Genieten in Anathema's wonderlijke universum

Vincent Cavanagh - foto © Jaak Geebelen

Vrijdag, 27 april 2012. Eindelijk was het dan zover. Anathema was de laatste jaren vaak genoeg te genieten op de podia in Vlaanderen, Wallonië of Nederland, maar telkens waren er obstakels en andere prioriteiten die maakten dat Markec niét kon gaan kijken. En dat was balen. Maar, 'happiness comes to those who wait' - niet?  Happiness, jazeker. De 'Oohs' en 'aaahs' waren talrijk... Laten we meteen heel duidelijk zijn: het werd een concertavond om in te lijsten...

De Cavanagh-broers (Vincent, Danny & Jamie) en ook John en Lee kwamen naar Trix, Borgerhout, zagen en overwonnen... Anathema grossierde die avond in prachtige atmosferische epische werkstukken met glashelder gitaarspel en subtiele en al wat meer prominentere keys... het mooie stemgeluid van Vincent (en vaak ook Danny) en chanteuse Lee Douglas... 

Tool: Klinische perfectie mist bezieling

De ietwat arty-farty avant-gardistische rock, van vreemde metaleend in de bijt: Tool. Ik wou dat wel eens live aanschouwen. En die kans kreeg ik gisteren, in Vorst Nationaal (Brussel). En het was goed hoor, knap zelfs, heel knap, indrukwekkend, haast perfect. Een schitterende lichtshow... Allemaal ongeloofelijk goed en nauwgezet gedaan. En daar wringt 'em dan ook het schoentje: want; o zo klinisch kil en koud... waar zat de emotie??? En waarom dat belachelijke gasmasker, meneer Maynard?

Was ook wel benieuwd naar het voorprogramma: Mastodon... maar door de files op de Brusselse Ring en afrit naar Vorst het voorprogramma dus volledig gemist.... Daar kan ik dus niets over melden.. Toen we aankwamen was Tool net klaar met "Stinkfist". Na wat gevloek vonden we toch een goed plaatsje en lieten ons in de TOOL-ervaring onderdompelen. Met:

STINKFIST
THE POT
FORTY SIX & 2
JAMBI
SCHISM
ROSETTA STONED
SWAMP SONG
LATERALUS
VICARIOUS (10,000 Days)
=
AENEMA

Uitstekende setlist, maar wel wat beknopt. Knappe show, prima sound, technisch perfect, maar ik miste dus "soul", "bezieling", "enthousiasme".... Voor Tool leek dit gewoon 'doing their job', 'business as usual'; voor hen is dat blijkbaar; perfect, strak, foutloos en kristalhelder spelen. Dat is zeker gelukt! Maar, wat mij betreft: misschien toch liever hier en daar een muzikaal-technisch foutje, maar met bezieling in plaats van andersom?