

Enorm genoten van 'SAVE ME', 'WISE UP' en 'ONE' en niet te vergeten 'CALLING IT QUITS', maar ook de nieuwe songs (van "@#%&*! Smilers") zoals 'LOOKING FOR NOTHING', de single 'FREEWAY', '31 TODAY' maar vooral 'BORROWING TIME' en 'THE GREAT BEYOND' waren enorm goed !

Op een gegeven momenten - ik geef het eerlijk toe - kreeg ik een heuse krop in de keel; zoals ik al eerder aangaf, was dié factor gisteren absoluut aanwezig!. Als zoiets gebeurt, kan je alleen maar besluiten dat een nummer je raakt, maar vooral dat de uitvoering ervan enorm goed is.

Aimee Mann zorgde, wat mij betreft voor één van de beste concerten die ik in 2008 zag... Hoe hoog ze in mijn uiteindelijke lijstje zal eindigen, dat weet ik nog niet, maar ik vermoed: minstens de top 5!

The Submarines. Aimee Mann.Zoveel schoonheid. Wat een traktatie voor de oren (én ogen: let's be honest), en wat een schande dat dit geen volle AB-zaal, maar een bijna-volle AB Box was. Maar goed: gezellig was het zeker. Enorm goed ook!



Méér foto's van deze superconcerten vind je op mijn flickr.com-pagina.
.

Two Days of KILLING JOKE @ AB !

Jaren had ik er op gehoopt.Toen bleek dat het daadwerkelijk ook zou gebeuren was ik uiteraard zeer aangenaam verrast. Fantastisch! De hereniging van de 'originele lineup'. Die zou bovendien nog live toeren ook! Dat het speciaal zou worden stond in de sterren geschreven: de band doet op deze tour slechts elf steden aan en op de meeste plaatsen resideert ze er voor twee avonden, en elke avond is anders. Op de eerste avond put de band rijkelijk uit de eerste twee albums om op avond twee het gehele Pandemonium-album (1994) te brengen, aangevuld met de eerste 'Island-singles'. "Wow!" Ja, dat was mijn spontane reactie. Toen dus bleek dat KILLING JOKE ook Brussel zou aandoen ... Uiteraard wou ik erbij zijn! Snel een combiticket besteld (beide avonden) dus en dan een paar maanden wachten in volle ongeduld... Maar, wees gerust: het was "The Wait" méér dan waard: Youth, Geordie, Big Paul Ferguson en Jaz; Killing Joke anno 2008, is, afgaande op de fenomenale optredens van maandag 29 en dinsdag 30 september, springlevend, en is dus nog lang niet aan een "Requiem" toe!

Maandag, 29 september - Nee, nog geen Requiem voor deze sublieme band. Maar daar startte, na de introtape - een flard "Eyes Wide Shut" (of was het toch "Blade Runner"? we hadden er 'front row' een kleine discussie over - de avond wel mee: REQUIEM. En jongens wat een pletwalsversie toch! Meteen werd duidelijk dat Jaz & Co ons géén ogenblik 'rust' zou gunnen. Het zou een heel erg opgefokte, dynamische en superenergieke set worden. Als tweede nummer werden we vergast op "Wardance"!! Wowow...

FOLLOW THE LEADERS.... THIS IS MADNESS !

En er werd verder, zoals voorzien, geput uit de albums "Killing Joke" (1980) met spetterende versies van "Tomorrow's World", "Complications", "So 36" en "Primitive".

Jaz bleek heel wat kilo's afgevallen en bewoog zich wel heel erg lenig op het podium, nu ja lenig, in zijn gekende statische, expressieve stijl dan. En wij? Het publiek? Wij brulden alle songs letter voor letter mee en bouwden een fenomenaal feestje. Het ging er wel heel beweeglijk aan toe, vooraan, en een Killing Joke-mosh feestje: het is ook weer eens wat anders...

Na, een deel songs uit het eerste album kregen we een geweldige versie van "Eighties" te horen, om daarna op de "What's This For"-trein te springen (het tweede KJ-album, 1981). En ook hier was het enorm goed. De songs, waarvan sommigen me in hun albumversie iets minder zeggen, staan live als een huis, met ondermeer "The Fall Of Because", het geweldige "Tension", "Butcher" en natuurlijk ook "Follow The Leaders" en "Exit", maar zeker ook niet te vergeten: "Madness" en "Who Told You How?", twee voorbeelden van songs van dit album die me in hun livejasje veel beter klonken!

Mijn favoriete 'early KJ-track', en een van mijn favoriete KJ-tracks tout court, werd opgespaard, samen met "Pssyche" voor het einde van de main set: "The Wait"! Fenomenaal. Geweldig. Fantastisch ! Woow....

De band zou slechts één keer terugkeren voor bisnummers. Als eerste bis werden we getrakteerd op een eerbetoon aan, toch geruime tijd een vaste KJ-waarde, bassist Paul Raven (1961-2007), met het door allen gekende "Love Like Blood"! Maar we kregen ook een gloednieuwe song te horen: "Fresh Fever", en dat klonk verre van slecht. Een song die de KJ-1981, Kj-2003- en Pandemonium-sound perfect met elkaar verzoent. Klinkt goed? Ja, dat vonden wij ook!

Toen "Change" door de zaal knalde was dit echt tot besluit, en na deze daverende versie was het dan echt gedaan... maar elkeen was meer dan tevreden, en zeker zij voor wie het nog niet gedaan was, want morgen, dinsdag, opnieuw afspraak met KILLING JOKE.

SETLIST 29.09.08:

1. REQUIEM
2. WARDANCE
3. TOMORROWS WORLD
4. COMPLICATIONS
5. SO 36
6. PRIMITIVE
7. EIGHTIES
8. THE FALL OF BECAUSE
9. TENSION
10. UNSPEAKABLE
11. WHO TOLD YOU HOW
12. MADNESS
13. BUTCHER
14. EXIT
15. FOLLOW THE LEADERS
16. THE WAIT
17. PSSYCHE
**
18. LOVE LIKE BLOOD
19. FRESH FEVER
20. CHANGE


HET GEWELDIGE PANDEMONIUM VAN KILLING JOKE

Dinsdag, 30 september - Wat is de overtreffende trap van geweldig. Geweldiger? hm... Alleszins: na een overweldigende energieke fantastische adrenalinestoot annex topconcert van jewelste op maandag, sloeg KILLING JOKE erin dat op dinsdag nog eens lichtjes over te doen. Moeiteloos !

Waar de nadruk op maandag vooral lag op de ruwe en brute energie van de eerste albums ( op dinsdag vooral geput uit het album 'Pandemonium' (1994), aangevuld met werk uit 'Revelations', 'Night Time', 'Killing Joke' (2004) en de toppers uit de albums die de avond voordien gespeeld werden. Maar ook vandaag: een nieuw nummer.

De band was, misschien zelfs nog meer dan maandag, in topform, en de setlist was er eentje om duimen en vingers bij af te likken. Het publiek leek minder talrijk en rustiger dan maandag, maar ambiance, sfeer was er ook bij déze Killing Joke Gathering!

Wat een aangename verrassing om "THE HUM" als opener te krijgen zeg... En hoe de set opgebouwd werd: "Change", "Pssyche", "Love Like Blood" - waarbij Jaz halverwege de set: "you know this one's for Raven, don't you?!"Ja, ook vandaag. Na "Eighties", in een fenomenale goede versie, belandden we in het Pandemonium-album! En hoe. "Whiteout"!, "Labyrinth" !!!, "Exorcism" !! en als aangename verrassing "Black Moon", wat ik niet in de liveset verwacht had. Jammer dan wel dat "Millenium" er niet bij zat. Wel geweldige versies van "Communion" en "Pandemonium" natuurlijk.

Maar behalve de Pandemonium-tracks was het ook genieten van een wel heel erg funky versie van "Turn to Red" (!!), "Money is Not Our God" én "Asteroid". Wow!!! "The Wait", in een nu nog nazinderende versie, en in de bissen "Wardance" én het gloednieuwe "Time Wave". Toptrack!

SETLIST 30.09.08:

1. THE HUM
2. CHANGE
3. PSSYCHE
4. LOVE LIKE BLOOD
5. EIGHTIES
6. WHITEOUT
7. EXORCISM
8. LABYRINTH
9. BLACK MOON
10. TURN TO RED
11. COMMUNION
12. MONEY IS NOT OUR GOD
13. ASTEROID
14. THE WAIT
15. PANDEMONIUM
*encore:
16. TIME WAVE
17. WARDANCE

Killing Joke anno 2008 is levender dan ooit. De originele line up die weer een feit is; Youth, Geordie, Jaz, Big Paul... ik had het niet meer durven dromen of hopen. Dat het ook zo'n geweldige optredens gingen zijn ook niet! Er is - voor januari al zelfs - sprake van een nieuw Killing Joke-album.

Weerom iets om naar uit te kijken dus...

verslag én foto's: (c) M@rkec. Alle foto's vind je hier (slideshow) of hier (flickrset).
.

<< REWIND: Nooit meer drinken met Raymond en 2/4de centimers

http://markec.blogspot.com/2008/09/nooit-meer-drinken-met-raymond-en-24de.htmlIn de REWIND-reeks had de AB dit keer dé oervader van de Vlaamse Rock te gast. The one and only RAYMOND VAN HET GROENEWOUD en een deel van diens toenmalige "Centimeters" (met als belangrijkste afwezige Jean Blaute) bracht het top-album "Nooit Meer Drinken" (1977). Maar we kregen natuurlijk ook nog veel meer dan de 36 minuten. Ja, zo lang duurde die LP toen...

Raymond werd bijgestaan door 'Centimeters' Mich Verbelen en Stoy Stoffelen, enkele "Straffe Mannen" - Raymonds huidige begeleidingsband, inclusief de toffe blazersectie én Leyander Van Het Groenewoud op toetsen, zang ("De Helleveeg") en nog vanalles.... Ze trakteerden de zaal op, behalve Nooit Meer Drinken, vooral 'oud' werk, en hier en daar een 'recentere' song, met ook Raymonds huidige crowdpleaser "Komaan met dat lijf".

Raymond en de zijnen bleken in topform, en er zat dan ook een goede vaart in het optreden. We kregen een zeer fijne show met heel goede uitvoeringen. En wat een goede setlist zeg....

Nadat de het doek met daarop afgebeeld de hoes van 'Nooit meer drinken", viel, kon het beginnen, en de eerste 10 nummers waren niet echt een verrassing, want inderdaad: het album 'Nooit Meer Drinken'. Wél een verrassing: hoé fris de nummers nog klinken alsook welke toffe arrangementen ze kregen, maar vooral de superuitvoering van het gezelschap. Met de blazers als welkome meerwaarde...
De songkeuze van wat nà NMD volgde, mocht er ook zeker zijn!

Dit stond er op het menu:
1. MEISJES
2. BIJ ELKAAR
3. CRAZY PUB
4. FEEST
5. WINTEROCHTEND
6. WHITE LADY
7. ITALIANEN
8. JOSKE, SCHONE MEID
9. NOOIT MEER DRINKEN
10. DANIELLE
*
11. MARIA, MARIA IK HOU VAN JOU
12. BLEKE LENA
13. DE HELLEVEEG
14. MIDDENSTAND BLUES
15. CHA CHA CHA
16. VLAANDEREN BOVEN
17. BIERFEESTEN (Als ik dit maar heb)
#
BIS 1
18. KOMAAN MET DAT LIJF
#
BIS 2
19. LIEFDE VOOR MUZIEK
20. MAMA MOET KOMEN

Absolute hoogtepunt vond ik toch de oude kraker (ik denk dat de track enkel op single, maar niet op een album verscheen) MIDDENSTAND BLUES. En, jongens, wat een prachtige uitvoering ! Maar ook: BIERFEESTEN (!), het nog erg strijdbare, maar qua inhoud vrij gedateerde (alhoewel) VLAANDEREN BOVEN en KOMAAN MET DAT LIJF dat sinds de Zomertour van Raymond tot écht partynummer verworden is....

En, zoals gezegd, alle nummers van NOOIT MEER DRINKEN die zo goed klonken en enorm fijn gebracht werden. 'Nooit meer drinken' was sowieso al mijn favoriete plaat van Raymond, de live-uitvoering van vanavond kon mijn waardering zeker wegdragen !

Weerom een fijn concert dus in de REWIND-reeks van de AB. Benieuwd wat het volgende gaat worden..

Vier jaar zonder Bram

Vier jaar zonder Bram. Klam. Arm. Arm, want zo rijk was de woordenvloed en de muzikaliteit van Bram Vermeulen. De zanger, schrijver, dichter, componist, schilder, reportagemaker en grote meneer die Vermeulen was, overleed op 4 september 2004 in zijn vakantieverblijf in Italië plots aan een hartstilstand. Een groot verlies voor de Nederlandse letteren, muziek en zeg maar gerust Kunst.

57 jaar werd Bram. Het verhaal van Bram was nog lang niet verteld. Bezige bij, boordevol ideeën zittende Bram: hij was nog lang niet 'klaar'. Dat kan haast niet. Al doet het laatste nummer van het album "De Mannen" (2003), "Vrij" anders vermoeden: "Het is niet de dood waar ik bang voor ben/ die staat voor mij wel vast..." (Vrij). Naar dat nummer heeft iets héél ergs griezeligs of akeligs... alsof Bram wist wat er ging gebeuren, zich er klaar voor aan het maken was.

Op 6 februari 2004 zag ik - samen met de Vlaamse (ondergewaarde) artiest Wigbert van Lierde - een nog meer dan springlevende Bram aan het werk in de AB in Brussel, ik ging altijd kijken wanneer Bram weer in Vlaanderen toerde, zijn geliefde Vlaanderen dat hem - anders dan zijn thuisland - omarmde, sloeg hij ook nooit over. Dat het de laatste keer zou zijn, kon niemand toen vermoeden. En in september 2004 kwam dan dat droeve nieuws...

Bram, we missen je! Maar, gelukkig zijn er nog de vele mooie liedjes en prachtige gedichtjes die je ons naliet. Die blijven. Bedankt, Bram! En vergeten doen we je niet. Nooit. En dankzij je werk ben je er eigenlijk nog wel, en je zal er altijd zijn. Of zoals je het zelf zo mooi stelde:

"Als ik dood ga, huil maar niet
ik ben niet echt dood moet je weten
het is de heimwee die ik achterliet,
dood ben ik pas als jij die bent vergeten."
(Testament, "Vriend & Vijand", 1991)

Waar je ook moge zijn, Bram, het ga je goed!
.

Tamme Raymond vs Betoverende Blaadjesmensen !

Gisteren, op de magische datum 080808, vond in Kontich de tweede 'Zomernacht' plaats. Het thema was 'Folk'. Met op de affiche Leafpeople en Raymond van het Groenewoud & De Straffe Mannen. Plaatselijke helden, en een grote naam. Een goede formule, al viel die grote naam wat tegen, daar waar de plaatselijke helden schitterden. En hoe...

BETOVERENDE BLAADJESMENSEN
De groep van de avond in Kontich was niet Raymond en zijn niet zo Straffe Mannen. Met die eer gingen, zonder enige moeite, en met kilometers voorsprong, de jeugdige blaadjesmensen lopen. En hoe! Het Kontichse LEAFPEOPLE speelde een denderende en uiterst gevarieerde set, vol overgave en toewijding. De funky Folkrockpop met jazzy inslag ging erin als zoete koek, die smaakte naar veel meer! Het vrolijke vijftal bleek van alle muzikale markten thuis te zijn, en zo kregen we een fraaie mix van folky popsongs, alsook jazzy deuntjes tot lekkere rock 'n roll, met inbegrip van een wel zeer geslaagde cover van "Blue Suede Shoes". Veelzijdigheid troef bij Leafpeople, zoveel is duidelijk.

De sound is niet gespeend van echo's van de hele vroege R.E.M., Camper Van Beethoven, Mugison en zelfs Angels Of Light en Akron/Family, maar bovenal doen de heren van Leafpeople HUN ding, en ze doen dat goed. Met een grote pluim voor de zeer aangename stem van zanger Johannes, het geweldig gekke en geinige drumwerk van Andrew (hou de man zijn gezicht in het oog tijdens het optreden: wat een expressie, en een attractie op zich!), het fraaie gitaarspel van Jasper en Michael en de strakke bas van Joris... Maar de heren wisselden ook regelmatig zonder enig probleem van instrument....

Het gastoptreden van de violiste Nele was ook zeer te pruimen. Met deze gastartieste kregen we een tweetal met country-geïnjecteerde songs. En weerom heel mooi en goed gedaan!

Zonde dat Leafpeople zo kort mocht spelen, want het smaakte naar véél meer en toen het publiek om bissen riep, bleek dat zelfs dat niet te kunnen. "We mogen niet!" klonk het.. We vernamen later dat de band haar set met een halfuur had moeten inkrimpen, omdat Raymond's entourage dat gevraagd had. Blijkbaar was er heel véél tijd nodig om de set klaar te zetten voor het optreden van Raymond. Jammer! Want dat wat ik bij Raymond volledig zou missen (leest u vooral verder!) was voor 200% aanwezig bij Leafpeople: spelplezier, (jeudgdig) enthousiasme en sfeer .... Hun onterechte beperking in speeltijd weerhield de heren dus niet om zich voor de volle 100% en meer te geven!

Na dit korte 'proevertje' wil ik deze jongeheren wil zeker snel eens terug aan het werk zien ! Voorlopig kunnen we het al stellen met de demo "Make Like A Tree", negen knappe nummers die nogmaals het talent van de heren aantonen. Een aanrader ! Enne.. een volgende demo zou onderweg zijn....

Als LEAFPEOPLE in jouw buurt speelt; check them out! Je zal het je niet beklagen!

Meer info: www.myspace.com/leafpeople


RAYMOND VAN HET GROENEWOUD & DE (niet zo) STRAFFE MANNEN
"Komaan met dat lijf" riep Raymond Van Het Groenewoud het publiek toe, en dat ging er gretig op in. Het was dan ook een van de schaarse momenten in de set waarop dit echt ook mogelijk was. Want, wat baat "komaan met dat lijf" roepen, als eigenlijk geldt: komaan met die show? Jawel, er was een probleem: de set van Raymond en zijn niet zo heel straffe mannen, miste vaart. Was het een slecht optreden dan? Nee, dat niet. Maar de vele te kunstelig aandoende pauzes tussen de nummers, en het zichtbare gebrek aan schwung, op schaarse momenten, zoals bij "Meisjes", "L'Etranger C'est Mon Ami" en "Foei Foei Foei" na, hielpen niet echt...

De set was nogal rommelig, de setlist vreemd.... En pas vanaf 'Meisjes", dan waren we al 14 nummers ver, leek Raymond zijn drive terug te vinden... Vreemd ook dat "Maria, Maria" als tweede nummer in de set al werd gespeeld, jammer dat een leuke song zoals "De Helleveeg" (van 'Sensatie) niet door Raymond zelf gezongen werd. En de anders zo veneinige Lou Reed-pastische "Razernij" (ook van 'Sensatie), dat in zijn oer-versie verdacht veel op "Rock 'N Roll" (van Lou Reed, jawel) lijkt, klonk toch wel erg lauw en mak.

Maar, niet alles is kommer en kwel: de versie van "Machu Pichu", en met name die heerlijke gitaarsolo, was subliem, het moet gezegd. "Warme Dagen" is altijd leuk op... warme dagen...

De combinatie van vooral de RVHG-nummers met funk-inslag en de blazers leek niet echt aan te slaan. Persoonlijk opteer ik voor een festivalset ook meer voor de Rockende Raymond. Toegegeven: dat is persoonlijke voorkeur. Maar toch: dit leek me meer een setlist voor een theatershow, en géén garantie op een stomende liveset - ondanks de injectie funk: zoals bleek dus... De straffe mannen, en een straffe madam, bleken niet zo straf als beloofd.

SETLIST:
1. Hoe zie ik eruit? - 2. Maria, Maria, ik hou van jou - 3. Tegenwoordig - 4. De Helleveeg - 5. Warme Dagen - 6. Razernij - 7. Winkelstraat - 8. L'Etranger C'est Mon Ami - 9. Hallelujah, Ze Is Van Mij - 10. Machu Pichu - 11. Intimiteit - 12. Je Veux L'Amour - 13. Komaan Met Dat Lijf - 14. Meisjes

# Bis
15. Foei Foei Foei - 16. De Lucaskinowski - 17. Liefde Voor Muziek - 18. Cha Cha Cha

Eindbalans: een redelijk optreden, maar niet écht goed, uitmuntend of verrassend, laat staan memorabel. Ik heb Raymond al veel beter gezien... Maar goed, ook Vlaamse rockgoden kunnen een off-day hebben, niet? Gelukkig waren er nog de Blaadjesmensen nog om de avond te redden!

Binnenkort staat Raymond in de AB met de vertolking van zijn album "Nooit Meer Drinken", in de AB-Rewindreeks. Mét zijn Centimeters. Dan zullen we alvast geen klagen hebben over de songkeuze, want laat dat nu net een van 's mans beste albums zijn. Over de setlistkeuze hebben we ons dan alvast weinig of geen zorgen te maken...
.

Dieppaarse Pracht op Suikerrock: Deep Purple!

Gisteren mocht Deep Purple het Tiense stadsfestival Suikerrock afsluiten. Tienen davert wellicht nog steeds na. Want, laten we meteen duidelijk zijn; de diep purperen heren waren gewoon.... geweldig!

Met een Ian Gillan in bloedvorm en enorm goed bij stem die beter leek te zingen dan ooit ... Zalige gitaarpartijen van Steve Morse... Mooie korg keys en organs van Don Airey...... Strakke ritmesectie van Roger Glover & Ian Paice....

Deep Purple, established 1968, maar anno 2008 nog lang niet versleten, bracht een sublieme maar veel te korte setlist. Eentje om duimen en vingers bij af te likken, met aandacht voor recent werk, wat minder recent materiaal alsook rasoude krakers van formaat! Wat dacht u van:

1. FIREBALL
2. INTO THE FIRE
3. STRANGE KIND OF WOMAN
4. RAPTURE OF THE DEEP
5. CONTACT LOST/ Morse Solo
6. SOMETIMES I FEEL LIKE SCREAMING
7. WRING THAT NECK
8. THE BATTLE RAGES ON
9. PERFECT STRANGERS
10. SPACE TRUCKIN'
11. HIGHWAY STAR
12. SMOKE ON THE WATER

# encore
13. HUSH
14. Glover/ Paice jammomentje/ BLACK NIGHT

Spijtig genoeg géén "Pictures of Home", maar verder hoor je me niet klagen. Was al blij dat "Perfect Strangers" er tussen zat, in een sublieme versie! En ja, de show mocht voor mij gerust nog wat langer duren.... langer dan deze prachtige vijftien nummers! Maar Deep Purple is nog altijd regelmatig on the road, dus er komen nog wel kansen om deze masters in rock nog eens te zien ...
Persoonlijke hoogtepunten: gitaargod Steve Morse.... de goede stemvastheid van Ian Gillan.. een revelatie na de optredens van voorbije weken die ik zag van generatie- en genregenoten op Arrow Rock, Graspop, ... en wat meer is; deze oude rakkers tonen nog maar eens goed hoe het moet en daar kan menig overgewaardeerde band aka 'hype van het moment' een stevig puntje aan zuigen, ook weer getuige recent gezien optredens (!) ....

En qua nummers:

PERFECT STRANGERS !!!
SPACE TRUCKIN !!!!
HIGHWAY STAR !!!!
SOMETIMES I FEEL LIKE SCREAMING !!!!!
THE BATTLE RAGES ON !!

Toch ook wel een superfeestelijke en van de nodige power voorziene versie van 'SMOKE ON THE WATER' en, altijd leuk, onlangs nog gehoord uit de keel van Steve Lee (Gotthard), een supergeïnspireerde versie van 'HUSH' (je weet wel die cover van Joe South, maar iedereen kent vooral de Deep Purple-versie)

'Highway Star' was een aangename verrassing voor mij en bij 'Sometimes I Feel Like Screaming' ging er een krop door de keel.. zo mooi.. en zo prachtig gebracht.... 'slik'. 'oooh' !

Maar eigenlijk vond ik het allemaal goed ;-)

Ja, er waren heus ook wel andere bands op Suikerrock. Dat klopt, een mens zou het met de paarse pracht haast vergeten! Maar, terecht...

We kwamen aan op Suikerrock tijdens GORKI... en Goh.. Het is sowieso mijn ding niet, maar vaak, op festivals denk ik; "laat ik het nog eens een kans geven"... Maar, ook nu heb ik me vooral geergerd aan de "stem" (nu ja) en annex gejank van meneer De Vos... na twee nummers ben ik (letterlijk) gaan lopen... richting terras en heb de eerste (voor mij) Zeeuwse Mosselen van het jaar gegeten... ;-)

Tussen mij en Luc De Vos komt het wellicht nooit goed... die mosselen daarentegen...

De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat we vanaf Gorki zowat alles op afstand volgden, we hadden immers ons gezellig terrasje en lekkere mosselen, en Deep Purple zou pas om 23.00 aantreden... Maar wat we konden horen, deed ons niet echt zin krijgen om al richting podium te stappen...

MILOW vond ik nogal (hm.. understatement: moet zijn uitermate!) slaapverwekkend, het kan aan mij liggen, maar letterlijk alle liedjes klonken hetzelfde !

BART PEETERS deed hard zijn best maar kon mij niet beroeren... de superflauwe en slechte vertaling/cover van Bob Dylan's "I WANT YOU" (ik wil je, hier bij mij) en zijn flauwe poging tot "Smoke On The Water" ... Tja.. En roepen dat die man kan... Bartje is me nog steeds veel te druk druk druk..

Tijdens de aanstekelijke rock en reggae van EDDY GRANT manoevreerden we ons al wat meer centraal op het Tiense marktplein... Grant was toen aan "Gimme Hope Jo'anna" bezig... hopelijk dachten sommigen niet dat dit een Sam Gooris-cover was ;-)

Even ook de Deep Purple merchandising stand geplunderd en dan zou het dus tijd worden voor 'the real thing'.... En dat was dus fantastisch. Alleen voor het sublieme optreden van Deep Purple was het de € 20 wel waard! Alsook voor de gezelligheid die er op Suikerrock heerst... het nontalent van Gorki, de slaapliedjes van Millow en de onnodige drukdoenerij van Bart Peeters waren we snel vergeten zodra Ian Gillan zijn keel opentrok en de muzikale talenten van de purperen heren ons zo omarmen !

Op naar de volgende Deep Purple-doortocht, desnoods doorstaan we daarvoor de hele dag écht slechte muziek: Gorki én erger... ook dan vermaken we ons wel tot aan het paarse uur...

[foto's & verslag: M@rkec]
F.