Rust zacht, Garry

Vandaag moest de rock 'n' roll opnieuw afscheid nemen van een grote meneer. Gary Moore (Belfast 4.4.1952-Estepona 6.2.2011) overleed deze ochtend aan een hartaanval in Spanje waar hij op vakantie was. Weer een groot rockmuzikant (gitarist/zanger) ontvalt ons. Een goede reis naar Rock 'n' Roll Heaven, Garry, over the hills and far away. Rock 'n' Roll has got one more empty room now. Doe Steve Lee, Ronnie James Dio, Rory Gallagher, Phil Lynott en die andere Rockgoden de groeten en... rock on!

Now we might have the blues for you, your tunes will live on forever!

.

Louise Killeen

Deze jongedame mag vanavond, donderdag 13 januari 2011, 'openen' voor Daithi Rua in O' Fiachs Irish Pub in Lier. Afgaande op dit filmpje, waarin Louise Killeen 'Coal Mines' brengt, kijk ik er erg naar uit, ook naar Daithi's gig natuurlijk... Straks om 21 uur in O' Fiachs Lier (Eikelstraat 28-30).

Misschien tot straks?

2 0 1 1

Dat wens ik jullie van harte toe! Maak er iets moois van in 2011!

Op de foto - (c) Markec - zie je de schaduw van mezelf met mijn spiegelreflex op het 'Pad van Herinnering en Kameraadschap' (Pot spominov in tovarištva) dat rondom de stad Ljubljana loopt. De foto werd genomen op 15 augustus 2010.
.

Engelengeluid verzacht gure winter

Dinsdag 28 december, 'Dag van de Onschuldige Kinderen', was de gezellige huiskamerverdieping van de Ierse pub in Mechelen volgepakt. Daar was een goede reden voor want deze 'Gloomy Winter' bracht Lakshmi Matthieu naar Mechelen. Engelengeluid was ons deel! Of hoe Lakshmi met haar prachtige stemgeluid en gouden vingers die de harp beroerden, niemand onbewogen liet. Heel veel sfeer en een flinke overdosis kippenvel. Jawel, de Engel was gekomen!

De CD top 10 van 2010

1. Daithi Rua - Black Fox
2. Elliott Murphy - Elliott Murphy
3. Killing Joke - Absolute Dissent
4. Neil Young - Le Noise
5. Richard Thompson - Dream Attic
6. Swans - My Father Will Guide Me Up a Rope to the Sky (
7. Kiss the Anus of a Black Cat - Hewers of Wood and Drawers of Water
8. Too Tangled - The Magic Got Killed
9. Anathema - We're Here Because We're Here
10. Fish On Friday - Shoot The Moon

En verder:

Fijne Kerstdagen!

Of je nu Kerstmis dan wel Kerstfeest viert, of hoe je het ook benoemt of niet benoemt, maak er een fijne tijd met mooie momenten van met heel veel warmte en vriendschap. En sta ook even stil bij diegenen die het nu moeilijker dan ooit hebben in deze barre en koude dagen.

Maak ruimte voor veel licht en nieuwe hoop.
Let happiness in, let there be light...

Vrede!

foto (c) Markec - genomen tijdens het benefiet 'Mechelen Solidaire Winter'. Meer foto's hier.

Mechelen Ten Danz: Stijn & Styrofoam

Het was een late beslissing om toch maar een ticketje voor het optreden van Stijn in Cultuurcentrum Mechelen te kopen, maar toen later ook Styrofoam werd toegevoegd, besloot ik van toch te gaan. En voor de prijs moest ik het ook al niet laten. Daar waar mijn eerste kennismaking met Stijn, op Maanrock '07, niet van die aard was lyrisch te worden, stond ik die woensdagavond 15 december te genieten en mee te shaken met de Vlaamse Prince. En ook Arne Van Peteghem aka Styrofoam wist meer dan te overtuigen met zijn retro-elektro en hedendaagse indietronica.

Lees het volledige verslag op 'Mechelen Blogt'.
.

Swans wekken intense krachten uit Dante's inferno

'Swans Are Dead', luidde de compilatie uit 1998. Wel, anno 2010 zijn die dode zwanen weer bijzonder levend in de AB Box, donderdagavond (25.11) of... bevonden we ons dan toch diep in de hel?

Silence!... Musik! Einstürzende Neubauten 30! - 2

'3 Decades of Einstürzende Neubauten, 2 nichts of celebration' stond er op mijn 'Combi-ticket'. Een belofte die zeker waar gemaakt werd. Na een erg knappe, korte maar heel intense set, donderdag, kregen we vrijdagavond 19 november maar liefst tweeënhalf uur Einstürzende Neubauten! En als we Blixa Bargeld mogen geloven, was het nog meer geweest als er geen 'curfew' zou zijn...

Grosse Grundstück: Einstürzende Neubauten 30! - 1

Vanavond, donderdag 18 november 2010, was de eerste van twee avonden met Einstürzende Neubauten, dat zijn 30ste verjaardag viert. Het collectief rond Blixa Bargeld speelde vanavond een korte set van 45 minuten, met 'Sonnenbark', een sublieme versie 'Seele Brennt' die door merg en been ging én zowat driekwart van het geweldige epische 'Grundstück' - vanaf 'GS1 en incluis 'November' en 'Sie Laechelt'.

"You're just another victim of The Peter Principle"

“In een hiërarchie stijgt elke werknemer tot zijn niveau van incompetentie”, dat is kort 'het Peterprincipe', of 'The Peter Principle'. Het thema waarrond de nieuwe single van Beyond The Labyrinth draait, de vierde single al voor het album 'Chapter III: Stories'.

“You’re just another victim of the Peter Principle everything’ gone wrong - nothing’s going right just another victim of the Peter Principle that’s why you can’t sleep at night” zingt Jo De Boeck overtuigend in het refrein. Een catchy refrein dat je meteen onthoudt en de song heeft eigenlijk alles in zich om een hit te worden, maar dan moet natuurlijk wel een radiostation dit op (willen) pikken! De single heeft een goede drive, een geweldige opbouw met inbegrip van de knappe ritmesectie; de strakke bas van Gerry Verstreken het fraaie drumwerk van Michel Lodder. Het begint met een bescheiden toestenpartij, dan valt meteen de gitaar met de melodie die doorheen de hele song herhaald wordt, door gitaar en ook door bas. Het drumwerk is geweldig. En Jo is weer in goede doen, ook in het karakteristieke rustige tussenstuk in het nummer. Geert Fieuws gitaarsoli naar het einde van de song toe zijn ook erg mooi. 'The Peter Principle' heeft alles in zich om een Beyond The Labyrinth-classic te worden, en zal zeker niet misstaan in de live sets.

De vierde single voor 'Chapters' bevat ook de track 'Fear's The Killer' net als 'The Peter Principle' in erg sterke schoenen staat. De stevige gitaren, de geweldige feel die de song heeft en wat een meezinger zeg. En ook hier valt te genieten van enkele knappe solo's, opvallend is ook het subtiele ingehouden toetsenwerk, haast op de achtegrond maar toch essentieel. Met 'Fear's The Killer' hebben 'Hidden Agenda' en 'The Peter Principle' er een stevig broertje bij.

De nieuwe single van Beyond The Labyrinth is vanaf morgen, 15 november te verkrijgen. Van de clip kun je dus nu al genieten.

info: www.beyond-the-labyrinth.com
.

Dany Guinnan & Ed Veltrop bieden troost

Donderdagavond 11 november. Wapenstilstand. "Doen wij niet aan mee!" moeten de weergoden hebben gedacht. En terwijl het land ei zo na aan het verdrinken was, vonden we een veilig onderkomen in O' Fiachs Irish Pub. Waar Dany Guinnan en Ed Veltrop ons troost boden met mooie liedjes in de gezellige huiskamersfeer van het bovenzaaltje van de Ierse Pub.

Die avond kampte ik persoonlijk met enkele bad vibes die me toch behoorlijk parten speelden. De aanwezigheid van goede vrienden en het optreden van Danny en Ed brachten troost. Vrienden en muziek als medicijn dus!

Happy Birthday, Neil!

Vandaag wordt Dinosaur Sr, krasse knar, levende legende, Neil Young 65! Long may your run, 'old' man, please 'keep on rockin' in the free world' ...
.

Rock 'n Roll 'n Rock 'n Roll: Elliott Murphy!

"Elliott Murphy is always on tour" staat ergens op de webstek van Murphy te lezen. En het klopt nog ook. De sympathieke hyper-energieke rocktroubadour is ei zo na altijd 'on the road' en nooit is daar ook maar één concertje bij dat ie met (zichtbare) tegenzin doet. Altijd krijgen de fans méér dan waar voor hun geld met telkens lange sets waar het vuurwerk en speelplezier afspatten. Murphy is heel erg snel te overtuigen om nog eens te bissen, en nog en nog... Menig fan kent dat verhaal van dat legendarisch lange concert in Verviers wel, of beter: was erbij! De verwachtingen zijn ook telkens hoog gespannen als de man weer eens komt concerteren. Verwachtingen die Murphy telkens weer zonder enige moeite tenvolle invult. Het was niet anders, gisteren, zaterdag 6 november in 'Het Depot', met een set van twee uur en drie kwartier. Een set met veel nieuw en recent werk én enkele absolute classics...

The Hungry Ghost of Albert Niland

Was het die (flamenco-)gitaarvirtuositeit? Dat aparte en heel erg mooie, pakkende en naar de keel grijpende stemgeluid en teksten? Die kleine liedjes met o zo'n dramatische impact, de geest-shockerende muziek? Wel, een combinatie van al die factoren natuurlijk. Wat dacht je? Albert Niland en de 'march of the hungry ghost' die halt hield in O'Fiach Irish pub in Mechelen, deed zelfs het ijzigste en koudste hart zingen! Donderdag 4 november was het genieten van bracht flamenco-gitaarvirtuoos annex singer-songwriter Albert Niland, gratis en voor niets, sfeer, schoonheid én een flinke shot kippenvel (factor 10!) naar Mechelen!

Zoals vaak met Mechelse optredens, vind je mijn volledige verslag op 'Mechelen Blogt', (de foto's zijn van Marc Van Campenhout):

> verslag: "The Hungry Ghost of Albert Niland: Virtuositeit en Kippenvel"
.

31/10 - Halloweenfeestje met Alice Cooper

Vergéét would-be shock rockers à la Marilyn Manson. Rammstein zijn watjes. Op Halloweennacht stond ik (eindelijk) oog in oog, of toch ei zo na, met 'the real deal': de enige échte shock rocker alive, levende legende Alice Cooper! 62 jaar is hij ondertussen. En ook al sterft hij regelmatig on scene, hij is vitaler dan ooit en nog steeds erg goed bij stem. Cooper geeft ook in 2010 menig rockband het nakijken en zet een voortreffelijke theatrale rockshow neer, gekruid met een gezonde dosis humor. Op 31 oktober streek hij met zijn Theatre of Death> neer in het Londense Roundhouse. Het werd een Halloweenfeestje om in te lijsten...

De deuren van het legendarische 'The Roundhouse' in London zouden openzwaaien rond 19 uur, maar een uurtje vroeger stonden we al in de rij. Anders dan velen had ik me niet vermomd als zombie of ander lelijk schepsel. De gitzwarte schmink rondom de ogen, 'Alice Cooper-style', moest volstaan. Tijdens het wachten liepen er allerlei griezels rond, die zo uit Michael Jackson's 'Thrillervideoclip' leken weggelopen, om zo wachtenden of zelfs toevallige voorbijgangers af te schrikken/animeren. Eenmaal binnen konden we al meteen de knappe locatie die de Roundhouse is bewonderen, en ik had al zo'n vermoeden dat de akoestiek erg goed zou gaan meevallen.

Who Knows Where The Time Goes...

Cultuurcentrum Mechelen dook in het recente artistieke verleden van Mechelen, en stootte op een generatie kunstenaars die zich in de jaren '60 verzamelden en afzette tegen het Mechelse cultuurbeleid. De tentoonstelling 'Niet van gisteren' presenteert het recente werk van beeldende kunstenaars die tussen '45 en '75 debuteerden en vandaag nog steeds actief zijn.

Waardig 'Portret van Gisteren': Wim, 20 jaar later

Donderdagavond 21 oktober hield het programma "Wim De Craene:20 Jaar Later" halt in Lier (Liers Cultuurcentrum). We kregen een erg sterke setlist, Wim de Craene waardig. Vooral omdat er veel vergeten parels en minder bekende nummers bij zaten, naast de hits die natuurlijk niet ontbraken.

Loepzuivere hemelse gitaarklanken van Jeff Beck

Sommige die hard fans vonden het goed tot héél goed maar niet geweldig. Een kameraad vond het 'te braaf'. De Vlaamse krant 'De Morgen' vond het routineus en mak. Ik zag die avond, nochtans in dezelfde zaal, duidelijk een ànder concert. Sterker: ik zag één van dé concerten van het jaar! Gitaarheld, vroegere Yardbird en zeg ook maar gerust 'levende legende', Jeff Beck speelde een strak en loepzuiver concert in de AB, dinsdag 12 oktober. Wat een sound, wat een hemelse gitaarklanken...

R.I.P. Steve Lee (5 augustus 1963 – 5 oktober 2010)

Het is weerom een zwarte dag voor de (hard) rock 'n roll. Helaas. Eén van de knapste stemmen en beste performers is niet meer. Vandaag, 6 oktober 2010, werd het droeve nieuws bekend gemaakt dat de Zwitserse Gotthard-zanger Steve Lee gisteren in Californië (VS) om het leven is gekomen bij een verkeersongeval.

Terwijl hij op de vluchtstrook op zijn begeleiders wachtte, werd Lee op zijn motor geschept door een vrachtwagen. Twee maanden geleden was de vocalist ook al betrokken bij een aanrijding in Italië, waar zijn auto van achteren werd aangereden. Toen bleef de zanger zelf ongedeerd, maar liep zijn vriendin zware verwondingen op aan haar rug. Met de Zwitserse hardrockformatie Gotthard heeft Lee in totaal negen studio-albums uitgebracht. In eigen land leverde dat steevast nummer 1 noteringen en gouden en platina albums op. Steve Lee werd 48.

Ik had het geluk Gotthard aan het werk te mogen zien op Arrow Rock 2008. Op 15 juni, mijn verjaardag! Een feestje met Whitesnake, Journey, Kiss én Gotthard. Dat was toen veruit het beste optreden van de dag, die geweldige stem en het charisma van Steve Lee hadden daar véél zoniet alles mee te maken. Rock 'n Roll verliest weerom een grote meneer.

Mijn laatste boodschap aan Steve Lee:
"Rest in peace, Steve! And greet Ronnie James Dio! Hope you both will have a ball, there in Rock 'n Roll heaven !!"

De foto bij dit artikel maakte ik tijdens dat geweldige optreden op Arrow Rock '08.
.

Wim de Craene is ook nooit echt weg

14 september 1990, 18 was ik, rondlummelend in huis hoorde ik plots op de radio dat onheilspellende bericht: "Wim de Craene is overleden" later werd gezegd dat het om zelfmoord zou gaan, al, zo bleek onlangs, is het overlijden nooit echt onderzocht. 1990 dat is ondertussen al twintig jaar geleden. Het lijkt alsof het gisteren was. Vandaag heb ik nog eens uitvoerig geluisterd naar de vele mooie liedjes van Wim de Craene. Wat ik al lang wist werd nogmaals bevestigd: wat een natuurtalent! Zulke mooie, vaak droeve, melancholische en pakkende dan weer grappige of kritische teksten, of dat alles in één. Wat een knappe songs. Een meer dan degelijke songsmid, en dichter was hij. Jammer, maar zo gaat het te vaak, dat de Craene, althans naar mijn gevoel, nooit het o zo verdiende respect kreeg, toch zeker niet 'bij leven'.

Wim is weg. Maar, zoals één van zijn albumtitels luidt: 'Wim de Craene is ook nooit echt weg' (1977). Zo is het. De muziek leeft verder! En hoe! Nog steeds zijn die liedjes even prachtig.

Straks komt er een hommagetournee voor Wim - 'Wim de Craene 20 Jaar Later', met ondermeer Della Bosiers (met wie Wim samen 'Mensen van 18' opnam) en zoon Ramses de Craene, Tom Van Landuyt, Mira, William Souffreau die Wims liedjes met het nodige respect zullen brengen. Ik kijk er al naar uit. Ook de albums, nog steeds niet makkelijk te vinden op CD, zouden heruitgebracht worden...

Wim is nooit écht weg. Zijn mooie liedjes zéker niet! Dankje, Wim!
.

9/11, U2 @ 360° in Zürich: What A Night!

Na het overweldigende optreden van U2 in het Londense Wembleystadium vorig jaar in augustus (14.08.09), sprak ik met mijn broer af: "àls er in het tweede of derde luik van de tour Europese datums bijzijn, moeten we trachten nog eens opnieuw te gaan. Maar als het even kan, niet in het vermaledijde Koning Boudewijnstadium!". Het werd Zürich, voor broer Wim, die ginds woont, handig, voor mij ook, het was immers in een weekend, en weerom een excuus voor een, weliswaar ultrakorte, Zwitserlandtrip. Zaterdag 11 september was de dag, ja: 9/11! En om het met Bono’s woorden te zeggen: “What A Night!”.

Nieuwe U2 song "Every Breaking Wave"

Subliem Beyond The Labyrinth speelt iedereen naar huis in Ternat en redt de meubelen

Zondag 5 september zakte ik samen met Bart Schelkens af naar Ternat. Beyond The Labyrinth viel de eer te beurt om de opendeurdag annex minifestival van Noise Gate af te sluiten. Dé reden voor ons om af te zakken naar Ternat. Maar we besloten wat vroeger te gaan en ook een aantal andere bands mee te pikken. Noise Gate is een opnamestudio en er worden ook opleidingen gegeven. Op de affiche stonden vooral bands die er repeteerden, zoals sinds kort BTL, maar ook enkele studenten, de docentenband en een drumclinic van Kris Duerinckx stonden geprogrammeerd.

Daithi Rua's sublieme less is more-aanpak

Ron Hunter van de Mechelse O' Fiach Irish Pub had het me warm aangeraden: "Mark, als Daithi Rua bij ons optreedt, zéker komen dan: dat mag je niet missen". Ron heeft niets teveel gezegd. Het optreden van Daithi was subliem. Die vrijdagavond, 3 september in de Ierse Pub in Mechelen: Eén man, een gitaar (nu ja, twee) en een ongeloofelijk mooie stem. Iets voor tien uur begon Rua aan zijn set en het zou al bijna middernacht zijn als ie de laatste noten weggaf. En zelfs dan nog hoopte je stiekem dat hij nog een poosje zou verder doen...

Vrijdag schittert op Sjarabangslotavond

Zondag 29 augustus woonde ik de slotavond bij van een sterk 'Fest de Sjarabang'. Eén van de sterkhouders in een sowieso sterk programma met bijvoorbeeld ook acteur Bob de Moor die met 'Wees gul met uw organen' Humo's Cornelius Bracke tot leven bracht, was Vrijdag, de groep met Frans Ieven, Hans Habils en Sjarel van den Bergh.

Maanrock, dag 2: Amatorski! Luka Bloom!!

Laura, die jongen met zijn gitaar, Mama’s (even toch) regenjasje, een bizar huwelijk tussen rock en klassiek, sfeervolle trip-hop, funky soul, oerdegelijke meezingrock van niet meer zo jonge honden en een Ierse bard die, ook enkel met zijn gitaar, op zijn ‘acoustic motorbike’ sprong en voor een hoge kippenvelfactor zorgde. Maanrock 2010 in een notendop, of toch bijna. Dag 2 van de vijftiende editie van het gratis Mechelse stadsfestival was weerom een feest van herkenning, erkenning, verrassingen en vooral veel variatie en sfeer.

Ik was op pad voor Mechelen Blogt die dag, mét camera en kritische pen. De toppers, wat mij betreft, waren Amatorski, Paul Michiels én Luka Bloom. Het volledige verslag van de bewuste Maanrockdag lees je daar:
http://www.mechelenblogt.be/2010/08/maanrock-dag-2-feest-van-herkenning-variatie-verrassing-en-sfeer
.

B-Stoned: Only Rock 'n Roll (and I sure liked it!)

“Yearh, yearh, you got me rocking” klonk het toen ik, nét iets te laat dus, donderdag 29 juli richting Parkpop-podium wandelde. Ja, B-Stoned had hun set meteen stevig ingezet. Als je de outfit/ looks van zanger David Ronaldo zag, dacht je eerder aan L.A. Guns of een andere sleaze of glam metal band. Was ik op een ‘verkeerde’ Parkpopavond beland? Niets was minder waar! B-Stoned speelde wel degelijk “Only Rock ’n Roll”. Did we like it? – Oh yes!

Het volledige verslag van dit puike optreden van deze Rolling Stones tribute band plaatste ik op de Mechelse stadsblog 'Mechelen Blogt':
> http://www.mechelenblogt.be/2010/07/b-stoned-its-only-parkrock-n-roll-and-we-liked-it

*foto: (c) Bart Schelkens
.