Pestpop 2007: Fantastisch (Savatage) Feestje

Na het verdienstelijke optreden van SENGIR en de indrukwekkende doortocht van JON OLIVA'S PAIN vrijdag, reden we zaterdagmorgen opnieuw naar Wieze voor een veelbelovende tweede dag van PESTPOP ... met - zo dachten we: - wie weet een Savatage-reunietje...


Nu waren er twee podia, waarvan dat kleinere, "second stage", blijkbaar vooral bestond uit bands uit eigenland en/of veelal het hier meestal Death Metal bands betrof. Van deze groepen kan ik jullie weinig te vertellen, want het meeste hebben we er van - al dan niet bewust - gemist...

Ik heb het in dit verslagje dus enkel over de bands op de 'main stage':

TOMORROW'S EVE zou normaliter openen om 11.10, maar door dat SAVAGE CIRCUS hun tour hadden afgezegd werd er wat geschoven op de affiche, en zo stond Tomorrow"s Eve om 13.30 op het podium, hun plaats als opener werd ingenomen door nieuwe toevoeging aan de affiche: TEMPESTA (CH). En deze TEMPESTA viel verre van tegen.... strakke stevige, groovy hard rock 'n roll met ballen... niks meer niks minder, niet wereldschokkend of uitmuntend in originaliteit, maar wel gewoon goed: een uitstekende power trip... Met een zanger met een al even uitstekende strot... soms deed die strot een beetje denken aan James Hetfield in zijn beste momenten... Een zeer overtuigend optreden voor een dan nog zo goed als lege Oktoberhalle...

AFTER ALL (B) - niet gezien, maar buiten hoorden we het wel en dan hoorden we vooral snare drum een heel veel drukdoenerige muziek, of het eerste gehoor een soort van een iets te zenuwachtige power metal.... Maar goed een echt oordeel kan ik niet geven, wegens niet gezien...

TOMORROW'S EVE (D); om die reden waren we al van bij aanvang present op Pestpop, eens aangekomen zou dan blijken dat de band dus pas om 13.30 zou spelen, - we hadden dus eigenlijk wat langer kunnen slapen - gelukkig viel Tempesta ook heel goed mee (zie hoger). De show van Tomorrow's Eve was erg goed, conventionele, goede metal zonder franjes met een zeer energieke zanger die er overduidelijk veel zin in had.... Helaas: ook dan nog voor een amper gevulde zaal.... Een aangename eerste kennismaking met deze band....

ELIS (LI)
Eén van de optredens - naast de Savatage-familie natuurlijk - waar ik enorm naar uitkeek was dat van Elis. Zeker ook omdat ik ze nog niet live had kunnen bewonderen, en ze nu ook hun nieuwe zangeres zouden voorstellen. Elis wordt steevast in het Gothic Metal genre gesitueerd. En ik vind dat deze band daar bij de absolute top behoren, en integenstelling tot - wat mij betreft: helaas - heel wat Gothic-bands is één van de troeven van Elis (net als 'ons eigen Sengir' trouwens) dat de zang erg zuiver is, en geen would-be operagedoe à la Epica en andere After Forevers, dat is nu net het soort Gothc Metal dat ik toch liever mijd. Dus de hoop was dat de nieuwe stem van Elis ook in de goede traditie verder ging. De nieuwe stem van Elis heet Sandra Schleret. Op haar schouders rust de zware taak om de veel te vroeg overleden Sabine Dünser te vervangen. En lukt dat? Ik vond van wel! Ze is natuurlijk 'geen tweede Sabine', maar ook Sandra heeft een zeer aangenaam stemgeluid. Net zoals Sabine kan ze met haar stem veel kanten op, hoog zingen zonder te forceren, of te vervallen in would-be operagedoe.... En de overal-live-sound zat zeer goed.

Mijn (hoge) verwachtingen mbt Elis werden zeker ingevuld. Helemaal in de wolken met hun prima album "Griefshire" (nog met Sabine Dünser) was ik erg benieuwd naar hoe een en ander zich live zou vertalen. Heel erg goed dus, er werd heel goed gemusiceerd Sandra Schleret was een zeer aangename verschijning voor het oor, maar zeer zeker ook voor het oog. Sandra bewoog zich lenig als een kat over het podium en zong de songs met enorm veel overtuiging. Alleen is er nog wat werk aan haar bindteksten. Het is echt niet nodig om na elk nummer in een verkavelingsengels "thank you so much" uit te roepen, hoe dankbaar je ook bent ;-) Nog een klein puntje van kritiek: daar waar synths gebruikt worden in de nummers, kwamen die nu helaas van een 'tape'. Waarom geen keyboardspeler 'van vlees en bloed' meenemen? Dat zorgt m.i. toch voor een beter en voller geluid...

Op de setlist o.m.:
SEIT DEM ANBEGINN DER ZEIT / SHOW ME THE WAY (schitterend!) / PHOENIX FROM THE ASHES / DER LETZTE TAG / TALES FROM HEAVEN AND HELL / A NEW DECADE / THE BURNING

ELIS was wat mij betreft een eerste hoogtepunt van de tweede Pestpopdag...

Dat het publiek van Pestpop zowat uit 3/4 (ok, misschien iets minder) Savatage-fans bestond, was goed af te leiden uit de vele Savatage-t-shirts, naast T-shirts van Circle II Circle en Jon Oliva's Pain. Het eerste grote moment van de dag, voor die Savatage-fans, was er om 16.00 toen de voormalige Savatage gitarist (1987 t/m 1990, vanaf 1995 t/m 2002) CHRIS CAFFERY (USA) het podium opkwam en meteen voor het tweede hoogtepunt van de dag zou zorgen! CAFFERY bleek in topform en verwende het publiek met zijn o zo typische gitaarspel. "I know you guys are expecting some Savatage stuff, but I'll leave that to Mr. Jon Oliva later on today" maakte Caffery meteen duidelijk. Dat hij zélf nog enkele cameo's zou gaan doen met zijn andere Savatage helden vertelde hij er nog niet bij toen.... En Oliva moet toen ergens in de buurt van het podium gestaan hebben, want Caffery zei ook nog "and there he is Mr. Oliva". Geen Savatage-songs dus, maar wel een prima set met veel werk uit zijn recentste album "Pins & Needles".

Dat CAFFERY een meester-gitarist is, dat wisten we al, dat man ook redelijk kan zingen konden we afleiden uit diens albums, maar live bracht hij het er op het vocale gebied ook zeker erg goed vanaf... Ok, het is geen Zachary Stevens of Jon Oliva, maar zijn stem is zeker in orde...

Caffery, duidelijk goed gemutst, bleek te denken dat het enige woord om het publiek aan op te zwepen het woord "beer" was.. Welnu, het bleek wonderwel te werken daar in Wieze... Hij toonde zich ook zeer bezorgd om zijn publiek: "jullie hebben toch genoeg bier"?

De prima, maar veel te korte set, bevatte o.m.:
REACH OUT AND TORMENT AGAIN / CHAINED / THE TIME / FADE INTO THE X / ABANDONED ...
En... een prachtige intstrumental: een nummer van de Michael Schenker Group waarbij we een gitaarspel kregen om duimen en vingers bij af te likken... WOW !

Ook in de setlist, en aangekondigd door Caffery als ".... not Savatage, but am going to do something different, a song which is one of my all time favourites" : een verpletterende, sublieme uitvoering van Black Sabbath's SYMPTOM OF THE UNIVERSE" (van Sabotage, 1975). Jawadde !!!!

Fantastisch!

Caffery liet ons nog achter met de nodige wensen "enjoy JON OLIVA and CIRCLE II CIRCLE, if Mr. Stevens can get off his lazy ass that is" .... en dan... "BEEER!!!"

KOTIPELTO (FIN) heb ik gemist, dan stond ik buiten de halle van het zonnetje te genieten, druk na te praten over het uitstekende optreden van CHRIS CAFFERY, samen met vrienden luidop dromende van een SAVATAGE-mini-reunie later op de dag, aangezien zowel Zachary Stevens, Chris Caffery als Jon Oliva die dag aanwezig waren, verder vooruitkijkende naar optredens van CIRCLE II CIRCLE en natuurlijk JON OLIVA'S PAIN die daags voordien nog beloofde om de integrale 'STREETS' te zullen brengen: vraag bij ons natuurlijk : mét of zonder Stevens en Caffery.... En zo hadden we nog verhopingen/ vragen, maar die zouden later al dan niet beantwoord worden.... Wat ik - buiten - van Kotipelto horen kon, klonk zeker niet slecht, maar een oordeel vellen kan ik niet..

Nu het bijna de beurt was aan CIRCLE II CIRCLE bleek er toch - eindelijk - wat meer volk toe te stromen naar de Oktoberhalle, maar nog steeds geen grote massa. Lag het aan het goede weer? Zijn de namen op de affiche te onbekend bij de niet-Savatage aanhangers? Ontbrak er nog een grote(re) / bekendere naam? Ik weet het niet... Alleszins: de afwezigen hadden kilometers ongelijk, Pestpop '07 was een editie van wel zeer hoge kwaliteit. Dat wist ik al rond de vooravond, met net Chris Caffery achter de rug, en daags voordien de uitstekende akoestische set van Jon Oliva, en dan moesten de knallers van CIRCLE II CIRCLE en JON OLIVA'S PAIN nog komen!!!

Van knallers gesproken...

Het Savatage-feestje annex verwenpartij kon verder gaan....

Zodra de grote doek met daarop de bandnaam en titel van het nieuwe album (Burden of Truth) viel werd het - nu toch al wat talrijkere - publiek zenuwachtig... En ja, daar stonden ze, de heren van CIRCLE II CIRCLE (USA), een intro werd ingezet en ZACHARY STEVENS kwam letterlijk het podium opgerend om vervolgens een super dynamische set neer te zetten waarbij het het publiek geen seconde met rust zou laten: "let me see those hands!"!

CIRCLE II CIRCLE is de enige telg van de Savatage-family waarvan ik nog geen noot music op voorhand gehoord had, de kennismaking gebeurde dus "nu". En wat een kennismaking. De nummers die gebracht werden uit het album "Burden of Truth" - dat ik nadien uiteraard ook aanschafte - stonden als huis, wat ook geldt voor de rest van songs in de set. CIIC speelde erg strak en stevig, en de sound doet denken aan erh.. Savatage.. maar is dat vreemd? Zoals mijn kameraad Wim het gisteren nog mooi zei: voor Stevens was Circle II Circle het logische vervolg op Savatage.

Wat een keel heeft die Zachary Stevens toch.. Jongens jongens! En dan zeggen dat de heren, zoals Stevens ons vertelde, al 15 dagen on-ondebroken on the road waren! Ja, hij zag er moe uit, maar neen dat hield hem en de zijnen niet tegen om er een ferme melodieuze lap op te geven!!!! Eén van de superkelen van Savatage, net zoals Jon Oliva een weinig later: in topform !
O, en het moet gezegd: de solo-gitarist van Circle II Circle mag ook een aparte vermelding krijgen: wat een gitaarspel annex soli ! Met zijn tanden speelde de man op een bepaald moment zelfs gitaar. Je moet het maar doen...

Sprak ik niet van Savatage-feestje? Jawel! Ook bij Circle II Circle, want .. We werden in de set ook getrakteerd met SAVATAGE tracks!!! Er werd geput uit het "Edge of Thorns" album met 'FOLLOW ME', 'LABYRINTHS' en 'CONVERSATION PIECE' (!!!) en van "Handful of Rain" kregen we een verpletterende versie van 'TAUNTED COBRAS'....

En....
Als spetterende finale werd ene CHRIS CAFFERY op het podium geroepen, en ja hoor... samen brachten de heren 'EDGE OF THORNS'... de kers op de taart! Kippenvel !!!!

En dan.... wat mij betreft: de eigelijke absolute onbetwiste Headliner van de affiche....

JON OLIVA'S PAIN (USA)

Zou het nu gaan gebeuren?
Een kleine Savatage-reunie? Of toch niet....
Zouden de heren mekaar uitvoerig gesproken hebben 'backstage'?....
....

Het grote Tage Mahal (oliva's vorige CD) doek hing er nog... je hoorde druk soundchecken... voor de eerste keer die dag bleek er veel meer volk in de zaal te zijn, toch: nog steeds geen massa..... Maar het SAVATAGE-LEGION was er natuurlijk wél.. en zij - waaronder ondergetekende - werden ongeduldig... en dan ging het doek naar omlaag.... John Zahner, Kevin Rothney, Christopher Kinder, Shane French en Matt Laporte wandelden rustig het podium op, en een weinig later... de volumineuze frontman, onder luid applaus onthaald: JON OLIVA....

Met veel vuurwerk werd meteen ingezet met een oeroude SAVATAGE-classic, door alle kelen meegebruld: 'WARRIORS' (van 'Power of the Night'), meteen gevolgd met het IJzersterke "SIRENS" !!!!! Fantastisch, schitterend.... en nog een pak superlatieven x2, maar ik moet er nog wat bewaren voor de overige songs in de set ;-)

Na de twee ouder Savatage-krakers, nam Oliva pas het woord, en.. hij herbevestigde zijn belofte van vrijdag: "rightaway we are going to do the whole STREETS album". Hallelujah !!! "but first some songs of our new album"..... En we kregen knallende versies van "MANIACAL RENDERINGS", "THE EVIL BESIDE YOU" en "TIMELESS FLIGHT" (!!!) Dat laatste nummer blijkt Oliva's favoriet op het album te zijn, en werd opgedragen aan betreurde en nog steeds door Jon erg gemiste broer Chris.

En dan was het tijd voor de beloofde uitvoering van het STREETS-album ! Sublieme versies van zowat alle songs van STREETS...... gebracht met o zo veel overtuiging... Er één song uitpikken als hoogepunt is zo moeilijk, want de volledige set was o zo prachtig... Met een Jon Oliva wiens stem alsmaar beter lijkt te worden, zacht, vol en warm in de rustige stukken, en lekker smerige in de wildere stukken..... Maar goed dan toch enkele uitschieters van de sublieme Streets-verwennerij:
"Tonight he grins again" en "Strange Reality" maar ook "If I Go Away"- kippenvel !!!!
"Ghost in the Ruins" - dynamiet !!!
"Somewhere in Time/ Believe" - hoe kan het ook anders!!!! Super-kippenvel..

Ook nu weer was HET kippenvel annex meezing-moment BELIEVE.... genieten met de grote G, maar dat geldt dus voor de hele show van JOP !!

Matt Laporte bewees, net als gisteren in de akoestische set, een meer dan prima gitarist te zijn... en de hele PAIN bracht het "Streets" album op sublieme wijze....

Na "STREETS" bracht Oliva nog de openingstrack van zijn nieuwe album: "THROUGH THE EYES OF THE KING", dat dit stuk eigenlijk een soort sequel op "Hall of the Mountain King" is, had ik al verhoopt/ vermoed, maar werd nu door Oliva bevestigd: "... and the King is very mad!"....

Tussen de nummers door was er ruimte te over voor Jon om gekke bekken te trekken, maar zelf werd hij ook niet gespaard van de nodigde grappen: zo kwam er plots iemand in zijn ondergoed het podium opgelopen met een drankje voor JON ( met of zonder Jagermeister, zoals gisteren, vroeg ik me af ), dan weer was het Chris Caffery die datzelfde podium opkwam en Jon iets kwam brengen....

Van een verhoopte "Savatage-reunie" met Caffery & Stevens kwam helaas niets in huis...maar..... Wie werd voor de sublieme afsluiter op het podium geroepen? Juist: CHRIS CAFFERY. En wat was die afsluiter?

"THE HALL OF THE MOUNTAIN KING" !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! (genoeg uitroeptekens???)

Dit was zo geweldig !!!
En Jon Oliva die Chris Caffery over het bolletje aait, een dikke knuffel geeft... aandoenlijk....

Setlist van Jon Oliva's Pain:
WARRIORS
SIRENS
MANIACAL RENDERINGS
THE EVIL BESIDE YOU
TIMELESS FLIGHT
STREETS
JESUS SAVES
TONIGHT HE GRINS AGAIN
STRANGE REALITY
A LITTLE TOO FAR
NEW YORK CITY DON'T MEAN NOTHING
IF I GO AWAY
GHOST IN THE RUINS
AGONY AND ECSTASY / HEAL MY SOUL
SOMEWHERE IN TIME
BELIEVE
THROUGH THE EYES OF THE KING
HALL OF THE MOUNTAIN KING - met Caffery

Niet alleen de Savatage-songs waren subliem, de songs van Oliva's sterke plaat "Maniacal Renderings" bewijzen ook live echte knallers te zijn....

En op Pestpop hoorde ik toch weer geruchten (opnieuw) opduiken over een mogelijke Savatage-tour.... en misschien hébben de heren wel backstage een en ander bekokstoofd... laat het ons hopen ?!!!!! We zullen zien en (on)geduldig afwachten.....

Voor MY DYING BRIDE (UK) zijn we uiteindelijk niet gebleven, al had ik die wel eens aan het werk willen zien.. Maar het was mooi geweest en de vermoeidheid begon toe te slaan.. Zodus, rustig terug naar Mechelen... Maar hopelijk speelde MDB niet voor een lege halle, want velen deden hetzelfde als ons: vertrekken......My Dying Bride: daarover schrijft hopelijk misschien iemand anders nog wel een stukje?

Pestpop 2007: een meer dan geslaagde editie, alleen hoop ik dat de organisatoren uit de kosten komen, want een overrompeling was het niet.....

Wat een prachtig weekend was het toch... mooi gevuld met o zo veel mooie muziek... ik ben nog aan het bekomen en aan het nagenieten ;-))
.

Jon Oliva: Akoestisch en Adembenemend!

Aan de vooravond van Pestpop was het volop genieten geblazen in de vorm van een akoestische set van Jon Oliva's Pain. Eerst pikte ik nog SENGIR mee, die tegen alle verwachtingen/afspraken in niet akoestisch speelden, maar; goed, ja dat was het wel. We mogen hier in Vlaanderen trots zijn op "onze" Sengir...

Maar ik was natuurlijk gekomen om de grote meneer (ook letterlijk kan je wel stellen!) JON OLIVA te bewonderen... En jongens, wat was het goed!

We werden verwend met een mix van ADEMBENEMENDE versies van Savatage-klassiekers en songs uit Jon Oliva's Pain albums 'Tage Mahal' en 'Maniacal Renderings';

SETLIST:
NEW YORK CITY DON'T MEAN NOTNING
outtake 'Streets': NIGHT FADES AWAY
JESUS SAVES - 'original version, not on the album' - dixit Oliva
THE ANSWER (van Maniacal Renderings)
FLY AWAY (Tage Mahal)
STILL I PRAY FOR YOU NOW (Maniacal Renderings)
STRANGE REALITY
A LITTLE TOO FAR
OUT IN THE STREETS
SLEEP
CHANCE
SUMMER RAIN
GHOST IN THE RUINS
STARE INTO THE SUN
IF I GO AWAY
** beatles set **
A DAY IN A LIFE
ELEANOR RIGBY
**
SOMEWHERE IN TIME
BELIEVE
***
EVERYBODY'S GOT SOMETHING TO HIDE EXCEPT ME AND MY MONKEY (Beatles)

Echt indrukwekkend was het. De Savatage-klassiekers in 'uitgeklede versies' bezorgen je gewoon puur kippenvel, en dan in de eerste plaats 'A Little Too Far', 'Sleep', 'Summer Rain', 'Jesus Saves', 'Ghost In the Ruins' en uiteraard het door iedereen meegebrulde 'Believe'. Maar ook de nummers van Oliva's Pain zijn fantastisch akoestisch, met als uitschieter "Still I Pray for You Now", voor Jon's betreurde broer Chris. En hoe fijn was het wel niet om een oude kraker als 'Out in the Streets' nog eens te horen, en akoestisch dan nog wel...

Maar dé verrassing was toch wel Oliva's interpretatie van Beatlesnummers zoals "A Day in A Life" - je ogen sluiten en je zou denken dat John Lennon zelf daar zat! - "Eleanor Rigby" en "Everybody's got something to hide except me and my monkey" !

Oliva bleek erg veel dorst te hebben, of goesting... Maar wat ie dronk was nu niet bepaald water. Wat erook in die cola-beker zat, de toevoeging ken ik, ik zag wat men telkens in de beker deed: Jägermeister! En na afloop zag ik Oliva de hele fles, of wat ervan over was, meenemen....

Jon Oliva's Pain: Fantastisch Fenomenaal..en nog veel meer superlatieven zijn hier op hun plaats, en dan overdrijf ik echt niet. Deze grote meneer verdient alle respect. En ik voel me vereerd de man twee maal na mekaar aan het werk te kunnen zien: morgen elektrisch, met - wie weet - gezien de aanwezigheid van Chris Caffery en Zachary Stevens, een Savatage-rëunietje?

Het wordt alleszins erg goed, zaterdag, want... Jon Oliva beloofde ons vanavond om morgen het integrale STREETS-album te zullen brengen! Als dat niets is om naar uit te kijken!
Enne, hij zei ook: "I've got some friends here tomorrow"... dus.... Wie weet....
.

Paasmaandag: Symfo-onderonsje met Erik Norlander's Rocket Scientists & Lana Lane

Paasmaandag bracht ik door in de Biebob met de bands DIAL (Kristoffer Gildenlow, Liselotte Hegt, Rommert Van der Meer), Erik Norlander en diens Rocket Scientists én, The Queen of Symfo: LANA LANE

Was het goed? Mmnn..ja.. maar...
aan de sound schorde een en ander.. soms kwamen bepaalde instrumenten er amper door, dan weer de zang.. tijdens een rustig nummer werden de zang van Mark McCrite en de Keys van Erik Norlander volledig overstemd... McCrite stond op een bepaald moment een gevoelig stuk te soleren: maar daar hoorden wij niets van. Zonde!

EN.. erh.. WAAR WAS HET VOLK ? Nog nooit zo weinig volk in de Biebob gezien....
Nu ja, het was ook wel Paasmaandag... We hoefden ons alleszins geen zorgen te maken om een 'goed plaatsje' te hebben, plaats was er genoeg...

Support Act DIAL was toch niet echt mijn ding, en viel mij dus tegen, had zo het gevoel dat de nummers niet "af" waren, het ging "nergens heen", en het leek ook alsmaar te kabbelen en nooit op gang te komen... Maar: Kristoffer Gildenlow niet zo heel lang geleden nog lid van Pain of Salvation, samen met broer Daniel, toonde zich een begenadigd zanger. Zijn stem lijkt trouwens wel erg op die van zijn broer Daniel... Niet dat dat een bezwaar is. Maar de zang van chanteuse/ bassiste Lieselotte Hegt viel me énorm tegen, ze leek niet echt toon te kunnen houden, en een echt overtuigend/ aangenaam stemgeluid had ze wat mij betreft ook niet echt. Bovendien leek ze er wel érg tegen haar zin te staan. Maar goed, daar kan de lage opkomst wat met te maken hebben.
Op de set nummers met namen zoals "Wounded", "Sadness" en "Synchronised"...

Maar, goed... ik kwam natuurlijk in de eerste plaats voor Erik Norlander, zijn Rocket Scientists én zijn echtgenote aka Queen of Symfonic Rock: Lana Lane!

Toen Rocket Scientists (Erik Norlander, Don Schiff, Mark McCrite, Peer Verschuren en Ernst Van Ee) rond 20.30 aan hun set(s!) begonnen, was er nog steeds bitter weinig volk in de Biebob. Het zou helaas zo blijven. Maar niet getreurd: verwend worden op prachtige muziek: dàt zouden we!!!

ROCKET SCIENTISTS brachten veel werk van het nieuwe album '"Revolution Road" , mooi gemend met nummers uit de eerste twee albums.... En ja, vermits ook Don Schiff van de partij was, mocht hij, net zoals op de vorige tour (2001) in onze contrijen, zijn trukje met de Chapman/ Emmet NS Stick nog eens demonstreren ;-)

Van ROCKET SCIENTISTS kende ik vooralsnog weinig nummers (van Norlander solo enkele, van Lana Lane ken ik een heel pak meer), maar deze live-kennismaking was prima....
Erik Norlander is nog steeds een geniale keyboard-wizzard en ik was ook erg aangenaam verrast door de gitarist Peer Verschuren - wat een virtuoos annex gekke bekkentrekker! - alsook door Mark McCrite die behalve goed gitaarspelen ook op de vocalen erg goed zijn mannetje stond!

Op de setlist ondermeer:
Medley / THE SKY IS FALLING / BETTER VIEW / SAVIOUR EVERY MOMENT (niet zeker van!) / MURDER / instrumental met Don Schiff/ een nummer door enkel McCrite en Norlander: volledig overstemd, dus ongenietbaar, danku meneer de geluidsman ! /

- Lana Lane wordt geïntroduceerd, dan samen met Lana Lane:
OBLIVON DAYS / REVOLUTION ROAD

In de tweede set, toen was het ondertussen 22.20 zouden alle muzikanten - behalve Schiff - terug op het podium verschijnen voor een volledige LANA LANE set. En we werden getrakteerd... Lane Lane: "We're gonna do the entire Lady MacBeth album!" Wow!
Amai... wat klinken die nummers fantastisch Live ;-)

Voor elkeen die dit album in huis heeft, is dan de setlist gekend, maar voor de volledigheid:
THE DREAM THAT NEVER ENDS / SOMEONE TO BELIEVE / OUR TIME NOW /
SUMMON THE DEVIL / NO TOMORROW / SHINE ON GOLDEN SUN / KEEPER OF THE FLAME / WE HAD THE WORLD / DUNSINANE WALLS
+
WHITE RABBIT (Jefferson Airplane !!!)

Hoogtepunten voor mij:
- ROCKET SCIENTISTS "The Sky is Falling", "Murder", "Oblivion Days" en "Revolutionoad"...
- LANA LANE: "The Dream Never Ends" - wat een superkrachtige powerversie !!!, "Summon Devil" - zelfde opmerking (!), "No Tomorrow" - zoo moooi...., "Keeper of the Flame" en "Dunsinane Walls"... Ah jaa.. en die leuke stevige "White Rabbit" versie...

ERIK NORLANDER is nog steeds een meesterlijk muzikant/ keyboard genie... Lana Lane nog altijd een grote dame, The Queen of Prog ... Wat een stem!

Hoge kwaliteit voor ocharme € 15 !

Een schande dat er zo weinig volk was !!! Respect voor de muzikanten dat zij het zich niet aantrokken en toch een prachtshow neerzetten .
.

Stille Waters op Paaszondag

Schitterend weer was het op Paasdag. Een perfecte dag voor een dagje uit. Wij kozen voor het land van de Stille Waters en trokken naar Sint-Amands, Weert en Temse. We waren natuurlijk niet de enige dagjesmensen daar, maar al bij al viel het nogal mee wat drukte betreft.

Enkele impressies van een dagje aan de Schelde kan je bekijken op Flickr.com:
http://www.flickr.com/photos/markec/451344696/

relevante tags aldaar: 'schelde', 'scheldeland', 'sint-amands'...
*.

Windsor & Eton: Royals and Scholars

Afgelopen weekend vertoefde ik in Windsor en Eton. Zaterdag (31.03) was het onder een stralende hemel genieten van het mooie stadje Windsor en het indrukwekkende Windsor Castle. Ik héb iets met kastelen... altijd al gehad. Het staat misschien in schril contrast met mijn 'niet-koningsgezind-zijn', te meer daar Windsor Castle hét symbool is van de Britse Royals, ook wel: de Windsors. ER; de konigin was trouwens 'thuis'. Dat zie je als haar vlag op de Round Tower wappert. En dat was dus het geval...

Windsor Castle, als gebouwen complex en met zijn roemrijke geschiedenis, is bijzonder interessant en indrukwekkend. Je bent dan ook enkele uurtjes zoet met het bezoek ervan. Indrukwekkend zijn ook de vele kunstwerken die er te bewonderen zijn, ook van Vlaamse meesters: Rubens, Pieter Breughel, Pieter Breughel den Oude... En ook portretten van Van Dyck, destijds hofschilder, prijken in de statige State Departements. Onze groep had geluk trouwens: het was de laatste dag van het 'seizoen' dat het kasteel opengesteld stond voor het publiek. Nu is het weer voor zes maanden dicht.

Best een fraai optrekje heeft ER, daar in Windsor. Ze moet er dan wel de om de haverklap laag overvliegende, landende of opstijgende, vliegtuigen bijnemen... Windsor ligt vlakbij de luchthaven van Heathrow.

Zondag was Eton, dat trouwens vlak naast Windsor ligt - de beide steden delen trouwens het zelfde station, waar maar om het uur een trein komt - aan de beurt. Een bezoek aan het vermaarde Eton's College, destijds opgericht door Henri VII, stond op het programma. Ongeloofelijk hoe het elitairisme en traditie daar nog leven. Een Eton Scholar betaalt zo'n slordige € 36.000 per jaar om er te kunnen studeren (!). En dan dat aloude verschil tussen de King's Scholars (die in Eton College verblijven) en de Opidan Scholars (die in de stad wonen, met heel wat - meer - voorrechten)...

We zagen er ook het 'oudste klaslokaal ter wereld', waar Henri VII zelf ooit nog les zou hebben gegeven, en dat anno 2007 nog steeds in gebruik is, met zijn oeroude houten banken... Het enige wat naar moderniteit ruikt in het gebouw is elektriciteit voor de verlichting (!).

Windsor en Eton zijn aangename plaatsen om te vertoeven. Je kan je onderdompelen in de rijke en boeiden geschiedenis, maar, of gewoon gezellig rondkuieren, en je kan ook altijd gaan verpozen aan de Thames of een trip maken naar het nabijgelegen Legoland.

Een uitgebreid foto-verslag van de trip kan je bewonderen op Flickr en op FotoTelenet:
• Flickr - Windsor: http://www.flickr.com/photos/markec/tags/windsor/
• Flickr - Eton: http://www.flickr.com/photos/markec/tags/eton/

• Foto.telenet.be: http://foto.telenet.be/0914484787
.

17 maart: Lá Fhéile Pádraig!

Vandaag, 17 maart, vieren de (katholieke) Ieren naar jaarlijkse traditie "Saint Patrick's Day" of "Lá Fhéile Pádraig". Van de heilige Patricius - Pádraig in het Iers, Patrick in het Engels - (358-17 maart 461) wordt aangenomen dat hij in de 5de Eeuw het Heidense Ierland Kerstende.

17 maart is verworden tot de Nationale Feestdag van Ierland. En in veel Ierse pubs, of 'pubs met Iers karakter', zo-ook in Vlaanderen, wordt St. Patrick's Day gevierd. Misschien komen ook wij elkaar straks wel tegen, in een of ander gezellige pub in Mechelen (d'Afspraak, De Stille Genieter of d'Hanekeef, om geen namen te noemen... )

Bij het nuttigen van een lekkere Guinness, vanavond, merkt u - tenminste als ie conform de regels getapt is - een 'klaverblad' in het schuim van uw gerstenat. Dat klaverblad noemen de Ieren 'Shamrock' en staat, volgens St. Patrick, symbool voor de 'goddelijke Drie-eenheid' van het Katholieke geloof. De Ierse heilige wordt dan ook vaak afgebeeld met een shamrock n zijn hand. Diezelfde shamrock is voor veel Ieren ook hét symbool van Ierland, ook al is het officiële symbool de harp.

Vaak zie je St. Patrick ook met slangen afgebeeld. Dat komt omdat een populaire legende wil dat hij de slangen zou hebben verdreven van het Ierse eiland (of er ooit echt slangen wàren in Ierland, is een andere vraag ...).

St. Patrick is ook de patroon van kuipers, mijnwerkers, smeden en het vee en hij beschermt tegen ongedierte, veeziekte en het kwaad.

Als u en ik straks ergens een lekkere Guinness gaan drinken, worden we - je weet maar nooit - hopelijk ook beschermd door St. Patrick.

Vast wel! ;-)



Een fijne St. Patrick's Day, en laat het u smaken...
.

The Waterboys: Energieke Folk 'n Roll

Vanavond een goed op dreef zijnde WATERBOYS gezien in de AB. Bluesy Folk Rock, of Folky Blues Rock of gewoon Folk 'n Roll.. Noem het hoe je wil.. Het was enorm goed!
TWEE UUR LANG alsjeblief!! Dankuwel Mike Scott (mooie naam voor een SCHOT, hihi) & Co!

De combinatie van akoestische en elektrische gitaar, bas, drum, keyboard en (elektrische) viool alsook soms dwarsfluit en de prima stem en dito teksten van Scott verzekerden een zeer goede muzikale mix. Sterke songs, sterk gebracht..

Véél aandacht voor het nieuwe album "Book Of Lightning" (verschijnt over 2 weken), en dat belooft !!!!! Opnieuw meer de rock-tour op gaat het met dit album...

De setlijst zag er ongeveer als volgt uit:
EVERYBODY TAKES A TUMBLE
IT'S GONNA RAIN (van "Book of Lightning")
LOVE WILL SHOOT YOU DOWN (van "Book of Lightning")
OLD ENGLAND
NOBODY'S BABY ANYMORE (van "Book of Lightning")
GLASTONBURRY SONG
PEACE OF IONA
THE CRASH OF ANGEL WINGS (van "Book of Lightning")
DUMBING DOWN THE WORLD
WHEN YOU GO AWAY
Trad. The Flower Of Sweet Strabane
SUSTAIN (van "Book of Lightning")
SHE TRIED TO HOLD ME (van "Book of Lightning")
STOLEN CHILD
RED ARMY BLUES
MEDICINE BOW
THE PAN WITHIN
# Bis
CLOUDS BETWEEN YOU AND I
FISHERMAN'S BLUES
#Bis 2
THE KINGS OF KERRY

Hoogetpunten, zeer zeker:
OLD ENGLAND, PEACE OF IONA, GLASTONBURY BLUES, RED ARMY BLUES en een ultieme, lekker lang uitgesponnen versie van THE PAN WHITHIN met zalige Mike Scott gitaarsolo !

Ik schreef het al eerder: 2007 blijkt een 'sterk concertjaar' te zijn, dat werd vanavond met IJzersterke Waterboys nog maar eens bewezen...
.

Thunder: Oerdegelijke Hard Rock 'N Roll!

Zei ik maandag al niet dat ik veel verwachtte van het concert van Thunder? Jawel. Werden mijn hoge verwachtingen ingelost? Absoluut!

Op Arrow Rock, twee jaar geleden, zag ik Thunder voor het eerst aan het werk. Toen was het een hernieuwde kennismaking na véél te lang geleden. En wat een kennismaking. Woorden schoten me toen te kort om te beschrijven hoe goed ik het toen wel vond (alhoewel). En reikhalsend keek ik uit naar een cluboptreden van deze band. Gisteren, dinsdag (06.03.07) was het dan eindelijk zover in de Biebob, en beklagen doe ik het me niet...

Na letterlijk geluid van donder, en vergezeld van de enthousiaste verwelkoming van het publiek, verschenen de sympathieke britten één voor één op het podium. De set werd geopend met "Loser", toch wel een merkwaardige keuze als opener, maar o zo goed. De toon werd meteen gezet: dit werd weerom een gebald, degelijk, prima concert.

Een praatgrage en immer grappige Danny Bowes had er duidelijk zin in. Een kwinkslag hier en daar en immer bereid, als ware het zijn missie, het publiek te mennen (ook al was dat eigenlijk niet echt nodig) om (nog meer) mee te zingen, in de handen te klappen of mee te 'up and down' te 'jumpen'....

Het optreden had een enorme vaart en ontpopte zich tot een waar 'funky rock 'n roll feestje' met een prima zingende Bowes, met zijn heerlijk soulvolle, warme stemgeluid, het fijne gitaarspel van Thunder-songsmid Luke Morly, een fraaie selectie van songs en - overall - een strak spelende band, zonder pretentie. Géén grote lichtshow hier, geen decors, geen ingewikkeld concept. Nee. Gewoon oerdegelijke 'hard rock 'n roll'.

Uit het recent verschenen 'Robert Johnson's Tombstone', koos de band 'Dirty Dream', 'A Million Faces', het swingende 'The Devil Made Me Do It', 'The Girl's Alright' en een adembenemende versie van het titelnummer. Verder een goede greep uit recente en minder recent albums. Een perfecte selectie, garantie voor een rock 'n roll feest zonder franjes, en 200% gemeend.

Hoogtepunten voor mij waren zonder enige twijfel de opener Loser, I Love You More Than Rock 'N Roll, Robert Johnson's Tombstone, Can't Keep A Good Man Down, lekker lang uitgesponnen, met flarden van klassiekers als "My Woman From Tokyo" en "Back in the USSR" erin verwerkt, het extra soulvolle en funky Gimme Some Lovin' en een kippenvel factor 200-versie van Low Life In High Places. Amai !

In de - veel te korte set:
LOSER / DIRTY DREAM / HIGHER GROUND/ LOW LIFE IN HIGH PLACES / LAUGHING ON JUDGEMENT DAY/ GIMME SOME LOVIN' / ROBERT JOHNSON'S TOMBSTONE / A MILLION FACES / RIVER OF PAIN / THE DEVIL MADE ME DO IT / FADE NTO THE SUN / LOVE WALKED IN/ I LOVE YOU MORE THEN ROCK AND ROLL
#bis:
THE GIRL'S ALRIGHT / CAN'T KEEP A GOOD MAN DOWN

Na de prima, maar veel te korte, show bleven we nog wat rondhangen, en een weinig later verscheen ook Thunder in de zaal. En zo was het een kleine moeite om even een praatje te slaan met Danny Bowes, Luke Morley en Harry James. Sympathieke kerels, die zich als gewone sympathieke 'british lads' zonder kapsones voordoen - en dat wellicht ook zijn.

En zo werd het weer veel te laat...

Goh... het derde concert van 2007 en alweer zo goed!! 2007 moet een prachtjaar zijn, het kan haast niet anders ;-))
.

Hallelujah! Zalvende Pijn!

Hallelujah!
Wat een zalvende pijn !

Pain of Salvation, gisterenavond in de Biebob. Amai.... Wat een knap staaltje vakmanschap, wat een drive... wat een ambiance.... en wat een stem heeft Daniel Gildenlow toch... onvoorstelbaar.... dan zong ie weer heel hoog, dan weer laag van diep in de kelder, en altijd o zo zuiver...
Ik ben er niet uit of het nu de derde of vierde keer was dat ik ze live zag, maar ongetwijfeld de beste keer, maar dat zei ik de vorige keer wellicht ook al wel ;-)

Telkenmale slagen de heren erin je te overdonderend met zoveel moois en geniaals...

Gildenlow was zeer goed in form en maakte nu en dan de nodige tijd om wat flauwe grapjes te maken, en zo kregen we haast bijna "Sweet Home Alamaba", maar uiteindelijk zou het dan toch Disco Queen worden... Hij grapte ook nog het hele "Be" album te zullen spelen... tussendoor.. en helemaal aan het einde bij het prachtige "Used" als bis, werd dit als een "ballad" aangekondigd.. Met als nuance: "a pain of salvation ballad!!!".

HET ABSOLUTE HOOGTEPUNT voor mij was toch wel de indrukwekkende versie die PoS bracht van Leonard Cohen's "Hallellujah" !!! Fenomenaal..
Om het koud van te krijgen.. Shivers down my spine... amai...

[ "Hallelujah" is misschien nog bekendst in de versie van de betreurde Jeff Buckley, die het in 1994 pas opnam, maar geschreven door Leonard Cohen. En ook John Cale nam er een heel mooie cover van op in 1991. Later zou ook Rufus Wainwright het coveren. ]

Behoudens vergissingen, was dit de setlist:

- SCARSICK (Scarsick)
- AMERICA (Scarsick)
- NIGHT MIST (Entropia)
- FOREWORD (Entropia)
- HANDFUL OF NOTHING (One Hour By the Concrete Lake)
- NEW YEAR'S EVE (One Hour By the Concrete Lake)
- ASHES (The Perfect Element)
- UNDERTOW (Remedy Lane)
- THIS HEART OF MINE (Remedy Lane)
- SONG FOR THE INNOCENT (The Perfect Element)
- CHAIN SLING (Remedy Lane)
- DIFFIDENTIA (Be)
- FLAME TO THE MOTH (Scarsick)
- DISCO QUEEN (Scarsick)

# Bis:
- HALLELUJAH (Leonard Cohen)*
- CRIBCAGED (Scarsick)
- USED (The Perfect Element)

Hoogtepunten, waren, zonder enige twijfel:
Scarsick, New Years Eve, Ashes !!!, Undertow, Disco Queen, Used en ... Hallelujah!!!

Een concert waar je niet genoeg van kon krijgen, maar u weet: schone liekes duren niet lang (genoeg).

Mijn concertjaar begon wat laat, maar o zo goed, met eerst de prachtige pop van Blackfield en gisteren het fenomenale Pain of Salvation-concert. En morgenavond trekken we naar Thunder. Ook dààr verwacht ik veel van...
.

Prachtige Pure Pop: BLACKFIELD (18.02 - Biebob)

Zo. Het eerste concert van 2007 zit erop. En wat een mooie start zeg! Het werd een avond om in te lijsten. Dankuwel, Aviv Geffen en Steven Wilson!

Het mooie stemgeluid van Steven Wilson, zijn unieke gitaarspel, in perfecte harmonie met de bloedmooie, vaak melancholische, pretentieloze poppareltjes, vaak van de hand van muzikale gelegenheidspartner in crime Aviv Geffen. Pure kwaliteitspop, goed voorzien van de nodige kippenvelmomenten en een flinke dosis romantiek en melancholie, dat is Blackfield.

Aviv Geffen (gitaar, soms keyboard en zang) is wereldberoemd onder eigen naam in Israël, Steven Wilson (zang en gitaar) kennen we vooral van Porcupine Tree. Samen, daarin gesteund door Daniel Salomon (piano), Seffy Efrati (basgitaar) en Tomer Z (drums en percussie), vormen ze Blackfield. En dat staat garant voor kwaliteitspop, zowel op hun eersteling "Blackfield" (2004) als op het pas verschenen vervolg: "Blackfield II".

En live? Jawel: live was dat ook fantastisch! Een heel goed optreden met hele vele hoogtepunten, met misschien als enige minpuntje de stem van Geffen die er niet altijd even goed 'doorkwam'.

Het werd een memorabel optreden met een Wilson en Geffen die er duidelijk zin in hadden. We kregen vooral werk uit "Blackfield II" te horen. "Once", kregen we twice te horen, aan het begin en aan het einde van de set, de eerste keer met valse start, toen Wilson last leek te hebben van statische elektriciteit, en, naar eigen zeggen, voor het eerst ooit, dan maar mét zijn schoenen aan zou verder spelen... Ook de songs uit "Blackfield" kregen de nodige aandacht.

Meestal nam Wilson de vocalen voor zijn rekening, soms Geffen, en soms in mooie harmonie, samen... Hoogtepunten in de set waren "Blackfield", "1000 People", "Christenings", "My Gift of Silence", "Epidemic", "Open Mind", meezingers "Hello" en "End of the World". Maar laat ik vooral ook "Cloudy Now" en de Alanis Morrissette-cover (ja!) "Thank You" niet vergeten!

Dit was de prima setlijst:

1. ONCE
2. MISS U
3. BLACKFIELD
4. CHRISTENINGS
5. THE HOLE IN ME
6. 1000 PEOPLE
7. PAIN
8. GLOW
9. THANK YOU (Alanis Morrisette)
10. EPIDEMIC
11. SOME DAY/ THIS KLLER
12. OPEN MIND
13. MY GIFT OF SILENCE
14. WHERE IS MY LOVE?
15. END OF THE WORLD
===
Bis
===
16. HELLO
17. ONCE
18. CLOUDY NOW

Blackfield kwam, zag en 'overwon'. Indrukwekkend mooi was het. Liedjes die je bij de keel grijpen. De prachtige gitaarpop van Wilson en Geffen werkt live perfect. Voor mij mag dit gelegenheidsprojectje nog een hele tijd duren (al kijk ik ook wel uit naar het binnenkort te verschijnen volgende wapenfeit van Porcupine Tree).

Als u Blackfield in uw contreien op de concertagenda ziet prijken, niet twijfelen. Gaan kijken. En ... genieten!
.

Zo is er maar één: Beyond the Labyrinth !

Beyond The Labyrinth (BTL) gaat Nederlands. Nu ja, geen paniek: voor eventjes maar. (alhoewel... ) Het gezelschap, dat garant staat voor 'classic rock values' en ook niet verlegen zit om potige rock, dan weer een meer (neo-)prog weg in beste Pendragon/ Arena-traditie inslaat, besloot mee te doen aan "Zo is er maar een".

Als grap? Misschien/ Ongetwijfeld! (schrap wat niet past).

BTL covert op geheel originele wijze Louis Neefs' "Laat ons een bloem"(!). Oei? Nee, ze doen dat goed, de heren.

Luister en oordeel zélf op de "Zo is er maar één"-webstek. Stemmen kan ook natuurlijk ;-)

O ja, en passant hoor je ook de nieuwe BTL-zanger Dave Varlet eens aan het werk. Deze keer in het Nederlands dus. Op het later dit jaar te verschijnen tweede BTL-album "Castles in the Sand" (dus niet zandkastelen!) zal opnieuw het Engels gebezigd worden...
.

Concertjes in 't vooruitzicht

Het jaar is nu een goede maand bezig maar op gebied van concertbezoekjes heb ik het nog rustig gehouden. Maar daar komt vanaf februari verandering in. Dan begin ik aan mijn nu al veelbelovende concertlijst. En wie weet wat komt er nog allemaal bij? Vast staat: het wordt weerom een rijk muzikaal jaar (maar arm voor de geldbeurs).

De voorlopige 'concertagenda':

18.02 - BLACKFIELD, Biebob, Vosselaar (B)
24.02 - DE MENS - Stadsschouwburg, Mechelen (B)
04.03 - PAIN OF SALVATION - Biebob, Vosselaar (B)
06.03 - THUNDER - Biebob, Vosselaar (B)
13.03 - THE WATERBOYS - AB, Brussel (B)
17.03 - THE LAU - Stadsschouwburg, Mechelen (B)
22.03 - NATHALIE DELCROIX + BJORN ERIKSSON - AB, Brussel (B)
07.04 - LOATHUS - JH Tsentroem, Mechelen (B)
09.04 - LANA LANE & ERIK NORLANDER - Biebob, Vosselaar (B)
11.04 - TALISMAN - Biebob, Vosselaar (B) - tbc
22.04 - Akoestisch(!!): JON OLIVA'S PAIN @ Pestpop - Oktoberhalle, Wieze (B)
23.04 - CICRLE II CIRCLE/ JON OLIVA'S PAIN / CHRIS CAFFERY/ MY DYING BRIDE @ Pestpop - Oktoberhalle, Wieze (B)
25.04 - ROGER WATERS - Sportpaleis, Antwerpen (B)
28.04 - JOHAN VERMINNEN - Stadsschouwburg, Mechelen(B)
29.04 - ANNIHILATOR/ Trivium - AB, Brussel (B)
01.05 - MARILLION - 013, Tilburg (NL)
03.05 - RENAUD - Vorst Nationaal (B)
08.05 - THE HAUNTED - Biebob, Vosselaar (B)
23.05 - SLINT - AB, Brussel (B)
02.06 - ARENA - De Boerderij, Zoetermeer (NL)

Ik ben vooral erg benieuwd en ongeduldig voor Jon Oliva's Pain en met name de akoestische set, alsook Thunder en Marillion ... En ook, straks in juni.. Arena !
.

Last.FM, fijn voor sociale melomanen

Het heeft even geduurd, maar nu ben ook ik helemaal in de ban van het fenomeen "Last.FM"! En ik voel me zoals een kind dat nieuw speelgoed heeft gekregen en ben al een grote fan van Last FM... En, ik kwam er trouwens al goede bekenden van me tegen, vrienden, nietwaar, Jeroen en Marc?, en ook andere melomanen die ik ken vanop het onvolprezen Nederlandse MusicMeter-forum.

Maar wat is nu eigenlijk Last FM? Wel, het komt er op neer dat je luistergedrag, hetzij , o.m., via je iTunes, gekoppeld aan LastFM, of via de LastFM online radio, bijgehouden wordt in een database en gedeeld wordt met andere gebruikers. De verschillende LastFM-gebruikers kunnen elkaars muzikaal profiel, dat gegenereerd wordt, raadplegen. Zo kan je wat nieuws op het spoor komen, en/of ook in contact komen met andere muziekliefhebbers. Leuk toch?

Meer informatie over LastFM kan je vinden op deze Wikipedia-pagina.
Tot op Last FM?
...

Koud hé!

Wordt het dan toch nog winter? Nu is het alleszins koud, en zowel gisteren als eergisteren nacht heeft het gevroren! In wellicht de warmste januarimaand ooit, komen er dan toch nog koude dagen...

Nu pas kunnen we nog eens die met z'n allen bibberen en de kreet "Koud Hé" (copyright Spaan & Vermegen in hun programma 'Verona', midden jaren '90).

Of het écht winters weer blijft is maar de vraag, tegen zaterdag liggen de temperaturen alweer boven het vriespunt. Sowieso blijft het de warmste januarimaand ooit, wachten wat februari brengt. Misschien gaan we het ons nog wel beklagen en wordt het in februari extreem koud?
.

Dan toch gesneden brood en wespen

Trotse leeuw van Vlaanderen blijkt laffe hond, gestoken door Wespen

"In het laatste jaar van mijn carrière heb ik een fout gemaakt", bekende Johan Museeuw gisterenavond (23.01). "Ik wilde mijn loopbaan in schoonheid afsluiten. Daarom deed ik dingen die niet konden".

De wereldkampioen van 1996 die altijd bij hoog en laag heeft ontkend ook maar iets te maken gehad te hebben met dopinggebruik, bekent nu dus, aan het einde van zijn carièrre, wel degelijk Epo en Aranesp genomen te hebben in zijn laatste jaar als wielrenner (2003). Dus toch 'gesneden brood en wespen', de codebenaming voor Epo en Aranesp.

De leeuw van Vlaanderen, zo werd hij steevast genoemd, blijkt dus eerder een laffe hond te zijn. Heel zielig als u het mij vraagt en een flinke opdoffer voor al diegenen die in hem geloofden alsook (weerom) voor de wielersport.

Museeuw beweert al in 2005 te willen hebben bekennen, maar dat zou niet hebben gemogen van ploegleider Patrick Lefevre, nu zélf in opspraak en beschuldigd van al jaren het dopinggebruik van meerdere renners 'mee-georchestreerd' te hebben. De bekentenis kwam er nu wel door uitgelekt mailverkeer tussen Museeuw en voormalig VRT-sportjournalist en Woestijnvisbaas Wouter Van den Houte.

Johan Museeuw, het was één van mijn, en - meer nog - mijn broer's helden. Ik weet nog hoe ik De Leeuw van Vlaanderen op 'de Muur van Geraardsbergen' stond aan te moedigen. Groot was mijn verbazing toen in 2003 het verhaal van "het gesneden brood en de wespen" bekend werd en toen daar Museeuws naam genoemd werd. Maar veel groter is mijn verontwaardiging, nu blijkt hoe deze man al die jaren gelogen heeft, en dus wel degelijk meedeed aan het dopingcircus.

En zo is Johan Museeuw de ZOVEELSTE renner die dan toch niet zuiver op de graat is. Hoeveel meer zullen er nog ontmaskerd worden? Wie is de volgende? En is het dan echt niet mogelijk om de wielrennerij dopingvrij te houden?

Het zijn eens te meer zwarte dagen voor de wielersport, het lijkt maar niet te stoppen? Zou een eerlijke, puur sportieve en volledig dopingvrije wielersport dan een UTOPIE zijn? Ik vrees het antwoord te kennen... :-(

Bronnen: Gazet van Antwerpen / VRT Nieuwsnet - Foto: Gazet van Antwerpen

.

Edelmetaal: I - Between Two Worlds

Een album uit 2006 dat eigenlijk gerust een top 10-plaats in mijn top 30 van 2006 had kunnen, mogen, moeten innemen, is "Between Two Worlds", het eerste album van het Noorse "I", een 'supergroep' met leden van Immortal (voormalig Immortal-opperhoofd Abbath en I-vocalist richtte "I" op), Gorogroth, Enslaved en Sagh. Een knappe combinatie van Brutal Metal, Black Metal, Epic Metal en klassieke Heavy Metal. Het resultaat? Edelmetaal...

Markec en Black Metal?
Nou, nou... Inderdaad: ik wist niet of ik dit wel zo goed zou vinden, maar na enkele lovende reviews bestelde ik dit album blindelings en ik ben geenszins ontgoocheld... Geen doelloos gebeuk, gegrom of gegil; hier wordt knap gespeeld, lekker smerig 'gezongen'. Veel variatie, tempowisselingen in de muziek.. traag, slepend, dan weer wat sneller... overheerlijke gitaarsolo's... veel sfeer... Dit album zal nog vaak in de CD-speler geschoven worden, huize Markec.

En er waren nog 'late ontdekkingen' of met ander woorden; albums uit 2006, die ik nu pas kon beluisteren. Zo hadden eigenlijk ook volgende juweeltjes in de top 30 van 2006 thuisgehoord:
* Glenn Hughes - Music for the Divine: the voice of rock, funkier then ever!
* Ian Gillan - Gillan's Inn: die àndere voice of rock, en Deep Purple-opperhoofd...

En de laatste Thunder (Robert Johnson's Thombstone) is ondertussen besteld, als die zo goed gaat klinken als hun andere albums, zal ook daar gelden: had in die top 30, met top 10-plaats, gehoeven...

Thunder zie ik dra Live in den Biebob (Maart). Hallelujah!
Hopelijk toert ook "I" binnenkort...

Monumentenstrijd: Uurwerk op onze toren!

Mechelen doet mee aan Monumentenstrijd! We willen het vroegere grote uurwerk opnieuw aan de toren bevestigd zien, nu ja, een replica ervan. Lees de vurige pleidooien op Mechelen Blogt, steun de actie, stem: SMS "STEM 02" naar 3470, via www.monumentenstrijd.be of via digitale televisie...

De replica van het torenuurwerk. Foto: Jan Smets

Meter en peter van de actie zijn Roos van Acker en Mark Uyterhoeven. In dit leuke filmpje ziet u hoe Roos enthousiast onze actie steunt...

Koninklijke Nieuwjaarsbrief

Dubbele verjaardag: Kuifje 78, Hergé 100

2007 wordt een feestjaar voor Kuifje-fans. Dat feestjaar start vandaag met de 78ste verjaardag van de eeuwig jonge reporter die voor het eerst op het papier verscheen op 10 januari 1929. Precies 78 jaar geleden dus.

Maar ook Kuifje's geestelijke vader wordt gevierd. Georges Remi, die we beter kennen als Hergé (komt van zijn initialen: R.G. - uitspreken in het Frans en .. je hebt 'em), zou dit jaar 100 worden.

2007 wordt dus het jaar van Kuifje én Hergé en werd toepasselijk "Hergé 007" gedoopt. (de "007" kan verwijzen naar James Bond én of de al even fantastische avonturen van de reporter/ avonturier, maar misschien zoek ik het nu écht wel veel te ver...)

Hergé, geboren als echt Brussels ketje op 22 mei 1907, en geestelijk vader van Totor en de Boyscouts, Kwik en Flupke, Jo, Suus & Joko, maar vooral Tintin (Kuifje), zou met zijn glasheldere tekenstijl en oog voor detail, (teken-) geschiedenis schrijven. Die tekenstijl staat alom bekend als "De Klare lijn". Andere grote tekenaars/tijdgenoten/vrienden van Hergé in dit genre waren o.m.: Edgar P. Jacobs en Bob De Moor.

Tussen 1929 en 1983 - het onafgewerkte album "Kuifje en de Alfakunst meegerekend" - verschenen 24 verhalen van Kuifje. Méér zullen er nooit komen, want Hergé, die in 1983 - veel te vroeg - het tijdige met het eeuwige verwisselde, wou niet dat iemand anders dan hij Kuifje tekende...

En toch. Tintin, Kuifje, Tim, ... vertaald in zoveel talen, de jonge reporter is wereldberoemd, en "Les Aventures de Tintin", of "De avonturen van Kuifje" bezorgen nog steeds menig lezer, jong én oud, voor het nodige léés en kijkplezier..

Hergé 007: vandaag begon het dus allemaal. Met de inhuldiging van een nieuwe fresco, in de stationshal van Brussel-Zuid, van een fragment uit "Kuifje in Amerika" waarin Kuifje de gangster Archie Smiles achtervolgt....

2007. Het zal dus al Kuifje en Hergé zij wat de klok slaat, op velerlij gebieden in dit land. U weet dus wat gedaan en waarnaartoe... Deze Kuifje-fanaat kom je wellicht ergens tegen, op één of ander Kuifje- en/of Hergé-gerelateerd event...

Meer info over Kuifje & Hergé: www.tintin.com
Foto: Markec; een afbeelding van Kuifje & Bobbie: zij het in 'niet al te klare lijn' ;-)

The Police plant rëunie!

Volgens de Britse krant The Daily Mirror zou de legendarische Britse band The Police een reünietour plannen voor volgende zomer.

Voormalige frontman Sting, die altijd gekant was tégen een reünie, zou druk aan het onderhandelen zijn met drummer Stewart Copeland en gitarist Andy Summers. Een woordvoerdster van A&M (destijds het platenlabel van de band) bevestigde dat er 'gesprekken hebben plaats gehad'.

The Police werd dertig jaar gelden opgericht en ook de allereerste Police-single 'Roxanne' blaast dan 30 kaarsjes uit. Het zou mee de aanleiding zijn voor de reünie. Tussen 1977 en 1984 stond het trio garant voor een originele mix van punk, rock, ska en newwave. Telkens met knappe teksten en het karakteristieke stemgeluid van Sting. Met hits zoals "Message In A Bottle","Every Breathe You Take" en "Don't Stand So Close To Me". De band is nooit officieel gesplit, maar na het vijfde album "Synchronicity" was het water tussen de drie te diep en was er - op de 1986 remake van "Don't Stand So Close To Me" na - geen sprake meer van Police-releases.

De drie bandleden gingen elk hun eigen weg. Stewart Copeland was vanaf dan vooral actief met het componeren van soundtracks en als sessiedrummer en ook Andy Summers startte een solocarièrre. Maar het succesvolst was wel de solocarrière van Sting.

The Police zou beginnen touren meteen na het einde van Sting's huidige tour. Dra zouden de eerste datums bekend gemaakt worden. Police-fans hebben iets om naar uit te kijken! En nu maar hopen dat het waar is... Zo ja, hopen dat ze ook ons land aandoen. En met een beetje geluk zijn we erbij...

Adijo Tolar, Zivjo Euro !

Slovenië, "het enige van alle recente EU-landen dat aan àlle voorwaarden voldoet" (zo hoorde ik toch op het Nieuws eerder deze week), voert vanaf nu ook de Euro in. Adijo aan de Tolar dus, en Zivjo aan de Euro.[*]

De Tolar (afkorting: SIT), net zoals de Dollar afgeleid van 'Thaler" (een zilveren munt uit Bohemen die in 1518 het eerst werd geslagen) was sinds 8 oktober 1991 de munteenheid van Slovenië, en 1 Euro kwam dan overeen met 239,640 tolar.

Slovenië was in 2004 de eerste republiek van het voormalige Joegoslavië die lid werd van de Europese Unie.

De voormalige deelstaat van Joegoslavië werd in 1991, na een tiendaagse oorlog, onafhankelijk. Anders dan bij bijvoorbeeld Kroatië of Bosnië vonden geen "etnische zuiveringen" plaats (het land was is het ware "etnisch zuiver" met een percentage van 84 Rooms-Katholieken) en werd het land na het akkoord van Brioni door Millosovic en de zijnen met rust gelaten.

De Sloveense hoofdstad Ljubljana

Slovenija, ook al onder Tito, als deel van Joegoslavië het meest welvarend, slaagde erin om zich snel te herstellen en als jonge staat zich goed te onwikkelen. De toeristen die vroeger de weg al vonden naar Slovenië, vonden, in de nieuwe context, al vrij snel terug de weg. Zelfs toen er in Bosnië en Kroatië nog gevochten werd.

Ik beleefde in augustus 1995 een onvergetelijke vakantie in het prachtige Slovenië. Maar het was tegelijk ook griezelig want tegelijkertijd zwegen de wapens nog niet in Bosnië en Kroatië, toch maar net over de grens. Later datzelfde jaar zou door Internatinaal ingrijpen wel een einde komen aan het conflict.

Voor wie Slovenië wil ontdekken: ik kan het alleen maar aanraden. En de invoering van de Euro maakt het nog makkelijker. Ben wel eens benieuwd of hier en daar - zoals hier trouwens ook gebeurde - de prijzen niet 'aangepast' gaan worden...

Bohinjsko Jezero (meer van Bohinj)

Ik héb nog Tolars thuis, die worden een collectors item nu neem ik aan, ik heb ze alleszins niet meer nodig als ik eindelijk nog eens terug ga naar Slovenija...


[*] adijo = adieu, vaarwel/ Zvijo: hallo, goeiedag, ...

[ Foto's: Markec ]

2007: Proost!

Het nog prille jaar begon om 00.15 uur met... een Guinness in de Hanekeef... en in goed gezelschap. Samen met enkele vrienden droegen we 2006 waardig ten grave en verwelkomden we het nieuwe jaar.

Eerst gezellig thuis met Kristof en Leslie bij de Marc & Lisette wat aperitieven en knabbelen (met als welkome extra ingredienten o.m. de Willy's en Marjetten hilarische scenes op YouTube . Na het drinken van een weinig schuimwijn trokken we samen naar de Mechelse Grote Markt waar we nog enkele van de laatste noten van Paul Michiels hoorden in de vorm van een nogal inspiratieloze versie van "The Way To Your Heart" en er naar het vuurwerk keken... Na het vuurwerk ging Michiels gewoon door, en tijdens de wel heel belabberde versie van een Sting's "It's Probably Me" zakten we af naar "De Keef". Daar botsten we op Ann & Wim. Na enkele uurtjes Keef ging het met z'n allen terug naar Marc's place om daar nog wat 'na te aperitieven'... En zo was het opeens 5 uur ...

Alq mijn goede voornemen zijn geweest: niet meer drinken in 2007, dan ben ik alvast slecht begonnen....

Maar daar zal - wellicht ook voor u - de eerstkomende uren en dagen niet veel verbetering in komen.. of toch?

Gelukkig Nieuwjaar !

2006 nadert met rasse schreden zijn einde. Het aftellen kan dus beginnen! Voor elk van u een zeer prettige overgang van oud op nieuw en moge 2007 een fantastisch jaar worden dat u - op zijn minst - veel warmte, vriendschap, liefde en een goede gezondheid garandeert!

Goe feesten, enne: niet te zat he!

Zo, en nu kuis ik mijn schup af, met enkele vrienden gezellig samen terugblikken op 2006, vooruitkijken naar 2007, en vooral: samen op een plezierige manier het nieuwe jaar instappen, met inbegrepen zeker ook een bezoekje aan de Mechelse Grote Markt voor het vuurwerk en / of de nachtelijke live-optredens... misschien tot dan..

En sowieso: Gelukkig Nieuwjaar!

SCHOL!

De 30 beste albums van 2006...

Aan de vooravond van 2007 deel ik u graag mee wat volgens mijn bescheiden mening de 30 beste albums van 2006 waren. Blijkt dat ik me afgelopen jaar nogal veel in het hardere werk verdiept heb ;-)

De criteria die ik mezelf oplegde voor de TOP 30: enkel 'nieuwe releases', geen verzamelaars of re-issues, maar live albums mochten wel meedingen....

Ok. Here we go:

01. John Oliva's Pain - Maniacal Renderings
02. Sphere of Souls - From the Ashes
03. Dream Theater - Score
04. M!ndgames - Actors in a Play
05. Renaud - Rouge Sang
06. Neil Young - Living With War
07. Iron Maiden - A Matter of Life and Death
08. The Haunted - The Dead Eye
09. Ministry - Rio Grande Blood
10. Killing Joke - Hosannas from the Basements from Hell
11. Evergrey - Monday Morning Apocalypse
12. Saturnus - Veronika Decides to Die
13. My Dying Bride - A Line of Deathless Kings
14. Slayer - Christ Illusion
15. Novembre - Materia
16. Gotthard - Made In Switzerland
17. Metal Church - A Light in the Dark
18. Vanden Plas - Christ O
19. Devin Townsend Band - Synchestra
20. Bruce Springsteen - We Shall Overcome: The Seeger Sessions
21. Laïs - Documenta
22. Elis - Griefshire
23. The Gathering - Home
24. Queensrÿche - Operation Mindcrime II
25. Midlake - The Trials of Van Occupanther
26. Gnarls Barkley - St. Elsewhere
27. Tool - 10,000 Days
28. Mastodon - Blood Mountain
29. In Flames - Come Clarity
30. OSI - Free


Konden niet meedingen, wegens nog niet gehoord; de nieuwe schijfjes van Glenn Hughes en Thunder....

Brughe die scone...

Gisteren de koude getrotseerd en aangemoedigd door dat beetje zon (aanvankelijk toch) naar Brugge getrokken en alle toeristische drukte ten spijt, nogmaals met volle teugen genoten van deze prachtige stad.


Brugge is een stad waar ik graag vertoef en ondertussen ken ik er al redelijk goed de weg. Bijna twee jaar geleden was het alweer dat ik er nog eens geweest was. Hoog tijd voor een nieuw bezoekje dus. Samen met mijn moeder, broer en zijn vriendin die Brugge nog niet kende, werd het dus vooral een tocht langs de bekende trekpleisters van het mooie Venetië van het Noorden. Maar die bekende, ook wel platgelopen, plekjes kunnen mij allerminst vervelen...

Het was meteen ook een ideale gelegenheid om mijn nieuwe digitale fototoestel eens uit te testen. En zo maakte ik een aantal fotootjes van de vele mooie plekjes in Brugge. Die kan je bewonderen op Flickr.

The Dangerous Brothers!

Ken je deze nog? Destijds in zelfs op de VRT - toen "BRTN"... nu.. op YouTube...
Rik Mayall en Adrian Edmonson op hun gekst.. als.. The Dangerous Brothers!

Zalig Kerstfeest!

Geslaagd feestje, op naar Deel II

Aanvankelijk leek het er niet op, maar ons 'allesbehalve R'n B feestje' werd een succes. Tot u spreekt een tevreden (mede-) organisator/ DJ. We begonnen er aan gisteren (zaterdag) om 21 uur en de laatste plaat werd gespeeld vanmorgen om 05.30...

We hebben geleerd dat mensen alsmaar later naar fuifkes komen, zo kwam iedereen de eerste uren slechts druppelsgewijs binnen, en ietsje na middernacht bleek plots de zaal goed gevuld. En nog wat later was het ook druk op de dansvloer, wat zo zou blijven tot in de hele vroege uurtjes.

Yearh!

Er waren voor deze éérste fuif die we organiseerden natuurlijk nog wat schoonheidsfoutjes maar die werken we uiteraard weg tegen "No R'N B This Time - Part II" . Jaja... er is al sprake van een vervolg.

Onder mijn pseudoniem 'DJ MOON*' draaide ik twee keer een setje, eentje tussen 22.30 en 23.40 en eentje na middernacht. Dit waren de setjes; - let wel: niet noodzakelijk in juiste volgorde - (set 1 min of meer wel):

# SET 1 (ergens tussen tien en twintig voor twaalf)
- THE REAL LIFE – RAVEN MAZE (link: simple minds "theme for great cities" / queen "bohemian rhapsody")
- 1 VOOR U EN 2 VOOR MIJ – THE BOERENZONEN OP SPEED
- INTO THE GROOVE – MADONNA
- CAN’t GET YOU OUTTA MY HEAD ON A BLUE MONDAY – KYLIE MINOGUE FEAT. NEW ORDER
- SAFETY DANCE Extended Mix – MEN WITHOUT HATS
- SHAKE THE DISEASE – DEPECHE MODE
- ARE FRIENDS ELECTRIC – TUBEWAY ARMY
- SPACEMAN – BABYLON ZOO
- THE WORLD IS MINE – DAVID GUETTA (link: simple minds sample "someone somewhere in summertime")
- NEW GOLD DREAM GERMAN 12” REMIX – SIMPLE MINDS
- DO OR DIE – HUMAN LEAGUE
- THE WALK – THE CURE
- LOVE LIKE BLOOD – KILLING JOKE
- TASTE IN MEN - PLACEBO
- SMELLS LIKE TEEN SPIRIT – NIRVANA
- VINDE GIJ MIJN GAT (NIET TE DIK IN DEZE ROK) - CPeX
- PICK IT UP – THE EMPLOYEES
- OH LA LA LA – TC MATIC
- PAPA NEEDS A BRAND NEW PIGBAG – PIGBAG

# SET 2 (na middernacht)
- RIO GRANDE BLOOD – MINISTRY
- THREE LITTLE PIGS – GREEN JELLY
- HOSANNA'S FROM THE BASEMENTS OF HELL - KILLING JOKE
- THE A-TEAM THEME
- THUNDERSTRUCK – AC/DC
- POISON – ALICE COOPER
- PARADISE CITY – GUNS ’N ROSES
- UNTIL IT SLEEPS – METALLICA
- BE QUICK OR BE DEAD – IRON MAIDEN
- BOECHT VAN DUNALDY – CpeX
- PRETTY VACANT – SEX PISTOLS
- BLITZKRIEG BOP – RAMONES
- TWO PINTS OF LAGER AND A PACKET OF CRISPS PLEASE – SPLODGENESSABOUNDS
- HIT ME WITH YOUR RHYTHM STICK – IAN DURY AND THE BLOCKHEADS
- PAPA NEEDS A BRAND NEW PIGBAG – PIGBAG (ja een tweede keer gedraaid)
- EVER FALLEN IN LOVE – THE BUZZCOCKS
- THERE WILL BE NO NEXT TIME – THE KIDS
- BOYS DON’T CRY – THE CURE
- PSYCHO CHICKEN – FOOLS (pardodie op "psycho killer" van Talkin Heads)
- LIKE A VIRGIN – LORDS OF THE NEW CHURCH ("cover" van het gelijknamige Madonna-nummer)
- ONE STEP BEYOND - MADNESS
- THE PASSENGER – IGGY POP
- THE PASSION OF LOVERS – BAUHAUS
- SHE SELLS SANCTUARY – THE CULT
- THE TEMPLE OF LOVE – SISTERS OF MERCY
- ISOLATION – JOY DIVISION
- PERSONAL JESUS – DEPECHE MODE
- WATERFRONT – SIMPLE MINDS
- I WILL FOLLOW (live) – U2
- PANIC – THE SMITHS
- AS THE BOTTLE RUNS DRY – THE WOLFBANES


DJ frAnk, Dj Tairrie B, en ikzelf (DJ Moon*) danken de aanwezigen vanharte voor hun komst alsook gezette danspasjes en enthousiasme en hopen u de volgende keer zeker terug te zien!

Aan alle studerenden: Succes!

Voor vele leerlingen is die tijd weer aangebroken: blokken en examens afleggen. Voor sommigen erg stresserende tijden, en dan heb ik het ook over de ouders, begaan met zoon of dochter. En er zijn de leerkrachten die streng en hopelijk rechtvaardig zullen examineren en verbeteren ;-)

Voor allen: héél veel succes en moed toegewenst. Daarna worden jullie beloond met een Kerstvakantie, en - de leerlingen - hopelijk ook een prachtige uitslag!

Moed houden!

Zaterdag 16.12: Fuifke met allesbehalve R'n B' !