zondag, maart 30, 2008

Adam Bomb: Vuurwerk & Rock 'n Roll

Adam Bomb Live !!!!
"I know it's only rock and roll, but I like it, like it, yes I do!". Méér moet dat niet zijn? Of toch? Misschien gitaren die vuurwerk spuwen of in brand gestoken worden? Ok, voeg daar dan nog een flinke dosis 'ambiance' en de woorden 'rock' en 'feestje' en je hebt een fraaie samenvatting van het uitstekende optreden van Adam Bomb en de zijnen, gisteren in Jeugdhuis Joko.

Drie bands (Dieselrocker en Motorcity Braggs, beiden goed maar zeker niet fantastisch en headliner Adam Bomb), twee gratis vaten én gratis inkom! Het leek haast té mooi om waar te zijn, maar dàt was het scenario. We speelden dan maar al té graag de rol van enthousiast en dankbaar publiek.

Adam Bomb begon aan zijn energieke set omstreeks half elf, wat goed uikwam, want ondertussen waren ook de vele KV Mechelen-supporters aangekomen, ze hadden wel niet gewonnen 'maar 't was toch een goei match'. Allez, vooruit. Ze waren alleszins nog op tijd voor de gratis vaten én om te rocken!

Adam Bomb & devote fan...
Rock like fuck! Het is nog steeds het devies van Adam Bomb. En precies dat zou hin een dikke twee uur, of was het toch langer, doen. Al bij het eerste nummer spuwde Bombs gitaar veelvuldig vuur, en dat zou tijdens het optreden nog enkele keren herhaald worden. En de muziek vraagt u? In your face (glam-/ hard-) rock 'n roll van de bovenste plank, met schitterend gitaargeweld. Voor minder doet Bomb het niet. Met eigen werk waaronder van "Rock Like Fuck" ondermeer "If This is Love I want My Money Back", "Mess Around", "Backbiter" en natuurlijk "Rock Like Fuck". Maar ook songs uit andere albums zoals "Get Animal I & II", "Fatal Attraction", "Pure Sex" en "New York Times" kwamen aan bod. En, ook dit keer werden we getrakteerd op enkele fijne covers, in ruwe Bomb-rockjasjes. Zoals Frank Sinatra's "New York, New York", "Rock And Roll All Night" van Kiss, The Who's "Won't Get Fooled Again" en natuurlijk "It's Only Rock 'n Roll" van de rollende steentjes...

Adam Bomb Live!
Aan het einde van de set werd, als vast ritueel, Bombs roze (jawel) gitaar in brand gestoken, waarna Bomb & co nog enkele malen teruggeroepen werden voor opnieuw stomende bissen; weerom knallers van rocksongs. Of wat had u gedacht?

Adam Bomb Live !!!!
Yes. It's only rock 'n roll. But I sure did and do like it ! Adam Bomb will return. Ik zal erbij zijn. En u?
M@rkec & Adam Bomb

Alle foto's: (c) Markec / met dank aan Luc Swaenen (Foto Bomb & Markec)
Méér foto's op mijn flickr.com page:
.

donderdag, maart 27, 2008

De fantaytische Quantumtrip

Zo. De kop is er af!

Het eerste optreden van de (veelbelovende) mini-tour van QUANTUM FANTAY was er eentje om in te lijsten. Europa, be prepared for dit illustere ferm getalenteerde gezelschap !!
Ondergetekende kijkt nu al uit naar het moment dat hij zeggen kan, staande tussen een mensenmassa op een groot festival of in een grote zaal: "ja, en ik heb die mannen ooit nog gezien in een Jeugdhuis in Lokeren". Want dààr vond de 'kick off' plaats van hun euro-tour, in Jeugdhuis 'Tklub' in de bands thuisstad.

Aan het begin van de avond was het natuurlijk fijn om weer een aantal bekende gezichten weer te zien, en een praatje te slaan (wat we tussen de optredens en nadien ook nog deden natuurlijk) en dat deden we met op de achtergrond dat prachtige SIEGES EVEN album "Paramount". Het werd zondermee een avond die bol zou staan van goede muziek: dat gold dus ook voor de 'achtergrondmuziek'.

Aanvankelijk weinig volk, en sommigen onder ons vreesden het ergste, gelukkig bleek die vrees in de loop van de avond ongegrond.

GEMINI SEASON
GEMINI SEASON mocht openen voor QT. En dat deden ze het met verve. Zowat alle nummers van hun eerste album "Gone" passeerden de revue al vond ik ze in hun live-jasje een stuk opwindender klinken. Misschien moeten de heren op hun volgende CD proberen dat live-geluid te benaderen? Tijdens het optreden van GS stroomden er alsmaar meer mensen toe, waarmee meteen onze vrees ongegrond bewezen werd. Wel jammer dat de mensen in kwestie niet vroeger kwamen, want GEMINI SEASON pakt uit met een strakke en inspirerende set. Knap gitaarwerk van Dario Frodo, uitstekende vocalen van "Zors", wat een mooie en heldere stem heeft die man, maar de ritmesectie met een haast hyperkinestische "Krid Yrus" op bas en het fraaie, prominent aanwezige, 'sturende', maar nooit storende drumwerk van "Marty", was ook bijzonder goed. Progy rock, funky progmetal, ... u kiest zelf maar een labeltje om erop te kleven, maar 'uitstekend' of gewoon "Gemini Season'' mag natuurlijk ook...

QUANTUM FANTAY
Rond 21.15 was de tijd dan gekomen: QUANTUM FANTAY! En jongens wat was het goed ! Vanaf de eerste tot en met de laatste noot was het genieten van een muzikale, spacy trip van jewelste. Een trip? Jawel. Want een concert van QUANTUM FANTAY is niet zomaar een concert waar je naar komt "kijken", nee je wordt volledig ingepalmd, overdonderd en meegevoerd op een unieke reis met veel spacy en hier en daar Floydiaanse accenten. Een trip waarvoor géén geestesveruimende middelen nodig zijn, of het zouden de 'drugs' moeten zijn genuttigd door het publiek: Alcohol en Caffeine ...

Geweldig Goed. Twee woorden die het optreden eigenlijk perfect samenvatten, of gewoon ook: 'unieke trip'. De zalige toetsenpartijen van Pete Mush, het geweldige gitaarwerk van Dario Frodo (ja, hij wéér), de grootste fluit van Charels Sla, het funky baswerk van Jaro en de strakke drums van Gino Bertollini. Samen goed voor een fantastisch feestje van bijna twee uur. En zelfs de meest houterige Harry moet wel - al was het maar een beetje - bewégen bij deze muziek!

We werden vooral verwend met nummers uit de CD's "Agapanthusterra" en "Ugisiunsi" maar dus ook "From Herzberg to Livingroom", de Live-CD die ze met deze tour deels ook promoten. Met o.m. toppers zoals "Niek Shlut", "The Spirit", "Ugisiunsi" en "Snowballs in Ghostlands" en ook het geweldige "Blocktail". En we kregen nog een gloednieuw nummer te horen ook: "The Cube". Lekker !!!

Of ik de heren nog ga kunnen zien op déze tour is nog niet zeker, maar ik ga proberen ze bij een eerstvolgende mogelijk opnieuw te gaan beleven (want dat is het eerder dan "gaan zien" eh!) zoveel is zeker !!! (Misschien ga ik wel naar Verviers op 6 april, waar ze hun mini-tour afsluiten...)

QUANTUM FANTAY. Moge Europa genieten en dansen, en massaal de CD's kopen ook natuurlijk !! Gisteren Lokeren, vandaag Appeldoorn, dan Wurzburg (D), Znin (PL), Russelheim en Fulda (D) en Belveaux (L). Om voorlopig te besluiten in Verviers. Volgende stap: de rest van Europa en de Wereld? Ik wens het hen vanharte toe !

Zij die nog gaan kijken: hou je klaar voor een Fantaytisch feestje ;-)

zaterdag, maart 08, 2008

THE CULT: Very close, but no cigar...

Naar adem snakkende Astbury dempt feestvreugde

Een schitterende setlist, subliem gitaarwerk van Billy Duffy.... Goed drumwerk van Joey Tempesta, bassist Chris Wyse die een revelatie bleek. De nerdy extra gitarist leek niet echt een toevoeging, maar goed: die namen we erbij. Veel ingrediênten alvast voor een geslaagd feestje, maar; 'opperhoofd' Ian Astbury zorgde toch een beetje voor de 'domper op de feestvreugde'...

Astbury was aanvankelijk goed bij stem... al leek ie zicht telkens wat in te houden, later zou blijken waarom: vanaf "She Sells Sanctuary, werd pijnlijk duidelijk dat 's mans stem "op" is/was... En zo werden sommige verhoopte hoogtepunten dat nu net niet ... Jammer !!!! Toch was het een goede show: dampende swingende hard rock & roll, al zette dus Astbury's vocale beperkingen dus een domper op de feestvreugde. Close, but no cigar...

De band opende heel overtuigend met SPIRITWALKER (Dreamtime, 1984) om er meteen eener mijner favorieten van mijn favoriete Cult-album tegenaan te gooien: "RAIN" (Love, 1985). Wat zou volgen was een set die deels opgebouwd was rond het nieuwe album "Born Into This" (2007), en deels metname putte uit "Love", "Electric" (1987) en "Sonic Temple" (1989). En ook nog uit "Dreamtime" kregen we ook een geïnspireerd "HORSE NATION". Er waren zeker slechtere setlists denkbaar, en dààr hoort u mij dan ook niet over klagen:

SPIRITWALKER (Dreamtime)
RAIN (Love)
LIL' DEVIL (Electric)
I ASSASIN (Born Into This)
SUN KING (Sonic Temple)
ELECTRIC OCEAN (Electric)
EDIE (CIAO BABY) (Sonic Temple)
HORSE NATION (Dreamtime)
SAVAGES (Born Into This)
SWEET SOUL SISTER (Sonic Temple)
RISE (Beyond Good And Evil)
DIRTY LITTLE ROCKSTAR (Born Into This)
WILD FLOWER (Electric)
SHE SELLS SANCTUARY (Love)
#
PHOENIX (Love)
FIRE WOMAN (Sonic Temple)
LOVE REMOVAL MACHINE (Electric)

Een niet zo lange set dus, ok 17 nummers, maar weet dat de "Electric"-nummers aan de korte kant zijn, 'speeltijd' van 20.45 t/m 22.15. En misschien maar goed ook want méér zat er, wat het vocale gedeelte betreft, vast niet in. Astbury's stem was "op". En zo verwerden de afsluiter "She Sells Sanctuary" en bissen "Fire Woman" en "Love Removal Machine" tot beproeving in plaats van hoogtepunt, met een naar ademhappende Astbury die in plaats van "door te zingen' voor de 'gekapt stro formule' koos. Misschien moet ie voor een aantal nummers de arrangementen (laten) herschrijven zodat ie er nog "aan" kan, anders wordt het écht pijnlijk ... En nochthans in nummers zoals de prachtige ballad "Edie" en "Sweet Soul Sister", waarin ie toch ook moet 'uithalen' was het nog best doenbaar, alhoewel je ook al merkte dat er niet héél veel méér inzat...

En zo stevende een concert dat veelbelovend begon toch een beetje af op een anticlimax, gelukkig nog deels gered door "Phoenix" (van "Love").

Niet dat het ons er van weerhouden heeft met volle teugen te genieten van "Spiritwalker", "Horse Nation", "Rain", "Sun King", "Wild Flower" en toch vooral ook "Phoenix". En wellicht was 3/4 van de laaiend enthousiast publiek in de AB zich minder bewust van Astbury's tanende stem.

Denken we even de 'black out' van Ian's stem, vanaf "Sanctuary" wég en je houdt een stomende, kurkdroge en strakke (hard) rock & roll avond over, en dat was natuurlijk ook zo. Maar dat is, ere wie ere toekomt, dan vooral de verdientse van gitarist Billy Duffy, met soli om duimen en vingers bij af te likken "oh boy can he play guitar" en de uitstekende ritmesectie; drummer Joey Tempesta en bassist Chris Wyse... Ok: we zijn niet té streng: Astbury is en blijft natuurlijk een echt podiumbeest en goed entertainer, zo bleek! Maar jammer dus van die blijkbaar erg kwetsbare stem van hem... Stemcoach zoeken Ian? Aan het zuurstofmasker? De lastige 'uithaalsongs' uit de set halen?

Al bij al een fijn avondje rock 'n roll... En voor 3/4 zeer geslaagd. Maar om aan tien op tien te komen: close, but no cigar. Een verdiende 9/10 voor Billy Duffy en een 6/10 voor Ian Astbury, een voldoende dus, maar nipt...

Foto's: (c) Franky Bruyneel.
.

donderdag, maart 06, 2008

Joe Jackson Trio imponeert nokvolle AB

(Brussel - wo 05.03.08: AB) - Van de verschillende keren dat ik Joe Jackson live zag, was dit niet de beste keer, noch de energiekste (dat was het optreden in 2003, in La Laiterie in Straatsburg!), maar wel 'gewoon' heel erg goed ! Piano (JJ), Bas (Graham Maby), Drum (Dave Houghton) en de stem van Jackson. Méér instrumenten waren er niet. Net zoals op het album "Rain", dat deze tour wil promoten.

In dezelfde bezetting en een zelfde concept (nieuw werk, oud werk, en hier en daar een cover) was Joe Jackson vorig jaar nog in de Konigin Elizabethzaal in Antwerpen. En nu ik kan vergelijken; deze bezetting en concept lenen zich toch beter voor een zaal zoals de Elizabethzaal. Wat niet wil zeggen dat het niet goed was in de rocktempel in Brussel !

Het Joe Jackson Trio was goed op dreef en de nokvolle AB genoot van zowel het oudere als gloednieuwe werk, behalve die paar idioten dan die het nodig vonden om met name tijdens de rustige nummers een hele conversatie te moeten houden,... Grmbl!

Enorm genoten van veel van de nieuwe songs, en dan in eerste instantie van "Solo (So Low)", "Invisble Man" en "A Place in the Rain"..... en van de classics "One More Time" (!!!), "Cancer" en "Not here Not Now", maar vergeten we ook niet "It's different for Girls" en "On your Radio". Met als absolute kippenvel-moment en hoogtepunt - weerom - afsluiter "A Slow Song"

Jackson speelt elke avond een andere cover. Vandaag was dat een nummer van Steely Dan: 'Reelin' in the Years'. (Met dank aan Bert Bos die me dit meldde)

> SETLIST:
STEPPIN' OUT
INVISBLE MAN
TOO TOUGH
NOT HERE, NOT NOW
CANCER
AWKWARD AGE
RUSH ACROSS THE ROAD
ON YOUR RADIO
SOLO (SO LOW)
THE UPTOWN TRAIN
CHINATOWN
REELIN' IN THE YEARS (Steely Dan cover)
IT'S DIFFERENT FOR GIRLS
GOOD BAD BOY
ONE MORE TIME
A PLACE IN THE RAIN

> BIS:
YOU CAN'T GET WHAT YOU WANT (TILL YOU KNOW WHAT YOU WANT)
IS SHE REALLY GOING OUT WITH HIM?
A SLOW SONG

Het moet de vierde (of vijfde?) keer geweest zijn dat ik Joe Jackson aan het werk zag. De "Night & Day I & II Show", in de K. Elizabethzaal in 2001, was misschien het indrukwekkendst.... Vol 4 het meest energieke... Het optreden in de Antwerpen vorig jaar alsook dat vandaag zitten zowat in het zelfde straatje... en toch ook weer niet.... De intimiteit in Antwerpen leek groter, maar in de AB vanavond was een pak meer ambiance .... Alleszins: telkenmale een fijne avond met zeer fijne setlist ...

En Joe? Die betrapte ik nog geen enkele keer op schaamteloze routine of een slechte perormance !

En zo zijn we alweer een fijn concertje verder in 2008!
.

vrijdag, februari 29, 2008

Neil Young op Rock Werchter!

Heugelijk nieuws bereikt de Neil Young-fan vandaag. Amper bekomen van het sublieme concert in de Antwerpse Stadsschouwburg (11/02), horen we nu de blijde boodschap dat NEIL YOUNG naar Rock Werchter komt!

Het was weer van '96 geleden dat Young op Werchter stond (in '93 was ie er ook). En op vrijdag 4 juli opnieuw dus. Fantastisch. Het zal natuurlijk niet zo intiem zijn als in de Stadsschouwburg, maar dat het goed wordt, daar ben ik nogal gerust in...

Ben benieuwd of ie met zijn huidige band komt, dan wel met de "full" CRAZY HORSE !

Enfin, dan dit jaar toch een reden om naar WERCHTER af te zakken. Goed: misschien donderdag (REM en Chris Cornell !) ook wel.....
*

dinsdag, februari 19, 2008

Maak kennis met Anymotion

ANYMOTION. Je ziet het vast bij mij af ten toe voorbijkomen op de Last.FM. player. En, de frequentie zal voorlopig NIET minderen, hoe meer ik hun eerste Demo beluister, hoe beter ik het vind. Jawel!

Ja, ik loop echt warm voor deze jonge getalenteerde muzikanten, en dat mag ook u best weten. Meer nog: u moet dat weten! En nog beter: ga de band live zien, en koop hun demo ;-)

In de zomer van 2007, meerbepaald, zaterdag 4 augustus, leerde ik deze sympathieke meisjes en jongens, aka ANYMOTION kennen. Anymotion speelde toen de spreekwoordelijke pannen van het al even spreekwoordelijke dak in het Venezolaanse café "A Mi Manera", in Antwerpen. Hoe goed het was, lees u in het laaiende enthousiaste artikel dat ik toen schreef.

Mijn enthouisiasme hoef ik nog lang niet op te bergen. Mijn lof ook niet. De eerste demo van het gezelschap is uitstekend! De mooie wisselwerking tussen de prachtige, heldere vocalen van Sanne, de prima ritmesectie met knap baswerk van Mike en strakke drums van Charlotte, zeg maar de Isolde Lasoen van Ekeren, dat heerlijke gitaarspel van Michael én het méér dan fraaie en uitstekende toestenwerk van Kaat, dat een belanrijke rol speelt in het werk van Anymotion. Klasse!

De demo bevat vijf tracks, en wat mij betreft, alle vijf goed: "Blue Balloon", "Annie", "The More The Less", "Chaos in Paradise" en "Mr. Beggar". Alle vijf goed dus, maar toch nog twee liedjes die nog net dat ietsje méér: "Chaos in Paradise" en "The More The Less".

Je kan de demo online beluisteren op de mySpace-webstek van de band, maar als ik u was kocht ik die demo gewoon, doe de band en uzelf dat plezier! Of ga ze eens live bewonderen, ik zal me vast gelijk geven: deze band verdient het om het hélémaal te gaan maken!

U kan de demo bestellen bij Kaat: kaatschellen@hotmail.com

Info Anymotion: MySpace.com/anymotionmusic
Anymotion op Last.FM: http://www.last.fm/music/Anymotion
Concertverslag Anymotion @ A Mi Manera: "Die avond in Antwerpen..;"

[ foto bij dit artikel: [c] Stijn Swinnen.]
.

dinsdag, februari 12, 2008

From Hank to Neil: Journey through past & present

(Antwerpen. Die legendarische avond, 11 februari 2008) - Een, maanden geleden, in no time uitverkochte Stadsschouwburg, astronomische prijzen ten spijt, werd ruim tweeënhalf uur getrakteerd op een indrukwekkende reis door verleden en heden. From Hank to Hendrix? Beter! From Hank to Neil! Levende legende, Dinosaur Sr, oftewel Neil Young speelde een uniek en lichtjes fantastisch concert.

Breekbaar adembenemend akoestisch en geweldig elektrisch.

Peperduur? Ja, klopt als een bus. Ben ik dan gek, zoveel geld uit te geven voor een concert? Wellicht wel, en samen met mij velen. Maar Neil Young zorgde er wel voor dat niemand zich bekocht zou voelen. Het werd immers een onvergetelijke avond. Zo eentje om in te lijsten. Van 21.00 t/m 23.40 u - gaf Dinosaur Sr. het beste van zichzelf....

Bij het binnenkomen van de stadsschouwburg viel, eens goed en wel gezeten, het nogal rommelige, maar tegelijk huiselijk aandoende en dus gezellige decor op, dat het podium sierde, je voelde je meteen thuis.

PEGI YOUNG
De eerste 40 minuten van de avond waren voor Pegi Young. Jawel, Neil's echtgenote, die onlangs haar eerste album uitbracht. De liedjes van Mevrouw Neil Young waren zeker niet slecht, maar beklijven deden ze niet. En na een dik halfuur had ik eigenlijk al wel genoeg country-liedjes gehoord. Nu wil het geval dat ik niet zo'n country-fan ben, en Neil Young's countrysongs tot de uitzonderingen behoren die ik dan wel appreciëren kan. Pegi deed haar best, en kreeg dan ook een warm aanmoedigingsapplaus, maar je 'durfde' haast niet anders voor mevrouw Neil Young.

Als het optreden van Pegi Young dan voorbij was, volgde een korte pauze, en om 21.00 was het dan eindelijk zo ver. Op het podium stonden ondertussen een hele batterij aan akoestische instrumenten klaar, akoestische gitaren en een banjo. En er stonden ook een piano en een het orgel dat je al naar After the Goldrush of Journey Through The Past deed verlangen. (Neil zou zo ook zijn mondmuziekske gebruiken, zo zou blijken). Spannend dus. En, daar was ie al! Haast voorzichtig, wandelde Neil, moederziel alleen, het podium op, uiteraard verwelkomd door luid applaus.

FROM HANK TO NEIL
Neil ging rustig zitten, nam zijn tijd, en zette 'From Hank To Hendrix' in. De nog levende legende die twee andere legendes bezingt. Bloedmooi. En wat een mooie klankkleur, daar in de Antwerpse stadsschouwburg. Neil zou een weinig later trouwens die goede akoestiek van de zaal ook roemen. Niet dat Young zo spraakzaam was, al zou dat gaandeweg de avond steeds beteren, hij leek ook steeds vriendelijker te worden.

Meteen één van dé hoogtepunten van de avond volgde al. Een adembenemend, beklemmend, imponerend "Ambulance Blues". Die stem, dat accordeonspel.... de dramatiek en sfeer... Voor de volle 9 minuten werd je naar de keel gegrepen. Maar het zou de hele avond hoogtepunten blijven regenen. En ook "Sad Movies", een nummer dat Neil nog niet uitgebracht heeft totnogtoe, hoort daar bij: mooi! Een ander nooit eerder uitgebracht nummer, "No One Seems To know", bedoeld voor "Chrome Dreams (I)", is een nummer dat er stààt.

En het kippenvelmoment der kippenvelmomenten was toch wel "A Man Needs A Maid". Met Young in de hoge vocalen, en aan de piano gezeten. Hier zonder London Symphony Orchestra, zoals op "Harvest", maar ook ontdaan van alle franjes, zo prachtig. En, ook de titeltrack van hetzelfde album ontbrak niet natuurlijk: 'dream up, dream up, let me fill your cup, with the promise of a man'; "Harvest". Nog zo'n streling voor het oor. En we kregen nog meer moois uit datzelfde, legendarische album, want ook "Out of the Weekend" zou nog volgen.

Alle superlatieven zullen aan het eind van dit verslag wel opgebruikt zijn, want we zijn nog niet halfweg, en er kwam nog véél moois. Bijvoorbeeld fenomenale "Journey Through the Past".

Van "Tonight's The Night" kwam "Mellow My Mind" en het waarheid als koe bevattende "Love is A Rose" (alleen te vinden op de compilatie "Decade", 1977) en het nog niet uitgebrachte "Love Art Blues" completeerden de sublieme akoestische set.

Een set, met een dus heel ontspannen Young, die ook vertelde dat hij bewust naar 'kleinere' zalen teruggreep, 'om te voelen hoe het vroeger was'. Hij sprak over de "nieuwe gitaar" die hij in 1968 van Stephen Stills kreeg. "Toen was ze toch Nieuw". Grappig was ook hoe Young regelmatig opstond en dan rondliep, en leek te aarzelen welk instrument ie nu zou uitpikken om de volgende song aan te vatten. All part of the act, natuurlijk, maar wel goed gedaan.

Iedereen was al zwaar onder de indruk, maar deel II moest nog volgen. Dat kwam er aan na een klein kwartiertje. Het podium was ondertussen aangepast voor het elektrische gedeelte. En daar kwamen ze: Ben Keith (steel gitaar), Rick Rosas (bass) en Ralph Molina (drums) en natuurlijk Neil Young (akoestische en elekrische gitaren, mondharmonica, zang!).

Na de ingetogen en sublieme unplugged set, was er nu ruimte om te rocken. En hoe! De zaal ging zowat door het dak toen werd ingezet met... "Mr. Soul" ! mamma mia! Gevolgd door een immer geïnspireerd en fantastisch "Everybody Knows this is Nowhere", om dan over te gaan tot portie "Chrome Dreams II" (het nieuwe album). "Dirty Old Man" stààt dus ook live als een huis, en is een dijk van meezinger. Young, zijne alertheid en allesziendheid zelve - zo bleek, richtte zich als inleiding tot iemand in het publiek: "I saw what you did there! This one's for you!". Heel de Schouwburg vroeg zich bijgevolg af wie die Dirty old Man in de zaal wel was! Young & co vervolgden met "Spirit Road", nog zo'n recente parel van "Chrome Dreams II".

Na "Bad Fog of Loneliness" (Johnny Cash), maakte Neil tijd om zijn long time friends, annex zijn begeleiders voor te stellen, om vervolgens "Winterlong" in te leiden en op te dragen aan de betreurde Danny Whitten. Een ontroerend moment. En jongens, wàt een versie van "Winterlong"! Hallelujah!

Met "Oh Lonesome Me", zij het in de elektrische bezetting, deden de heren het even wat rustiger aan, om dan een song uit "Are You Passionate?", te brengen; "The Believer". Een wat vreemde keuze vond ik, maar wel weerom fijn gedaan.

En dan volgde toch, zonder enige twijfel, hét hoogtepunt van de elektrische set, en een der hoogtepunten van de avond. Een geweldige, superversie van het an sich al geweldige "No Hidden Path" (Chrome Dreams II)! Mindblowing! Met Young's zo (a)typische heerlijke snerende, dissonante, noisy, epileptische, gitaarsoli en salvo's. Een ongeloofelijk vitaal en krachtig hoogtepunt van bijna 20 minuten. Dit was genieten met de grote G, en deze epical Young-song zet zich zo moeiteloos mee in de eregallerij met "Cortez The Killer", "Down By the River" en "Cowgirl in the Sand".

No Hidden Path. Het mocht eeuwig blijven duren voor mij, maar dat deed het niet. Erger nog: het betekende al het einde van de set. Maar gelukkig zou Young nog terugkeren om ons te vergasten op een fijne finale: "Cinnamon Girl" !!!! Yearh !!! En, en.. jawel... uw diennaar zo gelukkig als een kind: "Cortez The Killer". Mijn all time favourite Neil Young-song!

Maar nu was het helaas ook écht gedaan. Neil Young dankte zijn publiek uitvoerig, de band, inclusief Pegi groette uitvoerig en voor we het goed en wel beseften was datgene waar we maandenlang naartoe hadden geleefd alweer voorbij. Voor mij had de show nog uren mogen doorgaan!

NEIL YOUNG!

Tonight's The Night. Hij zong het niet die avond, maar that night was the night! Dit werd een avond om in te lijsten en te koesteren, en lang te herinneren. Ge moogt gerust zijn!
En... hét concert van het (nog jonge) jaar. Dàt sowieso !

Setlists Neil Young:

SET 1 - ACOUSTIC:
1. FROM HANK TO HENDRICKX (Harvest Moon)
2. AMBULANCE BLUES (On The Beach)
3. SAD MOVIES
4. A MAN NEEDS A MAID (Harvest)
5. NO ONE SEEMS TO KNOW
6. HARVEST (Harvest)
7. JOURNEY THROUGH THE PAST (Time Fades Away)
8. MELLOW MY MIND (Tonight's The Night)
9. LOVE ART BLUES
10. OUT ON THE WEEKEND (Harvest)
11. LOVE IS A ROSE

SET 2 - ELECTRIC
12. MR. SOUL (Buffalo Springfield Again)
13. EVERYBODY KNOWS THIS IS NOWHERE (Everybody Knows this is Nowhere)
14. DIRTY OLD MAN (Chrome Dreams II)
15. SPIRIT ROAD (Chrome Dreams II)
16. BAD FOG OF LONELINESS (Johny Cash)
17. WINTERLONG (Decade)
18. OH LONESOME ME (After The Gold Rush)
19. THE BELIEVER (Are You Passionate?)
20. NO HIDDEN PATH (Chrome Dreams II)

BIS
21. CINNAMON GIRL (Everybody Knows this is Nowhere)
22. CORTEZ THE KILLER (Zuma)

Foto's in dit artikel: (c) Frank Benneker
@

zaterdag, februari 09, 2008

Maskesmachine gijzelt, Laïs redt en rockt

Foto: [c] Jeronimo's Eye

En blij dat ik was toen ik het nieuws vernam. 'Laïs in de stadsschouwburg in Mechelen'. Na eerst een klein vreugdedansje gemaakt, bestelde ik snel tickets! Vrijdag 8 februari was het dan zover, een avond met Laïs! Tenminste, dat dacht ik. Er bleek ook nog een voorprogramma te zijn. An sich is dat géén probleem. Maar...

MASKESMACHINE
"Men" - wie "men" dan ook moge zijn - besloot om als 'support' een gedrocht dat naar de naam "Maskesmachine" luistert, te programmeren. 'Prettig gestoord' beloofde het boekje van het CC. Nu, hou het maar gewoon op 'gestoord'! Een aanslag op oren en zenuwen en dat velen dat zo ervoeren getuigden de lauwe tot ronduit negatieve reacties in de zaal, de algehele verontwaardiging nadien in de 'foyer' en zij die gewoon vertrokken zijn, ... Gelukkig zou Läis, voor zij die de marteling doorstaan hadden toch, véél, om niet te zeggen alles, goed maken.

'Was het dan ZO slecht?' hoor ik u al vragen. Toch wel. Twee meisjes gehuld in iets wat voor kleding moet doorgaan, een bassist en een gitarist die het hele optreden lang in het donker moesten blijven staan (en wellicht wel goede muzikanten zijn maar dat niet mogen tonen!). Maar goed dat is dan nog maar de "vorm". Maar dan, de inhoud. Erh. Inhoud zei u? Wélke inhoud?
Vooraleer op te komen tergde dit gezelschap de zaal met een minuten lange dreunende drone, om dan - eens eindelijk opgekomen - aan een DVD-opstelling te gaan prutsen, en wat onzinnige dingen tegen mekaar te brabbelen, en dan vervolgens ons te trakteren (nu ja) op een of ander would-be danske - of was het toch gymnastiek voor beginners?.

Maar goed, het ergste moest nog komen. Jawel: melodiën die daar in de verste verte niet op leken, maar wat veel erger is: beide dames die in een soort Verkavelingsvlaams - soms zelfs verstaanbaar, het moet gezegd - het publiek gijzelden met hun hemeltergende stemgeluid, dat naar alle kanten behalve 'ergens heen' leek te gaan, zonder enige zin voor melodie of muzikaliteit! Nee, zingen kon je dit bezwaarlijk noemen. Ergerlijke klanken uitbraken veeleer... En als het dan al af en toe wat op zingen leek, was het steevast goed vals.

Ik heb niets tegen experimentele muziek, niets tegen avant-garde en no-wave of noise... Kom maar eens in mijn platen- en CD-kast kijken. Maar voor de mensen van Maskesmachine maak ik graag een uitzondering en treed ik het liedje van De Nieuwe Snaar bij, waar Jan de Smet zingt: "ik moet niet hebben van moderne muziek". Heel, even, jawel, heel even maar, was er een lichtpuntje en dreigde een liedje zowaar leuk te worden (stel je voor!), maar dat maakten de dames zelf maar al te gretig gauw weer ongedaan.

Iets zegt me dat deze meiskes heel graag zoals Deerhoof en Akron/Family zouden willen klinken. Maar de verschillen zijn nog heel groot, en als ze heel erg hun best doen maken ze misschien wel eens iets wat op een zwak moment van bovengenoemde namen kàn lijken. Misschien...

Tijdens de pauze: en geloof me, daar was zowat iedereen aan toe nà Maskesmachine, hoorde ik overal rondom mij slechts één ding: grote verontwaardiging. Terug in de zaal gekomen, bleken heel wat mensen de zaal verlaten te hebben om daar niet meer naar terug te keren, heel erg jammer, want het zou eindelijk toch nog een muzikale avond gaan worden!!! Dit kan toch niet de bedoeling geweest zijn????

LAÏS EN DE AVOND WAS GERED...
Vreemd, Laïs in de o zo prachtige stadsschouwburg en toch zovele lege plaatsen nog. Eén reden kent u ondertussen, maar ik vernam ook dat het concert niet uitverkocht was. Misschien speelde de 'Krokusvakantie' (dan zijn laatste dag ingegaan) daarbij mee? De meisjes en hun prima begeleiders lieten het allemaal niet aan hun hart komen, en brachten een zeer fijne set, vooral - hoe kan het ook anders - toegespitst op hun recentste CD, 'The Ladies' Second Song'.

Nathalie, Annelies en Jorunn zagen er verrukkelijk uit in hun blauwe jurkjes (die ze later voor sexy zwarte kleedjes zouden inruilen.......)

Er werd net zoals bij de cd-voorstelling in de AB (27/09) gestart met het 'donkere' LEDA EN DE ZWAAN, het prachtige sfeervolle lied over Agamemnon (en erh Leda en de Zwaan dus). Hier werd de luisteraar die nog geen noot gehoord had van de nieuwe plaat nog enigszins met een erg vertrouwd geluid beloond, maar later op de avond zou ook meer dan ooit blijken dat Laïs anno 2008 meer dan ooit swingt en rockt, met een verfrissend nieuw en gedurfd geluid ....

Foto: [c] Jeronimo's Eye

Het ingetogen TUMBLING met zijn knappe vocalen en heel erg bescheiden electro-pop vleugje, heeft iets, en kon me al veel beter overtuigen dan in september. Maar toch liever PANDORA dat rustig opbouwt, aanvankelijk er ingetogen is, en gaandeweg meer funky wordt en dan naar het einde toe in beste post rock-traditie wat uitzwermt in prachtige (elektrische) gitaarklanken: en het mag voor mij zelfs nog ietsje meer zijn, flink ge-injecteerd met Mogwai!

Maar dan zou een van mijn favoriete nummers van de nieuwe plaat volgen; het jazzy en swingende - en tevens: onweerstaanbare -THE WILD SWANS AT THE COOLE (The Woodlands). Heel erg overtuigend gebracht en nadat Jorunn ons nog even inlichtte over het nieuwe album en de grote invloed van ene Yates, kregen we al een tweede hoogtepunt van de set te horen. De titelsong: THE LADY'S SECOND SONG. Wooww! Ik had heel veel zin om uit volle borst mee te zingen, maar dat wilde ik mijn mede-concertgangers bij nader inzien toch niet aandoen... Wat een knap nummer is dit toch zeg ! Wat een briljante opbouw en wat een killer-chorus "lord have mercy, lord have mercy upon us..;". (nu ben ik toch nog aan meezingen, maar u hoort dat gelukkig niet!)

De single "JOSKESONG", ondertussen ben ik van dat liedje, dat ik eerst maar 'zo zo' vond (ja, het is best wennen aan de nieuwe Lais-sound: toegegeven!), toch wel wat gaan houden. Een zeer leuk catchy nummer... En dat bleek de zaal ook te vinden, want een opmerkelijk fenomeen... het applaus groeide in de loop van de set aan, en als ik me niet vergis begon die 'verheviging' met deze JOSKESONG..

ASTRONAUT (van Spinvis), met een vermelding voor Eric De Jong (Spinvis dus) "die speciaal voor onze stemmen de song herarrangeerde", volgde. De tekst blijft schitterend en de stemmen van Annelies, Jorunn en Nathalie lijken dan ook als voorbestemd voor deze song. Al vond ik dat er in de schouwburg bij deze interpretatie best nog wat meer schwung mocht inztiten, voorwaar toch: heel mooi !!!

Foto: [c] Jeronimo's Eye

Het werd opeens veel intiemer toen de dames zich comfortabel dicht bij mekaar zetten, vooraan op het podium en volledig a capella en zonder enige versterking een heel erg mooi lied brachten, het door hen op muziek gezette gedicht van Hafid Bouazza; "WEER VERLIEFD", daarbij enkel begeleid door duimharp. Fantastisch! Een brok in de keel bij het genieten van zoveel mooie stemmenpracht.

LAIS MEETS SWANS & NO WAVE
'Contrast moet er zijn', moeten de dames gedacht hebben. Na hun korte a capella intermezzo gingen ze af, en de drummer gaf van jetje alsof zijn leven er vanaf hing. Wat zou volgen: niemand wist het. Maar je kon een of andere No Wave, Noise, Shockrock of Metalsong verwachtten. Het drumgeweld, steeds een beetje meer versterkt door de andere instrumenten werd alsmaar heviger, en eens onze vocalisten weerom op het podium stonden, zou de song ten volle losbarsten in een soort van LAÏS meets the SWANS (!). En dat is voor deze SWANS-liefhebber géén bezwaar. Echt waar. Heel even dacht ik hier een soort van SWANS met dan wel "drie Jarboe's" in plaats van één Michael Gira en één Jarboe aan de vocalen te zien... (Jarboe: zangers van The Swans). En: zo is er weer een zwanenverwijzing bij dit Laïs-project.

Het nummer zelf? We hebben het over Nico's "ALL THAT IS MY OWN"!!! Hier dus een ongeloofelijke straffe, strakke en loeiharde song, waar je in de verste verte niet meer kan inbeelden dat dit ook "de meiskes" waren van "houdt uw kanneke proper dianneke"..... Tijdens deze song gingen de dames ook elkeen naar de op het podium aanwezige dieren. Jorunn ging bij het konijn zitten, Annelies vervoegde zich bij de zwaan en Nathalie koos het aangeklede paard als maatje....


NI VANDAAG; de vrolijke onzin of net harde realiteit, de electro-pop à la Vive La Fète, maar dan honderd keer beter (eat your heart out Els Pynnoo, deze dames kunnen namelijk wél zingen) zou volgen ... fantastisch..... "ik zien u zo graag ik zien u zo graag, maar ni vandaag"...
Daarna kondigde Nathalie "een Heksenlied" aan en we kregen het al even gekke als geniale en stevige ITEM-SORTILEGIUM voorgeschoteld. Niet zo hard zoals in de AB Club in september, maar toch duivels en hels genoeg om helemaal in de sfeer te komen. Lais rocks !

Annelies: "Spiegeltje, Spiegeltje aan de wand, wie is de mooiste van het land..." en BEFORE THE WORLD WAS MADE (Mirror Mirror) zou volgen. Mooi, mmmoooiiii !!! Maar - zo mogelijk - nog véél mooier: A CLYMENE wat er net na volgde.

Foto: [c] Jeronimo's Eye

Na A CLYMENE volgden nog twee heel mooie liedjes, die ik helaas niet kan benoemen (nieuw werk, covers?). En Annelies ons maar plagen: "ge moogt meezingen" en ons pogen wijs te maken: "den tekst ligt onder uwe stoel!".

Met LEDA AND THE SWAN en een uitmuntend WITTE BIJ werd in stijl de set besloten, maar niet zonder eerst de band voorgesteld te hebben, en zoals verwacht (en toch ook terecht) volgde dat door een luid applaus. Luid en lang genoeg om de band opnieuw op het podium te krijgen ;-)

In de "toegevoegde tijd" kregen we nog SERENADE PORTUGESE, het van "Douce Victime" afkomstige MARIE MADELEINE en ....een pareltje van Khaled, de fantastische wereldmuziekpop die BABOUR is, ook in dit leuke Laïs-jasje!

Maar dan was het helaas echt gedaan, want tot mijn grote verbazing applaudiseerde Mechelen niet massaal en gingen dan ook de zaallichten aan. Maar goed het was dan ook al half twaalf....

Of hoe na de gijzeling en aanslag op de goede smaak, de ultieme redding volgde...

-
Foto's bij dit artikel zijn van de hand van "Jeronimo's Eye" (c) , niet van het optreden in Mechelen, maar van de Handelsbeurs-show (Gent), van dezelfde tour. Gelieve eerst Jeronimo te contacteren indien je een van zijn foto's wenst te gebruiken.
..

zaterdag, januari 19, 2008

Met Yevgueni aan de arbeid: overal schoonheid

'Aan de Arbeid!' verzocht zanger Klaas Delrue de nokvolle Mechelse Stadsschouwburg. Of sloeg het opzichzelf? Alleszins: wat zou volgen was: 'Overal Schoonheid', jawel! Yevgueni liet gisteren (18/01/08) géén kans onbenut om te bewijzen dat ze de nr. 1 zijn van wat we de 'kleinkunstpop' zijn gaan noemen.

Yevgueni charmeerde, intrigeerde, ontroerde en amuseerde. Met de lotgevallen van Sara, Robbie en Marcel, het verhaal van de Verloren Zoon, het aangrijpende Honger, de feel-good vibe van Als Ze Lacht. Het Eco-statement dat 'Laat ons een Bloem' nog altijd is... Maar evengoed een lied over 'Tita Tovenaar' (inclusief vingergeknip). En 'Morgen komt ze thuis'!

De mooie melodieën, de o zo prachtige stem van Klaas Delrue, die soms doet denken aan de betreurde Wim de Craene, de uitstekende teksten... Kleinkunstpop van de bovenste plank, meneer, mevrouw! Zij die erbij waren gisteren gaan dat vast niet tegenspreken. 'Onze éérste uitverkochte zaal op deze tour' zei Klaas Delrue trots. En, trots mag hij zijn, want goed, nee, héél goed, dat was het.

Mechelen ontving Klaas & de zijnen met open armen en genoot met volle teugen. De verschijning van Wigbert van Lierde op akoestische gitaren was een aangename verrassing. Maar ik stel me dan de vraag, wanneer maakt deze top-muzikant nog eens zelf een album? Wigbert, lees je mee?

Gewoon vrolijk, maatschappijkritisch, melancholisch, dan weer een flinke dosis humor en ironie. En muzikaal vakmanschap. Allemaal ingrediënten voor een fijn avondje Yevgueni.

En die zag er zo uit:
1. AAN DE ARBEID
2. TITA TOVENAAR
3. OVERAL SCHOONHEID
4. EENZAAM MET JOU
5. SARA
6. ALSOF ER NIETS GEBEURDE
7. HONGER
8. MAN ZIJN
9. VERLOREN ZOON
10. ZO DONKER (I see a Darkness - Bonnie Prince Billy)
11. IN DEZE STAD (In Liverpool - Suzanne Vega)
12. MARCEL
13. VERGIF
14. GEZELLIG
15. ROBBIE
16. ROBBIE II
17. OUD EN VERSLETEN
18. KANNIBAAL
19. MORGEN KOMT ZE THUIS
20. ALS ZE LACHT
==
21. MAMA, IK WIL PAPA (nieuwe versie)
22. LAAT ONS EEN BLOEM (Louis Neefs)

Hoogtepunten?
Wat mij betreft zeer zeker "Honger" (slik!), "Marcel" (dito), "Gezellig" (niet gezellig dus! De tekst: niet om vrolijker van te worden, maar o zo sterk!) en ook: "Als Ze Lacht" (dat blijft een ijzersterke song), "Robbie I & II", "Sara" en "Laat Ons een Bloem"... maar een 'dieptepunt'? Nee, sorry dàt kon ik, met de beste wil van de wereld, niet ontwaren...

"Yevgueni is genomineerd voor een Mia-award in de categorie Wereldmuziek & roots" vertelde Klaas, enigszins verbaasd, "Dus hebben we een nieuwe 'wereldmuziekversie' gemaakt van "mama, ik wil papa". Dat ze die award maar snel binnenhalen, want: méér dan geslaagd als u het mij vraagt!

Waar is de tijd. In 2003 zag ik dit "bandje" nog het Mechelse Folkfestival openen in het Cultuurcentrum. Anno 2008 zijn ze - en terecht! - een gevestigde waarde in Vlaanderen. Nu nog de rest van de wereld. Ze verdienen het!

Komaan, Vlaanderen, laat u niet onbetuigd. Koop de albums. Ga ze zien en "spread the word".

Aan de arbeid, dus !
.

dinsdag, januari 01, 2008

De 30 beste CD's van 2007

2007 bleek een rijk muzikaal jaar te zijn. Zo kan ik zonder veel moeite een CD top 30 samenstellen. Maar de top 10 zet ik natuurlijk graag extra in de verf:

1. Blackfield - Blackfield II
2. Porcupine Tree - Fear of a Blank Planet
3. Deadsoul Tribe - A Lullaby for the Devil
4. Black Lab - Passion Leaves a Trace
5. Therion - Gothic Kabbalah
6. Dream Theater - Systematic Chaos
7. Sieges Even - Paramount
8. Soetkin Collier - Nocturne
9. Neil Young - Chrome Dreams II
10. October File - Holy Armour from the Jaws of God


11. The Tragically Hip - World Container
12. Ray Wilson & Stiltskin - Live
13. Swinnen - Live In Brussels
14. Pain of Salvation - Scarsick
15. Prong - Power of the Damager
16. Exodus - The Attrocitiy Exhibition: Exhitbit A
17. Ministry - The Last Sucker
18. Megadeth - United Abdominations
19. The Cult - Born Into This
20. Novembre - The Blue

En verder: (21) Novembers Doom - The Novella Reservoir, (22) Paradise Lost - In Requiem, (23) Chris Caffery - Pins & Needles, (24) Laïs - The Ladies' Second Song, (25) Renaud - Tournée Rouge Sang: Paris/ Bercy, (26) Annihilator - Metal, (27), Mostly Autumn - A Heart Full Of Sky, (28) Boudewijn de Groot - Lage Landen, (29) Marillion - Somewhere Else, (30) Kamelot - Ghost Opera.

Ook niet slecht: Epica - The Divine Conspiracy, Grinderman - Grinderman, Angels of Light - We Are Him, Ana Popovic - Still Making History, Magic Pie - Circus of Life, Christian Death - American Inquisition.

Tegenvallers:
* Riverside - Rapid Eye Movement (pff... Geeuw!)
* The End - Elementary (leuk in het begin, maar het truukje gaat me snel vervelen...)

Gemist en dus op het menu van 2008 om te beluisteren:
* Fish - 13th Star
* Heaven and Hell - Live
* Amorphis - Silent Waters
* Threshold - Dead Reckoning
* Nightwish - Dark Passion Play

Wat 2008 betreftkijk ik alvast erg uit naar het album "Everything" van Anathema, het album van The Gutter Twins (Greg Dulli en Mark Lanegan) én een nieuw album van, jawel: Bauhaus!
.

maandag, december 31, 2007

2007, een bijzonder fijn concertjaar!

Een lijstje maken met de beste concerten van 2007, en vooral dan de volgorde (alleen van mijn top 3 brengen ze me absoluut niet af, die is overduidelijk) is echt moeilijk. Immers: ik heb een heel pak concertjes bezocht. Maar niet alleen dat, ik voel me verwend in 2007. Want het was op concertgebied een echt feest. Zovele goede, hoogstaande concerten!

Toch een poging tot een top 30. Dertig? Jawel. En, ik zag er nog een pak meer (!). De concerten waarvan een verslag bestaat op deze blog zijn aanklikbaar. En dat zijn ze bijna allemaal...

1. BLACKFIELD - 18.02, Biebob, Vosselaar
2. SOETKIN COLLIER QUARTET - 05.07, The Music Village, Brussel
3. DEADSOUL TRIBE - 02.12, Biebob, Vosselaar
4. JON OLIVA'S PAIN - 21.04, Oktoberhallen, Wieze
5. DREAM THEATER - 04.10, Lotto Arena, Antwerpen
6. THE SCABS - 07.09, AB, Brussel
7. PAIN OF SALVATION - 04.03, Biebob, Vosselaar
8. MARILLION - 01.05, 013, Tilburg (NL)
9. ARENA - 02.06, De Boerderij, Zoetermeer
10. MICHAEL GIRA - 11.10, AB Club, Brussel
11. ANA POPOVIC BAND - 19.08, Wespelaar Swing
12. ANNIHILATOR - 29.04, AB, Brussel
13. ELLIOTT MURPHY - 17.11, Stadsschouwburg, Mechelen
14. THE TRAGICALLY HIP - 30.09, AB, Brussel
15. LUKA BLOOM - 03.11, Cactus, Brugge
16. VRIJDAG - 18.05, SoFa, Grote Markt, Mechelen
17. THE STRANGLERS UNPLUGGED - 22.11,Stadsschouwburg, Mechelen
18. THE WHO - 08.06, Lotto Arena, Antwerpen
19. ROGER WATERS - 26.04, Sportpaleis, Antwerpen
20. JOE JACKSON - 07.06, Koningin Elizabethzaal
21. BOUDEWIJN DE GROOT - 02.12, Kon. Elisabethzaal, Antwerpen
22. SLINT - 23.03, AB, Brussel
23. SWINNEN - 25.08, Maanrock, Botermarkt, Mechelen
24. ANYMOTION - 04.08, A Mi Manera, Antwerpen
25. LANA LANE & ROCKET SCIENTISTS - 10.04, Biebob, Vosselaar
26. LA GUNS - 06.05, The Spirit of 66, Verviers
27. THE HAUNTED - 08.05, Biebob, Vosseaar
28. LAÏS - 28.09, AB Club, Brussel
29. THE DUBLINERS - 07.10, Kon. Elisabethzaal, Antwerpen
30. CARNIVORE - 13.12, Muziekodroom, Hasselt

Enorm genoten dit jaar, en weinig écht 'slechte' zaken gezien, behalve dan sommige voorprogramma's en dat stukje Vive La Fête en helaas de 'full show' van The Crab Four op Maanrock...

Mijn muzikale hart is blij, want ook de concertagenda voor 2008 ziet er niet slecht uit !
.

zaterdag, december 29, 2007

Ambiance met Belgian Asociality op... 28/12 (!)

Belgian Asociality @ "De Rots"in hartje Antwerpen. De mannen zijn 20 jaar bezig, maar ze rocken nog altijd als de be(e)sten... 't werd een fijn feestje, gisteren (28.12) in "De Rots", ja, op "onozel kinderen". Toeval?

Het concert van het jaar was het zeker niet. Slecht evenmin. Gewoon een goede gig met veel ambiance (en Jupiler, of wat had u gedacht: we're talking 'bout BA, right?!) en prima setlist:

- STAGEDIVE
- EUROSONGSHOW
- AMBETANTE TANTE
- DE GEFRUSTREERDE AUTOMOBILIST
- DIE VAN ONS (een nieuw nummer)
- BOERDERIE (inclusief "sla hem pa! aaaaaaah...")
- MORREGEN
- FEASTY BOYS
- VAGINAAL SCHANDAAL
- WESTERN
- FRAK AAN!
- JUPILER REGGAE
- BOMPA PUNK
- WODKA
- HET IS GEDAAN
- VAN DE SELLE EN DE JO
- SPANJE
- 2 (nieuw nummer)
- MIEP MIEP !
- EXTREMISTEN
- VAN MIJN ERF
- IRON MÄDCHEN HEIDI
- KEERBERGEN
- SIGARET
- NON, NON RIEN VA CHANGER
- GOE WEER

Met andere woorden: zowat de hele carrière passeerde de revue, van elke Asociality-plaat werd wel wat gespeeld... Ondergetekende heeft zich nog eens goed laten gaan, goe meegezongen en goe gelachen ;-)

Wel vreemd om een punkgroepken te zien in een café waar voornamelijk Metalheads rondlopen, maar die bleken er toch wel pap van te lusten. En zo bleek je bij punk evengoed te kunnen "moshen" als te "pogo'en" ;-)

Enfin: 20 jaar Belgian Asociality. De tijd vliegt. Alleszins, Marc Vosté en co, kunnen 't nog altijd; verantwoord 't zwijn uithangen...

Op naar de volgende 20 jaar Pretpunk ;-)
.

vrijdag, december 14, 2007

CARNIVORE: 100% amusement, 0 % Subtiliteit ;-)

De koningen de wansmaak regeerden gisteren in Hasselt. PETER STEELE (ook bekend van Type O Negative natuurlijk) die de draad terug opgepikt heeft bij CARNIVORE, streek neer in de Muziekodroom in Hasselt....

Na het voorprogramma (Raging Speedhorn - een wat ongelukkig huwelijk tussen screamo, hardcore en metalcore) leek het wachten wel eindeloos te zijn.... met behalve de uistekende DANZIG-songs die door de boxen knalde, af en toe irritante "Efteling-papier-hier-geluidjes" en zelfs hoempapa-muziek, die het wachten soms tot een kwelling maakte....

Totdat het dan toch zover gekomen bleek te zijn... volledig over the top bombastische intromuziek, en daar kwamen de mannen van Carnivore.... allen in uniform: rood t-shirt en beschilderd gezicht... Peter Steele: jongens, wat is dat toch een reus.... Een nummer werd ingezet, en meteen weer afgebroken: "Thank you, Goodnight!"...
En af... ??? !!!!

Een weinig later kwamen de heren terug om er echt aan te beginnen. Compromisloos, zonder genade, hard, traag, loodzwaar en ontdaan van elke nuance of fijngevoelighied.... maar het werkte en zou een goed optreden opleveren...

CARNIVORE bracht dan weer snelle thrashmetal, dan ging het weer haast richting punk om vervolgens toch meer de Type-O-Negative richting op te gaan. Het publiek lustte er pap van en er werd ook een flink potje gemoshed....

Het zat erg strak allemaal, met als enige (belangrijke) minpunt het feit dat het in het begin wel erg rommelig overkwam en Steele's stem niet de hele tijd je dat bleek te zijn, maar halverwege de set leek dat probleem opgelost en was dat dan ook weer even snel vergeven en vergeten.. (hm, waarom schrijf ik het dan? Tja..)

Bij de hoogtepunten van de set hoort zeer zeker de cover van HELTER SKELTER (Lennon/ McCartney), en natuurlijk, hoe kan het ook anders: "this is a song that made us very popular in Germany" - "JEZUS HITLER" - we waren dan al wel in de bisronde, en de heren waren nu verschenen in bebloedde slagersschort . En ook "SEX & VIOLENCE" mocht niet op de set ontbreken natuurlijk...

Tijdens de finale werden bebloedde (of wat daar voor door moest gaan) verbandjes in de zaal gekatapulteerd.... Ja, héél fijnzinnig allemaal...

CARNIVORE. Het was een trip, een aparte trip, dat wel... Niet alles klonk even geniaal, laat staan origineel, en de drumsolo hoefde wat mij betreft al helemaal niet, maar het was wel een vermakelijk optreden met enkele uitschieters... zeker niet het concert van het jaar, wel gewoon goed....

En.. verder kijk ik toch vooral uit om TYPE O NEGATIVE eens aan het werk te zien (die kans heb namelijk nog niet gehad/ genomen ). Eigenlijk was Steele nog braaf... die fles wijn die ie mee op het podium nam, was niet eens halfleeg gedronken.... ;-)

Zo... mijn concertseizoen zit er bijna op.... 28 december nog BELGIAN ASOCIALITY in De Rots (Antwerpen), misschien komt er nog wel iets bij - maar ik betwijfel het...
.
En op naar 2008 dan voor een nieuw concertjaar...

dinsdag, december 11, 2007

Fijn feestje, en weerom géén R'n B

De derde editie van "No R'N B This Time!" (za 8 december) bleek een succes. Een pak meer volk als op de vorige twee edities en minstens evenveel ambiance. De vele toffe reacties en ons eigen enthousiasme plaveien de weg naar editie 4 ! Joepie! En ook: dankjewel, gewaardeerd publiek!
Ondermeer op de playlist van dj moon* (enfin, ondermeer: 't zijn ze bijna allemaal denk ik...) prijkten volgende liedjes:

- Waltz In Black (The Stranglers) (als intro op de eerste set)
- Waterfront (Simple Minds)
- Love Like Blood (Killing Joke)
- The Walk (The Cure)
- Don't Go (Yazoo)
- Smalltown Boy (Bronski Beat)
- Popmuzik (M)
- Fade to Grey (Visage)
- Safety Dance (Men Without Hats)
- Big In Japan (Alphaville)
- Death Disco (Arbeid Adelt)
- A.G.N.E.S. (1000 Ohm)
- No Shuffle (Front 242)
- Sleeper in Metropolis (Anne Clark)
- Coitus Interuptus (Fad Gadget)
- The Fashion Party (Neon Judgement)
- Lena Lena (2Belgen)
- New Gold Dream 12" Remix (Simple Minds)
- Just can't Get Enough - Schizo Mix (Depeche Mode)
- Spike Jones (Telex)
- Temple of Love (Sisters of Mercy)
- Baby Turns Blue (Virgin Prunes)
- The Passion of Lovers (Bauhaus)
- I Will Follow - Live (U2)
- She Sells Sanctuary (The Cult)
- An End Has A Start (The Editors)
- Love Will Tear Us Apart (Joy Division)
- No More Heroes (The Stranglers)
- Rock over Belgium (The Kids)
- Pretty Vacant (Sex Pistols)
- Two Pints of lager and a packet of crips please (Splodgenessabounds)
- Hangin' On The Telephone (Blondie)
- Pick It Up (The Employees)
- Papa's Got a Brand New Pigbag (Pigbag)
- I Can't get you outta of my head on a Blue Monday (Kylie Minogue/ New Order)
- Love Missile F1-11 (Sigue Sigue Sputnik)
- My Sharona (The Knack)
- Undercover of the Night (Rolling Stones)
- Like A Virgin (Lords of the New Church)
- Boys Don't Cry (The Cure)
- Oh La La La - 12" version (TC Matic)
- (Shit, ik Ben) Verliefd op Sandra Kim (Bange Konijnen)
- Teenage Kicks (The Undertones)
- Screamager (Therapy?)
- Smells Like Teen Spirit (Nirvana)
- Song2 (Blur)
- Debaser (Pixies)
- Unbelievable (EMF)
- Crazy (Gnarls Barkley)
- Love Spreads (Stone Roses)
- Alice (Sisters Of Mercy)
- Firestarter (The Prodigy)
- Taste In Men (Placebo)
- Putain Putain (TC Matic)
- This Is Not A Love Song (PIL)
- ...
dj tairrie B speelde ondermeer :
- Paranoid (Black Sabbath)
- Highway to Hell (AC/ DC)
- Smoke on the Water (Deep Purple)
- Black Betty (Ram Jam)
- The Jean Genie (David Bowie)
- (You Gotta) Fight For Your Right (To Party) - Beastie Boys
- ...
- Galvanize (Chemical Brothers)
- Blue Monday (New Order)
- Our Darkness (Anne Clark)
- Tragedy For You (Front 242)
- ...

Maar ook Sepultura, Queens Of The Stone Age en The Haunted kwamen voorbij !
De laatste song die gespeeld werd was MACHINE HEAD's "Davidan"... stevig eindigen noemen ze dat...

Foto's in dit artikeltje zijn van de hand van Marc Van Campenhout, waarvoor dank! Voor meer foto-impressies van de fuif kan je hier terecht. Enjoy!

dj tairrie B & dj moon* danken de fuifbeesten voor hun aanwezigheid, en hopen hen, alsook de 'afwezigen, die zoals gewoonlijk ongelijk hadden', zeker (terug) te zien op de volgende editie...

Wij kunnen alvast niet wachten.. en jij?
.

maandag, december 03, 2007

Prachtige slaapliedjes van DEADSOUL TRIBE

k had best wel uitgekeken naar, wat mij betreft dé eigenlijke headliner gisteren, DEADSOUL TRIBE... En na de lofbetuigingen, was ook wel nieuwsgierig naar AUTUMN. Van THE OLD DEAD TREE had ik eerlijk gezegd nog nooit gehoord, en achteraf bekeken ga ik ze misschien ook maar verder vergeten...

AUTUMN stelde geenszins teleur, al mag zangeres Nienke de Jong,haar kennis van de taalgebieden in dit land wel eens bijschaven. Natuurlijk spreken we allen Nederlands, in Vlaanderen, (allez, dat zou toch moeten) juffrouw ;-) Maar goed.. zelfs in deze tijden van communautaire spanningen: een kniesoor die erom maalt! Want, het gaat natuurlijk om de MUZIEK. En die muziek was dik in orde vond ik. "Ge gaat dat zeker goed vinden Mark, en béter dan DELAIN"... De voorspelling kwam uit. Dit is dus duidelijk wél mijn ding. En niet alleen omdat ik meteen gecharmeerd was door de mooie Verschijning die de zangeres is ;-)))
Ook omdat het meiske een prachtige keel heeft. Dit waren pretentieloze maar oerdegelijke (Goth) hardrock songs. 't Klonk bijzonder strak en goed en ik ga me zeker ook eens in hun CD-werk verdiepen.

DE SLAAPLIEDJES VAN DEADSOUL TRIBE
Daarvoor kamen we dus in de eerste plaats. Via mijn makker, Leslie deze band (samen met SIEGES EVEN trouwens) leren kennen. Ik ben hem daar dankbaar voor! De kennismaking kwam er met de sublieme CD "A Murder of Crows". Toen ik destijds die CD hoorde, ging ook het belletje rinkelen ... die stem (Devon Graves)! Ja die had ik al gehoord op AYREON's "Human Equation".

Dat het LIVE goed ging zijn dat hoopte ik. Dat het subliem zou zijn, nee dat kon ik niet verhopen. Want, subliem dat was het!!! Wat een fantastische mooie stem heeft Devon Graves toch, en wat een bereik zeg... en wat een podiumpresence zeg! Fantastisch gewoon... En 'smans heerlijke gitaarspel, en zijn dwarsfluit intermezzi niet te vergeten... En wat dan te denken van het zalige drumwerk van Adel Moustaffa ... De songs, waren allemaal ook zo goed. Zo sterk. Wat een optreden. En blij dat ik was dat ze ook "SOME THINGS YOU CAN'T RETURN" brachten, wat ik een wereldnummer vind....

We kregen natuurlijk ook werk uit de nieuwe CD "Lullaby for the Devil" te horen, klonk meer dan in orde... Wel bijzonder jammer dat het optreden zo ultrakort was.. althans het léék toch zeker zo..

Na het optreden heb ik mijn portefeuille/ bankrekening een serieus infarct bezorgd, maar mijn muziekhart veel vreugde: want zowat de hele in de Biebob en Metalzone beschikbare backcatalogue van DEADSOUL TRIBE aangeschaft, én de nieuwe CD natuurlijk én ook een zeer mooi t-shirt...

RARE SOEP VAN THE OLD DEAD TREE
Door de aankopen en even een en ander te gaan wegleggen in de wagen, maar net op tijd terug voor THE OLD DEAD TREE. Wat ik hier van vond ? Echt slecht zeker niet. Maar of ik het "goed" kon noemen... Probleem dat ik had: het klonk als een "we kunnen wel goed koken, maar een recept gebruiken we niet, en we gooien dus maar vanalles in de pot en we zien dan wel hoe en of het smaakt". Een veelheid aan stijlen, variatie, .. het is nu in principe iets waar ik absoluut NIETS tegen kàn hebben, maar het soepje van THE OLD DEAD TREE smaakte me toch niet zo heel goed.... ik heb ze niet uitgespuugd, maar zou ze niet meteen nog bestellen....
Maar sommige ingredienten mochten er zeker zijn, en zo herinner ik me tegen Leslie te zeggen op gegeven moment: "wat een geweldig nummer!", maar voor het merendeel van het optreden werd ik er eigenlijk vooral zenuwachtig van. En ik hoorde gisteren dat ze wel eens met Opeth vergeleken zouden worden? Hm, sorry maar Opeth speelt toch twee divisies hoger hoor !
Een andere song die ik me herinner goed te vinden heette denk ik "It's The same for everyone" (van hun eerste plaat gewijd aan de zelfmoord van een vriend, zo las ik nadien).

De zanger's stem bij de cleane vocals vond ik best te pruimen, en het gegrunt stoorde me niet echt, maar ik vond het meestal helemaal niet nodig, en er zijn zovele betere grunters ook...

Misschien smaak ik TODT toch nog wel eens als ze hun soepje bijkruiden? ;-)))

Maar al bij al:
Een fijne avond in de Biebob, waar eigenlijk véél te weinig volk was, maar goed het was natuurlijk wel zondag.... Jammer dat DEADSOUL TRIBE niet de HEADLINER was !
En heel erg leuk van nog een aantal mensen weer eens te zien...

donderdag, november 29, 2007

No R'n B This Time - Part III

Na de twee vorige succesvolle edities kon het niet uitblijven, we (dj Tairrie b & dj moon* aka ondergetekende) doen het zelf ook veel te graag. So here it is: NO R'N B THIS TIME - Part 3!

No R'n B This Time! - Part 3

Wees welkom! Het kost je maar € 2.
Place to be: Boesjkelder

Mocht je een verzoekje willen plaatsen: berichtje op onze party-blog: of een mailtje naar c-moon@telenet.be .
#

dinsdag, november 27, 2007

GEZOCHT: MIJN Fiets ;-(

Fiets Gestolen / Bike Stolen ;-(
Gisterenavond, maandag 26/11. Nog even wat gaan drinken na de avondcursus die ik geef. En wat was het gezellig. Maar de Anti-climax zou volgen. Toen ik buitenkwam bleek mijn fiets verdwenen. Een flauwe grap dacht ik eerst nog, en in de buurt nog gaan zoeken. Maar neen, hij was wel degelijk weg. Diegene die hem meenam vond het wellicht goedkoper om maar een fiets 'mee te nemen' in plaats van zélf de moeite te moeten doen om er een te kopen. Brute pech voor mij want die fiets was mijn enige vervoersmiddel. 26 november 2007 is dus de avond dat mijn fiets van eigenaar veranderde zonder mijn instemming wel te verstaan.

Als u een fiets ziet van het merk Granville, met verder specificaties: Citybike, kleur: Grijs - Zwart, vooraan onder stuur: geel witte sticker met gestilleerde Vlaamse leeuw; achteraan op spatbord onder licht: schildje zwitserland... dat is "de mijne". (zie ook foto)

Contacteer me dan aub: markec@telenet.be

De kans dat ik mijn fiets terugzie is natuurlijk klein, of onbestaande....Ik doe ook aangifte: al is het maar voor de statistieken...

En verder: mijn portemonnee is dra weer wat lichter, want ik heb uiteraard opnieuw een fiets nodig. Of misschien moet ik er ook een 'nemen'?
#