'Tradities zijn er om in stand te houden, goede herinneringen om te koesteren. En af en je makkers van weleer die er niet meer zijn gedenken en eren kan ook geen kwaad'. Dat moet zowat het uitgangspunt geweest zijn van The Dubliners die met hun tour "A Time To Remember" eerbetoon brengen, terugblikken op hun rijkgevulde carrière en het publiek trakteren op de vele Ierse folkklassiekers. Eigen werk en traditionals. Zo-ook vrijdag 2 oktober in Antwerpen, in de K. Elisabethzaal.
Posts tonen met het label Koningin Elizabethzaal. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Koningin Elizabethzaal. Alle posts tonen
zaterdag, oktober 03, 2009
maandag, april 27, 2009
Sublieme Jackson Browne ...
Enorm genoten van het concert van Jackson Browne (en band), zaterdag (25 april 2009), in de Koningin Elisabethzaal in Antwerpen. De immer jong lijkende Browne (60) is nog lang niet 'Running on empty' maar blijkt in de vorm van zijn leven. De sympathieke gitarist/pianist/zanger uit Californië speelde met zichtbaar gemak en pezier onvermoeibaar een sublieme set van tweeënhalf uur.
Browne was ook omringd door uitstekende muzikanten: Mark Goldenberg (gitaren), Mauricio Levak (drums), Kevin McCormick (bas), Jeff Young (keyboards, vocals) en niet te vergeten de geweldige backing vocalistes Alethea Mills en Chavonne Morris. Ik hoor die gewéldige versie, verrijkt door de knappe gospels van de dames, van 'Lives In Balance', één van de véle hoogtepunten, nog nazinderen in mijn verwende oortjes!
De setlijst was er eentje om duimen en vingers bij af te likken: zes songs van het voortreffelijke nieuwe album, 'Time The Conqeuror' en een knappe dwarsdoorsnede van Brownes albums uit vooral de jaren zeventig, al kwamen ook "World In Motion", "I'm Alive", "Lives in Balance" en "The Naked Ride Home" aan bod.
'Boulevard' kon tellen als sterk 'hier ben ik-statement'. Erin vliegen met een knaller van formaat heet dat dan. Daarna volgt 'Everywhere I Go'. Wanneer iemand in het publiek om 'Take It Easy' roept, reageert Browne lakoniek: "normaal spelen we dat af en toe als bisnummer. Ik had het nu niet voorzien, maar hey, ik heb best wel zin om dit nummer te spelen'. En de bekende Eaglesclassic werd ingezet. "Do you wanna hear some more Eagles songs?" vroeg Browne nadien, alluderende op het feit dat wellicht weinigen weten dat hij de song samenschreef met Glenn Frey; iedereen kent het als 'dat liedje van The Eagles'. Browne begon te zingen 'It's another Tequila Sunrise'... maar brak 'Tequila Sunrise' meteen weer af om een subliem 'Through the Barricades of Heaven' neer te zetten. En het zou hoogtepunten blijven regenen...
Na een geweldig 'Fountain of Sorrow' (uit 'Late For The Sky) vond Browne het tijd om ons te vergasten op wat nummers uit 'Time The Conqueror', zijn jongste album. En we werden getrakteerd op de meesterlijke titletrack 'Time The Conqueror', 'Off To The Wonderland' het broeierige 'Live Nude Cabaret' dat zo geloofwaardig gebracht werd dat je je in dergelijk cabaret waande en het sfeervolle 'Giving That Heaven Away'. Na de pauze kregen we nog twee nummers van dat uitstekende nieuwe album te horen: 'Going Down To Cuba', en 'Just Say Yeah'! Die nieuwe songs passen stuk voor stuk perfect tussen de alom gekende classics van Browne.
Kippenvel toen Browne 'Late for The Sky' bracht (van het gelijknamige album). Krop in de keel! Maar ook enorm genoten van 'Before The Deluge' (van datzelfde album), 'For 'Taking The Trouble' en vooral 'The Pretender', 'Lives in The Balance', 'These Days' en het immer geweldige 'Running On Empty' dat de set afsloot.
Maar vergeten we vooral niet hoe Browne, ook weer op vraag van iemand uit het publiek, een mooie versie van 'Rosie' uit zijn mouw schudde. Het kon nog straffer: 'Play Zevons song!', riep iemand in de zaal. Browne leek aangenaam verrast met de vraag, en hopende dat de band ook wel mee zou kunnen, schudde ie ter plaatse een geïmproviseerde interpretatie van 'Carmelita' uit zijn mouw, dat mooie liedje van de te vroeg overleden goede vriend van Browne, Warren Zevon. Geweldige versie! En de band, die improviseerde vrolijk méé. Een heel erg knappe vertolking. Klasse.
Na iets meer dan twee uur kregen we nog een erg dansbare bisronde, met lang uitgesponnen versies van de geheel in reggae-arrangementen gestoken 'Somebody's Baby' en 'I Am Patriot'. Browne bedankte zijn publiek met 'dankuwel', zij dat het zo fijn was hier te zijn, en ik geloofde hem. "Ze zeggen dat allemaal, toch, Mark!?". Kan zijn, van hém geloof ik het. Het spelplezier (én vakmanschap) straalde er gewoon van af ! En dat is geen pose. Niet bij Browne.
Behoudens vergissingen was dit die setlist:
1. BOULEVARD
2. EVERYWHERE I GO
3. TAKE IT EASY
4. TEQUILA SUNRISE (snippet) / THE BARRICADES OF HEAVEN
5. FOUNTAIN OF SORROW
6. TIME THE CONQUEROR*
7. OFF TO WONDERLAND*
8. LIVE NUDE CABARET*
9. I'M ALIVE
10. GIVING THAT HEAVEN AWAY*
11. ROSIE
12. DOCTOR MY EYES
13. ABOUT MY IMAGINATION
=== pauze ===
14. SOMETHING FINE
15. BEFORE THE DELUGE
16. THESE DAYS
17. FOR TAKING THE TROUBLE
18. CARMELITA (Warren Zevon)
19. LIVES IN THE BALANCE
20. GOING DOWN TO CUBA*
21. JUST SAY YEAH*
22. LATE FOR THE SKY
23. THE PRETENDER
24. RUNNING ON EMPTY
== BIS ==
25. SOMEBODY'S BABY
26. I AM A PATRIOT
(De nummers met (*) komen van het sterke nieuwe album "TIME THE CONQUEROR")
Browne begon er aan 20.03 aan, nam tussen 21.15 en 21.40 een korte pauze en speelde de laatste noot om 23.17. Méér moest het niet zijn - al mocht het wel. Ik kon er niet genoeg van krijgen! ;-)
Wat een concert. Een van dé concerten van 2009, zoniet het allerbeste ! Als je Jackson Browne ergens kunt gaan zien, niet twijfelen: doén!
.
Browne was ook omringd door uitstekende muzikanten: Mark Goldenberg (gitaren), Mauricio Levak (drums), Kevin McCormick (bas), Jeff Young (keyboards, vocals) en niet te vergeten de geweldige backing vocalistes Alethea Mills en Chavonne Morris. Ik hoor die gewéldige versie, verrijkt door de knappe gospels van de dames, van 'Lives In Balance', één van de véle hoogtepunten, nog nazinderen in mijn verwende oortjes!
De setlijst was er eentje om duimen en vingers bij af te likken: zes songs van het voortreffelijke nieuwe album, 'Time The Conqeuror' en een knappe dwarsdoorsnede van Brownes albums uit vooral de jaren zeventig, al kwamen ook "World In Motion", "I'm Alive", "Lives in Balance" en "The Naked Ride Home" aan bod.
'Boulevard' kon tellen als sterk 'hier ben ik-statement'. Erin vliegen met een knaller van formaat heet dat dan. Daarna volgt 'Everywhere I Go'. Wanneer iemand in het publiek om 'Take It Easy' roept, reageert Browne lakoniek: "normaal spelen we dat af en toe als bisnummer. Ik had het nu niet voorzien, maar hey, ik heb best wel zin om dit nummer te spelen'. En de bekende Eaglesclassic werd ingezet. "Do you wanna hear some more Eagles songs?" vroeg Browne nadien, alluderende op het feit dat wellicht weinigen weten dat hij de song samenschreef met Glenn Frey; iedereen kent het als 'dat liedje van The Eagles'. Browne begon te zingen 'It's another Tequila Sunrise'... maar brak 'Tequila Sunrise' meteen weer af om een subliem 'Through the Barricades of Heaven' neer te zetten. En het zou hoogtepunten blijven regenen...
Na een geweldig 'Fountain of Sorrow' (uit 'Late For The Sky) vond Browne het tijd om ons te vergasten op wat nummers uit 'Time The Conqueror', zijn jongste album. En we werden getrakteerd op de meesterlijke titletrack 'Time The Conqueror', 'Off To The Wonderland' het broeierige 'Live Nude Cabaret' dat zo geloofwaardig gebracht werd dat je je in dergelijk cabaret waande en het sfeervolle 'Giving That Heaven Away'. Na de pauze kregen we nog twee nummers van dat uitstekende nieuwe album te horen: 'Going Down To Cuba', en 'Just Say Yeah'! Die nieuwe songs passen stuk voor stuk perfect tussen de alom gekende classics van Browne.
Kippenvel toen Browne 'Late for The Sky' bracht (van het gelijknamige album). Krop in de keel! Maar ook enorm genoten van 'Before The Deluge' (van datzelfde album), 'For 'Taking The Trouble' en vooral 'The Pretender', 'Lives in The Balance', 'These Days' en het immer geweldige 'Running On Empty' dat de set afsloot.
Maar vergeten we vooral niet hoe Browne, ook weer op vraag van iemand uit het publiek, een mooie versie van 'Rosie' uit zijn mouw schudde. Het kon nog straffer: 'Play Zevons song!', riep iemand in de zaal. Browne leek aangenaam verrast met de vraag, en hopende dat de band ook wel mee zou kunnen, schudde ie ter plaatse een geïmproviseerde interpretatie van 'Carmelita' uit zijn mouw, dat mooie liedje van de te vroeg overleden goede vriend van Browne, Warren Zevon. Geweldige versie! En de band, die improviseerde vrolijk méé. Een heel erg knappe vertolking. Klasse.
Na iets meer dan twee uur kregen we nog een erg dansbare bisronde, met lang uitgesponnen versies van de geheel in reggae-arrangementen gestoken 'Somebody's Baby' en 'I Am Patriot'. Browne bedankte zijn publiek met 'dankuwel', zij dat het zo fijn was hier te zijn, en ik geloofde hem. "Ze zeggen dat allemaal, toch, Mark!?". Kan zijn, van hém geloof ik het. Het spelplezier (én vakmanschap) straalde er gewoon van af ! En dat is geen pose. Niet bij Browne.
Behoudens vergissingen was dit die setlist:
1. BOULEVARD
2. EVERYWHERE I GO
3. TAKE IT EASY
4. TEQUILA SUNRISE (snippet) / THE BARRICADES OF HEAVEN
5. FOUNTAIN OF SORROW
6. TIME THE CONQUEROR*
7. OFF TO WONDERLAND*
8. LIVE NUDE CABARET*
9. I'M ALIVE
10. GIVING THAT HEAVEN AWAY*
11. ROSIE
12. DOCTOR MY EYES
13. ABOUT MY IMAGINATION
=== pauze ===
14. SOMETHING FINE
15. BEFORE THE DELUGE
16. THESE DAYS
17. FOR TAKING THE TROUBLE
18. CARMELITA (Warren Zevon)
19. LIVES IN THE BALANCE
20. GOING DOWN TO CUBA*
21. JUST SAY YEAH*
22. LATE FOR THE SKY
23. THE PRETENDER
24. RUNNING ON EMPTY
== BIS ==
25. SOMEBODY'S BABY
26. I AM A PATRIOT
(De nummers met (*) komen van het sterke nieuwe album "TIME THE CONQUEROR")
Browne begon er aan 20.03 aan, nam tussen 21.15 en 21.40 een korte pauze en speelde de laatste noot om 23.17. Méér moest het niet zijn - al mocht het wel. Ik kon er niet genoeg van krijgen! ;-)
Wat een concert. Een van dé concerten van 2009, zoniet het allerbeste ! Als je Jackson Browne ergens kunt gaan zien, niet twijfelen: doén!
.
donderdag, maart 12, 2009
Strange Overtones, Burning Down The House!
Geheel in het wit gekleed (is dit nu 'Senstation White?'), net zoals alle muzikanten en dansers (!)... regeerde David Byrne die avond in de Koningin Elisabethzaal (10.03.09) met zijn geweldige composities en dito uitvoeringen... de danspasjes waren ook best leuk... En de voormalige Talking Head is nog steeds niet van plan zichzelf al te serieus te nemen, en zo moet het kunnen om in een Tutu een van de Talking Headskrakers te performen... Maar anderzijds weet de man natuurlijk goed waar ie mee bezig is, en weet ie maar al te goed hoe getalenteerd ie is. En dat toonde ie dan ook. En gelukkig maar...
Perfecte klankkleur, super strakke ritmes, funky vibes... en het duurde dan ook helemaal niet lang vooraleer Byrne en de zijnen het begrip "burning down the house" een mooie invulling gaven! Ambiance, dames en heren! Uiteraard stond op gegeven moment de hele Koningin Elisabethzaal te shaken...
Een geweldige setlist met een zeer knappe mix van de songs van "Everything that happens will Happen Today", het album dat hij vorig jaar met Brian Eno opnam, ook dat andere werkstuk van Byrne & Eno "My Life In the Bush Of Ghosts" kwam ook (zij het bescheiden) aan bod... en jawel, ook géén gebrek aan Talking Heads-songs in de uitstekende mix !
Dit was de setlist:
1. Strange Overtones
2. I Zimbra” (Talking Heads)
3. One Fine Day
4. Help Me Somebody” (My Life in the Bush of Ghosts)
5. Houses In Motion (Talking Heads)
6. My Big Nurse
7. My Big Hands (Fall Through the Cracks)
8. Heaven” (Talking Heads)
9. Home
10. Life Is Long
11. Crosseyed And Painless (Talking Heads)
12. Born Under Punches (The Heat Goes On) (Talking Heads)
13. Once In A Lifetime (Talking Heads)
14. Life During Wartime (Talking Heads)
15. I Feel My Stuff
#encore:
16. Take Me To The River (Talking Heads)
17. The Great Curve (Talking Heads)
#Encore 2:
18. Air (Talking Heads)
19. Burning Down the House (Talking Heads)
#Encore 3:
20. Everything That Happens
Geweldige versies van "Crosseyed and Painless" en "Life During Wartime", maar niet te vergeten: wat waren de live-jasjes van de recente Byrne-Enosongs goed! Met vooral dan "Strange Overtones", "Home", "I Feel My stuff" en de haast-hymne "Everything that happens will happen today"...
Een concertje om in te lijsten...
.
vrijdag, juni 08, 2007
Grootse klasse van een grote meneer: Joe Jackson
Een concert van Joe Jackson is altijd een belevenis. Ik zag deze creatieve muzikale duizendpoot nu al enkele keren aan het werk. Telkens volledig anders, steeds was het lichtjes fantastisch. Die ene keer met een soort "greatest hits-set" in de ArenbergSchouwburg, in 2001 was het de indrukwekkende "Night & Day" performance in de K. Elizabethzaal, dan weer het vitale punkrockoptreden met de 'Vol 4. tour' (line up van Look Sharp, Beat Crazy...) in "La Laiterie" in Straatsburg, en nu was de man dus terug, in een bijna volle Koningin Elizabethzaal in Antwerpen, met heel binnenkort een nieuw album uit, dààr mochten we veelvuldig van proeven, maar enkele van 's mans klassiekers kwamen ook ruimschoots aan bod.
Ietsje over 21 uur begon meneer Jackson, zichzelf begeleidend op de piano en bijgestaan door bassist Graham Maybe en drummer Dave Houghton, aan een set om vingers en duimen bij af te likken...
Naar mijn peroonlijke smaak een bijna perfect setlist. Bijna want ik had ook nog graag "Beat Crazy", "Be My Number Two", "Real Men" en iets uit 'Big World' gehoord, maar wat ons nu voorgeschoteld kregen was dus minstens zo goed.
Joe Jackson - was het de door hem zo geprezen warme thee die ie dronk - was klaarblijkelijk, ondanks een al lange tour in de kleren, in optima forma. Zijn stem was goed intact, zijn gevoel voor humor stond op scherp en het enthousiasme - hoe doé je dat na al zo lang touren? - sprong eraf. Ingredienten genoeg in huis dus voor een pracht van een optreden dus. Veel mooie liedjes, en je wou dat het nooit voorbij ging. Toen de laatste noot van "A Slow Song" nog nazinderde waren we dankbaar, meer dan voldaan, en tegelijk: "sh**, het is al gedaan!".
De set een "greatest hits" noemen zou oneerbiedig zijn. Want, ook al putte Jackson inderdaad uit enkele van zijn beste albums, van jukebox-gedrag kan je hem moeilijk beschuldigen, getuige ook de vele songs die nog niet eens opgenomen zijn die wij al live in premère mochten horen: jaja, een nieuw album is op komst, en ik kan u dus melden: de songs klinken bijzonder goed !
Dit was de sublieme setlist:
1. STEPPING OUT
2. ANOTHER WORLD
3. CITIZEN SANE (new song)
4. RUSH ACROSS THE ROAD (new song)
5. GOIN' DOWNTOWN
6. KING PLEASURE TIME (new song)
7. ON YOUR RADIO
8. SO LOW (new song)
9. IT'S DIFFERENT FOR GIRLS
10. WASTED TIME (new song)
11. CHINA TOWN
12. DIRTY MARTINI
13. IN BETWEENIES (Ian Dury & The Blockheads)
14. GOOD BAD BOY (new song)
15. YOU CAN'T GET WHAT YOU WANT (TILL YOU KNOW WHAT YOU WANT)
16. ONE MORE TIME
#encore
17. DIRTY LOVE (Frank Zappa)
18. IS SHE REALLY GOING OUT WITH HIM?
19. A SLOW SONG
Veel uit "Night & Day" dus, aangevuld met ander fraais van 'smans goedgevulde repertoire en niet te vergeten de fantastische covers van Frank Zappa's "Dirty Love" en Ian Dury's "Inbetweenies".
Persoonlijke hoogtepunten waren zeker "One More Time", "A Slow Song", "It's Different for Girls", "On Your Radio" en "So Low"...
En... Jackson komt terug, met een nieuw album en nieuwe tour, hij speelt dan "the other new songs, which we didn't play today" zo beloofde ie ons
.
Ietsje over 21 uur begon meneer Jackson, zichzelf begeleidend op de piano en bijgestaan door bassist Graham Maybe en drummer Dave Houghton, aan een set om vingers en duimen bij af te likken...
Naar mijn peroonlijke smaak een bijna perfect setlist. Bijna want ik had ook nog graag "Beat Crazy", "Be My Number Two", "Real Men" en iets uit 'Big World' gehoord, maar wat ons nu voorgeschoteld kregen was dus minstens zo goed.
Joe Jackson - was het de door hem zo geprezen warme thee die ie dronk - was klaarblijkelijk, ondanks een al lange tour in de kleren, in optima forma. Zijn stem was goed intact, zijn gevoel voor humor stond op scherp en het enthousiasme - hoe doé je dat na al zo lang touren? - sprong eraf. Ingredienten genoeg in huis dus voor een pracht van een optreden dus. Veel mooie liedjes, en je wou dat het nooit voorbij ging. Toen de laatste noot van "A Slow Song" nog nazinderde waren we dankbaar, meer dan voldaan, en tegelijk: "sh**, het is al gedaan!".
De set een "greatest hits" noemen zou oneerbiedig zijn. Want, ook al putte Jackson inderdaad uit enkele van zijn beste albums, van jukebox-gedrag kan je hem moeilijk beschuldigen, getuige ook de vele songs die nog niet eens opgenomen zijn die wij al live in premère mochten horen: jaja, een nieuw album is op komst, en ik kan u dus melden: de songs klinken bijzonder goed !
Dit was de sublieme setlist:
1. STEPPING OUT
2. ANOTHER WORLD
3. CITIZEN SANE (new song)
4. RUSH ACROSS THE ROAD (new song)
5. GOIN' DOWNTOWN
6. KING PLEASURE TIME (new song)
7. ON YOUR RADIO
8. SO LOW (new song)
9. IT'S DIFFERENT FOR GIRLS
10. WASTED TIME (new song)
11. CHINA TOWN
12. DIRTY MARTINI
13. IN BETWEENIES (Ian Dury & The Blockheads)
14. GOOD BAD BOY (new song)
15. YOU CAN'T GET WHAT YOU WANT (TILL YOU KNOW WHAT YOU WANT)
16. ONE MORE TIME
#encore
17. DIRTY LOVE (Frank Zappa)
18. IS SHE REALLY GOING OUT WITH HIM?
19. A SLOW SONG
Veel uit "Night & Day" dus, aangevuld met ander fraais van 'smans goedgevulde repertoire en niet te vergeten de fantastische covers van Frank Zappa's "Dirty Love" en Ian Dury's "Inbetweenies".
Persoonlijke hoogtepunten waren zeker "One More Time", "A Slow Song", "It's Different for Girls", "On Your Radio" en "So Low"...
En... Jackson komt terug, met een nieuw album en nieuwe tour, hij speelt dan "the other new songs, which we didn't play today" zo beloofde ie ons
.
Abonneren op:
Posts (Atom)