Funky Heavy Blues Power Trip: Joe Bonamassa!

Ik ken Joe Bonamassa nog maar erg recent. Eigenlijk pas sinds vorige zomer toen er bij het magazine 'Classic Rock' dat cdtje zat met 'hedendaagse bluesartiesten'. Daarop stond 'Spanish Boots' van Bonamassa en ik was meteen verkocht.  Dan nog wat nummers van de albums  'Black Rock' en 'Dust Bowl' ontdekt. Toen ik van Bonamassa's komst naar de K. Elizabethzaal in Antwerpen vernam, leek  een ticketje bestellen een evidentie. Woensdagavond 4 mei was het dan zover. En ik heb het me verre van beklaagd. Ik zag een geweldig sterk, stevig, intens funky bluesoptreden van Bonamassa !

Family Man Loudon Wainwright III @ AB

Loudon Wainwright III: standup comedian of muzikant, hij lijkt nooit goed te kunnen kiezen, dus doet ie maar beide; de muziek en optredens van deze sympathieke singer-songwriter zijn steeds doorspekt met flink wat, al dan niet cynische en sarcastische, humor. Dat was maandagavond 2 mei in de AB niet anders. Loudon was in goede doen. Grapje hier, sneer daar en vooral die veel mooie liedjes. Wainwrights setlist was een fraaie staalkaart van alweer 40 jaar carrière.

Post uit Ierland. Thanks, Albert!

Vandaag ontving ik het nieuwe dubbel-album van de Ierse singer-songwriter en (flamenco-) gitaarvirtuoos Albert Niland, dat ik bestelde na zijn sublieme optreden in O' Fiach's Irish Pub in Mechelen op 12 april 2011.

Toen kon je het aan serieuze korting voorbestellen, je schreef dan zelf je adres op de enveloppe, en die enveloppe kwam vandaag dus aan, gevuld mét de cd en een briefje van Albet zelf....

De CD werd live (maar zonder publiek) opgenomen in "The Mil Theatre" ...  En de eerste luisterbeurt leerde me al, niet dat me verbaast, dat het lichtjes geweldig klinkt. Thanks, Albert!

Vingervlugge Fiddleklasse & Meer Mooie Liedjes: Louise Killeen, Aidan Burke & Daithi Rua

 Daithi Rua is onderhand een vaste waarde in O Fiach's Irish Pub in Mechelen aka kind aan huis. Donderdag 28 april was hij opnieuw van de partij, maar dit keer samen met de fiddler-sensatie Aidan Burke.

Daithi bracht ook de sympathieke Louise Killeen mee. Zij mocht de rol van 'voorprogramma' op zich nemen. Louise deed dat met verve en de veel te korte set smaakte naar meer... Louise heeft een erg aangenaam, een beetje hees en sexy, stemgeluid. En haar mooie liedjes deden de rest.

Virtuositeit & Kippenvel Revisited: Albert Niland!

foto: (c) Christel Schoepen

Hoe schrijf je een verslag over een subliem concertje, dat nog béter was dan het vorige waarbij je al de nodige en gepaste superlatieven bovenhaalde? Gewoon het vorige verslag dan maar kopiëren/plakken? Niéts schrijven of toch die review schrijven? Ik kies toch voor de laatste optie, met de waarschuwing voor een déjà lu-effect.

Ja, ook deze keer, dinsdag 12 april, was Albert Niland de dader van zoveel schoonheid. Niemand die niet smelt voor de overdosis virtuositeit en schoonheid. Dan heb ik het zeker over die prachtige stem van hem en zeker ook zijn wonderlijke en intense gitaarspel. Zijn tweede doortocht in O' Fiach's Irish Pub Mechelen was eigenlijk nog beklijvender en sterker dan die vorige keer. Echt waar

“Here we are again. Back in Mechelen” zei Niland bij aanvang van het concert. De sympathieke troubadour en gitaarvirtuoos genoot zichtbaar zelf van zijn tweede verblijf in de gezellige Ierse Pub.

Vader en Zoon de Groot ontroeren Mechelen met mooi verhaal: Waar gebeurd!

foto: (c) Bart Schelkens (2008)

Gisteren, zondag 10 april, stonden vader en zoon, Boudewijn en Marcel de Groot, samen op de planken in de Mechelse stadsschouwburg. Met 'Waar Gebeurd' als thema: het levensverhaal van Boudewijn de Groot, maar evengoed dat van Lennaert Nijgh, partners Anneke en later Anja en kinderen Caya, Jim en... Marcel de Groot.

Vader en zoon namen ons mee op een reis in de tijd: een sterk verhaal, gulle gitaarklanken, prachtige stemmen en heel veel schoonheid. En dus... Waar Gebeurd!

> Lees het volledige verslag van deze geweldige concertavond op 'Mechelen Blogt'.

Dolende Grant Hart weet niet te overtuigen

Foto: (c) Christel Schoepen

Eén van mijn muzikale helden, Grant Hart, zeg maar de Paul McCartney van de pre-grunge, noise- en punkrock én ooit samen met Bob Mould deeluitmakend van het geweldige Hüsker Dü, later goed op dreef met zijn eigen Nova Mob, hield vrijdag 8 april halt in het auditorium van Cultuurcentrum Mechelen. En nu zou ik hier graag enkele uitroeptekens en superlatieven bovenhalen maar daarvoor maakte Hart er een iets groot rommeltje van jammer genoeg...

Grant bracht een elektrische soloset die an sich uitstekend en erg evenwichtig was; nummers van Hüsker Dü, Nova Mob en eigen werk wisselden elkaar goed af. De uitvoering ervan was echter vaak te rommelig en weinig of niet geïnspireerd.

Net zoals zijn vroegere kompaan Bob Mould, het deed en doet met en zonder Sugar was Hart kort van stof en waren bindteksten schaars, maar dat is an sich helemaal niet erg.

Ook niets mis met de soms overdaad aan distortion, nog een gelijkenis met zijn vroegere spitsbroeder Mould, die soms de Hüsker Dü-feel opriep. Dat de stem niet altijd even helder klonk, deerde niet echt, met die stem zelf trouwens weinig problemen. Maar dat het na een nummer of drie allemaal nogal heel erg eentonig begon te klinken en dat je écht de indruk had dat deze man met kilometers tegenzin op het podium stond zijn set af te werken destemeer.

> het volledige verslag lees je op 'Mechelen Blogt'

Amaryllis: Grootse klasse vanop het tapijt

Ontwapenende eerlijkheid en grote graagte. Een flinke plak melancholie, hier en daar een beetje ondeugdendheid. En dan die prachtige stem. Een stem die àlles aan lijkt te kunnen. Nu zachtjes en o zo zwoel zingen, haast hees, dan weer erg 'vol' en moeiteloos die hoge noten halen... Een mens komt haast superlatieven te kort om het heel erg sterke optreden van Amaryllis Uitterlinden van zaterdag 26 maart te omschrijven. Of toch, vooruit, nog eentje erbij: 'grote klasse' ...

The Lloyd Cole Small Ensemble: mooie liedjestrein op halve snelheid

Alweer een dikke twee jaar geleden had Cultuurcentrum Mechelen Lloyd Cole te gast voor een akoestisch en ingetogen optreden. Cole kwam moederziel alleen en ik schreef toen dat er weinig vaart in de set zat en dat het iets té ingetogen was. Kippenvel- en wauwmomenten bleven toen uit. Afgelopen zondag, 20 maart, was Lloyd terug. Nu werd hij bijgestaan door zijn Small Ensemble en Cole had een nieuw, uitstekend album voor te stellen: ‘Broken Record’(2010). De wauwmomenten waren er nu wél,  Maar ook nu, de goede uitvoeringen en het sterke songmateriaal ten spijt, miste de show vaart.

De mooie liedjestrein kwam traag op gang,  stond iets te vaak stil en kwam zo nooit écht op snelheid. Gelukkig maakten de songs zélf, véél goed...

> lees het volledige verslag op 'Mechelen Blogt'...

Kadril & Daithi Rua: That's All, Folk(s)!

That’s All Folk!. De zwanezang van Kadril? Een foutieve spelling van de klassieke filmslotzin (That’s All Folks!)? Geen van beide vermoedens kloppen, of toch niet helemaal. Kadril is alleszins méér dan springlevend. In de Mechelse stadsschouwburg brachten ze zaterdagavond 19 maart, samen met nieuwe zangeres Karla Verlie en een schare aan gastmuzikanten, waaronder de Ierse singer-songwriter Daithi Rua een erg overtuigende set van soundtracks, al dan niet in een jazzy of folky jasje gestoken. De naam van deze theatertour luidt... That's All Folk!

Toch die link met de films dus, maar met het weglaten van de s wordt natuurlijk handig verwezen naar een van de kerningrediënten van de band: Folk!

> lees het volledige verslag op 'Mechelen Blogt'.

Sympathieke rocker pakt Mechelen in met akoestische rock 'n roll...

Donderdag 17 februari speelde niemand minder dan Guy Swinnen een zondermeer uitmuntende akoestische set in de eivolle huiskamerverdieping van O Fiach’s Irish Pub in Mechelen. Guy bracht, volledig akoestisch, in zijn gekende ‘no nonsense stijl’ een bijzonder geïnspireerd intiem concertje die donderdagavond.

Leuke covers, uiteraard enkele Scabs-krakers en eigen werk maakten de uitstekende setlist uit. Guy was goed bij stem en had er duidelijk plezier in. Wij ook. Het was genieten.

Mijn volledige verslag vind je op 'Mechelen Blogt', zoals vaak met 'Mechelse concerten':
http://www.mechelenblogt.be/2011/02/guy-swinnen-pakt-mechelen-met-akoestische-rock-n-roll
.

Rust zacht, Garry

Vandaag moest de rock 'n' roll opnieuw afscheid nemen van een grote meneer. Gary Moore (Belfast 4.4.1952-Estepona 6.2.2011) overleed deze ochtend aan een hartaanval in Spanje waar hij op vakantie was. Weer een groot rockmuzikant (gitarist/zanger) ontvalt ons. Een goede reis naar Rock 'n' Roll Heaven, Garry, over the hills and far away. Rock 'n' Roll has got one more empty room now. Doe Steve Lee, Ronnie James Dio, Rory Gallagher, Phil Lynott en die andere Rockgoden de groeten en... rock on!

Now we might have the blues for you, your tunes will live on forever!

.

Louise Killeen

Deze jongedame mag vanavond, donderdag 13 januari 2011, 'openen' voor Daithi Rua in O' Fiachs Irish Pub in Lier. Afgaande op dit filmpje, waarin Louise Killeen 'Coal Mines' brengt, kijk ik er erg naar uit, ook naar Daithi's gig natuurlijk... Straks om 21 uur in O' Fiachs Lier (Eikelstraat 28-30).

Misschien tot straks?

2 0 1 1

Dat wens ik jullie van harte toe! Maak er iets moois van in 2011!

Op de foto - (c) Markec - zie je de schaduw van mezelf met mijn spiegelreflex op het 'Pad van Herinnering en Kameraadschap' (Pot spominov in tovarištva) dat rondom de stad Ljubljana loopt. De foto werd genomen op 15 augustus 2010.
.

Engelengeluid verzacht gure winter

Dinsdag 28 december, 'Dag van de Onschuldige Kinderen', was de gezellige huiskamerverdieping van de Ierse pub in Mechelen volgepakt. Daar was een goede reden voor want deze 'Gloomy Winter' bracht Lakshmi Matthieu naar Mechelen. Engelengeluid was ons deel! Of hoe Lakshmi met haar prachtige stemgeluid en gouden vingers die de harp beroerden, niemand onbewogen liet. Heel veel sfeer en een flinke overdosis kippenvel. Jawel, de Engel was gekomen!

De CD top 10 van 2010

1. Daithi Rua - Black Fox
2. Elliott Murphy - Elliott Murphy
3. Killing Joke - Absolute Dissent
4. Neil Young - Le Noise
5. Richard Thompson - Dream Attic
6. Swans - My Father Will Guide Me Up a Rope to the Sky (
7. Kiss the Anus of a Black Cat - Hewers of Wood and Drawers of Water
8. Too Tangled - The Magic Got Killed
9. Anathema - We're Here Because We're Here
10. Fish On Friday - Shoot The Moon

En verder:

Fijne Kerstdagen!

Of je nu Kerstmis dan wel Kerstfeest viert, of hoe je het ook benoemt of niet benoemt, maak er een fijne tijd met mooie momenten van met heel veel warmte en vriendschap. En sta ook even stil bij diegenen die het nu moeilijker dan ooit hebben in deze barre en koude dagen.

Maak ruimte voor veel licht en nieuwe hoop.
Let happiness in, let there be light...

Vrede!

foto (c) Markec - genomen tijdens het benefiet 'Mechelen Solidaire Winter'. Meer foto's hier.

Mechelen Ten Danz: Stijn & Styrofoam

Het was een late beslissing om toch maar een ticketje voor het optreden van Stijn in Cultuurcentrum Mechelen te kopen, maar toen later ook Styrofoam werd toegevoegd, besloot ik van toch te gaan. En voor de prijs moest ik het ook al niet laten. Daar waar mijn eerste kennismaking met Stijn, op Maanrock '07, niet van die aard was lyrisch te worden, stond ik die woensdagavond 15 december te genieten en mee te shaken met de Vlaamse Prince. En ook Arne Van Peteghem aka Styrofoam wist meer dan te overtuigen met zijn retro-elektro en hedendaagse indietronica.

Lees het volledige verslag op 'Mechelen Blogt'.
.

Swans wekken intense krachten uit Dante's inferno

'Swans Are Dead', luidde de compilatie uit 1998. Wel, anno 2010 zijn die dode zwanen weer bijzonder levend in de AB Box, donderdagavond (25.11) of... bevonden we ons dan toch diep in de hel?

Silence!... Musik! Einstürzende Neubauten 30! - 2

'3 Decades of Einstürzende Neubauten, 2 nichts of celebration' stond er op mijn 'Combi-ticket'. Een belofte die zeker waar gemaakt werd. Na een erg knappe, korte maar heel intense set, donderdag, kregen we vrijdagavond 19 november maar liefst tweeënhalf uur Einstürzende Neubauten! En als we Blixa Bargeld mogen geloven, was het nog meer geweest als er geen 'curfew' zou zijn...

Grosse Grundstück: Einstürzende Neubauten 30! - 1

Vanavond, donderdag 18 november 2010, was de eerste van twee avonden met Einstürzende Neubauten, dat zijn 30ste verjaardag viert. Het collectief rond Blixa Bargeld speelde vanavond een korte set van 45 minuten, met 'Sonnenbark', een sublieme versie 'Seele Brennt' die door merg en been ging én zowat driekwart van het geweldige epische 'Grundstück' - vanaf 'GS1 en incluis 'November' en 'Sie Laechelt'.

"You're just another victim of The Peter Principle"

“In een hiërarchie stijgt elke werknemer tot zijn niveau van incompetentie”, dat is kort 'het Peterprincipe', of 'The Peter Principle'. Het thema waarrond de nieuwe single van Beyond The Labyrinth draait, de vierde single al voor het album 'Chapter III: Stories'.

“You’re just another victim of the Peter Principle everything’ gone wrong - nothing’s going right just another victim of the Peter Principle that’s why you can’t sleep at night” zingt Jo De Boeck overtuigend in het refrein. Een catchy refrein dat je meteen onthoudt en de song heeft eigenlijk alles in zich om een hit te worden, maar dan moet natuurlijk wel een radiostation dit op (willen) pikken! De single heeft een goede drive, een geweldige opbouw met inbegrip van de knappe ritmesectie; de strakke bas van Gerry Verstreken het fraaie drumwerk van Michel Lodder. Het begint met een bescheiden toestenpartij, dan valt meteen de gitaar met de melodie die doorheen de hele song herhaald wordt, door gitaar en ook door bas. Het drumwerk is geweldig. En Jo is weer in goede doen, ook in het karakteristieke rustige tussenstuk in het nummer. Geert Fieuws gitaarsoli naar het einde van de song toe zijn ook erg mooi. 'The Peter Principle' heeft alles in zich om een Beyond The Labyrinth-classic te worden, en zal zeker niet misstaan in de live sets.

De vierde single voor 'Chapters' bevat ook de track 'Fear's The Killer' net als 'The Peter Principle' in erg sterke schoenen staat. De stevige gitaren, de geweldige feel die de song heeft en wat een meezinger zeg. En ook hier valt te genieten van enkele knappe solo's, opvallend is ook het subtiele ingehouden toetsenwerk, haast op de achtegrond maar toch essentieel. Met 'Fear's The Killer' hebben 'Hidden Agenda' en 'The Peter Principle' er een stevig broertje bij.

De nieuwe single van Beyond The Labyrinth is vanaf morgen, 15 november te verkrijgen. Van de clip kun je dus nu al genieten.

info: www.beyond-the-labyrinth.com
.

Dany Guinnan & Ed Veltrop bieden troost

Donderdagavond 11 november. Wapenstilstand. "Doen wij niet aan mee!" moeten de weergoden hebben gedacht. En terwijl het land ei zo na aan het verdrinken was, vonden we een veilig onderkomen in O' Fiachs Irish Pub. Waar Dany Guinnan en Ed Veltrop ons troost boden met mooie liedjes in de gezellige huiskamersfeer van het bovenzaaltje van de Ierse Pub.

Die avond kampte ik persoonlijk met enkele bad vibes die me toch behoorlijk parten speelden. De aanwezigheid van goede vrienden en het optreden van Danny en Ed brachten troost. Vrienden en muziek als medicijn dus!

Happy Birthday, Neil!

Vandaag wordt Dinosaur Sr, krasse knar, levende legende, Neil Young 65! Long may your run, 'old' man, please 'keep on rockin' in the free world' ...
.

Rock 'n Roll 'n Rock 'n Roll: Elliott Murphy!

"Elliott Murphy is always on tour" staat ergens op de webstek van Murphy te lezen. En het klopt nog ook. De sympathieke hyper-energieke rocktroubadour is ei zo na altijd 'on the road' en nooit is daar ook maar één concertje bij dat ie met (zichtbare) tegenzin doet. Altijd krijgen de fans méér dan waar voor hun geld met telkens lange sets waar het vuurwerk en speelplezier afspatten. Murphy is heel erg snel te overtuigen om nog eens te bissen, en nog en nog... Menig fan kent dat verhaal van dat legendarisch lange concert in Verviers wel, of beter: was erbij! De verwachtingen zijn ook telkens hoog gespannen als de man weer eens komt concerteren. Verwachtingen die Murphy telkens weer zonder enige moeite tenvolle invult. Het was niet anders, gisteren, zaterdag 6 november in 'Het Depot', met een set van twee uur en drie kwartier. Een set met veel nieuw en recent werk én enkele absolute classics...

The Hungry Ghost of Albert Niland

Was het die (flamenco-)gitaarvirtuositeit? Dat aparte en heel erg mooie, pakkende en naar de keel grijpende stemgeluid en teksten? Die kleine liedjes met o zo'n dramatische impact, de geest-shockerende muziek? Wel, een combinatie van al die factoren natuurlijk. Wat dacht je? Albert Niland en de 'march of the hungry ghost' die halt hield in O'Fiach Irish pub in Mechelen, deed zelfs het ijzigste en koudste hart zingen! Donderdag 4 november was het genieten van bracht flamenco-gitaarvirtuoos annex singer-songwriter Albert Niland, gratis en voor niets, sfeer, schoonheid én een flinke shot kippenvel (factor 10!) naar Mechelen!

Zoals vaak met Mechelse optredens, vind je mijn volledige verslag op 'Mechelen Blogt', (de foto's zijn van Marc Van Campenhout):

> verslag: "The Hungry Ghost of Albert Niland: Virtuositeit en Kippenvel"
.

31/10 - Halloweenfeestje met Alice Cooper

Vergéét would-be shock rockers à la Marilyn Manson. Rammstein zijn watjes. Op Halloweennacht stond ik (eindelijk) oog in oog, of toch ei zo na, met 'the real deal': de enige échte shock rocker alive, levende legende Alice Cooper! 62 jaar is hij ondertussen. En ook al sterft hij regelmatig on scene, hij is vitaler dan ooit en nog steeds erg goed bij stem. Cooper geeft ook in 2010 menig rockband het nakijken en zet een voortreffelijke theatrale rockshow neer, gekruid met een gezonde dosis humor. Op 31 oktober streek hij met zijn Theatre of Death> neer in het Londense Roundhouse. Het werd een Halloweenfeestje om in te lijsten...

De deuren van het legendarische 'The Roundhouse' in London zouden openzwaaien rond 19 uur, maar een uurtje vroeger stonden we al in de rij. Anders dan velen had ik me niet vermomd als zombie of ander lelijk schepsel. De gitzwarte schmink rondom de ogen, 'Alice Cooper-style', moest volstaan. Tijdens het wachten liepen er allerlei griezels rond, die zo uit Michael Jackson's 'Thrillervideoclip' leken weggelopen, om zo wachtenden of zelfs toevallige voorbijgangers af te schrikken/animeren. Eenmaal binnen konden we al meteen de knappe locatie die de Roundhouse is bewonderen, en ik had al zo'n vermoeden dat de akoestiek erg goed zou gaan meevallen.

Who Knows Where The Time Goes...

Cultuurcentrum Mechelen dook in het recente artistieke verleden van Mechelen, en stootte op een generatie kunstenaars die zich in de jaren '60 verzamelden en afzette tegen het Mechelse cultuurbeleid. De tentoonstelling 'Niet van gisteren' presenteert het recente werk van beeldende kunstenaars die tussen '45 en '75 debuteerden en vandaag nog steeds actief zijn.